4227 resultaten.
Zonnegroet...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.562 De kilte van de aarde verdwijnt geruisloos
in donkere spelonken van zwart beton
Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
en kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 We leven in de éne wereld
waar veel verdriet en onrecht zijn
maar ook de geuren van de zomer
en bloemen vol van zonneschijn;
de wereld van de zonnebloemen:
een hart van goud en geel van licht,
de bladeren vol groen verlangen,
de kroon vol fierheid opgericht
verlangend naar de mooie uren
naar zon en hoop en kinderlied,
maar ach, zovele…
Alleen
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.595 Niet alleen snijdende winterkou
beroert jou
mijn warme blokkenhuis
beschouw al-verbondenheid
trotseren fluitende wind
harde realiteit
het
erfgoed van een stil mutante
haar stem geur kleur en
eens elegante bekoorlijk
amusante liefdevolle tante
mannen sjansen wijl
hunner gedachten dansen
en
hoge hakken dansen mee
tot het vroege ochtendgloren…
Negeren heeft geen zin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
765 dimensies klappen uit
vertellen door de tijd
hoe jij en ik
vaak haat en nijd
verstrengeld zijn
in tedere omhelzing
ontken het maakt niets uit
het woord de zin
de kleur en geur
het is al vastgelegd
toeval heeft ons niet gered
negeren heeft geen zin
wel afstand nemen van
een explosief begin
wij hebben
tegen alle weten in
ons laatste…
DE EGELANTIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
822 Hij rook de geur nog bij het morgenrood
en hij voer voort te vluchten voor de dood.
ZONNELEEN
De episoden van Amos…
Blauwe vlinder.
netgedicht
3.1 met 40 stemmen
4.716 Bij mij,
pal voor mijn wijds openslaande deuren
staan bloemen intens te bloeien
in alle kleuren, in alle geuren
van hier tot zover je kan zien en ruiken,
van hier tot aan daarginder.
Ga toch vooral je lieflijke gang,
maar alsjeblieft, kom toch hier,
hier bij mij, in mijn tuin,
blauwe vlinder.…
Zorgeloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.212 Mijn juichende hart verlangt
naar de zoete geur van seringen.
Mijn liefde voor jou ontluikt
in al deze kleine, maar wonderlijke dingen.…
klapwiekt vrijheid in lucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
995 waarom zit je zo stil
met vleugels die trillen
kom, fladder wat rond
er zijn bloemen genoeg
die jouw neerstrijken willen
ze openen hun hart om
met jou hun wereld te kleuren
breng ze wat stuifmeel
en ga met je lippen
hun stampers eens keuren
ik zie in je ogen het speuren
je lijfje vult zich alert met
de meest verleidelijke geuren
je…
Aan de Dommel...
hartenkreet
3.7 met 50 stemmen
996 Dommel
bankje tussen wuivend riet
heerlijk om bij weg te dromen
terwijl ik van de natuur geniet
waar ik alles op een rijtje zet
om de juiste balans te creëren
voor als het leven weer druk is
kan ik hier de rust combineren
iedere week is alles anders
voorjaar schildert alle kleuren
de natuur maakt kinderlijk blij
ik inhaleer bedwelmende geuren…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen
ze reiken naar mijn hand
in donkerrood verlangen
ik breekt de boeien
van je lust, laat passie
zwoeler geuren…
Huize Nooit Gedacht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.182 Huize Nooit Gedacht komt onverwachts terug in al zijn geur,
zilveren palmen,
bezaaide sterrenhemel fonkelend op nachtblauw fluweel
vergezeld door een goud met blauw gemarmerde maan
Een onverwachte zoete kus
een klaterende verwachtingsvolle flirtende lach
de Indische oceaan kabbelend in de achtertuin
onzichtbare sonore melodieen
een vederlichte…
Kelder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
920 Als gekurkte flessen in een rek
liggen mijn gedichten daar
in schemerduister op hun stek
in stof gedompeld rijp en klaar
Gevuld met rood of wit of wijn
nooit gekend naast fraai bekroond
een teugje awater of een slok azijn
lauwerkrans naast nooit beloond
Sprankelend drupt op zielloos dood
soms liggen ze te kruisbestuiven
de geur en smaak…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
reutel met scharlaken tong
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
655 kakkerlak maar rond
het roeren in de stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 Zijn er nog nachten die lang op je val wachten
zoals mijn morgenstonden steeds later komen
en het kussen als boekhouder van dromen
herkent hij jou, je geur, huid en haar
wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij
met liefdesdraad geborduurde woorden
als het geheim van de muziek of ouderschap
getuigenis van innerlijke wereld en…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
stenen slechts een straat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
760 je wilde lief nog liever zijn
geur en kleur verdansen
in de morgen de nachten
bijgelicht door maneschijn
ik bijt met rammelende
tanden in je gammele teksten
spuug gal over verzonnen zin
en braak emoties kotsend uit
ik hikte van je troep
verdomde je clichés te slikken
stikken zul je in je eigen drek
want wat jij schrijft is gek
gelepeld…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in de Vogezen
walmende wierookstaafjes in Taipeh
sky-diving van de Mont Ventoux
winderig wit en er was sneeuw
de zon scheen en droeg een krans
een geur…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Ze geuren, ik verspreid een helse stank.
Toch kan ik mijn geluk bijna niet op.
-----------------------------------------------
uit: 'De os op de klokkentoren', 1981.…
Een mooie herfstdag die vertedert
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
686 Een mooie herfstdag die vertedert,
die ineens weer het hart van het kind doet ontwaken
omdat er zon is, omdat de geuren van de herfst
niet enkel vergetelheid oproepen, maar ook
blije herinnering aan warmte, aan herkenning
van de vreugde die ik straks zag in de straat
toen een man een vrouw omhelsde en zij
juichte tot iedereen het kon horen.…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 In de krant
leest zij
dat het over is
er staan her en der
wat omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl…
Sterre 2009
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
705 Ik weet niet of ik je nog
zou herkennen onverwacht
op straat of in een schouwburg
Je stem zal bekender zijn
zacht met iets van staal erin
ik heb je nog niet gehoord
In mei het bloeien van bloemen
de nectar door bijen gemaakt
Lentehoning die zo licht smaakt
nog niet met bitterheid geraakt
De geuren blijven van je haar
je huid als zachtheid…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet bij namen, ik ben niet
aan kleur en uiterlijk gehecht,
de macht zit in een autonoom
geluid, een belichaming van een
perfecte geur…
Bagage
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.726 Toch, als ik zin krijg in uitheemse prakken
en door intense geuren word omhuld
wil ik ondanks mezelf mijn koffers pakken.
© Hannelly…
Hoerende boeren
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
1.537 gierende geuren rullen oneindig
vlakland sloten breken het zicht
zaterdagavond trekt nog als toen
stegen struinen riemende stad
weerspiegelend rood de konen
zoet broeiend weerkaatsen kasseien
kom toch us efkus binnen schat
vage hazenlippen zuchtend rood
pijpentwintig euro voor de kinkel
torenklokken slaan de uren twaalf
zacht hart voor…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot de schutsvellen ervan openspringen
kiemen zullen dagen kleuren
de geuren…
Voorgoed verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
555 Iedereen wordt ergens naartoe gejaagd
om niet in het verleden te blijven steken;
je gelooft je eigen ogen niet, wanneer je
het heden even uit het oog verliest,
als je er even bij stilstaat, omdat
je even niets beters te doen hebt, blijken
de anderen al lang van de aarde verdwenen:
de geur van dood en aarde, vredig voorovergebogen,
toevlucht…