Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Plein '40 - '45

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
lente vol hypocrisie zwart zelf is nooit genoeg, ook niet voor hen die als kosmopolieten hemelden in excellent gezelschap, engelen ballonvaarders in een opwaartse vlucht de kunst van eenvoud ligt echter veel dieper dan de wortels van het innerlijk - verstolen knipoog van de mona lisa klinkt in een symfonie dan een hobo veel minder duister…

Lakeien van het licht

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 317
Meer dan toevallig lopen hier zeer duistere individuen hondsbrutaal te speuren naar de mazen in ons establishment... 'Hé, jij daar, waarom plaats je een bom? Om je woede te ventileren?' 'En jij, insluiper, bevraag je eens voordat je plotseling geflitst wordt: ben ik wel zo'n stiekeme ploert?'…
K.BLZ.8 oktober 2025Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
Een oude klok tikt zacht tegen de blinde muren de weide wereld buiten krimpt ineen De lenige bomen buigen in het duister, maar in haar slaap is zij alleen. Buiten jaagt de haastige regen, de woeste storm spookt hevig om het kleine herenhuis. Binnen, onder een sprei van wol, is zij gelukkig in een veilig thuis.…

Herfst

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 87
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al komt er eerst nog het echte duister, de nacht met zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet. Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Adeleyd10 oktober 2026Lees meer >

Nacht van donkere maan

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Die de zware last droeg van ondankbare schepselen die met vervuiling, verkrachting, uitbuiting en oorlog de donkere energie van het Duister voedden. Die hun taak, om het Licht met de energie van hun Liefde te voeden, volledig verzaakten. De Godinnen hadden er genoeg van.…

Zeg mij .....

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.709
Zeg mij dat ik nooit zal sterven maar neem mij mee op vleugels van de wind, laat mij zweven vlak boven de golven, schenk mij het zout der aarde, laat mij aarden in Uw dal van tranen, omgeven door het licht aan Uw horizon en ik zal de nacht begroeten zonder duistere gedachten, de ochtend omhelzen met de warmte van het eerste licht ooit…
metha22 februari 2005Lees meer >

Verborgen schatten

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
boer zijn toekomst gaat verbouwen de maalsteen is nog gaaf mijn troffel schaaft voorzichtig laag voor laag naar sporen van ver vervlogen tijden waar heden en verleden vloeien ivoren pop in kindergraf en in verbrande leem fragmenten glas in kobaltblauw zeven aurei in offer neergelegd vier olielampjes verlichten duister…

Weerspiegelingen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.574
aan de glinstering der einderschone waterbrand in ’t wondersprekend niemandsland en vloeiend blijft de schildering Nog steeds betoverend als water kust de donkerblauwe spiegeling in de sluierende schemering waar een enkele zwaan zich naar de sterren richt dobberend onder het zuiver manelicht en vloeiend blijft de schildering In het duister…

toch niet alleen

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.909
Dwalend, als een schaap zonder herder ben je op zoek naar het ware geluk Je zoekt het alsmaar verder met op je schouders een loodzwaar juk Je bent kapot van angst en verdriet je ziet geen licht meer in het duistere dal omdat de goede herder je niet ziet en die, voor je gevoel, nooit meer komen zal.…
Marleen3 december 2002Lees meer >

Zwartmakers

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.030
IJsbrekend opent voorzitter Roet met de verklaring dat iedereen duister verlangend uitkeek naar deze inktzwarte dag. Een vondst van autoriteiten, somberaars en toverleken. Diverse kwasten komen voor de dag, penselen zingen a capella. Blikken verf doden de tijd die nodig is om stropdassen, statusdingen bij uitstek, te borstelen.…

ARM HUISGEZIN

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.867
Onder ‘t duister dak gedoken, strooi en vodden altegaar, heel onttodderd*, half gebroken, staat des werkmans woonstee daar. ‘t Kaafgat*, omme- en scheefgetrokken, vallen gaat; en daar, deureen, liggen afgerolde brokken bruingebrand al, gruis en steen.…

Amazone

gedicht
3.0 met 131 stemmen aantal keer bekeken 36.365
Het steile jukbeen driest geslagen in 't duister van uw harenwal, uw schouders recht en fier als schragen, torpedostreng der heupen val, die heel uw warmte, ingesloten als in een schoorsteen, langs mij draagt. Wie is 't, die naar uw sterke schoot en bescheiden borst te dingen waagt?…

Verliefde reiziger

gedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 17.518
Zijn lieven thuis geraakten in het duister want in zijn knieën kwam een oud gevoel. Hij schertste wervend naar zijn zondig doel. Zijn nieuwe pak gaf hem 'n ongekende luister. Eerbiedig keek ze naar de stempels in zijn pas, het werd haar prentenboek-een meisjesdroom.…

4 landschappen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
landschap de vochtige grond de dampende aarde de baarmoeder van een kreet na de stilte de nacht als sluier de maan in de kring de man erbuiten verzonken in de dans van onvergeeflijke woorden de auto’s op de snelweg krassen monotoon de runen in het duister landschap…

De laatste droom

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.931
Weet je nog lief bij de Lindeboom waaronder wij zo dikwijls zaten wanneer de dag bedaard vergleed om diep gehuld in schemerkleed het licht voor duister te verlaten we waren jong en onbevangen beloofden elkaar oneindige trouw minden de liefde dwaas in het gras dachten dat alles voor immer was en het leven ons nooit kwetsen zou de jaren…
sacrajewa2 augustus 2008Lees meer >

Natuur

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
het is om over te dromen Lente, alles groeit weer Het is zo mooi, het vraagt om meer Een klein stroompje door het woud Het is er lang, heel erg oud Krakende takken, oude bladeren De manier waarop we het benaderen Het groene gras, de ruige zee We gaan er steeds weer in mee Golven maken je weer kalm Het gras geeft een zoete walm De duistere…

voor jou

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.552
gestroomd is het dat 't harte beeft en elke wonde, snee ja elke kras wordt door jou slechts gedroomd ik ween de tranen die jij nooit huilt en draag je waar je voeten niet meer lopen alsof jij niet in het verleden hebt geschuild en nimmer voor een pijn bent weggekropen en dan breng ik je morgen, zonneschijn verlaat met jou de nacht die duister…
sunset6 november 2007Lees meer >

Verpakt

netgedicht
2.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.312
De nacht kleeft duister aan de ruiten verbergt het zicht op tuin en straat niemand ziet wat komt of gaat wie tuurt, gluurt, kruipt en sluipt daarbuiten klinken daar soms paardenhoeven rappe stappen over daken buigt er een traptree onder kraken de zoete spanning is te proeven och kijk nou, het is Sinterklaas met twee rood gestifte Pieten…
sacrajewa28 november 2007Lees meer >

De schoonheid van het vergeten

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.881
De treurige klanken van de viool De lage stem, zangerig vertellend over spijt Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg Om haar te overweldigen met een duister gevoel Was het om iets wat ze had gedaan Of juist had nagelaten Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken Verplichtingen schaars en liefde simpel waren Melodie en tekst vormden…

Genadeloos geplukt

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.251
zoekend een houvast op natte keien die het steile pad bedekken dat leidt naar onderaardse vertrekken waar zwarte kelken welig gedijen Glimlachend plukt zij de bloeiende dood en legt ze in haar schoot terwijl haar ogen in vergane dromen woeste haatrivieren stromen in golvende vlagen donkerrood Zijn afwijzing liet haar lijden en wist haar duistere…

LIEFS UIT ABU GHRAIB

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.229
april 2004 het ging er vrolijk aan toe: vogeltjes- kermis op zijn Falludja's. foto's voor het thuisfront. goedlachse cipiers in een on- bewaakt ogenblik als met een ganzenveer aangestreken. hoe het licht zich naar hun duistere praktijken plooide, naakte mannen op een hoopje geworpen, elkaar opwreven, besprongen. wie die eerste les in democratie…

ZINLOOS GEWELD

hartenkreet
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.719
We horen paardenhoeven Galopperen door de bossen Waarop de stroper vlucht Met zijn gevangen vossen Eén stuurbeweging fout Het knotsen tegen hout Een buil voorop het hoofd En daarbij compleet verdoofd De jager is gevangen Wordt gefolterd in het hol Verblind door het duister En de maag meer leeg dan vol Vier verkenners op het pad Vonden hem…

schylge

hartenkreet
4.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.741
juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…
Cees25 juni 2004Lees meer >

Zo breekbaar en zo broos

netgedicht
3.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 7.145
En 't zijn de nutteloze dingen die 't kostbaarst in dit leven zijn: een droom, een lach, herinnneringen, je vriendschap en je troost bij pijn, een kinderlied doorheen ons klagen, een vogel die heel helder fluit, een licht dat plotseling gaat dagen en zó gaat weer het duister uit. Uit: Steeds weer exodus…
Adeleyd28 maart 2006Lees meer >

Aria

netgedicht
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.920
Duistere Koningin Karbonkel ogen staren Een ijzig standbeeld Een grijnzend hoge klif De wind dreunt echo´s aan Zo luid, zo luid De onverzwakte weerklank van haar stem Zo luid, zo luid Een weergaloze aria op dreigende Orkestenwolken beukt de broze kust De bronzen golven breken.…

Nacht in de tropen

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Geen oog doordringt nog het duister, geen hart kan de oerangst ontkennen! Terwijl de blinden worden gesloten rijst een brullende maan op tegen een achtergrond van stilte. In hun hutten staren de dorpelingen in het vuur, hun handen angstig versmolten.…

Maanruiters

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 687
Het duister sluipt met trage vleugels door tij en zinken goot, aangespoord door strakke teugels, onthult het schuim op paardenkaken, aangelijnd door mensenhanden, wacht hen een zekere dood.…
pama21 oktober 2008Lees meer >

Drenthe in het verleden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
Wat was Liudger’s invloed in dit heidens gebied Horen we gezongen Christelijke verzen Na een aanval op heidens gebouw Was het de heilige Willehad die Drenthe al bloedend verliet Drenthe in de deze duistere eeuwen Een interessant archeologisch gebied Een mystiek schaduwrijk maar Duidelijke conclusies hebben we niet…

Nachtlatijn

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Alleen ging hij op pad, floot zich door het duister, omdat iets in hem ontstoken was, nog lichter dan het uitgedoofde avondlicht, langs wanen, als snoevers in stijf ornaat, in rusteloos beraad, op een straatlengte van elkaar.…
Pama26 januari 2009Lees meer >

Zolang zij waakt

gedicht
2.2 met 58 stemmen aantal keer bekeken 27.137
En is weer op tweehoog hoog, al tast ze in het duister en vindt niet wat ze zoekt. Zwart staat haar goed en toch rouwt ze niet altijd, wit is haar kleur voor de dieren op zondag in haar oude dorp, na een nacht waarin ze moeizaam vond wat ze niet wilde, na een ochtend van weer vallen in een bed van veren, waaruit ze dan vroeg.…