2594 resultaten.
Liefde was ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 Liefde was pindakaas, honing en stroop
een appel, een peer, een banaan in de loop
Liefde was werken met heel veel plezier
dan weer eens daar en nu weer eens hier
Liefde was zorgzaam, een kaars in een glas
behoeden voor uitgaan, als jij er niet was
Liefde was kamperen in een kleine tent
ja het regent wat, ben jij nou een vent
Liefde was…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Ik heb jou zien openbloeien
met blaadjes als fijn, breekbaar glas.
Ach, ik koesterde de dagen
met jouw zoete rozengeur.
Hoe kan ik de herfst verdragen
zonder jouw bloemenpracht en kleur.
Voor de laatste roos van de zomer
is de laatste strijd haast voorbij.…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 aanhoudende klanken
je lichaam verteerd door rook en alcohol en melancholie
je geest vervuld van eigenwaarde, liefde en passie
langzaam neergegaan in opstandigheid
rust waar je graag wilt zijn; Isola di Michele
bedevaartplaats voor dichters en schrijvers
Igor Stravinsky in nabijheid en op minimale afstand
Murano, waar het brakke water en het heldere glas…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Loopt de liefste zwaaiend met haar glas maar niet herkend.
Staan wij met 48 schoenen op de halte en een richting.
Wij staan met 48 hakken naar de richting op de halte.
------------------------------
uit: 'Nieuwe veters', 1987.…
afspraak is afspraak.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
879 een vriend, jarenlang,
een gabber meer dan dertig jaar van mijn leven,
gemoedelijk en zonder dwang,
bleef hij zichzelf geven,
onschuldig en zo puur,
voor mij zo helder als glas,
geen kwaad zag ik in het geven van vuur,
want hij verdween toch telkens weer in as,
al die jaren was ik mij van geen kwaad bewust,
niemand kende de gevaren om hem…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Men stroomde toe op het geknetter
en de gespogen vonken uit de haard,
een zwetende ziel gaf met gespetter
zijn gebroken glas terug aan de waard.
En ja, hij heeft ook mij verlaten
met een alles verwoestende vaart.
En nee, ik ben hem nooit gaan haten.
Heb hem slechts zwijgend nagestaard.…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 plastic of glas?
modern of antiek?
zilver of goud?
nieuw of oud?
warm of koud?
binnen of buiten?
doorgaan of sluiten?
Wat willen we nou?
Lemming of adelaar?
zwaluw of baars?
schoen of laars?
loper of paard?
piano of gitaar?
visstick of kaviaar?
de wijn staat klaar.
Wat willen we nou?
Kop of munt?
bot of punt?…
Vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 het niet meer kloppen van het hart
waar ik nu ben beland
dat weet
niemand
Ik ben in kracht aanwezig
vragen blijven onbeantwoord
ik weet nu hoe het is
de weg naar de hemelpoort
Ik fluister in jouw
wees niet bang
er is een magische opvang
Zo wandel jij met mij
samen
dode lichamen
worden as
ik zie
en hoor jou
zo helder als glas…
Zou het wel onopvallend die schaduw zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Was dat verschiet 't kijken 't luisteren en dit registreren
't moment dat ik er zachter als 'n toverlamp over wreef,
men met verf glas en taal uitte, ik niets wilde aborteren,
'n reden dat ik blozend die tijdingen uit leven beschreef.…
Zij: Ankie Broekers- Knol en het glazen plafond
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
510 Zij, oh die vrouwen en het glazen plafond
wanneer schieten ze daar nou eens doorheen
kwestie van tijd, moment, afwachten tot
tot de overgang, de overgang van vrouwen
nou daarna verbruizenen ze dat plafond
zelfs als het niet van glas is, zelfs van staal
hun primaire baar-taak is afgesloten
daar zal geen kind mee zitten, meer inzitten…
Jan Eijkelboomsteegje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 nergens leidt
De bobo’s zullen bij het miezerig onthullen
Van het schandelijk naambordje tot eigen eer
Veel hooggestemde woorden blazen
Omtrent hun stadsdichter de eerste en voorlaatste
Want altijd krap bij kas schrapte men
De post voor poëzie die voor de dichter was
Een bedragje dat de heren bij één maal dineren
Zorgeloos verzopen in hun glas…
Nooit meer Auschwitz Birkenau
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Leven is niet met glas, of nikkel of as afgedekt
al zijn de dagen wel met treurnis doorspekt.
Leven is niet enkel met as te vernietigen hoor
eens komt de wereld de waarheid op het spoor.…
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 laven
aan wat jij hen betekent
zoals van deze wijnstok
de oogst dat zal doen
klinkt feestelijk het getjilp
als later straks dan toch
ons lied verwaaien zal
zal fladderend een vlinder
jou gezelschap houden
om met geprooste wens
jou dronken te voeren
met hoop liefde en geluk
blijf het leven proeven
zoals slok na slok ook
het volle glas…
En ik denk alleen tranen zie ik soms in vragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ik denk er totaal niet aan om steeds anders te zijn,
dit glas zuiver geperste wijn maakt trots, geeft geen pijn.
Bij welke stap in het leven ook al sinds mijn doop
vrees ik geen wanhoop, dat is wangedrag van de hoop.
Het pad dat denken heet zal maar zelden gesloten zijn.…
Zelfportret
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
581 Op vleugels gestrekt van liefde fladder ik nu
in volle vrijheid waarin de verschillende luchtlagen worden
doorkruist op hetzelfde moment zonnen en zweven over een veld met
bloemen en grashalmen, zo breekbaar als glas en zo kleurrijk als de jaargetijden.…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 De kamer is stil en stelt geen vragen
in het teken van het drinkend glas
de wolkenhonden schransen de dagen
het zal nooit meer worden zoals het was.
De lente trekt haar registers open
de wind fluistert zacht woorden in mijn oor
liefde dient van twee kanten te komen,
terug naar de bron en het juiste spoor.…
Finaleweek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
523 .
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Niet in het nieuws en zonder zelfvertrouwen
Lag ik teut in Arcadië,
maar werd
Een hurricane, zo sterk
als Hercules
Een moordlawine was ik,
zonder vrede
Maar achteraf niet meer dan
een glas water
Een storm terug naar zee waar stilte fluistert
Die hoorde mij en zei
'stil, heil'ge nacht!…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 zijn gespoeld
in zwart getatoeëerd
Ik ga een stukje buiten lopen
er spelen kinderen om me heen
ik kan voelen hoe ze lachen
waarom zou ik me nog verkwijnen
maar word haast gek van die gedachten
telkens heen en weer geslingerd
gek word ik van al dat gemaal
hoe snel de zon toch kan verdwijnen
Verbitterd houd ik in mijn handen
gebroken glas…
Van toon naar toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Dus hef het glas, laat het lachen maar klinken,
laat plannen bruisen, laat dromen niet zinken.
Gefeliciteerd, Michael, vier het met z’n allen:
zet het volume gerust op elf
dit jaar mag alles knallen.…
Mokum van nu
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 grandeur van wat
vier eeuwen terug
na de rooftochtgaljoenen
en handelskarvelen
het machtigste rijk werd
de navel der wereld
imperium der voc
in talloze namen
van goud-op-snee delen
en bijzondere architecturen
klinken rijke historiën door
op schilderijen en miniaturen
het staart ons aan
het gaapt ons aan
langs de grachten
achter glas…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
296 Hij tikt tegen het glas.
De vrouw houdt haar adem vast.
In zijn hand een briefje.
Hij draait het om
alsof er een uitleg
op de achterkant staat.
De koelkast zoemt.
Hij schrikt.
Ze pakt zijn jas.
Helpt zijn arm in de mouw
alsof hij een kind is
dat niet stil kan staan.
Hij kijkt naar haar handen.
Zo vertrouwd
dat het pijn doet.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Er brandt nog licht achter glas,
een stem roept iemand die niet meer komt,
of misschien eindelijk wel.
En hij —
hij ligt nu lager dan zijn laatste steen,
maar voelt, voor het eerst,
hoe iets in hem openbreekt.
Geen zuil meer, geen naam,
geen strijd die rechtop moet blijven —
alleen nog dit:
een trage, onzichtbare bloei.…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 straatstenen glanzen koud en kaal
onder de bleke, vroege ochtendzon
met opgezette kraag loopt hij voorbij
aan de ontwaakte gevels van de stad
zijn voeten kennen blindelings de weg
weg van de warmte die hij net bezat
de smaak van slapeloosheid in de mond
weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand
op het perron herhaalt de film zich stil
in het kille glas…
Kokkerel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
163 in 't eeuwige Rome
de pontifex maximus
Forumsenatoren
soldaten uit
SPQR legioenen
van weldadige
warmwaterbaden
Zelf was ik ooit
een pollepelleerling
nu, equivalent
aan de maaltijdverzorgende
koksmutsenkaste
en dinerserverende
tafellivreien,
kelners die ooit
op hun dienbladen pasten
doe ik op het waterpas
vlak van hard glas…
Op Treurschoenen Door Het Volle Leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
549 =================
Kruidvatmeisje achter glas en doorkijk –
zit er tevreden, frisgedoucht en nat
bij een flatscreen from hell
een dichter schuift voorbij in de schaduw,
op treurschoenen staat hij daar onder bomen,
gedachten te roken als een shamaan zonder volk.…
je handen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.618 Je handen
Alleen die ene foto
van ingetogen handen
ik zie de vingers,
uitgespreid, ze omvatten
een voor een de schatten,
kommetjes die overliepen
van verleden verlangen
als ik een kopje thee drink
dan zijn daar jouw handen
legen tegelijk een glas
brengen het warme vocht
naar de open lippen
als ik piano speel
glijden jouw vingers…
Honey
gedicht
2.4 met 357 stemmen
67.910 Ik heb in Hotel Paris gewoond met een man,
ik heb met hem ontbeten en geluncht,
we aten wafels met room, we dronken verschraalde champagne
omdat we, direct nadat de fles was ontkurkt
en het glas voor de eerste keer was volgeschonken,
de drank vergaten,
we vielen in slaap.…
Drie Koningen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.410 Ze namen hun intrek in de hoek van de stal,
gaven Jozef ook een glas. Moe van het zeulen
werden ze gastvrij onthaald en schonken jaren
later hun relieken aan de Dom in Keulen……
Pasta's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.405 laatste groet, lunch, een glas diep rode wijn.
Steeds verlangend naar een Italië,
waar pasta's lires kosten, het voetbal,
tot calcio is verworven, Calcio...
Orgasme van geluid, oorverdovende liefde,
Het leer kust eenmalig je schoen, je weet genoeg,
Elf anderen in een verkeerde kleur, 1-0!…
Oogverblindend schoon
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
959 De kringen van z'n glas kon zij
tenslotte geenszins meer gedogen.
't Ging fout. Er kwamen kringen bij;
hij kreeg ze onder beide ogen.
Bij 't zien van glazen op het blad
begon ze reflexief te razen.
D'r kanonnades werd-ie zat.
Er kwam gedonder in de glazen.
Hij schold terug.…