3836 resultaten.
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 verstilde straten huilen vandaag
ik zag immers ontelbare rode stenen
daar ver weg, met bloed als water
stromend uit lijven met gemankeerde
armen en benen, aangericht door beren
aangemoedigd door gestoorde heren:
het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede,…
Nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
447 Heer Muzeman, ge zegt het goed
Uw klankdicht klinkt heel licht en zoet
Ik dicht nooit echt omdat het moet
Maar 't zit nu eenmaal in het bloed
Al doen ze soms oubollig aan
De nescio'tjes van titaan
Of omgekeerd, vergeet dik trom
Dat is passé, komt nooit weerom
Tenzij de helden van weleer
De nooit vermoede wederkeer
Beleven in een sprookjesland…
Boze Opzet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 ouder voor hun bestwil
Commentaar hoort erbij
Dat doet me niks, we moeten door
Wie niet handelt, wordt gehandeld
en mijn eigen voorkeuren
komen niet uit de lucht vallen
Ik heb ervaring
Ik hak en veeg de spaanders weg
Ik ben een doener, daad-
krachtig, geen zachte heelmeester
die bange patiënten geruststelt
met dure doekjes voor het bloeden…
Rap in mono
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
506 herkenbaar
Gevallen engel, lucide in een stuk jeugdwerkelijkheid
In 't duister tastend, welig tierend van diversiteit
Werd liefdesband begeestering
of emotional chantage
Doctorea zong proud mary in wild ostinato
De ballade van orange grove
over een boze engel
Adagio van vogelverschrikkers
in een ring of fire
Maar blauw bloed…
Geschenk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Er zit een vogel op mijn hand
van bloed en zon en blauwe veren.
Hij zingt en dwingt mij in te keren,
hij doet mij denken aan het strand,
een wezen uit een ander land
afkomstig en uit hoger sferen.
Ik moet hem dieper kennen leren,
zijn stem is aan de zee verwant.…
Pacifist
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
689 Wat gebeurt er
met het woordgeluid
wanneer kanonnen bulderen
en stromend bloed
de nacht inluidt
voor doden en gewonden
waar is de stem
die vrede liegt
terwijl geweervuur
steeds meer harten grieft
mensen niets meer vragen
dan doden-loze dagen
is er geen zin
geen woord of taal
die einde maakt
aan dit verhaal
van wreken
en verdelgen…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 De boze reus overschreeuwt
de blaren het bloed de pijn
van het breekbare soldaatje
met de tere kinderhuid.
In de omheining van de zaal achter
gesloten deuren etteren wonden
die het daglicht niet verdragen
schade die niet kan helen.…
Hocus Pocus Focusverschuiving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 de naar binnen buigende Bogen
van ’t Theater van de onmogelijke
Dromen als Ribben die breken
onder zeer geanimeerde Handen
zullen de Omkeringen als Duinen
de Vloed aan Wensen doen wreken
de Poppenspeler repliceerde
‘ik ben ‘t Hart
dat zich niet fijnknijpen laat
dat geen Baat ziet in ‘t rondpompen
van steeds hetzelfde Bloed
hoe zeer…
Tangerine dream
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
451 Men neme een paar liter tranentrekkers
en een zakdoekje nog voor het bloeden
hagelwitte voor achter het raam
maar ik ga nu echt geen woorden noemen
over dood en verderf, nee laat staan
over uitzichtloosheid, die kompaan
van stervende alleenzaamheid
van stop contacten zonder stekkers
over lijden gedoodverf ellende
Dus engelbert, laat…
De leden streden fel om de grootste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
267 De leden streden fel om de grootste
Terwijl
Hun aller handen bloedden van onschuld
Met het geduld nu ongelijk verdeeld
Over de handig ingehamerde kamer
Waar zij gezamenlijk nooit uit zullen komen
Door een wirwar aan verzegelde stokpaardjes
Geitenpaadjes van niet eens zo lang geleden
Beelden van inmiddels afgezwakte ideeën
Dichtgesmeten…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
198 Nu is zij nabij gekomen, zo stil, zo innig goed, als een bloem die zich ontsluit en rust vindt in mijn bloed.…
Geen jij
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
149 Onze harten klopten één ritme,
Ons bloed stroomde tesaam
Door aan elkaar behorende adren,
Duidelijk we als twee-eenheid
Verder door ’t leven gaan,
Nooit meer bestaat nog jij en ik,
Alleen nog maar wij,
Wijl wij samen in ’t leven staan.…
vuil water op het asfalt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2 het hert lekt open op het beton
kop door de goot de hiel belikt met bloed
niemand heft hem op de zon brandt niet
alleen de stank van de bus
de blomme praat niet ze stinkt naar pis
in de scheur van de stoep waar de rat knaagt
ik wacht of ze nog iets zegt ze zwijgt
mijn vingers raken de steel niet aan
de stortstroom slaat de blokken kapot…
je brak glas
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 zacht was de lente
waarin je ontkiemde
ze opende wereld waarin
je ieder met jouw liefde diende
ze leek transparant
je ontsloot alle ramen
in fris en groen zag je
steeds andere namen
maar je brak glas
verwondde je handen
het vloeien van bloed
maakte je meer dan opstandig
je rondde geen lijn
tussen woorden en daden
groef tot de…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik tuimel door een mijnschacht
Gevuld met hete adem
De minnaar die me belaagt
Een gedempte kreet van genot
-Raspend in rood weefsel-
Zwelt in de koele droom
Ik wacht op verlossing
Een bodem van doornen
Een stekeltapijt dat me doorzeeft
Gegons van bloed houdt me uit de slaap
Maakt me moe van waan en ondergaan
Tot ik stuipend onderuitga…
Wodan wekt me
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.129 De vader van gesneuvelden
Troont hoog in het Walhalla
Toonbeeld van plunderaars
Een ziedende krijger
Moet naakt op het slagveld staan
Koorts en kramp bezweren
Zo zaait hij de smeulende twist
Ze bijten naar de strot
Wadend door pus en bloed
Met een bijl die zelden mist
Zijn oog is het wijze offer
Zijn lichaam bengelt aan een tak
De…
Ik huil in stilte…
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.009 ,
Net als jij zullen ze me ooit verlaten of verdampen,
Zie hier, dit zijn geen tranen van liefde en haat,
Maar mijn bloed dat ongekleurd mijn oogleden verlaat,
Om me heen heerst er een extreme kilte,
Ach, niemand die het opmerkt, want ik huil in stilte……
pijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.721 zijn ingeslikte woorden
doorboorden steeds haar geest
meest pijnlijk onverwacht
bedacht zij deze morgen
zorgen in haar hoofd
belooft hij weer te praten
haten kan zij niet
verdriet maakt holle ogen
drogen ongezien haar wangen
verlangen kent zij steeds
reeds weggestreepte dagen
vragen durft zij niet
ziet bloed en blauwe plekken
bekken schuim…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
105.340 Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.
Dat is het kind van hem waarop ik eeuwen broed
en wellicht nooit zal baren. Alleen de man zuigt zog,
hij sloeg de diepte wond.…
Popelen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.045 Lok de malse kat uit de hoek
Want mijn bloed stolt in de stoflucht.
Stoot je dartele vuist in mijn navel
Gun me een duik in de ronde meren van de iris
Met schichten doorsneden.
Koperglans of de doffe gloed van brons?…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 ik heb het boek opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid…
Romance
poëzie
3.4 met 18 stemmen
9.932 Dan was de wond daarbinnen dra genezen:
Nu bloed ik dood, om U, mijn zielsvriendin!
En evenwel, ik wil daarom niet treuren:
Voor u te sterven, engel, is zo zoet!
Zo gij slechts nu en dan mij op woudt beuren
Met énen blik, wanneer ik u ontmoet.
Eén blik van medelij uit Uw' bruine ogen,
En in die blik één enkle zilte traan!…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
Al Macht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
806 Alwetende Oppergod
beslist eenzijdig
wetten en gebod
leugenachtig onpartijdig
vrede weer verbrod
troepen bloeddorstig strijdend
vooruitgang beknot
Goddelijke zegening
geofferd bloed
brutale geweldpleging
andersdenkenden beboet
pompeuze belegering
almachtige gloed
Zin vervliegt
verbloemde aanblik
media bedriegt
chirurgische prik…
De kloosterling
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.817 Mij is in 't bloed
Eén uwer ranken dringend en uitlopend,
Die, als uw lente eenmaal mijn zijden opent,
In duizend bloemen mij uitbreken doet -
Een vreemdling stond in de tuin en groette.…
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven
poëzie
4.4 met 25 stemmen
3.177 Ik ben de Scarabee, de Gouden Kever,
Aas niet op bloed, scheur 't web, veracht de Wever.…
Drie sonnetten voor de maangodin - 2 - Luna
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.467 De nacht komt, liefdevol en vredig
en sluipt op kousenvoeten door mijn huis
waar ’k wakend dromen vul en glazen ledig
waar alles slaapt en ieder weet zich thuis
Het kind met tranen op de wangen,
de jonge vrouw, de moeder, de godin
in ’t droomkasteel heb ik ze nu gevangen
de heks, de keizerin en haar slavin
Tranen van bloed en wijn genoeg…
Binnenin
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.423 Op het binnenste waar hiërogliefen staan,
als straten van oude steden, gebrand op
een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm,
in barnsteen, vergleden tijd op tijd,
en van mezelf beelden die ik buiten de tijd
ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder
wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed
dat kruipt en warmer wordt.…
De Zwerver
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.500 Zorgeloos dut ik langzaam in
In m'n linkerhand een fles zure wijn
Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin
M'n walmende adem stinkt naar azijn
Met m'n hoofd op een steen
Onder een brug aan het Louvre
Bloedend het hoofd, opengehaald het been
Doch vrolijk klinkt mijn ouvre
Het zwerversbestaan zit in m'n bloed
Ik zweet m'n vuile…
Modderregen
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
2.255 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…