2568 resultaten.
Lenteverwachting
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
649 Voel kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte
natuur dat in lentegroen jasje wordt gestoken, kronkelend water
losse stukjes bos, weilanden groeien uit tot een harmonieus geheel waar
ook de uitzinnige vreugde van weer naar buiten mogen koeien wordt geschilderd.…
Lentestorm
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
469 Wanneer veranderlijke en wisselvallige wind grijs
witte wolken motiveert om op de vlucht te slaan van west naar
oost op hetzelfde moment groeien onzekerheid en twijfels in de blauwe lucht
Een nog nooit eerder waargenomen grilligheid waarin ik ben benieuwd naar wat komen zal.…
Pril voorjaar
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
456 Vloeiende tranen
de natuur in bloei en groei
Lente geboren.
Ondanks wisselvallig weer met afwisselend zon
en buien bereidt maart zich heimelijk voor op wat komen zal
Gazons, gemaaide graslanden en weiden worden meer en meer gevuld
met allerlei uit vochtige aarde sluipende stengels van madeliefje en pinksterbloem.…
Herfstmorgenlicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
495 Voel de kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte
natuur dat in een lichtgroen tot donkerrood jasje wordt gestoken
het kronkelend water, de losse stukjes bos en de weilanden groeien uit tot
een harmonieus geheel waar ook streken melancholie en weemoed worden geschilderd.…
De bloem die Liefde heet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 Geuren en kleuren
stuk voor stuk meesterwerken
de taal van een bloem
In tuin van mijn breekbare-en-kwetsbare
bloeit er slechts een bloem die ik met zachtheid behandel
Elke morgen besproei ik menig blaadje met enige dauwdruppels opdat
ze zal groeien met de zon mee tegelijk opent ze haar hart om te delen met eenieder.…
Lente in mijn hart
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
450 Ik houd van al deze fijne schakeringen die jeugd en
verliefdheid uitstralen zodat mijn breekbare warm wordt gehouden
Hoe onverwacht dit allemaal is, het is de lente die in het lichaam is ingedrongen
mijn eigen tuintje waarin haar betoverende natuur wordt geprikkeld om te bloeien en groeien.…
In de zomerjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op welke wijze het gevleugelde zich even ontsnapt
aan de werkelijkheid en geniet van de totale rust en vrijheid op
hetzelfde moment bloeien en groeien spetterende kleuren in een volle zon
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Het is opnieuw herfst: een tijd van verandering
natuur toont haar vergankelijkheid met een diepe pracht, ik adem
koude frisheid en rijke geuren die mij naar binnen keren, naar reflectie en groei.
Hoe je het ook wendt of keert, het is een bijzondere verbondenheid die ik niet zomaar laat gaan.…
Een doodgewone herfstdag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
516 Voel de kloppingen van rustig en langzaam ontwaakte
natuur dat in een lichtgroen tot donkerrood jasje wordt gestoken
het kronkelend water, de losse stukjes bos en de weilanden groeien uit tot
een harmonieus geheel waar ook streken melancholie en weemoed worden geschilderd.…
Overbuurboom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 Van het ontwaken van nieuwe dag tot diep in de nacht
zal ik jou een ruimte om te groeien en een tijd om te bloeien geven
Schuilen onder jouw hangende weelde of genieten van het heerlijke effect van
stilte, even helemaal geen geluid om mij heen waardoor ik naar binnen keer tot rust kom.…
Als de lente komt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
384 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn
haren glanzen weer als vanouds tot ik word gesluierd in zoete zomer
Want al met al zal ik het komend voorjaar in al haar pracht bewust en intens beleven
waarin in alles weer gaat groeien en bloeien van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze vruchtbare nadagen
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen echter ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Laatste gele bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Ik stuur mijn
laatste gele bloemen—
Vroeger hoorde ik het gelach
groeien als wijnstokken buiten,
maar nu kruipt de stilte
over de vloer,
zonder plek om zich te verbergen.
Als ik de wereld bijeen kon houden
met één trillende hand,
zou ik een brug bouwen
van al deze stukken,
maar ze vallen als gebroken zand.…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 Dan vult de open lucht zich met de geur
van nieuwe groei, en tussen de twijgjes rijpen de eerste
groene dromen. Stuk voor stuk kleine wonderen die zich in ongekende
stilte ontvouwen. Je geeft zonder vragen, vertrouwend op de magie van het seizoen.…
Waar jij begint, Nora
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.353 belasten
met wat ik heb gemist,
niet vormen naar een antwoord
dat nooit de jouwe is
ik wil naast je bestaan
niet boven, niet ervoor,
je laten wie je bent-
vrij ademend, in eigen
spoor
maar soms voel ik even
een twijfel in mijn stem,
alsof jij mij aankijkt
en ziet wie ik nog ben
alsof jij al begrijpt
wat ik nog niet kan zien,
dat groeien…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
164 Hun geweien groeien, takken als een kunstwerk,
een symbool van kracht en natuur, zo sterk.
In het zomerlicht, met warmte overal,
zijn de herten de koningen van het bos, majestueus en heel speciaal.
De wereld is een schilderij van kleuren en licht,
waar elke dag belooft een nieuw gedicht.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Onder haar voeten, mos zacht als een tapijt,
waar paddenstoelen groeien in hun stille strijd.
De zon werpt haar schaduwen als een tedere kus,
terwijl de bank zucht van geluk, in de avondstilte.
Ze herinnert zich de kinderen, spelend in de buurt,
de oude man die zijn gedachten stuurde.…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 Toen de lente kwam begon 't boompje te groeien
en zijn takken waren sterker dan voorheen,
voor het eerst in zijn leven begon het te bloeien
een trotsere boom was er geen.…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 Het leek heel even herfst, maar het is alweer voorbij,
Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei,
Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer,
Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer,
Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien,
Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien,…
Bericht aan de reizigers
poëzie
3.7 met 162 stemmen
36.106 Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,
wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.
Laat handelsreizigers over de filmcensuur
hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.
Groet minzaam de stationschefs achter hun groen hekken,
want zonder hun signaal zou nooit één trein vertrekken.…
Ik weet niet
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
11.964 Muren barsten open
en ik bot uit
naar alle kanten,
verlaat 't huis
en groei omhoog,
wild om mij heen;
zwevend op de wind
raken mijn toppen
de adem
waarmee alles begint
en verheft mij,
terwijl de aarde
trillend onder mij verdwijnt
en
verblijf ik in mijn oord,
slechts een tel,
waar niemand
ooit nog is geweest
en nooit komen zal…
Vrolijk leven
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.436 Gij woont zo ver niet van de Rijn,
Waar muskadellen groeien.
Hoeft gij geen kleren noch te kost
Van goede liên te prachen;
Wat scheelt 't u hoe de wereld host?
Waar Heraklyt om schreien most,
Most Demokryt om lachen.
Maar, zegt gij: och! het weer wordt zwaar,
Ons dreigt een felle donder.
Geen nood.…
Herfstgedachten
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.252 zingen
Het roodborstje en ook de mus
Ze doen gewoon hun dingen
Het egeltje zwerft 's nachts door de tuin
Slaapt in bij ochtendgloren
Het pruimenboompje wuift met de kruin
Want zo is het geboren
Konden wij elkaar maar laten
Zoals de natuur dat doet
In plaats van al het meten in maten
Van dit is wel en dat is niet goed
De bramen groeien…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 beelden
in een diatheek van
botte herinneringen
op mijn dag des oordeels
die volgt op decennia
van grijze wolken
*
uit de lotus
zucht de aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
alsmaar door en door
drijvend op verleden tranen
van vreugde of verdriet
het is om het even
immers zaad sterft in groei…
kerstboom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.473 Vol lampen stond hij net als ik straks, voor u hier bij de schouw
Ver weg van waar ik eigenlijk kom, ver weg van wie ik hou
Ik stond daar fier te groeien, mijn takken in de wind
Mijn wortels diep en stevig door een ieder zo bemind
Ik was nuttig in het leven en zorgde voor uw lucht
Maar kom nu aan mijn einde, een traan een laatste zucht
Ook…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Ik kan nog steeds vertederd kijken naar voeten
tenen zoals ook wilgen ze omhoog steken en rouw
aan randen tonen met al wat rest toch weer groeien
bij bedden die water kunnen verdragen.…
Als in dromen.........
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
877 Wij groeien meer en meer naar elkaar.
Samen een echt-paar...
alles sla ik diep op in mijn gedachten.
Iedere avond samen aan zee wachten
kijkend hoe de maan in de zee schijnt
schittering als een pad tot aan de horizon
en dan..verdwijnt..
Ik voel me zo fijn in jouw armen
hoe wij elkaar zo intens kunnen verwarmen.…
Samen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.717 Elkaar de ruimte geven om te groeien
en probeer elkaar steeds weer te boeien
samen kijken naar de sterren en de maan
om dan weer samen jullie weg te kunnen gaan.…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De tijd telde de jaren bij
en in jouw groei
spraken de seizoenen ware woorden,
zon, jonge knoppen en bloesems, volle bloem,
ook bliksems en donders,
de koude en vallend blad
als respons op jouw bestaan,
gingen alle onwerkelijke illusies vermoorden.…
1 jaar naar zelfmoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.201 Als kids groei je samen op,
Samen shinen op weg naar de top.
Iedereen kiest z'n eigen wegen,
Om daar naar toe te racen.
Op mijn paden kwam ik jou vaak tegen,
en dan deelden we visie om de beste route af te wegen.
Nog steeds geen top in zicht en de klok tikt voort,
Maar jij bent al voorbij de poort.…