3517 resultaten.
Ik heb gezien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Ik heb bloemen zien uitbloeien
sterren zien vallen
en de zon die werd verduisterd
Heb politici zien knoeien
raketten uit elkaar zien knallen
mensen een half leven aan
social media zien gekluisterd
ook veel wat mij heeft kunnen boeien
een moeder van haar kind bevallen
een groot verlies dat ontluistert
Ik heb het allemaal gezien
vertel…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Van daaruit naar de maan en sterren kijken,
ontroerd oude en nieuwe romances gadeslaan
zien of dat hemelbed of je rookstoel al klaarstaat.
Zouden ze er ook dialecten of het Fries verstaan
ijsbloemen kennen, de Elfstedentocht,
of die optrekkende mist, geen idee ik mijmer.…
VUURWERK EN GEDANS
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
519 en achter je volgen je
de nieuwe kinderen
met Gods ogen in hun brein,
opdat hij elk facet
en elke schittering ziet
van zijn sterren en
dansende atomen
en gul van waarheid is hij soms
als het leven danst en zijn licht
zich een weg naar binnen vindt.
--------------------------------…
Het gestolen universum
netgedicht
5.0 met 34 stemmen
464 aangetrokken door
het stuwmeer van
verwachting op
dezelfde tunes
en vibes van
twee jaar geleden
geladen tot ver
over de top
we waren familie
in flow elkaar
raken was al
een pittige blow
in thuiskomen
bij je zelf na nooit
meer te zijn
weggeweest in
het gestolen
universum naar
een godvergeten feest
gegroeid in licht
van sterren…
Zeearmen voor zeegodinnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Aanstormend
Belandt zij zonder
Chicanes aan land
Donderend en denderend
Extravert
Frenetiek de
Gretige gulzige golven
Hoorbaar hongerend
Intimideert zij
Jubelt zij haar
Kolkende klaagzangen
Lyrisch haar landschap
Mooie maanzieke reuzin
Neptunus maant haar tot kalmte
Oeverloos opent ze haar
Panorama’s deze non-
Querulante sterre…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan
genoeg aanwezig om de schijn
te doorzien van hen van toen
die nu nog telkens geen andere
wegen kent dan de afslag van
heen en terug
ik wacht geduldig, geduldig
dat hun bekrompen denkvermogen
implodeert en ze de sterren…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun
flonkerende sterren…
Gendergap injecteert goddelijk pep-amine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 eenvoudig projectiel
De vrouw
onbelangrijk complex projectiel
God heeft een haat liefde verhouding met het nakomende geslacht
het geslacht verkracht
door God de oppermacht
verdacht pracht parel die alles weglacht
Hoe ze loopt slaapt dacht
bedacht door God en menselijke spinsels alhoewel dat te betwisten valt binnen hiërarchische laag
De sterren…
De slag bij nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
652 meegezogen
het is een strijd in warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat de verbroken rust verhelpt
in het vinden van evenwicht
en het zielenbloed waarachtig stelpt
zo gaat onder de maan en sterren…
Treuren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
672 Als je s’ avonds weemoedig nog naar buiten gaat,
en In de stilte naar de maan omringd door sterren staart.
Is er altijd wel iemand die jouw gedachten raakt,
dit moment tot een hele intieme ervaring maakt.
Zeker wanneer de wind een beetje waait,
het dan voelt alsof die iemand zachtjes over je rug heen aait.…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en groene ergernissen
wat de schreeuw om zomer versterkt
die onverbloembaar volgt op de lente
men verwacht regen en koude nachten
zulke buien in de o zo bezoedelde herfst
en mediterrane avonden met sterren…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Zij waren met te weinigen
tussen de sterren geweest.
Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst voor de vrees dreef
onder het gewelf waar
elk enkel idee stierf
in haar zuivere zelf.…
Mo en Moos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
333 Beste vrienden Mo en Moos
waarom zijn jullie toch zo boos
meer immers dan alleen vrienden
zijn jullie zelfs uit ver verleden
nauwe verwanten want de zonen
van een en dezelfde vader
kinderen zelfs van een moeder
de sterren en de halve maan
samen houden ze de wacht
aan een en dezelfde hemel
mageen en hilal zijn de hoeder
wanneer…
De architect van mijn nu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
242 Ik voel de kou van de sterren waaruit wij zijn gemaakt,
maar meer nog de warmte van jullie gezichten.
Mijn jaren zijn een fractie op de schaal van de eeuwigheid,
toch is mijn bewuste hart de maatstaf van alles.
Ik kijk vooruit, niet met angst voor de stilte,
maar met verwondering over het feit dat ik er was.…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
135 dromen
een wens
die ik probeer te vinden
in de zwarte lucht
wanneer alles slaapt
alles maar niet de stad
in de stad ben ik onzichtbaar
waar het licht de lucht vergiftigt
en ik vergeten
naar beneden stort
onzichtbaar brand ik
zo vel in het zicht
terwijl iedereen naar me lacht
en wenst
wenst u ook voor mij
een toekomst
ik zie de sterren…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
Handschrift van de verf
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 Vannacht heb ik mezelf
Met het badwater
Weggegooid,
Ben roemloos
Door het putje
Gegleden -
Nu ik wakker word
Trekt meteen
Het doek,
Trekt meteen
De verf,
En begin ik
Met grote vegen
En kleine klodders
De diepste emotie
Weer te geven -
En herken ik
Mezelf weer
In het handschrift
Van de verf…
Hartklap I
gedicht
2.5 met 35 stemmen
37.265 Morele Herbewapening, roestsmaak van maagbloed, dood:
mijn schouderklap van binnenuit een daalder waard,
dat bakje troost uit rode kraantjeskan met gouden sterren.
Ze zei hartlap noch suikerbout, bietje, hartputje,
kokkel, hondje of zelfs maar afgelikte boterham,
noch snoep, aardig diefje, troeteling of liefje.…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele poelen zorgen voor verkoeling
Achter de einder zakt de rode lampion
Sterren…
de hemel zuchtte uit haar zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
908 golfden rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag het richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen bloemen
de hemel zuchtte uit haar zon
ik gaf je sterren…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 De armen gestrekt, een kruis
Het gevangen geklots weekt de lach los
De maagzweer kriebelt
Hij deint zomaar zonder zin
Onder een plafondspiegel
In een hotel met meer sterren dan stijl
Soms vielen gaten in de ruis van buiten
Zoals het lied van de krekels na een trilling
Dan dreef hij als een bark uit het raam
Na de trage knipoog van de…
Vannacht......
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.623 je vriendschap je liefde
Gevoelens die blijven zweven
De zon streelt nu zacht de dag
Een parfum vol met rozenlucht
Geraakt door al die schoonheid
Voel ik geluk…. in vogelvlucht
Ik weet dat je weer terugkomt
In mijn gedachten en verlangen
De liefde was zo mooi en zuiver
voor altijd in mijn hart gevangen
Vannacht kijk ik naar de sterren…
Als je 's avonds....
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.160 Als ik 's avonds naar de sterren kijk
en alles om me heen is stil
als ik mijn eigen ademhaling hoor
dan weet ik dat ik leven wil.
Dan sta ik vol bewondering te kijken
naar al dat moois wat de natuur me biedt
en word ik heel erg stil vanbinnen
op slag is weg al mijn verdriet.…
Voor de liefste onbekende
gedicht
3.6 met 232 stemmen
76.660 Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.…
Liever dan een mens te zijn...
poëzie
4.4 met 10 stemmen
2.834 Liever dan zee te zijn, werd ik een God,
God maakt zonnen, manen en de sterren,
Met zijn hand raakt hij de einder aan.
Liever dan God te zijn, werd ik een mens,
Ik zou de mensheid maken tot een God
Van alle goden, zonnen en planeten.
-----------------------------------------------------------
uit : Nieuwe liederen der gemeenschap (1920)…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
Apocalyps
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.246 Hun opzichtig met sterren
Bezaaide lijven verbergen
Het apocalyptische gif.
Eén druk verder wacht het
Onbeschermde leven,
Hoopvol in zijn wenkend noodlot,
Op een onbezoedeld bestaan.…
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 Op het natte zand lagen
verspreid de vruchten;
sterren,krabben en schelpdieren
voor het oprapen.
Deze getijdenklok,
wat wilde het mij zeggen?
Schatten zijn er te rapen,
nu,....... straks is te laat?…
EEN VROUW BEMINNEN
gedicht
3.1 met 213 stemmen
61.029 Ver weg de wereld, die ons niet kan krenken,
vlakbij de sterren, die betoovrend wenken.
't Is of ik dood ben en haar achterliet.
-------------------------------
uit de bundel 'Ex Tenebris'.…
Heel-Al
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.342 Ik ben zo nietig tussen dat Alles
Zit hier op planeet Aarde
In 't heelal heeft dat nauwelijks waarde
Kijk naar boven in de avond
Je kijkt dan drie-dimensionaal
naar de sterren en planeten
hoe kan dit allemaal
Het heelal... voor mij oneindig
is toch niet per toeval ontstaan?…