3063 resultaten.
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet voor hen
die als kosmopolieten hemelden
in excellent gezelschap, engelen
ballonvaarders in een opwaartse vlucht
de kunst van eenvoud ligt echter veel dieper
dan de wortels van het innerlijk -
verstolen knipoog van de mona lisa
klinkt in een symfonie dan een hobo
veel minder duister…
Lakeien van het licht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
317 Meer dan toevallig lopen hier
zeer duistere individuen
hondsbrutaal te speuren naar
de mazen in ons establishment...
'Hé, jij daar, waarom plaats je een bom?
Om je woede te ventileren?'
'En jij, insluiper, bevraag je eens
voordat je plotseling geflitst wordt:
ben ik wel zo'n stiekeme ploert?'…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Een oude klok tikt
zacht tegen de blinde muren
de weide wereld buiten krimpt ineen
De lenige bomen buigen in het duister,
maar in haar slaap is zij alleen.
Buiten jaagt de haastige regen,
de woeste storm spookt hevig
om het kleine herenhuis.
Binnen, onder een sprei van wol,
is zij gelukkig in een veilig thuis.…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Nacht van donkere maan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
763 Die de zware
last droeg van ondankbare schepselen die met
vervuiling, verkrachting, uitbuiting en oorlog
de donkere energie van het Duister voedden.
Die hun taak, om het Licht met de energie van
hun Liefde te voeden, volledig verzaakten. De
Godinnen hadden er genoeg van.…
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
maar neem mij mee op vleugels
van de wind, laat mij zweven
vlak boven de golven, schenk mij
het zout der aarde, laat mij aarden
in Uw dal van tranen, omgeven door
het licht aan Uw horizon en ik zal de
nacht begroeten zonder duistere
gedachten, de ochtend omhelzen
met de warmte van het eerste licht
ooit…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen
van ver vervlogen
tijden
waar
heden en verleden
vloeien
ivoren pop in
kindergraf
en in verbrande
leem
fragmenten glas
in kobaltblauw
zeven aurei
in offer neergelegd
vier olielampjes
verlichten
duister…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering
Nog steeds betoverend als water kust
de donkerblauwe spiegeling
in de sluierende schemering
waar een enkele zwaan zich naar de sterren richt
dobberend onder het zuiver manelicht
en vloeiend blijft de schildering
In het duister…
toch niet alleen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.909 Dwalend, als een schaap zonder herder
ben je op zoek naar het ware geluk
Je zoekt het alsmaar verder
met op je schouders een loodzwaar juk
Je bent kapot van angst en verdriet
je ziet geen licht meer in het duistere dal
omdat de goede herder je niet ziet
en die, voor je gevoel, nooit meer komen zal.…
Zwartmakers
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.030 IJsbrekend
opent voorzitter Roet met de verklaring
dat iedereen duister verlangend uitkeek
naar deze inktzwarte dag. Een vondst
van autoriteiten, somberaars en toverleken.
Diverse kwasten komen voor de dag, penselen
zingen a capella. Blikken verf doden de tijd
die nodig is om stropdassen, statusdingen
bij uitstek, te borstelen.…
ARM HUISGEZIN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.867 Onder ‘t duister dak gedoken,
strooi en vodden altegaar,
heel onttodderd*, half gebroken,
staat des werkmans woonstee daar.
‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken,
vallen gaat; en daar, deureen,
liggen afgerolde brokken
bruingebrand al, gruis en steen.…
Amazone
gedicht
3.0 met 131 stemmen
36.365 Het steile jukbeen driest geslagen
in 't duister van uw harenwal,
uw schouders recht en fier als schragen,
torpedostreng der heupen val,
die heel uw warmte, ingesloten
als in een schoorsteen, langs mij draagt.
Wie is 't, die naar uw sterke schoot en
bescheiden borst te dingen waagt?…
Verliefde reiziger
gedicht
3.8 met 22 stemmen
17.518 Zijn lieven thuis geraakten in het duister
want in zijn knieën kwam een oud gevoel.
Hij schertste wervend naar zijn zondig doel.
Zijn nieuwe pak gaf hem 'n ongekende luister.
Eerbiedig keek ze naar de stempels in zijn pas,
het werd haar prentenboek-een meisjesdroom.…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 landschap
de vochtige grond
de dampende aarde
de baarmoeder van een kreet
na de stilte
de nacht als sluier
de maan in de kring
de man erbuiten
verzonken in de dans
van onvergeeflijke woorden
de auto’s op de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap…
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 Weet je nog lief bij de Lindeboom
waaronder wij zo dikwijls zaten
wanneer de dag bedaard vergleed
om diep gehuld in schemerkleed
het licht voor duister te verlaten
we waren jong en onbevangen
beloofden elkaar oneindige trouw
minden de liefde dwaas in het gras
dachten dat alles voor immer was
en het leven ons nooit kwetsen zou
de jaren…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 het is om over te dromen
Lente, alles groeit weer
Het is zo mooi, het vraagt om meer
Een klein stroompje door het woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm
Het gras geeft een zoete walm
De duistere…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 gestroomd
is het dat 't harte beeft en elke wonde, snee
ja elke kras wordt door jou slechts gedroomd
ik ween de tranen die jij nooit huilt
en draag je waar je voeten niet meer lopen
alsof jij niet in het verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en dan breng ik je morgen, zonneschijn
verlaat met jou de nacht die duister…
Verpakt
netgedicht
2.6 met 25 stemmen
3.312 De nacht kleeft duister aan de ruiten
verbergt het zicht op tuin en straat
niemand ziet wat komt of gaat
wie tuurt, gluurt, kruipt en sluipt daarbuiten
klinken daar soms paardenhoeven
rappe stappen over daken
buigt er een traptree onder kraken
de zoete spanning is te proeven
och kijk nou, het is Sinterklaas
met twee rood gestifte Pieten…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De treurige klanken van de viool
De lage stem, zangerig vertellend over spijt
Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg
Om haar te overweldigen met een duister gevoel
Was het om iets wat ze had gedaan
Of juist had nagelaten
Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken
Verplichtingen schaars en liefde simpel waren
Melodie en tekst vormden…
Genadeloos geplukt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.251 zoekend een houvast op natte keien
die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken
waar zwarte kelken welig gedijen
Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot
terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen
in golvende vlagen donkerrood
Zijn afwijzing liet haar lijden en wist haar duistere…
LIEFS UIT ABU GHRAIB
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.229 april 2004
het ging er vrolijk aan toe: vogeltjes-
kermis op zijn Falludja's. foto's voor het
thuisfront. goedlachse cipiers in een on-
bewaakt ogenblik als met een ganzenveer
aangestreken. hoe het licht zich naar hun
duistere praktijken plooide, naakte mannen
op een hoopje geworpen, elkaar opwreven,
besprongen. wie die eerste les in democratie…
ZINLOOS GEWELD
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.719 We horen paardenhoeven
Galopperen door de bossen
Waarop de stroper vlucht
Met zijn gevangen vossen
Eén stuurbeweging fout
Het knotsen tegen hout
Een buil voorop het hoofd
En daarbij compleet verdoofd
De jager is gevangen
Wordt gefolterd in het hol
Verblind door het duister
En de maag meer leeg dan vol
Vier verkenners op het pad
Vonden hem…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last
strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast
verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…
Zo breekbaar en zo broos
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
7.145 En 't zijn de nutteloze dingen
die 't kostbaarst in dit leven zijn:
een droom, een lach, herinnneringen,
je vriendschap en je troost bij pijn,
een kinderlied doorheen ons klagen,
een vogel die heel helder fluit,
een licht dat plotseling gaat dagen
en zó gaat weer het duister uit.
Uit: Steeds weer exodus…
Aria
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
4.920 Duistere Koningin
Karbonkel ogen staren
Een ijzig standbeeld
Een grijnzend hoge klif
De wind dreunt echo´s aan
Zo luid, zo luid
De onverzwakte weerklank van haar stem
Zo luid, zo luid
Een weergaloze aria op dreigende
Orkestenwolken beukt de broze kust
De bronzen golven breken.…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Geen oog doordringt nog het duister,
geen hart kan
de oerangst ontkennen!
Terwijl de blinden
worden gesloten
rijst een brullende maan op
tegen een achtergrond van stilte.
In hun hutten
staren de dorpelingen
in het vuur,
hun handen angstig versmolten.…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Het duister sluipt met trage
vleugels door tij en zinken goot,
aangespoord door strakke
teugels, onthult het schuim op
paardenkaken, aangelijnd
door mensenhanden, wacht
hen een zekere dood.…
Drenthe in het verleden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
803 Wat was Liudger’s invloed in dit heidens gebied
Horen we gezongen Christelijke verzen
Na een aanval op heidens gebouw
Was het de heilige Willehad die Drenthe al bloedend verliet
Drenthe in de deze duistere eeuwen
Een interessant archeologisch gebied
Een mystiek schaduwrijk maar
Duidelijke conclusies hebben we niet…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 Alleen ging hij op pad, floot zich
door het duister, omdat iets in
hem ontstoken was, nog lichter
dan het uitgedoofde avondlicht,
langs wanen, als snoevers in
stijf ornaat, in rusteloos beraad,
op een straatlengte van elkaar.…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 En is weer op tweehoog hoog,
al tast ze in het duister en vindt
niet wat ze zoekt. Zwart staat haar
goed en toch rouwt ze niet
altijd, wit is haar kleur voor de dieren
op zondag in haar oude dorp, na een nacht
waarin ze moeizaam vond wat ze niet
wilde, na een ochtend van weer vallen
in een bed van veren, waaruit ze dan vroeg.…