3457 resultaten.
Droeve Pythia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
601 omdat haar hart verscheurd is
en haar ziel voor eeuwig gewond
alles wat zij heeft verloren
brandt gaten in haar wezen,
de taal heeft haar verlaten
ik zie haar dwalen door deze tuin
der dwazen, gelijk de Pythia
spreekt ze in Delphische spreuken
niemand die ooit van haar hield,
leeft nog en haar wereld is verengd
tot binnen deze dode muren…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Rebel, mijn hart, gekerkerd en geknecht,
die aan de tralies van de al-dag rukt;
wees om uw tijdlijk lot geenszins bedrukt,
al zijn de kluisters hard, de muren hecht.…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Vier schilferende muren; effen, bange
gordijnen, buitentijdse boekenrekken.
Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.
Er is een stoel, waar, waarin, voor de ander?
Op bed zitten zou privé-schending zijn.…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten
in muren…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 Verbijsterd zie ik over 't weiland gloren
een spiegelende ruit, het koper van de toren,
het hoge koor, de muren glansomspreid.
Er zijn daar in vervlogen kindertijd
verwachtingen zo veel en schoon geboren.
In 't welkend loof lispelt een zucht: Verloren!…
wanneer ik ga
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.275 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
in de uitademing tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar de hopende ziel is uitgeweken
en een toekomst al in…
Gent!
poëzie
4.2 met 12 stemmen
2.965 Eeuwen zijn meegeperst
Door elke muur, door elk gewelf.
Als ooit dit harde harte berst,
Sterft vrijheid zelf.
In Gent heb ik geleefd,
In Gent heb ik geloofd.
Daarom draag ik zo hoog mijn hoofd,
Als een die kop en kijkers heeft.
Kort als een daad, vast als 't cement
Van Vlaandrens wezen en zijn faam,
Vol klinkt uw naam,
Gent!…
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 Een brede muur
van boze woorden
verstrooid door kwade tongen
beletten de doorgang
van verleden, naar toch nog heden
een toekomst ook vergaan.
Bloemen staan in alle kleuren
strooiend nieuwe zaden
feestelijk belicht
voor een zomerfeest,
dat niet is, en nooit zal zijn.…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
Een huis vol mooie mensen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
752 Aan het plafond
Tussen de muren
In de gordijnen
Op de vloer
Op elke plek
Waar je net nog stond
Altijd en overal
Ligt er ziekte op de loer
Bijna als de ‘Gouden Kooi’
Een beetje als de ‘Truman Show’
Net als dat ‘Big Brother’ toen
Maar dan zonder dat geklooi
Een huis vol zieke mensen
Stap er maar eens binnen
Zie het eerlijk samen zijn…
hoera voor de zuringspanners
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 de zeëen bloemen en alikruiken
de haringen bomen en struiken
de mensen zie ze gebogen gaan
om als ongepolijste muren
in complete afabetten verzuren
en met de jaren meer uit te slaan
waarbij ik duin en heide uitzonder
bonte vlinders nemen dagactief
veld en schapenzuring voor lief
mits de zon schijnt
minstens in spleetjes
herstellen ze met…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 in zijn hoofd weerklinkt nog
het geluid van haar naderen
dat geklepper harer sandalen
als los geslagen leren luiken
tegen een winderige muur
die nacht staat gegrift
in zijn uiteengereten hart
met haar kwam immers ook
de geur mede van hem
wiens zijde zij verkoos
boven zijn gewillige lende
zijn naam doet er niet toe
heeft het nooit gedaan…
de vreemdeling
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.304 jij bent een onbekende voor mij
je gedachten niet te lezen
onbekende zinnen die je zei
ik heb alleen te vrezen
ik durfde je niet te tonen
ik schaamde me ervoor
met afkeer kon ik je belonen
geen vertrouwen maar waardoor
een muur tussen ons tweeën ingebouwd
ik wilde niet weten wie je bent
niet weten hoe iedereen je beschouwt
je blijft voor…
Leeg Hart
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.042 M'n muur was te zwak..
Opeens klein..
En als een kind
Was ik gretig..
Ik wilde te veel.. te snel..
Hoewel angstig en onzeker..
Liet ik je toe..
Bijna tot in het diepste van mij..
Jij sprak mijn taal..
Jij las mijn ogen..
Dwars door alles heen..
Ik las jou..
Ik zag jou..
In jou zag ik mij..…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 ruiste er
Wening uit rode muren? of wel, huisde er
Morenkoning nog eens en wat zo klonk er,
Was 't het gespeel van alle zijn fonteinen -
Droppengeklater in de zilvren zalen -
Vrouwengepraat van die in kanten sjalen
Gehulde en parelen?…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Dit van mijn moed het hopeloos versagen
- dwars op mijn smalle weg de blinde muur -
dit van mijn nachten kwellend uur op uur,
waarin ik om harts zekerheid blijf vragen.…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 donker wordende lucht
als ijsbloemen in een hittegolf
het eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem
een roze hemel overspant de grijze muren…
mijn zoon
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.716 mijn zoon ik moet eens met je praten
waarom geef jij me het gevoel
dat ik je alleen heb gelaten
terwijl ik het zo goed bedoel
wat is het dat die hoge muren
tussen ons beiden heeft gebouwd
zo mag het toch niet langer duren
je weet toch dat ik van je houd
ik kijk je aan, ik zoek je ogen
zien ze mij wel, zien ze me niet
heb ik mezelf dan…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
2.487 Daar zit hij daaglijks, uur na uur
goed verstopt, in mysterie gehuld
de beeldige in een zaak van geduld
een Hercules met in zijn rug een muur
Ons wereldje draagt hij heel even wichtig
op de breedste schouders van `t heelal
nooit eens of ooit, noch wiekend na val
zijn naaste is daarenboven (mede) plichtig
Tezamen draaien zij moeiteloos door…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 In glazen muren
wordt een fragiele en
kwetsbare ziel gevangen.
Een terugvallen op je naakte bestaan,
van elke bestemming ontdaan.
Tranen blijven vallen en
in een waas gehuld.
Op zoek naar evenwicht
lig ik in mezelf gekruld.…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien
ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien
het daglicht schijnt op de muur…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 En slenter eens alsof
je niet weet waar je heen gaat: ruimte rekt
zich geeuwend uit tussen de muren. Zie:
het dwalen dat de kamers met elkaar
verbindt is witgeverfd. Er is een trap,
een kapstok in een kast, wat deuren. Als
een landweg zo toevallig ligt het, doel
en startpunt bij de weg gezocht in plaats
van omgekeerd, zo lijkt het.…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 sereen zijn
lichaamsdelen om je heen
geordend in ontspannen
in Godsnaam bid je
laat de slaap me vangen
weer is er die stip
zwarter dan de nacht
die langzaam groter wordt
zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert…
zomerslaap in vijfkwartsmaat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.060 in geen tijd staan de muren blank
"hulp is niet meer dan een droom"
ik hou van je
en van al de kleuren die je me beloofde,
dit gele seizoen maakt alles zoveel
gladder, laten we dit niet vergeten :
het is steeds water waarvan het geluid
ons verder draagt en dat alles schraagt
wat wankel was en zwijgend standhield
hou je sterk ook in…
Liefde met een rode strik...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
4.573 mijn geheime valentijn…
Anoniem stuur ik je een hartenkreet
laat mijn heimelijkheid hierin raden
Het verlangen om mijzelf te openbaren
is vurig maar wankelt om mijzelf te verraden…
Je bent mijn muze, een heerlijk liefdesgedicht
Grenzeloos is mijn liefde voor jou geworden
Wat zou ik mij graag aan je willen voorstellen
Je naam schrijven op muren…
pauwen en fazanten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.400 vertier
vrienden sliepen op zuiver kasjmier
de avonden vulden wij met gemak
in sigarenrook en glazen cognac
maar dat was toen, het is voorbij
het noodlot keerde zich tegen mij
een beurskrach maakte alles stuk
ik verloor mijn geld en mijn geluk
nu in een pension zit ik alleen
met wat prullen om me heen
een Poortvliet kalender aan de muur…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Gerookte meisjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.295 Een afgebladderde vioolkist steunt tegen de muur.
De sigarettenpeuk vol kwijl
bungelt in de scheve mondhoek.
Bruingrauw vagebondenvel met pukkels
en longen zo teer,
zo vol teer, kuchen en kreunen
tot de verroeste hoest
uit kankergaten naar buiten slijmt.
Ad fundum, prosit corona.…