2969 resultaten.
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust,
die met wijde blik naar alle kanten tuurt,
bemoedigingen over de zee stuurt,
het eigen strand maakt tot een oord vol lust.
De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.…
WEERSPIEGELING VAN MIJN LICHAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
701 "
Was vanmiddag op het strand, ging vooral kijken
als sneeuw voor de zon veranderde mijn zelfbeeld
ik voelde mij als een jonge slanke God te midden
van een massa aan buiken, borsten, benen en billen
dik, dikker, dikst, lagen meer voor dood dan levend
een glimlach bevestigde: m'n uiterlijk nog in prima doen!…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
429 Iemand maakte ruzie
met zijn mobiel op strand
zo razend, dat hij ‘t wegsmeet
onder ‘t zand,
liep weg,
ging ergens in zijn kleren
zitten mokken, staren
Jij, allert altijd,
zag het,
zei die’s gek!…
Het verre land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
350 In dat land bloeien de bloemen
en palmen staan aan strand van glazen zee
elk mens zal men broeder of zuster noemen
elk schip meert daar aan veilige ree.
Eens hoop ik dat land te betreden
verwelkomt door de Heer die liefde is
Hij die het duister voor ons heeft bestreden
weert daar alle pijn en droefenis.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Ook langs de stranden.
Ga over begroeide heuvels
en beklim hoge bergen.
Hoor razende of spetterende watervallen
en ik blijf ergens naar zoeken.
Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?
Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
VAST EN ONZEKER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Op een heuvel aan het strand
staat de fiere zeeden
zijn voeten geklemd
tussen harde rotsen
de luchtige naaldenkruin
wiegt zacht heen en weer
in de zilte luchtstroom
vangt allerlei moegestreden
en pas ontwaakte klanken op
bereisde winden rusten
binnen de prikkende takken
bloemengeuren vol treklust
suizen voort en nemen
verzonken…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
Groenglazen bergen tot wolken van kralen;
Veilig in duisternis van kalken schalen
Woont 't weekdier, vast aan nooit bewogen grond.…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 Het was niet langer stijgen,
Maar dalen; niet zingen, maar zwijgen
Want de schemering kwam aan;
Achter de stille landen
Zag ik de zonne stranden,
Stranden en...... dan vergaan.
Toen riep er bij dat scheiden
Een koekoek of hij zeide
De zon een avondgroet.........…
Schuimende koppen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.202 Kinderen spelen luidruchtig in 't zand,
bouwen zandkastelen op het strand.
Schuimende koppen, grijsgetint licht,
de zilvermeeuw laat zich duidelijk horen.
Ik laat voetsporen achter in 't zand,
de zee overspoelt woest het land.
Schuimende koppen, brandende kou,
Engeland, dat aan de overkant ligt,
is niet te zien, laat staan te horen.…
Jules Deelder en zijn kornuiten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.419 Herman’s biografieën las ik relaxed aan een Grieks strand
geschreven door Bart zijn bekwame schrijvershand.
Deze drie iconen kunnen bij mij nooit kapot…
------------------------------------------------------------
(Helaas is Herman al met een dubbele Grand Marnier bij God)…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 ik zag je hand
in het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen…
Vroege markt in Spanje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
787 Mensen gaan terug naar het bloedhete strand:
dit is óók Spanje, een wonderlijk land.…
Dolly
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 Een boom , om het even eik of weke waaiboom
voeten in de grond , kil verdronken of dor gestraald
woekeren , onbewust kleven aan rotting en einde
niets te doen dan staan en ondergaan
De oceaan , willoos onder het gescheur van warm en koud
verlangen naar de maan en sterven op het strand
kieuw en vin , tentakel en schub , koraal en wier
fluim…
Een zee van zielen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.036 Sta op het strand, in het zand.
Als een grote groep met wolven,
Rijkt de zee uit naar mijn hand.
Het uitzicht is zo mooi.
Maar ik weet, het is niet waar.
Ik weet, het is te sterk,
Gevuld met stil dreigend gevaar.
De veranderlijkheid, de passie,
Van zo'n ongewoon mooi zicht.
Maar voor je het weet, dan grijpt het je..…
Binnen
gedicht
3.2 met 28 stemmen
19.491 Die wachtte dacht een strand, had zich
in zand verpakt, nat zand dat plakte,
hoofd eruit, een hand om plat te slaan,
dat elke vrouw beschreven in een mal.
Pak dit maar uit. Stel maar die vraag.
Een mal? Maar alles druk met scheppen, innen,
spetten, mobiel bellen, nieuwer weer
voorspellen en daar was het al.…
Dagen Later
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.679 daargelaten
Buiten op het kerkhof (in 1975 gesloten)
groeit het groen onwetend verder
waar zoveel wijsheid eindigde
daargelaten
Ik geloofde serieus dat die lantaren altijd brandde
een smoes voor alle energie die gloeide in mijn handen
ik liet het gaan -ik kon niet vliegen- en zag de bleke meeuw
die onverwoestbaar leek, maar op het asfalt strandde…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien knoppen uit hun doen
openen in geur magie door
zachte handen op mijn knie
de zomer kwam naar
strand…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 tijdelijke gestalte
ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen
dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust en de echo ruist verder
een erfzonde een olievlek teer en veren
en hoor de wind waait door het leven
door mijn haren door mijn open mond
mond die afval en schelpen spuwt op het strand…
Pablo Neruda
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.348 uitgestrekt gerekt
slingert je land je lief
langs de rand van een continent
zo zwanger van tragiek
in die smeltkroes van
smeulende strijd
stromen je woorden
als linkse lava
strooien in wonden
van de kolkende massa
de kiemen van Hoop
de kracht van Geloof
met die oer-natuurkracht
maar dan lipzacht
- zoals de Stille Oceaan de
stranden…
HOLLAND
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.787 Grauw is uw hemel en stormig uw strand,
Naakt zijn uw duinen en effen uw velden,
U schiep natuur met een stiefmoeders hand, –
Toch heb ik innig u lief, o mijn Land!…
de liefhebber
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.481 Vingtimiglia
bitt’re koude campari soda
heel veel ijs
rotsen hoge bergen
blauwe meren bellissimo
lollo-lollo-la-lollo-brigida
cardinale-quatro-stagioni
claudia-lezione-con-amore
sophia-loren-tesoro-mio…
moeilijk te verklaren
zijn giornata particolare
enige uren later
kwam-ie waggelend
uit ‘t water
met ‘n slipje van kant
krijsend op het strand…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Overgang naar strand:
plaats waar hoop en verwachting
dwingen
het fiere duin te trotseren.
Duin:
verzekering der duurzaamheid
van 't achtergelaten land.
De top is ver, het zand is los,
slechts voetstappen
zijn lokkende sporen,
die de weg wijzen
naar opwindend lawaai:
spelende kind'ren
die vrijheid doen horen.…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Traag en loom kronkelde zich
het pad langs verlaten stranden.
In de verte: de fonkelende zee.
Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.…
Echte liefde, innige liefde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.235 Kom, mijn lief
We gaan rennen
Kom, mijn lief
Wees niet bang
Pak mijn hand
We gaan rennen
Door bossen
Over heuvels
Langs stranden
Verliefd
Niets te gek
Kom, mijn lief
Wees niet bang
We gaan rennen
Straks
Bezweet
Vallen wij neer
En dan
Kom, mijn lief
Wees niet bang
Elkaar omarmen
Vanzelfsprekend
Innig kussen
Voortkomend uit een…
souvenir
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.444 voor Rob Pat
het gehavende schelpje destijds opgeraapt
op station Hoek van Holland strand
bewaar ik nog in de zak van m'n uniform
als souvenir van mijn allerlaatste rit
van Rotterdan CS naar de Hoek en weerom
ik hecht aan rituelen zoals u uit de
voorgaande regels kunt opmaken
voor mij is een laatste keer wat het ook
mag zijn telkens…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' heur oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.…
Samen met jou.
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.482 We zouden hand in hand lopen,
over het mooie strand.
We zouden praten over van alles.
Als ik één avond bij jou kon zijn,
zou ik elke minuut koesteren.
Ik zou in jouw ogen staren,
en zonder een woord te zeggen,
zou je weten hoeveel ik van jou hou.
Als ik één nacht bij jou kon zijn,
zouden we in elkaars armen liggen.…
Ochtendkrant
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.068 bovendien
Ik eet een boterham met kaas
En lees over de boeren en hun protest
Over hoe hun boterham wordt verpest
De wereldmarkt is ze de baas
Ik eet een eitje, halfzacht
En lees over de vogelgriep
Die blijkt, nu ik me meer verdiep
Nog dichter bij dan ik steeds dacht
Ik drink een jus, net vers gemaakt
En bekijk een foto van het Spaanse strand…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 ik draag je over aan
de wind met warme handen
zomaar moet ik je verlaten
je blijft het speelse kind
dat bij vlagen zijn vreugde
en verdriet weer vindt
ik geef je zon
om mee te spelen en
weet vanaf het verre strand
dat jij je geen seconde zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…