7023 resultaten.
Portret van een dode
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.268 Terwijl in tijd het koude
lichaam stolt tot lijk
neem ik voor eeuwig
afscheid van de dode
naast de kist prijkt
een oude foto welke lijkt
ten allen tijde leven-
diger dan de dode
wiens vingers blauw
gebogen zijn tot een
misleidend vredig tafereel
vroom gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke laatste
ademtocht een…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een hoek. Hij stierf
zoals hij in zijn Opel reed: beheerst,
correct, zijn ogen dapper op de weg.
Geen zin in dom geworstel met de dood.…
Blaffen zonder onraad
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.296 In mijn hand al zoveel afscheid, als ik
Door je haren strijk, dat ik je vergeet
Als je voorgoed bent verdwenen..
(Opzitten en pootjes geven volstrekt
overbodig.)…
De monogame
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.758 Haar benen trappen afscheid langs me heen.
Een mokerhamer in een stroom mimiek
sloopt de dramatiek uit mijn vertoning.
Ze speelt een stevig potje monogame.
De deur slaat terug in mijn gewaar.
(een momentje hemel op aarde)
Ik hoop op blijvende schade roept ze
of in ieder geval iets met blijven er in.…
Dans met mij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.303 Een zoen op mijn wang die voelt als afscheid,
ik doe mijn ogen open.
Lieve liefde, dans alsjeblieft snel weer met mij.
Ik wil blijven dromen en niet wakker worden.…
Haar moed die ik vergaarde
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.473 Mijn angst voor die vreemde wonden
toen zij zei: ‘afscheid nemen
is niet nodig, we doen het steeds’.
Haar moed die ik vergaarde,
toen ik zei: ‘tot ziens’.…
dag lieve schat
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.261 Nu is het tijd om afscheid te nemen
Ik zal je nooit vergeten
Ik sluit je op, voor altijd in mijn hart.
Je bent geen jongen of meisje
Je bent geen levend wezen
Maar je was ons diepste verlangen
Die ik nooit kan vergeten.
Het is nu zo ver
Het leven te aanvaarden zoals het nu is
Samen verder, geen roze wolk.…
Dood maakt eigen testamenten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 we declameren traag begrafenissen
willen graag in woorden sterven
en uit zinnen de emoties erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere…
Nu mag zij eeuwig rusten
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
2.361 Aan het einde van de horizon
gloort voor jou een heel nieuw licht
je mag nu met de engelen zingen
samen voor Gods aangezicht
Hij heeft je aardse lijden gezien
en gaf antwoord op jouw vragen
het was moeilijk afscheid te nemen
maar Hij zal je voor eeuwig dragen
Rust nu maar uit, je strijd is voorbij
je bent nu voor eeuwig thuis
God zag…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…
Einde
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.407 Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe
Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
Die ik zo mis,,,,,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.594 achteruit gaan
en zo verloren in de tijd
ik voelde me opeens verzorgster
en niet meer mama's kleine meid
'k Zie alles als een film voorbij gaan
en weet weer wat ik vaak zo mis
mijn moeder, met wie ik alles deelde
en al zo lang niet meer bij ons is
En al zijn de jaren voorbij gevlogen
soms lijkt het of het gisteren was
dat ik voorgoed afscheid…
Nog enkele uurtjes wachten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
865 Samen zijn is dan geborgenheid en tederheid
Steeds weer pijn doet het, het nemen van het afscheid.
Samen broederlijk delen of geven
't Voelt rijkelijk en tint je ganse leven.
Samen kunnen we alles, niets moet maar alles mag
Soms een speelse berisping welgemeend op fout gedrag.
Samen komt ... straks.…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 Wat zou je zeggen …
als je het zelf nog ziet
Vanuit je rouwkoets
je het leven verliet
Al die mensen samen
zou je ze omhelzen of wenen
Nog een keer aanraken
om dan afscheid te nemen
Zou je stil luisteren
naar het tranengefluister
Of schijnen als een zon
het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach…
Korzelig ?
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
487 De luie dag is weer gekomen,
mijn blik op de tijd is weids, ik
peddel fietsend huiswaarts om
verder uit te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het duin en
horizon zijn beknopt, de lucht gefopt
door wolken bijeen gedreven schapen.…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 er is een stilte in mij
die ik nimmer heb kunnen
verklaren
daarom moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…
de hoorn
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.341 V gaat verder
haven zicht op
m`n schaap is herder
roem en de top
toen je afscheid nam
op de vlucht
wie is
was berucht…
Bloedbaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
786 Afscheid nemen van licht en geluid,
starend in de nacht,
roerloos voor me heen.
Schaterend schieten, stapelgek geworden proppen
blokkades in de achtbaan van vaten.
Scharlakenrood vloeiend eau de vie,
stollend op het moment suprême.
Pijn en angst vervagen in de tijd.…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.
Toch is het leven meer: de roos is mooier
dan de roos die wij nu zien. Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.…
De troon zonder kritiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
767 heeft te lang
in de hemel gewoond
op de troon
zonder kritiek
met een air als god
genas hij geestelijk ziek
zijn stem droeg woorden
die van samen niets hoorden
duldde geen weerspraak
in hun onfeilbaar geluid
zelfs het volume doceerde
de rust van het weten
alleen ik ben deskundig
en maak je weer beter
geen wens en eigen verhaal
afscheid…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 Eerbiedig sta ik
bij de plaats
waar u ligt
innerlijk verscheurd
bij het afscheid
aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods…
Weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.047 pirouetten in mijn maag,
terwijl haar tranen gestaag
eindelijk samenvloeien met die van mij
Liever
dacht ik aan vrijheid
Losbreken, zwerven en dwalen
op de goede weg,
een avontuurlijke weg
Een veilige weg
Mijn weg, al was hij doodlopend
Alles liever
dan die ene verpletterende
alles vermorzelende weg
van weggaan
Een weg zonder
afscheid…
Gehecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 jouw lichaamstaal gelezen
Ik ken de uitdrukkingen op je gezicht
en weet hoe jij je koffie drinkt
't voelt zo warm, vertrouwd
Twee lentes kruisen
onze wegen, jij helpt mij
en ik pak dankbaar
jouw beide handen aan
geborgenheid mengt met liefde
Ik zal je heel erg missen
als ik dansend in mijn kracht
Zonder jou
mijn weg zal gaan
Afscheid…
In het strooien van je as
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
479 weer zag ik
in het strooien van je as
de mooiste momenten uit je leven
de zon had hen kleur gegeven
in de wind danste jij beelden
die ons tot op vandaag zijn bij gebleven
de bladeren ruisten net als toen
in je wuiven gaf jij ons een warme zoen
alsof je wist dat het geen afscheid was
wij hebben je meegenomen
omdat jij ons bestaan bent…
een winteravond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.307 Lang zitten kijken hoe de verkankerde stam
van de oude vlier verbrandde
niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid
deze vanzelfsprekende geboorte van as
en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd
in een belendend dichtgesneeuwd heden
de zevenslaper ontwaakte en de radio
het lied zong van de fonkelende beker
en hoe later de witte…
Onderweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Haar handen in
mijn handen vattend,
besefte ik spoedig
een duister land
van afscheid en verlies
te zullen binnengaan,
waar een diepe klank,
een treurig akkoord,
dolende mensen in hun
verdrietig zwerven begeleidt.
Waar ben je?
Waar ben je?
Halte bereikt.…
Gebutst in verval
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 zij speelden met knikkers
juichten en joelden maar
bij het missen van de pot
hield dat geluid even op
ik zat erbij
wilde niet meedoen
omdat ik geen afscheid
van mijn schatten kon nemen
genoot van hun kleuren
in het transparante omhulsel
het divers zijn in vormen
allemaal keurig op rij
ik verzamelde en spaarde
ging mij niet om het…
Naar groener gras
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 naar groener gras
maar kon niet vliegen
jij bent geen droom
maar vloog voorbij
geruisloos in het kerend tij
landde jij met natte voeten
het was herkenning
in spontaan begroeten
de wereld delen ging niet
ongemerkt aan ons voorbij
vrijheid heb jij
in ervaren moeten leren
opmerkelijk is je laveren
moeiteloos bij tegenwind
in afscheid…