2904 resultaten.
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 En dat is
de wreedste vorm van verdwijnen:
niet sterven, maar eindigen.
Zelfs verdriet
blijft nog ademen
in andere lichamen.
Alles zoekt een volgende drager—
geld, namen, huizen,
zelfs verdriet
verhuist van mens tot mens.
Je kunt jezelf niet eeuwig dragen.
Op een dag
wordt zelfs jouw spiegel
een vreemde.…
Functionele ziekte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 De wreedheid hieraan is
hoe snel mensen wennen
aan jouw trage verdwijnen.…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een wiskundige stilte
waarin jij had kunnen verdwijnen.
Sensoren tasten je lengte af,
lezen de code in je oog,
verankeren je op deze exacte stip van de planeet.
Wiskunde houdt haar adem in.
Je bent een berekende anomalie.…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Sommigen verdwijnen niet.
Ze trekken zich terug naar een oever
die voor anderen onzichtbaar blijft.
Ik,
sta nog aan de rand
en kijk naar de plek waar iemand was.
De afdrukken zijn verdwenen.
Alleen het drijfzand weet
dat hij niet is verdronken,
maar ophield zich te laten zien.…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik was het begin van mijn verdwijnen.
Ik werd de herinnering aan wat verdween.
Ik ben de echo van wie ik was.
Ik word de stilte waarin ik verdween.
Ik was voordat ik mij kende.
Ik werd toen ik mij verloor.
Ik ben omdat ik verloor.
Ik word omdat niets blijft.
Ik was zonder te weten.
Ik ben zonder te begrijpen.…
Mijn Bieb
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
175 Perrons vervagen
losgeraakte teksten
zetten hun reis voort,
opgeslagen in systemen
digitaal traceerbaar
Terwijl mijn bibliotheek
in het kleine dorp
haar planken ontlast,
blijven dezelfde namen
aanwezig
alsof kritische aandacht hen
tegen verdwijnen beschermt,
of slechts de toegang bewaart
voor een beperkte kring
die elkaar…
Over hem, nu het nog kan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
274 Je stem zal verdwijnen wanneer anderen mijn muziek bekoren...
Toe pa, laat de forel zwemmen en hou op met temmen..
Nooit wil ik stoppen met schrijven en van je houden.
Maar laat het goddelijke water nu stromen zoals een muzikale rivier nu eenmaal moet..
Je zoon Franzerl.…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 De wereld rond haar stengel
ademt langzaam, als een gedachte die
niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.…
Ukiyo-e
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
234 Sneeuw op de rivier
de oever lost langzaam op
niets houdt haar nog vast
In het zachte ochtend-
licht komt een wereld tevoorschijn
die zich niet laat grijpen, een dunne laag
tussen kijken en verdwijnen, waar stilte ademt als een lijn.…
De prachtige nazomer
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
77 In het langzaam vallen van
de dag, waar warmte zich terugtrekt zonder
werkelijk te verdwijnen, blijft een helderheid achter die mijn
binnenste verlicht, alsof de nazomer nog even wacht tot ik mee vertraag.…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Haar wortels verdwijnen
waar mijn ogen niet verder kunnen, maar
juist daar begint iets dat mij leert dat groeien niet altijd
zichtbaar is, dat wat draagt vaak verborgen blijft onder het oppervlak.…
Duitse invasies
snelsonnet
2.3 met 3 stemmen
688 Ze kwamen plots de grens over marcheren
Ons landje was daar niet op voorbereid
Eén tank slechts had het leger indertijd
Daar zijn ze weer maar nu om te cremeren?
‘k Vertrouw het niet...in elke kist een dooie?
Vertel mij wat...‘t zijn Leopards van Troje…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 bedaard klimt uit de horizon
een goudgekleurde morgenzon
en werpt haar eerste stralen
om alles dat de donk're nacht
in grijze tinten heeft gebracht
weer kleurig op te halen
de nevel die het veld bedekt
wordt als het ware uitgerekt
gaat langzaam aan verdwijnen
tot slechts de resten in het gras
op bladeren van het struikgewas
als parels…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Haar verschijning laat de lucht opklaren
en het slechte weer verdwijnen,
als Zij zich buiten laat ontwaren
schaamt de zon zich om te schijnen.
Dan dreigt de zon met duisternis
maar zijn stralen zijn niet nodig,
want zolang Zij bij mij is,
is hij volstrekt overbodig.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Niet om te vliegen, maar om te verdwijnen.
Die de diepte zocht om eindelijk stilte te vinden,
maar die — tegen zijn verwachting in — bleef.
Het is rauw. Het is eerlijk. Het doet pijn.
Maar het is ook: overleven, langzaam ontwaken, en iets kleins durven planten in dorre grond.…
MSN - taal
hartenkreet
3.5 met 43 stemmen
7.647 verzinnen
doen mij schaterend opnieuw beginnen
Chaggy en fana doen het ook goed
en dan het YEP, schreeuwend als 't moet
Het is voor mij volop genieten
wanneer woorden langs het beeldscherm schieten
Nederlands is dan wel mijn moedertaal
toch geniet ik van 't msn-verhaal
Snel reageren, woorden verschijnen
om dan in het luchtledige te verdwijnen…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van zand schroeiend in de zon
die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 lavendel sinds jij me riep
niets zo één als wij konden zijn, nooit meer liefdeloze
dagen, als je liep, alsof elke stap daar hoorde te zijn
schreven je voetafdrukken in het zand me een brief
met een eindeloze zin over onze schoonheid en pijn
zodat ik nóg nietiger werd, me tot je onderdaan verhief
en dat ik dan nu in de schaduw van je liefde verdwijn…
Beloften
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 In ons leven samen heb ik aan jou zoveel beloofd
Dat alles eens zou gebeuren heb jij lange tijd geloofd
Langzaam heb ik dit geloof zien verdwijnen
Nu zie ik ook jouw liefde voor mij wegkwijnen
Ik ben niet meer speciaal, en ook niet meer jouw held
Slechts een nietig man door zijn loze woorden geveld
Soms heb ik moeten beloven
Om te laten…
muur van liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
972 de muren van mijn gevoelens slijten weg
ik ben er echt blij om zeg
wist niet dat dat ooit nog kon verdwijnen
maar je deed iets met de mijne
voelt goed en hoop dat ook zo mag zijn
want alles wat ik wil is geen pijn
heb al genoeg daarvan gehad
en dat ben ik zeker zat
begrijp dat het voor jou ook niet makkelijk is
of heb ik het nu mis
ik zie…
Ver van het licht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.351 Ik probeer de goede weg te nemen,
Maar ik verdwijn in het niet.
Niets houdt me tegen; ik schreeuw het uit.
Ik vraag om de goede weg en roep om hulp,
Maar de gil
Is als een muntje dat valt in een stille ruimte.
Het blijft stil.
Laat iedereen me ineens alleen?
Of lijkt het maar zo, omdat je ze in de goede tijd niet nodig hebt.…
Profiel minnaars
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.703 van kussen en verslikken
wachten en vluchtig
wennen en verdwijnen
het zachte zwijgen
zijn wij minnaars?
van passie en wagen
strelen en luidruchtig
wellust en ontwijken
verlangen en vallen
zijn wij minnaars?
van het lange, korte, schokkende,
lawaaierige,ongeremde,
meeslepende,dwepende
verwachte orgasme
zijn wij minnaars?…
Morgen.....
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
920 Morgen, als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld een biezenmand
waarin rotte appels zullen verdwijnen,
een voorwaarde voor een duurzaam bestand.
Morgen, als het lente wordt
maar, wat die ik vandaag nog in de sneeuw, morgen
lijkt nog steeds een eeuw en worden ondertussen
weer andere groeicijfers over mensen uitgestort.…
breekbare morgen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.856 de morgen
vogelzang en 't stille fluist'ren
van de zacht waaiende wind
breekt 't fragiele van 't ontwaken
in wel duizend kleuren
en mijn ogen buigen zich voor even
rondom jouw warme glimlach
ongrijpbaar maar tegelijk gevangen
in het rode morgenlicht
en met het breken van de ochtend
laat ik jouw lach weer zacht
in elke kleur verdwijnen…
kleine donkere ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
984 donkere kleine ogen,
dankbaar en gelukkig,
niemand kan mij meer vertellen
dan die glimlach op jouw gezicht,
waar sporen van honger en geweld
even in 't niets verdwijnen,
donkere kleine ogen, ik geniet van heel jouw lach,
donkere kleine ogen,
morgen is er weer een dag.…
Aalscholvers in Guilin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
861 eenlingen omhoog wordt gebracht
In Urk zijn ze er nog van overstuur
waterraven goed voor twintig per uur
hadden ze maar gewerkt met vaste aanspraken
Daar tellen scholvers zelf exact op hoeveel
bij bedrog zeggen ze nee tegen elk deel
alles ligt prompt stil - ze gaan staken
Een ritueel nu nog voor toeristen
convenanten met vogels verdwijnen…
Het oude Caïro
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
762 Nadjib Mahfoez, auteur
zag het oude Caïro langzaam
verdwijnen. In 1988 ontving hij
de Nobelprijs voor Literatuur
Hij schreef, schrapte, corrigeerde
Concentreerde zich op de
geheimzinnige mierenhoop-van-mensen
in Caïro.…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 stijlte van de boszoom is een speeltuin
waar vlinders ritmisch zweven in opmaat
van de bonte specht, zijn roffel sterft de stilte
even voor een kort moment in mij
traag stroomt de beek met mijn gedachten weg
zwervend raak ik door zwijgzaamheid bevlogen
in beklemmend besef dooft hier het einde
dit land straalt in de lentezon met het verdwijnen…
het leven
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 Het leven is mooi geniet ervan elke dag,
Met soms een traan en vaak een lach
Het leven is ook zon en regen,
Soms valt het mee maar soms ook tegen
Sinds ik haar ken lijkt de zon heel de dag te schijnen
En lijkt hij niet achter de wolken te willen verdwijnen
En iedere dag was daar steeds vaker weer die lach
Ik ging weer genieten van het leven…