5836 resultaten.
Zoete wraak
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.356 Lege ogen in het duister
Stemmen in de nacht
Ver weg klinkt een zacht gefluister
Verdrietig huil ik zacht
De minuten kruipen voorbij
De deur slaat in het slot
Jij houdt niet van mij
Hebt me maanden lang bedot
Een mes rust in mijn handen
Het grote moment komt dichterbij
Ik hoor je vloeken over je banden
Dat krijg je als je speelt…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 Ja waar moet ik nu weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van…
nog even kind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.517 Zal ik wel of zal ik niet
ik ben bang dat iemand het ziet
vandaag ga ik het gewoon doen
het is voor even gedaan met mijn fatsoen
ik loop onder de brug
nu doe ik het
ik schreeuw hard en het galmt terug
heel even voel ik mij weer jong
ik herinner mij het liedje
dat ik onder het bruggetje zong
het was een heerlijk moment
dat gevoel dat je herkent…
Levensadem
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
611 een gevoel vanbinnen
diep in het hart
begrijpt zonder woorden
hoe te ademen
de in- en uitademing
dat als vanzelf gaat
is niet altijd vanzelfsprekend
maar als het goed is
gaat deze ademstroom
met je mee
elke keer weer opnieuw
elk moment, elke dag
als duurzame energiebron
op zwerf/zoektochten
overal ergens naartoe
niet wetende…
Het einde nadert...
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.396 Een laatste blik en uitzicht
voelt zo irreëel
Wil nog zoveel doen graag
waarschijnlijk veel te veel
Zal ik ooit echt wel klaar zijn
met het leven hier
Heb ook genoeg geklaagd, hoor
maar had ook veel plezier
Nu lig ik hier te wachten
totdat het einde komt
Afscheid van al mijn vrienden
en de muziek verstomt
Het moment is nu dan toch…
Kortsluitingskans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Aaneen geschakelde momenten
van glimlach tot glundering
tedere stukjes leven
om elkaar te geven.
Ringen symboliseren
een soort oneindigheid
maar niets is minder waar
dan verlies van verliefdheid.
Woorden die raken
uit passie of haat
ze gaan over in elkaar
niemand erbij gebaat.…
Jij bent de mooiste
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.114 Jij bent de mooiste
van het moois dat ik zag
en omvatte in mijn jaren,
de mooiste want wie je
was en bent in één moment,
en wie ik denk te weten
dat jij bent.…
De mens alleen
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.214 ben ook maar een mens
zo sterk en kwetsbaar
kwetsbaar sterk
balancerend op de grens
van geven en ontvangen
ontvangend incasseren
hartgrondig geven
soms dood en doodlevend
vaak door ik weet niet wat gedreven
hij die zegt je bent mooi
of hoi, jij ja, die jij
het wordt in mijn hart geweven
als je hoofd in een eeuwig moment…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
Ver weg
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.767 Mijn hart is weer herbouwd
En nog beter dan voorheen
Vol met liefde en geluk
Ben ik niet meer alleen
Maar er zijn momenten
Dan ben jij weer in het zicht
Wel vanaf grote afstand
Maar ik doe niet mijn ogen dicht
We praten met woorden
Zonder enige betekenis
Gevoelloos en oppervlakkig
Weet ik dat er niets meer is
Wat ons bij elkaar hield…
Juweeltjes
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.499 De vele vrouwen in mijn leven
Nooit wil ik ze kwijt
Stuk voor stuk kregen ze liefde
Stuk voor stuk kregen ze spijt
Ik heb van allemaal gehouden
De 1 wat kort, de ander lang
De 1 ging weg gevuld met woede
De ander was onnodig bang
Een enkeling miste vertrouwen
Of kwam op een verkeerd moment
Toch ben ik van ze blijven houden
Omdat ik hun liefde…
Hervonden passie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
771 In dat ene moment vallen
meisje en vrouw,
moeder en minnares
samen in één geheeld
lichaam dat ook hem
ruimschoots toelaat.
Er is niets meer van
te merken, tenminste ze
vergeten het beiden dat
zij van haar tenen tot
haar navel volkomen
verlamd is.…
Poedelnaakt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 Je bent weer bij me, poedelnaakt
lig je naast me in het aardse bed
jouw geluk straalt zoveel vrede
inniger dan weelde,
om zachtjes aan te raken
voel ik jouw innerlijk wezen
door de momenten die je deelde
jouw liefde brengt zoveel rust
door te kiezen voor ’t leven
jouw eigen vrede
kun je een ander zoveel geven
poedelnaakt, en altijd…
Parels in het donker
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
802 Ik krijg het nooit meer uit mijn kop
Althans, niet in dit leven
Probeer in mijn gedachten
Niets meer te verwachten
Niet dat het me lukt
Maar het is een nobel streven
Ik huil nog weleens
Tranen, zomaar onbedoeld
Argeloze tranen
Onopgemerkte tranen
Parels in het donker
Wanneer je niets meer ziet
Doch werkelijk alles voelt
Mijn momenten, mijn…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 het is niet meer
ik haal je tevoorschijn
op een doordeweekse dag
dit moment wordt korter
niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de…
Geven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
930 Wat je ook wilt geven als je niets meer verliest
en blijft stralen in het moment
dat ik je weer mag vinden.…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
Van den Hoofdakker
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
889 Laatst spraken wij van somberheid
hoe de tijd op een gegeven moment
met het voortschrijden van jaren
stroperig en krakkemikkig wordt.
De hersenen van jou en mij hebben
geregistreerd en stichten als vanouds
een nieuwe, herkenbare werkelijkheid
terwijl een vage onrust ontstaat.…
graflichtjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
656 in de stilte van nu verblijf ik
zachter, door droombeelden van toen
er brandt een kaars, mijn loflied zingt
en onderaan de dag klinkt wee
een jammerklacht
maar hier, geborgen in het nu
draagt liefde duizend rozen op, aan
alle zielen
waar we knielen zucht de grond
mijn mond noemt honderd namen rond
een warm moment
wat ben ik blij-…
Zijn of niet zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
798 Vastgenageld sta ik
Aan de grond
Die mij draagt
Tot op dit moment
Aarde als vaste
Grond van mijn bestaan
Met helder zicht op
Al dat moois dat
Aan de hemel staat
Sterren ontelbaar veel
Die het zicht mij
Bieden op het grotere geheel
En mij uitkomst bieden
Op de vraag te handelen
Of niet - het is de
Levensvraag die ik mij…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare schat
van haar zandkastelen troon.…
Jouw intieme hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
771 Je bent meer dan jouw problemen
ik zie de ontwikkeling van jouw ziel
in de balans van licht en zwaarte
door plotselinge momenten zonder vooroordelen
is jouw lichaamstaal vol van volledig begrijpen
je brengt iets waarop het levensboek kan leunen
daar is alles tezamen
in universele spiritualiteit
herken ik jouw gevoelsleven
nu de avond…
Van de troost
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Met de dood
Heb ik leren
Leven, wat wil
Je, een bypass
Die me nog maar
Net in leven
Hield toen de
Dood al voor
De deur stond,
Twee infarcten verder
En nog steeds ben
Ik er, terwijl ik
De ongenode gast
Die eens ons allemaal
Op een onverwacht
Moment verrast
Nog net buiten de
Deur weet te houden -
Toch ervaar ik troost…
Een herkennende lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 het mooiste moment
van de dag is ontwaken als licht
zijn boodschap brengt na het slapen
ragfijne sluiers verdwijnen
als de zon zijn eerste stralen
over de donkere wereld laat schijnen
in het nog warme welbevinden
komen met een herkennende lach
de leukste dingen van gisteren binnen
de nacht glijdt van ons af
in het hopelijk uitgerust…
Eindeloos moe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Als het moment komt dat ik ga slapen
en mijn ogen ga sluiten,
Dan ben ik levend en sprankelend.
Zo snel als de wind.
Heerlijk dansend en zingend,
Blij als een kind.
De zon schijnt en ik zing je liedjes toe.
Maar als ik weer ontwaak, ben ik weer moe.
Moe moet ik zijn als ik ga slapen.
En niet zoals elke dag bij het ontwaken.…
Met volle passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Zoals het moment op de eerste dag.
Met volle passie dat ik voor je viel.…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 als een prins heb ik me door doornstruiken geworsteld
om daar te komen waar men zei dat jij te vinden zou zijn
gevochten met mijn zwaard op 't scherpst van de snede
door de natuur die bloedde voor hun stilzwijgend verzet
wat het mijne deed koken van woede
tot het moment daar was van het in oog staan met
ontbrak iedere vorm van zelfverzekerdheid…
Vonkten naar explosief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
932 ik hoorde je woorden
maar zag bloemen wiegen
in zon en de zomerse wind
jij liet in de lyriek
van je voordracht
alle beelden weer leven
expressief door
blik en gebaar in
een warm omgeven
indringend koos jij
voor stilte in scenes
vol emotionele momenten
ik raakte je onverwacht aan
wij vonkten naar explosief
zonder woorden zijn wij…
De middelmaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
495 weer heb ik geprobeerd
mijn horizon te verticaliseren
het is mij niet gelukt
droeg stenen aan voor babel
talen spraken vloeiend hun cement
op weg naar het ultiem moment
maar woorden braakten stilte uit
wij raakten onze hoogte kwijt
in een chaos die geen hemel kent
erosie heeft de klus geklaard
ambities kennen weer hun aardse plaats…