4934 resultaten.
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen
alsof…
Terugreis naar jezelf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
179 Een verre grijze horizon
strekt zich uitgeslapen uit
in landschappelijke gebarentaal
die jij niet alleen kunt begrijpen
emotionele momenten
zonder luwte en intieme rust
vinden zuurstof in nieuwe bezinning
alsof de ander dichterbij komt
je bent weer terug
naar wie je bent geworden
na alle veranderingen
ben je weer jezelf
zoals je was…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 Waar de rails
het landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit…
verloren
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
228 ik heb liedjes zonder woorden
voor je gezongen
ze raakten verloren tussen grijze bomen
het lot dat alle liederen is beschoren
glinsterende tranen nestelden zich
in de warboel van je baard
in de gloed van de maan hoorden we
iemand huilen
het was te vroeg om weer te keren
naar zomerse dagen
te laat om te voelen alsof de zon wat…
Ouderdom als paradox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
152 Ze zeggen: wijsheid komt met de jaren,
alsof kennis zich opstapelt als stof.
Maar het brein is geen archief —
het is een rivier die zich herschrijft,
elke bocht verlies, elke golf winst.
Wat zij traagheid noemen,
is niet meer haasten naar het antwoord.…
Als ik ga…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Spreek geen woord
nu onze bron is opgedroogd
alsof de zon in de woestijn
al het water heeft verdoofd
sluit je ogen als ik ga
en alsjeblieft
kom mij niet na.
Ik wil je nu niet meer zien
want ik ben gebroken
een geplet sprietje gras
dat in het verleden
een rietstengel was
kijk dus niet, als ik ga
maar alsjeblieft, kom me na……
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
15 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
zeg maar niets meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
19 stil
het huis houdt de adem in
alsof de muren meeluisteren
naar wat jij net nog dacht
en de lamp brandt lager
dan gisteren
niets
zeg maar niets meer
laat de woorden liggen waar ze vielen
op het laken, in de hoek van de kamer
ik ken ze al vanbinnen
voordat ze de mond bereiken
de avond schuift dichterbij
zonder gehaast te zijn
zacht…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe zou het zijn
om zo gewichtloos
te kunnen dwarrelen
zonder doel, smetteloos
mooi wit en klein?…
Ook in jou
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.276 Jij bent mijn kleinood
mijn allergrootst bezit
met een handgebaar
maak jij wat zwart is wit
Alsof jij kan toveren
enkel als je maar verschijnt
zie ik hoe menig boze blik
in een glimlach verdwijnt
De zon begint te schijnen
zelfs door wolken heen
mijn allergrootste kleinood
jij brengt warmte tot iedereen
Het wonder van het leven
men…
verdriet
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.146 Soms opeens komt het op
Voel het borrelen diep van binnen
Alsof de sluizen open gaan
Een badkuip zonder stop
Heb zoveel intens verdriet in mij
Het zit alleen zo diep van binnen
Onder een laagje vrolijkheid
Och, kon ik er maar bij
Waar komt toch dit verdriet vandaan?
Waar zou de oorspong liggen?
Heb ik maar zo weinig verwerkt?…
Een Nieuw Begin
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.313 De zon vervangt de maan
een nieuwe dag komt eraan
tijd sluipt voorbij
maar ik ben nog steeds niet blij
Een nieuw seizoen begint
't is alsof ik mij hervind
ik begin eindelijk te beseffen
dat waar mij moeder's eindstation was
ik mijn spoorboom op moet heffen
De tijd staat echt niet stil
ik moet gewoon weer door
het is niet wat ik wil…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 Het is alsof ik verdring,
te bang ben om vast te houden.
Ik ben geen mens maar ding,
en toch te schuchter om op te bouwen,
om mee te sluiten in een ring.
Ik heb geen grip op het bestaan,
het glipt als zand door mijn handen.
Ik ben onvruchtbaar als de maan,
ik hap naar lucht en knars mijn tanden.…
zonder jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.549 Vooral op eenzame
dagen en nachten
weet ik me geen raad
Ik zit maar te wachten
tot de telefoon over gaat
Toch weet ik
dat je vandaag niet belt
het voelt alsof ik afkick
en van top tot teen smelt
Ik mis je zo erg
dat mijn hoofd ervan
gaat bonken
Ik wil het wel schreeuwen
van de hoogste berg
Maar dan voel ik me
diep gezonken…
je schijnt weer minder schaduw
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
849 je schijnt weer minder schaduw
contouren donkeren vaag
ben jij jezelf wel of zijn er
anderen in je geest vandaag
ogen zijn niet peilbaar
je huid doorzichtig fijn
je stem een zacht gefluister
met een ondertoon van pijn
je hoekt wat in bewegen
het soepele loopt niet echt
in je houding schuilt de twijfel
alsof je grenzen zijn verlegd…
Mijn allerliefste vriendin !
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
1.869 Het is alsof je me echt begrijpt.
Voor mij heb je alle tijd.
Velen hebben mij verdriet gedaan
en altijd was jij daar voor mij.
Je troost me door er gewoon te zijn,
door jou word ik dan weer blij.
Nooit laat je me in de steek.
Je blijft me altijd trouw.
Je bent mijn allerliefste vriendin.
Mijn hond, ik hou zoveel van jou.…
Houden van
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.658 jaren
ik moet er telkens weer naar staren
liever dan naar het perkament
dat kreukelig mijn ogen kwelt
vertelt van eeuwen lang terug
over “zullen we nog even vlug
hier stiekem in het open veld”
waar we verdronken in het spel
van ‘t glijden op elkanders vel
tot tijd ons golvend overspoelde
nu rest nog dromen hoe dat voelde
kijk niet alsof…
steeds weer het idee..........
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.364 dat je dicht bij me bent
alsof je nog tegen me praat
je geur die ik steeds weer ruik
lopend door de straten.......
het gevoel gezien te worden
hou je me dan toch nog in de gaten ?
is alles nog niet verloren ?
wil God mijn Bede aanhoren ?
kom jij toch weer terug bij mij ?
ik weet het niet.......…
Atleet
gedicht
2.8 met 27 stemmen
12.806 .
---------------------------------------------
uit: ‘Alsof er iets gebeurt’, 2000.…
Voor altijd gelukkig
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.652 Alsof het altijd zo is geweest
zo goed voelt het voor mij
Hopelijk gaat dit tussen ons
écht nooit meer voorbij
Zoals dit voelt is echt uniek
nooit eerder meegemaakt
Dat iemand die ik zo kort ken
mij zó diep heeft geraakt
Ik vlieg van wolk naar wolk
zo hoog ben ik al gestegen
Jouw lieve verleidelijke blik
maakt mij soms zelfs verlegen…
die ene arm
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
9.181 het is gewoon die arm
die je om me heen legt
waarmee je me troost
alsof je lieve woorden zegt
het is gewoon die arm
die zoveel warmte geeft
de kou uit mij verdrijft
dat alles in mij weer leeft
het is gewoon die arm
die mijn vertrouwen herstelt
mij de bloemen laat zien
die bloeien in het veld
het is gewoon die arm
die ik zo vaak mis…
in ons hart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.121 recht waar het al zolang jeukt
jou tot het einde te verplegen
in het malse lentegras
de vlinders niet meer volgen
op hun dartelwolken vluchten
maar zoet en zacht gevooisd
de lippen op elkander drukken
vergeten adem halen toch
en dan opveren in ons leven
ook de dunne kantjes vet
in één tijd genomen, ze dromen
die zeggen van niet kunnen
alsof…
Oorverdovend stil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
691 Als je stil bent
hoor je een piano zachtjes spelen
Alsof vingers de donkere wolken
aaien, vangen, bestormen, strelen
Als je stil bent
hoor je jezelf en je gedachten
Alles waar we nu niet van slapen
Alles waar we vroeger om lachten…
De aarde bloeit
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 lucht
kondigen de komst van lammetjes aan
steeds meer blauw verschijnt spontaan
door de steeds warmere voorjaarszucht
lenteklokjes tingelen nog onbevrucht
met harten die verwachtingsvol open gaan
ze voelen zich voor even nymfomaan
als ze de bijen lokken in hun vlucht
maar als alles eenmaal groeit
de nieuwe blaadjes zijn geboren
is het alsof…
Het mooist pigment
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
669 prismaat
zonlicht al mijn woorden
kleurt chromatisch
iedere zin en ik
ik schilder ga daar
altijd dwarser tegen in
wil op doek
jouw warmte
in penselenstreken schaduw
ik je zwakke kant
maar het verkeerde
licht trekt
alles uit verband
zet nachts
de daglamp aan
werk met het mooist pigment
het ochtendlicht
maakt alles grijs
alsof…
In foetus houding
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
652 de beelden staan haar nog vers bij
alsof het de dag van gister was
hoe ze daar zat in die kamer
van drie bij vier
het was januari hartje winter
piepend ging de deur langzaam open
een walm van sigaretten en bier
drong naar binnen
berekenend kwam hij op haar af
zijn ogen rood doorgelopen
stonden scheef op zijn brede gezicht
angstzweet…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Laten we
de gordijnen dicht alsof we nog
niet weten hoe het zal aflopen.
Jij slaapt en alles is wakker.
Je lichaam is stil en herinnert.
Je adem is een barst in de lucht.
Een lege droom adert in je slaap.
Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe te dekken.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.046 Op zondag werd het lichter dan normaal
net alsof het leven was veranderd die dag
ja, het was voor ons een nieuwe levensdag.
Een dag die wij nooit mogen vergeten
want die dag, die Eerste Paasdag
is voor de mens een nieuw begin.…
Verscheurde pennenvrucht
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
535 ik voel het scheuren van de lucht
in elke vezel van mijn lijf
het lijkt alsof ik zinnen schrijf
zonder lust naar pennenvrucht
het broeit in fluisterend gezucht
geen enkel woord staat buiten kijf
slechts het allerlaatste bedrijf
behoedt me voor een klucht
want gedonder schudt me wakker
en een lichtflits opent ogen
ineens toont alles zoveel…