Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Weduwe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
En dat is de wreedste vorm van verdwijnen: niet sterven, maar eindigen. Zelfs verdriet blijft nog ademen in andere lichamen. Alles zoekt een volgende drager— geld, namen, huizen, zelfs verdriet verhuist van mens tot mens. Je kunt jezelf niet eeuwig dragen. Op een dag wordt zelfs jouw spiegel een vreemde.…
Bex20 mei 2026Lees meer >

Functionele ziekte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
De wreedheid hieraan is hoe snel mensen wennen aan jouw trage verdwijnen.…

Dood staal

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 375
Verdwaal door levende deelname verblind met rode peper vastklampend aan dood staal verlies zonder bewijs van gevoeld te zijn Verdwijn door het nietszeggende kabaal haar luisteren als felle terugtrekking bungelend onder een wankele constitutie een afgeleide van een polisdekking om alles kwijt te raken En dan homeopathisch eenrichtingsverkeer…

Mequation

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Een wiskundige stilte waarin jij had kunnen verdwijnen. Sensoren tasten je lengte af, lezen de code in je oog, verankeren je op deze exacte stip van de planeet. Wiskunde houdt haar adem in. Je bent een berekende anomalie.…

Drijfzand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 194
Sommigen verdwijnen niet. Ze trekken zich terug naar een oever die voor anderen onzichtbaar blijft. Ik, sta nog aan de rand en kijk naar de plek waar iemand was. De afdrukken zijn verdwenen. Alleen het drijfzand weet dat hij niet is verdronken, maar ophield zich te laten zien.…
zonder22 juni 2026Lees meer >

Zij wordt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik was het begin van mijn verdwijnen. Ik werd de herinnering aan wat verdween. Ik ben de echo van wie ik was. Ik word de stilte waarin ik verdween. Ik was voordat ik mij kende. Ik werd toen ik mij verloor. Ik ben omdat ik verloor. Ik word omdat niets blijft. Ik was zonder te weten. Ik ben zonder te begrijpen.…

Mijn Bieb

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 175
Perrons vervagen losgeraakte teksten zetten hun reis voort, opgeslagen in systemen digitaal traceerbaar Terwijl mijn bibliotheek in het kleine dorp haar planken ontlast, blijven dezelfde namen aanwezig alsof kritische aandacht hen tegen verdwijnen beschermt, of slechts de toegang bewaart voor een beperkte kring die elkaar…

Over hem, nu het nog kan...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 274
Je stem zal verdwijnen wanneer anderen mijn muziek bekoren... Toe pa, laat de forel zwemmen en hou op met temmen.. Nooit wil ik stoppen met schrijven en van je houden. Maar laat het goddelijke water nu stromen zoals een muzikale rivier nu eenmaal moet.. Je zoon Franzerl.…

De tulp die luistert

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 340
De wereld rond haar stengel ademt langzaam, als een gedachte die niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.…
CB7 augustus 2026Lees meer >

Ukiyo-e

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 234
Sneeuw op de rivier de oever lost langzaam op niets houdt haar nog vast In het zachte ochtend- licht komt een wereld tevoorschijn die zich niet laat grijpen, een dunne laag tussen kijken en verdwijnen, waar stilte ademt als een lijn.…
CB21 augustus 2026Lees meer >

De prachtige nazomer

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 77
In het langzaam vallen van de dag, waar warmte zich terugtrekt zonder werkelijk te verdwijnen, blijft een helderheid achter die mijn binnenste verlicht, alsof de nazomer nog even wacht tot ik mee vertraag.…
CB23 september 2026Lees meer >

Wat een boom mij leert

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 80
Haar wortels verdwijnen waar mijn ogen niet verder kunnen, maar juist daar begint iets dat mij leert dat groeien niet altijd zichtbaar is, dat wat draagt vaak verborgen blijft onder het oppervlak.…
CB23 september 2026Lees meer >

Duitse invasies

snelsonnet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
Ze kwamen plots de grens over marcheren Ons landje was daar niet op voorbereid Eén tank slechts had het leger indertijd Daar zijn ze weer maar nu om te cremeren? ‘k Vertrouw het niet...in elke kist een dooie? Vertel mij wat...‘t zijn Leopards van Troje…

de dag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.043
bedaard klimt uit de horizon een goudgekleurde morgenzon en werpt haar eerste stralen om alles dat de donk're nacht in grijze tinten heeft gebracht weer kleurig op te halen de nevel die het veld bedekt wordt als het ware uitgerekt gaat langzaam aan verdwijnen tot slechts de resten in het gras op bladeren van het struikgewas als parels…

Emblemata Amatoria 2.0

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Haar verschijning laat de lucht opklaren en het slechte weer verdwijnen, als Zij zich buiten laat ontwaren schaamt de zon zich om te schijnen. Dan dreigt de zon met duisternis maar zijn stralen zijn niet nodig, want zolang Zij bij mij is, is hij volstrekt overbodig.…

Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
Niet om te vliegen, maar om te verdwijnen. Die de diepte zocht om eindelijk stilte te vinden, maar die — tegen zijn verwachting in — bleef. Het is rauw. Het is eerlijk. Het doet pijn. Maar het is ook: overleven, langzaam ontwaken, en iets kleins durven planten in dorre grond.…

MSN - taal

hartenkreet
3.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.647
verzinnen doen mij schaterend opnieuw beginnen Chaggy en fana doen het ook goed en dan het YEP, schreeuwend als 't moet Het is voor mij volop genieten wanneer woorden langs het beeldscherm schieten Nederlands is dan wel mijn moedertaal toch geniet ik van 't msn-verhaal Snel reageren, woorden verschijnen om dan in het luchtledige te verdwijnen…
metha1 juli 2003Lees meer >

Wereld van glas

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 846
De zon schijnt in het vallend nat spiegelt beelden uit het verleden Verloren gegaande dorre gebieden kwetsbaar aangetast door droog klimaat Geen water voorhanden, alzo geschiede meedogenloos in de zon gebraad Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen duinen van zand schroeiend in de zon die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen…

Het is niet anders

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.482
lavendel sinds jij me riep niets zo één als wij konden zijn, nooit meer liefdeloze dagen, als je liep, alsof elke stap daar hoorde te zijn schreven je voetafdrukken in het zand me een brief met een eindeloze zin over onze schoonheid en pijn zodat ik nóg nietiger werd, me tot je onderdaan verhief en dat ik dan nu in de schaduw van je liefde verdwijn…

Beloften

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.247
In ons leven samen heb ik aan jou zoveel beloofd Dat alles eens zou gebeuren heb jij lange tijd geloofd Langzaam heb ik dit geloof zien verdwijnen Nu zie ik ook jouw liefde voor mij wegkwijnen Ik ben niet meer speciaal, en ook niet meer jouw held Slechts een nietig man door zijn loze woorden geveld Soms heb ik moeten beloven Om te laten…

muur van liefde

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 972
de muren van mijn gevoelens slijten weg ik ben er echt blij om zeg wist niet dat dat ooit nog kon verdwijnen maar je deed iets met de mijne voelt goed en hoop dat ook zo mag zijn want alles wat ik wil is geen pijn heb al genoeg daarvan gehad en dat ben ik zeker zat begrijp dat het voor jou ook niet makkelijk is of heb ik het nu mis ik zie…
uma2223 september 2007Lees meer >

Ver van het licht

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Ik probeer de goede weg te nemen, Maar ik verdwijn in het niet. Niets houdt me tegen; ik schreeuw het uit. Ik vraag om de goede weg en roep om hulp, Maar de gil Is als een muntje dat valt in een stille ruimte. Het blijft stil. Laat iedereen me ineens alleen? Of lijkt het maar zo, omdat je ze in de goede tijd niet nodig hebt.…
Knikkor14 oktober 2007Lees meer >

Profiel minnaars

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.703
van kussen en verslikken wachten en vluchtig wennen en verdwijnen het zachte zwijgen zijn wij minnaars? van passie en wagen strelen en luidruchtig wellust en ontwijken verlangen en vallen zijn wij minnaars? van het lange, korte, schokkende, lawaaierige,ongeremde, meeslepende,dwepende verwachte orgasme zijn wij minnaars?…
irmgard26 oktober 2005Lees meer >

Morgen.....

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 920
Morgen, als het lente wordt vlecht ik voor de wereld een biezenmand waarin rotte appels zullen verdwijnen, een voorwaarde voor een duurzaam bestand. Morgen, als het lente wordt maar, wat die ik vandaag nog in de sneeuw, morgen lijkt nog steeds een eeuw en worden ondertussen weer andere groeicijfers over mensen uitgestort.…
pama24 maart 2008Lees meer >

breekbare morgen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.856
de morgen vogelzang en 't stille fluist'ren van de zacht waaiende wind breekt 't fragiele van 't ontwaken in wel duizend kleuren en mijn ogen buigen zich voor even rondom jouw warme glimlach ongrijpbaar maar tegelijk gevangen in het rode morgenlicht en met het breken van de ochtend laat ik jouw lach weer zacht in elke kleur verdwijnen…

kleine donkere ogen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
donkere kleine ogen, dankbaar en gelukkig, niemand kan mij meer vertellen dan die glimlach op jouw gezicht, waar sporen van honger en geweld even in 't niets verdwijnen, donkere kleine ogen, ik geniet van heel jouw lach, donkere kleine ogen, morgen is er weer een dag.…

Aalscholvers in Guilin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
eenlingen omhoog wordt gebracht In Urk zijn ze er nog van overstuur waterraven goed voor twintig per uur hadden ze maar gewerkt met vaste aanspraken Daar tellen scholvers zelf exact op hoeveel bij bedrog zeggen ze nee tegen elk deel alles ligt prompt stil - ze gaan staken Een ritueel nu nog voor toeristen convenanten met vogels verdwijnen…

Het oude Caïro

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 762
Nadjib Mahfoez, auteur zag het oude Caïro langzaam verdwijnen. In 1988 ontving hij de Nobelprijs voor Literatuur Hij schreef, schrapte, corrigeerde Concentreerde zich op de geheimzinnige mierenhoop-van-mensen in Caïro.…

Een land stroomt traag de herinnering in.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 989
stijlte van de boszoom is een speeltuin waar vlinders ritmisch zweven in opmaat van de bonte specht, zijn roffel sterft de stilte even voor een kort moment in mij traag stroomt de beek met mijn gedachten weg zwervend raak ik door zwijgzaamheid bevlogen in beklemmend besef dooft hier het einde dit land straalt in de lentezon met het verdwijnen…
MarLoes18 april 2004Lees meer >

het leven

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Het leven is mooi geniet ervan elke dag, Met soms een traan en vaak een lach Het leven is ook zon en regen, Soms valt het mee maar soms ook tegen Sinds ik haar ken lijkt de zon heel de dag te schijnen En lijkt hij niet achter de wolken te willen verdwijnen En iedere dag was daar steeds vaker weer die lach Ik ging weer genieten van het leven…
ikke12 mei 2004Lees meer >