3942 resultaten.
dansen in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 laat de regen
verfrissend neerdalen
laat de wind maar toenemen
ik kan er wel tegen
ik draag de zon
ze verwarmt mijn hart
laat de kou maar komen
zoals onze lente begon
zal het in zomer overgaan
en elke winter doorstaan
geen mens komt tussenbeide
onze natuurlijke kracht
ik dans in de plassen
blijf staan in orkaan
als alles is volbracht…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 worden
met ‘n kogelronde buik
waar geen jurk meer overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko Biloba
dat de winter…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
WACHTEN OP EEN HEMELS BERICHT
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
806 De nachten worden koud en guur
De winter nadert in verstilde straten
binnen zijn mensen aan het waken
met in hun hart een brandend liefdesvuur
een Kind wordt eerstdaags geboren
dat op aarde zijn tempel zal bouwen
om ons met hoop en vertrouwen
nieuwe kansen in het leven te tonen
de derde kaars wordt nu ontstoken
en helderder wordt steeds…
TWIJFELGETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
288 In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
ze zette haar lijfje schrap en wist het lijntje strak te trekken
toen wij lopen wilden. ik weet niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van winters…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 Dit vroege, oude land
kent een andere stilte
vindt lagen van oer terug
en zingt het water stijf
Het is er onverwoestbaar
breekbaar, terwijl
in de verte een kind huilt
en een wolf en de wind
De schaduwen lang en jong
in vloeiende beweging
uit de uren van duister gerukt
om te wenen en te helen.…
Distichon 33 Observatie/Spreekwoord
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
695 't Gebeurt in Weesp, 't gebeurt in Wales:
sneeuw maakt de oudste honden speels.…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 De winter, ach die is zo koud
en kil en doet de mens vertragen.
Maar wie de zon af en toe éven voelt,
weet zich tot de lente gedragen.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 De koude stilte van de donkere kerk.
Ik zie de oude monumenten weer,
ruik de bestorven wierook van weleer,
herken de schedel, de gebarsten zerk.
De kale koster, zuchtend aan het werk
bij 't altaar, zet daar doden bloemen neer.
Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.
De laatste non, in een verweduwd…
VERHOOPT NEST
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 In de koude vaart
pikken twee futen elkaar.
Worden dat eitjes?…
Besjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Een laatste restje winter smelt weg
Besuikerde besjes
Ze dragen fier hun witte hoedjes
Op de laatste winterdag van deze maand
Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft
Haar ritme lijkt wat verstoord
Dat komt door ons onnozele gedrag
Nu zit ze in een soort van overgang waarin alles ontregeld is
Die Elfstedentocht…
Dag winter, hallo voorjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Het is weer zover
de lente is daar
mijn hart maakt een vreugdesprongetje
ik ben er voor klaar
De temperaturen gaan stijgen
de winterjas kan in de kast
geleidelijk aan word ik wat vrolijker
ik had van de winterdip veel last
Het leek lang te duren
dit moment
maar door geduldig wachten
voel ik me weer verwent
De bloesems in struiken en bomen
ik ruik…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Donkerte drukt op het doodse land
onder een kille witte wade;
het leven speelt zich binnen af,
in wortels en in zaden.
Kale takken, kruinen zwiepen, kraken,
hier raast de Wilde Jacht;
uilen roepen, honden huilen,
in de diepe winternacht.
Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:…
Sneeuwwit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Nee heus... er is niets van gelogen
al dwarrelt het voor mijn ogen:
waarheen ik mij ook kantel
mijn zwarte, wollen winterjas
draagt vandaag een witte mantel…
LAIS CCCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 een einde is altijd een nieuw begin.
brede golven wind doorlopen de lucht.
een teder omgekeerde kreet wordt in
het bed met haat en liefde opgelucht.
het zucht. genot, van lijven korte vlucht,
heeft net de angst met lentelust vermoord.
het had te lang aanzien, te vaak aanhoord:
handen, ogen, droefenis en misbaar.
het sloot met…
Koude winternachten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Uit de stille brief
die je me stuurde
vallen eenzame letters
in somber duisteren
krijgt jouw fluisteren
een onbestemde klank
in koude winternachten
vriest de liefde aan het hart
door waanzinnig verlangen
nu ik je steeds vaker niet begrijp
is dreigende leegte onberekenbaar
aan vergankelijkheid onderhevig.…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 In de herfst met storm en regen
daal je neder in mijn armen,
zodat ik je in de koude winter
tot aan de lente kan verwarmen.…
Ze was...
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.024 Ik liep met moeder door de lanen
toen ze plotseling bleef staan
ze vroeg me waar we waren
twee meter van haar huis vandaan
later in de koude winter maanden
zat ze op een stoel voor het raam
warm en veilig in haar wereld
steevast gaf ze me een andere naam
maar het kon me niet echt deren
al die dingen die ze vergat
of de jeugdige herinneringen…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij nog ziet
toch blijf ik dromen
laat verleden tot mij komen
als je winter…
Lichtgevend
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
5.592 Als het winter wordt,
de zon haar kracht verliest,
wordt het donker.
Dan steken we een kaars aan
om onze wensen en dromen
brandend te houden.
Elk lichtje
hoe klein ook
is een daad
tegen
duisternis.…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een frisse huivering
druppelt uit mijn koude lippen,
ik adem de winter uit.
Een bevroren wolk
overnacht in een oude kruin,
een oud web in een verloren tuin.…
Getijdenlied
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.669 Des winters trouwde zij.
De schoorsteen was aan 't roken.
Ze zat er warmpjes bij.
Ze barstte van de centen
en baadde in comfort.
Het werd een kille lente.
De schoorsteen rookte door.
Doordat ze met 'm trouwde,
had zij het nimmer arm.
de zomer was een koude,
maar binnen bleef het warm.…
Het winterkoninkje
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.226 ’t Winterkoninkje heeft een klein bedrijf
Helemaal is hij erin gedoken
Van luxe was hij lang verstoken
Voor zijn groen en zacht verblijf
Met zijn smal en hitsig lijf
In een bruin verenpak gestoken
Zijn oogjes fris ontloken
Zoekt hij wormen voor zijn wijf
Hoe komt hij deze winter door?…
knagende herinnering
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.472 de winter wordt lang
killig nat grijs
met zo nu en dan
misschien onschuldig wit
de lente was
pas nog
broeiend heet
en om te steunen
de tijd daartussen
behoorde ’t frisse groen
en ‘t kiemende verlangen
van beloofde bloei
nu verbleekt reeds weerspiegeling
in plassen herinnering
rimpelen vervagende beelden
pijnvolle…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…