Alle inzendingen over den haag

3651 resultaten.

Sorteren op:

Vierde akte/ parallelle aarde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
Het meisje slikt de knoop van angst door haar hart zit onder het knarsen van haar tanden heeft ze haar tong doorgebeten? De wereld is dood in fractie van een seconde ze heeft de keuze van onvermijdelijkheid gemaakt de keuken laat een levenloos wezen achter in een polsslag reist ze een miljard lichtjaar en flitst weer tot leven Groen…

het laatste verzoek

netgedicht
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.551
Ze huilt nog wat zachtjes niet om een eenzaamheid maar om het geluk van een hard leven het maakt haar staren naar de eindigheid wat zachter ze vouwt de handen om haar gezwollen knieën duwt haar rug wat dieper in de genade van de zetel en glimlacht niet om een verdriet maar om een trots van het alleen gaan en de pijn die eindelijk…

Kruinen uit hoofde van het helen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
Ze zuigt met haar jaren aan de oude boom en ribbelt hem eeuwig in een hard palmen van haar handen ze offert hem beetjes leven van haar vingers her en der riviertjes bloed ontgonnen in het kozen 'kruintje kruintje' wil ze liggen want hij begrijpt dat wel knoestig zinnebeeld van gerijpte verwondingen het excuus voor intimiteiten en…

verzuiniging van talen en tongen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 590
Er is een woestijn die hardleers voortschrijdt het droogt je tong tot op het bot van moeizaam slikken na jaren van leren spreken aan de toog van het hoge woord heb je ineens geen verhaal meer je bent nog altijd diezelfde alleen, je hebt hem ingepalmd met een man die taalt vanuit de diepe ervaring het verdorsten en het houden aan het…

ze was een ééndimentionaal ford van schoonheid

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 568
Ze was een ééndimentionaal fort van schoonheid uitgelijnd tot in perfecte sferen de gearticuleerde wind uit haar mond echter wasemde een gruis van baksteen het uitbreken van de wandeugden construkties van vormloos lood die zwaar op het hart vielen of was ze slechts de poort boven een stinkende slotgracht Haar schitterend blinkende…

Spaarzaamheid en het kieren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
Het liefst zou men doodgaan aan een paar opgelopen verwondingen maar dat doet de deur dicht voor een paar lichtjaar en een mens wil altijd wel nog eens kunnen checken of de lichten wel gedoofd zijn en zo gaat men verder op een kieren in dit leven deuren en sleutels passen de hond of de kat nog even buiten laten en het vervloeken dat…

uit de boekjes

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik begon te schrijven over dikke wijven ergens in het schieten van een onheuglijk jaar Ik was uit de lucht gevallen met mijn gat in witte nevelen mijn hoofd in bruine sferen Het luchtruim mocht bliksems vloeken niets was van obscuur allooi het viel allemaal uit te proberen samenhang was een burgerlijk cliché Ik had het allemaal uit…

Tuindaken pezen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 533
hemelsbreed steunbalken in de wereld ijzeren nagels en winkelhaken bindmiddelen uit het binnenste der aarde sinds mensenheugenis ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek timmersvreugd op het dak en een priemende zon horizondragende planken verbreden het luchtruim vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend een grijnzende…

Inauguratie

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 917
Zij trapwentelt me een woord pa-pa-pa-pa Steeds maar hoger van onder naar boven Ik schiet vol bezinksel van veel te lang naamloos zijn Ik kom naar beneden van mijn zelfschakelende rugtrap maar ik kom steeds hoger in het knikken van lucht daar achter boven onder mijn hoofd mijn keelgat kleppert open met een kinderlijk kreetje Gezonken…

over het vissen getild

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
Ze sleept een paar netten aan verwacht een paar handen knijpt de ontgroende man in de parmantige jonge billen ze is een fikser van manhaftigheid met een zwaar moederschap alleen ze doet dat in het aarden zoals vissen in het water dat doen sterk en wilskrachtig maar ze omwikkelt het zacht of ze speelt gewoon de dommekracht zoals vrouwen…

bedrieglijk wezen

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 674
O Maan wat ligt toch in je wezen met je schelmengezicht je steelt plukbaar ruggelings op je zwarte stoel van de nacht botsinkje spelen met de luchtzak van de aarde het toneeltje van de behoeder met paraplu vrucht van dood en verderf ik lig op mijn rug met wazige gedachten mijn dromen zijn gestolen het ging ergens over een bedrieglijk…

zuiver op de graat

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 651
hij ademde op een afstandje van zichzelf brokstukken van zijn ziel en zocht nog wat begrip via het raamwerk in het wolkenstelsel hij had nooit een druppel mogen ontvangen lege handen grepen in de eigen ligamenten en baarden een voorschim de man die veel te goed was voor deze wereld een gebrek aan schaduw en het zelf van het zelf kwam…

Zussenliefde

hartenkreet
2.0 met 56 stemmen aantal keer bekeken 8.598
Zusjes,....dat zijn wij.... Hoe ouder we worden Hoe closer,...welhaast een wonder Onze zussenband, wederzijdse liefde,...zo bijzonder Herkenning,...delen van onszelf in jou! Je hele doen en je hele laten Samen lachen, huilen en praten Zusjes bij toeval, vriendinnen bij keuze! Verschillende bloemen uit dezelfde hof Eigen bloed, bloedmooi…

geketend vruchtbaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
Meanderende vingers boven een ven van mistige geschiedenis her en der een pallisade van vergulde ruggen het hoge woord dwarrelt van een schutblad en ergens erboven de zielen van ongeboren dichters met een weerklinkend welven ruggelings zonder spreken noch een voetwaarts horen het heden vermenigvuldigt zich hier in de baarmoeder…

vermeende inspiratieloosheid

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
twee punten in een gering raken weidsheid groeit in een zee van oeverloosheid het vervult zich in een rij atomen afgesneden van de baan terug elk op weg naar een vruchtbaar land geen leegte geen lijden van een handvol gegijzelde cellen in het zog van een doelloos zwalpen het was slechts een spiegel voor ons verborgen voorbij de…

wasdraad

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.170
het leven was voor hem een worsteling met de juiste hoeveelheid vervreemding hij hield zijn vrouw voor een speciale wasdraad af en toe ging hij op reis iedere keer weer elk beetje pragmatisch denken te weken gezet het liefst stoeide hij in wat water veel en lang spoelend in zijn speelbroek en zij hield hem voor haar zoveelste kind…

ongeboren

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 907
In windstilte was een kind geboren haar naam sprak onbestaand het net van leven trok de kosmos strak voor even adem stokte ongemerkt voor een stonde geen mens zou weten van vruchten die niet vruchten in aaibaar water dat was iets voor oudere Goden om het vergeten te bedekken * maar het moest nog gezegd worden om het opgaan…

mega retorisch

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 925
'Mega!' riep ze uit met een gezicht zo blinkend naief alsof het ochtendsnot van haar gezicht afliep 'Nonsens' repliceerde ik schijnbaar onverstoord 'Het geluid van een ovulerende man die kotsende zijn darminhoud door zijn neusgaten perst lijkt me in het geheel veel echter aandoen' voegde ik er nog aan toe 'Super! Cool!' orakelde ze nog…

jong hoofd oud woord en het komaf maken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 608
jaren worden vermeerderd door het spiegelen in gebroken scherven nog een paar era gisten dan zal mijn echte gezicht door mijn voorhoofd persen het zal wel wat sporen nalaten een paar lijnen of zeventien maar ik zal niet meer klinken als wat hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees niet kan bezwangeren en mijn stem zal voorbij mijn huig schieten…

zuchten op papier

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 519
't liefst van al schreef hij het firmament te pletter om daarna alles weer te schrappen stoffer en blik Pluto en wat protonen samen vegen maar het zonnestralen was hem te vlug af hij zou nog lijden onder wat residu uitgestrooide lichtjaren enkel in zijn ogen was hij sensatiezuchtig het sterrendom onderschreef zijn schitteren niet…

mijn dagen als hond

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 572
het zij aan zij lopen het was het dragen van de eindigheid op een drafje, God kan niet sneller meer verdragen op deze technologische paden, Hij vreest het eind van zijn dagen de straatplaveien gevlochten mensen vaag in hun onbestemdheid van lange dagen en bevruchting onder de tegels, mijn hond en ik ingebeeld hij behoedt me niet van het…

handen

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 656
ik lees je over duimrollend, het standpunt van een paar handen handen ook wel een beetje een mens ik zou willen zeggen ik haat het mij te moeten... wat daarna uit mijn bek rolt doet er niet toe het is het inpalmen met de tong van de meer eigenlijke ingebonden tenen alsof mijn voeten van zich laten spreken recht naar boven door mijn ruggengraat…

machtsovername

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 652
er is een planeet van stijf fatsoen men draagt daar hoge boorden in Spaanse stijl de wereld gaat rond in stopwoorden en geijkte uitdrukkingen niemand zegt daar ooit iets 'out of the blue' allen dragen de sleutel van het onbewuste op het kruis bovenop de twaalf lagen katoen, voile en kuisheidsstof de handen hangen er stijfjes naast…

kennis en de gezamelijke schade

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 667
alle gaatjes vullen zich tot een kleine zwarte brij kennis het is als een nachttrein priemende zoeklichten en al je gewicht erachter om dan toch nog te arriveren in een donker krocht tevergeefs het verwordt zo het vergaren van rails naar een uitval van licht thuishaven of tussenstation wie weet houdt het ooit op het klossen van een…

sturen zonder handen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 482
Ze omfloerst mij met haar kussen als ik mezelf weer eens niet in het zachte palmen kan houden Ze teent mij een beentje in de goede richting schuift mij uit vanaf haar borsten, contactloos ze wil niet weten van een afladderen en even ben ik weer mezelf vergeten ze is een tuimelaar houdt het behang op de achtergrond waar het thuis…

de weg van verwachting

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 564
Hij zuchtte wat van de zijkant op weg naar beneden, de berg af worden huizen keelgaten met daarin dikke lillende huigen van weer dezelfde mening op het uiteinde altijd komt er een moment dat je hond wordt zoals in mijn geval de palinghond, het midden net voorbij, overal tussen, in horen en zwijgen tussen de guppyhonden wil ik nog wel eens…

kwetsbaar langs onder

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 671
Mijn hart draait zwart weg onder mijn te kleine vel het was toch al kreunen onder veel te grote grenzen soms is de wereld van verschil net iets teveel aan het kunnen mijn favoriete bruingespikkelde kip ligt te sterven op een zwaar loodje en ik te licht bevonden 'draai ze de nek om', zou ik van de veearts te horen krijgen, 'moest het…

het aarden blikinwaarts

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik hou zo van die slierlingen van hout en windsnelheden die de nerven doen krullen het ronden in rechte einders een wittrekkend zonnen dat de passieflora doet blauwen en hier en daar bijt het getij gaten in de koppen van de schutting alsof zout hier ook af en toe langskomt in 't roest en een streep trekt in 't groen van hieruit midden…

antimaterie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Herinneringen het voorbije leven en daarvoor ijl als hoge lucht azuur en de vlucht het stuwen en het dragen flinterdun denkbeeld van bijna niets sierlijke zwaan boven alle verdenking van de wolken en de bakstenen mens de nek krommen om de vergissing het zware trekken van verheven verzuchtingen de mens is wel degelijk daar…

opgedrongen ziekte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
Ik lees in jouw zinnen het verscheiden van de duistere mens er is geen gelaat meer kant noch wal vel tegen vel puist en steencyste alle individualisme bloot gelegd in een poel van naakte aanschijn het gaat oeverloos ophemelen van ziektebeelden ingebeeld opgedrongen sociaal rond draaien theatrale empathie van een generatie want…