3322 resultaten.
Uren
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.955 Maar hoe zal ik, van middagklachten krank,
Beängst en moe van dromen als van daden,
Weer vrede vinden in hún stemmenklank?…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Maar afgezien daarvan, geeft het ook sfeer
En voor veel kleine kinderen is het een lust
Het schept vreugde, vrede en toch ook rust
Schilderachtige beelden vertonen zich weer.
Het is een bijzonder wonder in de natuur
Sneeuw hoort toch bij het winterseizoen?…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Ik neem het met me mee in m'n bagage,
en bezing dit alles in mijn eigen taal:
ver voorbij oorlog, vrede, de ravage.
Ik ben in het Land van Maas en Waal.…
- De kracht van het zwijgen -
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
670 Rozengeur trekt door het huis,
geruisloos, als een stille getuige,
de begonnen reis van rust, van peace
van mededogen en innerlijke vrede,
waarmee lijden getrotseerd lijkt te worden.…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ’t vermoeide gefluister.
1 september....…
De Hof van Leven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 De liefdesboom
droeg steeds de meeste vrucht,
de boom van vrede
had nogal geleden,
de vreugdeboom
raakte niet uitgeput.
Die van geduld
zou later bloeien,
vriendelijkheid
boog zachtjes door de top,
de boom van goedheid
begon uit te lopen,
die van geloof
bestoof de stille hof.…
?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 In die zin zijn er vragen noch antwoorden, is er
slechts een aangename berusting, zo van, mijn macht
reikt nu eenmaal niet verder dan de tipjes van de
sluier en eerlijk, daar heb ik vrede mee, ook al
heb ik dat soms niet, in grote lijnen, kalmeert
deze grondtoon mij bovenmate.…
Jo
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.709 Meestal
na een borreltje of tien
zette Jo zijn tanden in een kerstplaat
kroop op tafel
sloot zijn ogen
en dirigeerde in staccato
het voor hem geëerd publiek
dat om de goeie lieve vrede
en het kindeke op aard
maar door bleef zingen totdat Jo
zijn Stille Nacht had uitgestaard
Dan bleef het twee minuten stil
voor iedereen het wachten waard…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 van vrede.
1933…
Hooglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Vrede en stilte overvielen of er niemand op
de wereld was dan ik alleen en treurde daar
niet om, het licht draaide met mij mee
zerken gaven rust en evenwicht
er vloog een zwarte merel mij vooruit die
telkens omzag of ik iemand zocht en niet
kon vinden, het was net of zij mij leidde
naar de plek die ik graag zocht
zij zong een hooglied naar…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Omarmd door almachtige vleugels,
gezeglijk en tot vrede bereid.
Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.…
Gangsterliefje
gedicht
2.3 met 108 stemmen
23.673 Probeer niet te zwemmen of adem te halen,
geniet maar van het koele mortel om je heen,
voel of je het begin van verstening meekrijgt
voordat je hart zijn vrede vindt en zwijgt.
Gangsterliefje met je klein kaliber kolibrie
vol kogels en je rode lippen, wees gegroet
vanuit mijn pijler op de brug.…
waarna de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
848 naar toe
wie kan er nog slapen in zoveel stilte
de kilte in het hart is niet te verwarmen
met zonlicht
geen gezicht bleef ongeraakt
een laatste verre schreeuw
maakt stemmen overbodig
de luchten vertellen het verhaal
een lied teveel gezongen
terwijl de winter nadert
in camping yougoslavia
misschien het komend jaar
een dag van bijna vrede…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Waarom zouden wij dan naar die planeten gaan
terwijl onze aarde ons reeds veel te groot is
kunnen we niet hier zorgen voor beter bestaan
dat ieder hier leeft in vrede zonder gemis
op aarde kunnen we ook naar sterren kijken
wonderen die aan het firmament prijken.…
Is het goed zo?
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.378 Mag ik egoïstisch zijn,
mag ik aan mezelf denken, mag ik,
maar als ik je dan zie liggen,
met die mooie trek op je lieve gezicht,
dan weet ik, je koos ervoor,
je koos voor dit
en moet ik er vrede mee hebben.…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Nog één keer zachtjes kreun je
ten teken van contact
voordat je al weer wegdrijft
in vrede ingepakt.
Een glimlach op je lippen
is al wat er resteert
als zichtbaar sediment
als de ochtend wederkeert.
Maar ergens diep verankerd
in de mazen van je geest
weet je dat mijn tederheid
bij jou is langsgeweest.…
Verzachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Ach dichter wat er ook nog mag gebeuren
droom jij maar elke dag en nacht je dromen
fluister jij je zachte woorden door deuren
laat je wens van vrede overal komen
zodat geen hart door verdriet zal verscheuren
waar door geweld levens zijn ontnomen.…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 Als ik met gedachten speel, ontstaat er chaos
vaak vrede, soms onzekerheid
mijn omgang met complexe persoonlijkheden
maakt het leven niet saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen…
Kerkgang, feest van verbondenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Die maanden
dat ik niet kon gaan
besefte ik ten volste het gemis
geen bandje kon
de liefdesband vertolken
van tekstbelevend zingen
op echo’s van ons voorgeslacht
in een doorlevende bezieling,
het vreugdevol
de Levende ontmoeten
de warmte van
Zijn Woord over je
heen gespreid
de liefdevolle ogen
van wie om je geven
de vrede…
Heel langzaam dooft de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 Gelukkig
dat er morgen weer nieuwe dag komt, met
eigen vreugden en hopelijk wat vrede.…
Universele liefde ( Voor R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 zal blijven bestaan: warmte,
vrede en liefde voor ieder.…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 Ik vraag niet meer, mij kan geen vreugd meer wachten
Mijn lijf is wond, mijn ogen zijn verblind, -
Ik dwaal nu tot mijn leed de vrede vindt
Wiens teêre streling alles zal verzachten.
Mijn peinzen zwijgt, - heb ik dan niets gewonnen
Bij 't rustloos zwerven langs des levens kusten
Dat niet verbrak, dat niet tot niets verging?…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 De straat
waarin
ik woon
is een drukke straat
auto's
komen
en gaan
De geschiedenis
is een komen
en gaan -
van een verschrikkelijke woede
die hakt
en bloed spat op de muren
die buiken
openrijt
De demonische grijns
die volstrekt afgescheiden is
van het wezen vrede
en van alle wezens
Een komen
en gaan
van romantiek…
Kwetsbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 en meer vertrouwen te krijgen van je ‘kunnen’
de warmte te voelen
om in vrede te leven met JEZELF
leren ‘loslaten’…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ongrijpbaar voor wie dan ook of wat dan ook,
hoog contact met eigen ziel: nog altijd dichtbij
eigen liefde en stille vrede.
Onomstreden.
Mijn kleine kamer verdroeg mijn angst, zorgen
en haat vanuit onmacht.
Ze bewerkstelligde veiligheid en eigenheid.…
Ontzag voor de kracht van liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
807 Overvloed en vrede zijn de wegen die ik ga!
Heelheid in de eeuwigheid beken ik nederig dat ik dankbaar ben voor het licht waar ik voor sta.
Alleen de kracht van liefde had mij tot hier kunnen leiden.
De zon in mijn hart zal zich nimmer meer scheiden.…
Zomers soeverein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.173 eindeloze blauwe
sprookjesachtig boven de dierentuin
afscheid nemen heeft geen zin meer
neemt af in betekenis door het licht
soms blijken er bekende gezichten
gelijkenissen van dieren in een gedicht
zomers menselijk wil je zijn
en dat probeer je
ondanks dat laveloze geschater
van oorlog en destructie in jouw geest
met de grimas van vrede…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Daar slaapt de onrust van
de vrede als waakhond
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt het lijf en
brein naar de moederschoot,
wat na de geboorte slechts
een masker was tot een dorstig
woord mij weer wakker kust.…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Het verlangen naar vrede, een lach en een
traan die bevrijdt.
Mijn schoenen brengen mij waar ik wil zijn.
In voor en tegenspoed met vreugde of pijn.
Op wegen in de zon, tevens onder hevige regen.
Mijn schoenen passen, horen bij mij, bij
mijn leven, mijn bestaan.
Overal waar ik kom of reeds ben geweest.…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode struiken
en lege waterkruiken, het geweld is de chaos moe
de rooddoorlopen kasseien schreien zich in
schreden voort die de laatste sporen van vrede…