5125 resultaten.
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Om jouw gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Ik loop naar buiten en zie meteen
dat ik besta: mijn adem is een wolk.
De deur van de schuur snurkt nog
en mijn fiets heeft geen zin om mee
te gaan. Het wil sleept een beetje
en de ketting hoest, maar het moet.
School bestaat ook in de winter als
het guurt en de de dag lekker uitslaapt
onder een deken van nacht en mist.…
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De ruime baai vol
heuvelige eilandjes
blaast zijn wijde adem
de nauwe Fjord in
wiens peilloze diepte
zich vrijuit meet met
hoge rotsen aan weerskanten
waar geiten onbezorgd wonen
op steile grashellingen.…
De schaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De rand omlaag drukken
en langzaam de ronde volgen
Golven weerkaatsen de zon
Schommelend licht
Wiebelschaal
Met een stok sla ik trilstroom
in het brons, de houten tafel
en van mijn vinger naar mijn hart
mijn bloed in, mijn golvende bloed
licht en donker gonzen
de moedertoon
van mijn leven op en neer
ademen…
Zo vrij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Om je hart te verwarmen
En denk in het vooruitzicht
Aan een droom in het licht
We lopen hand in hand
Op een warm zomerstrand
En over een hert in het bos
Die loopt daar helemaal los
Ook over zwemmen onder een waterval
En de zon zo rood en rond als een bal
Mijn haren zo los in de wind
Jij kijkend naar mij en vindt
Dat ik jou adem…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad
Wolkjes ademen…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
Touwtrekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 geest de strijd bespeelt,
is ieder ander daar ook op bedacht
of zit het dieper. speelt de ziel een rol
zijn het mijn eigen hormonen
of gewoon mijn stoffelijke overlevingsdrang
wat wil mijn - ik - aldoor en steeds meer
als een doorlopende film aan mij tonen
alles wijst erop dat de nacht de ondergang toont
maar ook dat de dag nog in mijn adem…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid in de
deugd van de herinnering,
vuurspuwend als een draak
in het onweer van het oog:
Blokken gebouwen uit het gesteente,
blokken ogen uit de ziel,
blokken theater uit de dood.…
Lieveling
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
511 Mag ik je naakt schilderen
met die gelukkige glimlach
onder de halfduistere maan
in het holst van de nacht
Kan ik je fluisterend voorlezen
uit het boek met duizenden
bijzondere sprookjes
terwijl je luistert
Zal ik mijn adem zuiveren
met de zuurstof uit het duister
terwijl jij verder vertelt
wil je nog een keer
mijn naam fluisteren…
en de merels zingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 hoe zoet zijn ze
de harmonieën van de ochtend
waar al de merels zingen
nog voor de zon op komt
de adem van vers hooi
stromend door het lenteblad
kust bruisend hun vleugels
terwijl zij hun hymne kwelen
zelf als in de late avond
de nachtegaal verleidelijk zingt
spelen nog de merels
hun buxushouten fluiten
verscholen in het struikgewas…
vele malen soms
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
677 dikwijls wil zij weggaan
als de duisternis
haar besluipt
vaak draagt zij met loden voeten
de verlatenheid
door de tijd
soms talmt haar hart
als de wind opsteekt
uit de woestijn
dikwijls ziet zij de schemering
als een loodkleurig onheil
dat de huizen binnendringt
vaak leunt zij
roerloos gelukkig tegen een boom
in de adem…
De try-outs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
519 je kon uit
haar woorden
de lach al
ontrafelen
als je in
gesprek
haar ogen
zag oplichten
door het
innerlijk plezier
dat het
schouwspel
haar bood
in het primair
beleven want
juist in de try-outs
vlamden de
meest curieuze
scenes heftig op
scheurden gedurfde
gezegdes uit hun
verpakking en
kwamen artiesten
adem tekort
dus…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde koepel
De duistere adem…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.389 laten we nog
iets langer blijven
op het koude bankje
als het even niet lukt
om naar huis te gaan
waar de dreiging zo
hard binnenkomt
dat mijn adem stokt
tussen vier muren
ik snak naar lucht
naar wind en licht
ik zoek de ruimte
als een konikpaardje
op ruige grasvlaktes van
de Oostvaardersplassen
veel heb ik niet nodig…
RONDOM DE ETNA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 de ramen beslagen door hem
hoger te hebben gezet
omarmd door vaders
gemaakte droogrek
de klamme bedompte
lucht valt amper te
dragen en beneemt
ons de adem
het knettert achter
de mica raampjes
we gaan aan die lucht
nog net niet dood
en niemand heeft nog praatjes
ga dan maar gauw met een kruik
naar boven naar bed
de ijzige…
De laatste Pauselijke Franciscus zegen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
749 Natuurlijk is zijn bewegen
vaderlijk gesproken geschreven
Franciscus lied
in nachtelijke uren
vogeltjes in wandelen
armen bezoeken
Heilig jaar
Open deuren ademen
Zalig Pasen
De laatste krachten begeven
de zegen uitspreken
in ochtendgloren
Paasmaandag 't lichaam verlaten
huiswaarts varen
hemels ontwaken
bladeren die opwaaien…
Verbinding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 Maar als jij mijn laatste adem hoort,
Luister ik naar die van jou in de troost.
Vriendschap werd een stil archief,
Iets wat geen ziel ooit begeert.
Maar als jij mijn naam nog schrijft,
Schrijf ik de jouwe in het zand, verweerd.
Lachen sluipen weg als schaduw,
Wat we samen niet voorzagen.…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 ik ben de trap
opgelopen
nog brengen de
bekende geluiden
mij boven
het zuchten
en kraken
hijgen om
weer bij adem
te raken
nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want…
wederkerigheid
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
462 in de omgang met de andere mens
vind ik meer onderscheidenlijke diepten in vertrouwen
het kent ook andere lagen van toegankelijk bestaan
waarop men het ademen kan bouwen;
.
wederkerige aandacht is dan een zuivere wens…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw…
Samen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Toen waren wij samen
in de nacht
handen en voeten
ogen en lippen
Toen waren we samen
één adem één ritme
in het hoge gras
uitgestrekt boven de wolken
tot in in diepte van de zee
Toen waren wij samen
de tijd vooruit gevlogen
hebben we veel gelachen
wijn uit de aarde gedronken
Toen waren wij samen
dag en nacht
dansend
moe geworden…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 De natuur verspilt geen adem,
geen druppel licht, geen schaduwval.
Uit één enkele oorzaak
weeft zij duizend stille gevolgen,
alsof eenvoud zelf
een meesterbrein bezit.
Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.…
Devoon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
437 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Woordenas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
105 De adem -spagaat
verstomt.…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 ooit waren er veel
om over te gaan:
wegen, stegen en straten
nu is de situatie zó:
veel zijn er opgebroken,
een aantal lopen dood
nu zoek, bezoek ik de weinige
wegen die nog resten
loop daar, soms voetje voor voetje,
met licht gebogen hoofd
op weg naar de grens
als ineens ook achter mij
de weg wordt opgebroken
adem ik even diep…