4425 resultaten.
OBJECT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.214 Je kijkt enkel naar mijn voeten en mijn schoenen
Gluiperig en geniepig, om veel te verbloemen.
Nooit voel ik me 'vrouw'
Vernedering, afschuw, pijnlijk...waauw.
Geborgenheid en ware liefde zijn mijn innige wens
Ben jij een dier of een 'mens'?
Eng als voorwerp te fungeren
Zal ik dan nooit de waarheid leren?…
Veel van jou Petra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Bekroond met tepels in jouw hof
de borsten trots rond en groot
een buik met drie plooien als je zit
vervuld van diepe zinnelijkheid
krullend dat jouw heuvel bedekt
als je van bovenaf met lippen begint
Volle hoekigheid van kathedrale heupen
kloeke dijen ondersteunen harde bollen
kuit die knie met voet verbindt
zo klein en fijn als jouw handen…
De man met de schaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.096 De voet van de toren steekt diep in de mythe.
De spits prikte ooit in het vlies van de hemel.
Er lekt nog wat licht uit het gaatje
De treurwilg verbeeldt zich fontein. Zij heeft
meer weg van een paard. Er slapen doden
onder haar manen.
Hier woont de man met de schaar, hij
knipt de wereld in stukken en lijmt haar.…
toch aanwezig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
849 wij liepen traag de wereld achterlatend
jouw gebaar latent aanwezig in het samen
zijn van jouw laatste tred, jij als molen
ik als steen, halfzijdig het blik gericht
naar waar het noorden jouw einde kruist
het natte aan onze voeten speelt
met de jonge snuit, harig zoals
ons geweten spelt deze aarde
de waarheid op haar zwarte kraag
wij met…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 De holle zolen van mijn voeten
tegelen ‘t onbetreden pad.
Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?…
Stuifmeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Wie die bijen jent,
krijgt te maken met voeten stampers stampei.
Zij trappelen zonder in te boeten, vervend op Candy.
De voort planters sappelen voor dag en douw, met wij in de wei.
Zogeheten ongestoord eten dat doen de schransers,
anders worden ze met horde mesjokke
en brengen angels, met aanhangsels die nog kloppen,
in positie.…
De nieuwe wereld van een weelderig lentefestijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 En zijn wij niets meer dan is er
altijd wel iets nieuws onder de zon;
dat onze weg nieuwe voeten geeft en
ons weer laat lopen waar het vroeger
niet kon.
Het niets van de schone schepping
schept de nieuwe wereld van een
weelderig lentefestijn.…
Vertellen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
670 Elke ochtend vertel ik mijn benen:
kom je moet nu uit de ' slaapstand'
tevens vertel ik ook mijn tenen,
mee te werken want:
zonder voeten ga je plat.
Elke ochtend vraag ik mijn lijf:
wakker te worden, of ik blijf:
in de slaap- modus.…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Iedere minuut seconde
Tikt
De weg
Die met kloppend hart
Iedere dag weer start
Toch is niets echt voorbij
Want de mens
Blijft
Een
Zoeker
Een vinder
Ons bewustzijn
Blijft
Bij het dragen van de tijd
Schouders
Want de tijd
Die zonder jouw aanwezigheid in het bestaan
Ook voorbij glijdt
Gaat verder met de handen die hem dragen
Met de voeten…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Uren knerpen,
als los zand rond heel mijn voet.
Ik zie de korrels als essentie.
Het is precies,
wat er toe doet..
-…
Maatje te klein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Want toen de zwoele avond kwam, met pootje
baden in de zee – het levende water dat zijn voeten
waste, streelde, beminde - het deinende, meegaande
lijf dat hem moeiteloos overhaalde, verleidde
was hij al weer naarstig aan het zoeken naar de
juiste woorden bij deze ervaring.…
Februarizon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.394 De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van
de eerste lentewind.
------------------------------------
Orensnijder tulpensnijder (1975)…
Stapje terug
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
692 Elke weg ergens naartoe
is een weg terug geworden
elke stap die ik zet
ben ik meer op mijn retour
Nieuwe mensen die ik ontmoet
zullen geen vrienden meer worden
om elk woord dat ik zeg
noemt men mij een ouwehoer
Niemand die mij voor de voeten loopt
men heeft mij ver achter zich gelaten
elk tempo is er volledig uit
doelloos dool ik door…
Ode aan haar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 Ineens een engel naast mijn bed
ik zie het leven nu als een spons
door jouw liefde bracht je mij de hemel
dat geloof ik echt en dat is nu mijn echte thuis
jij gaf mij handen en voeten
het ontbreekt mij aan niets
het gaat niet om jouw handelen
maar om hetgeen je in werkelijkheid doet
uit dankbaarheid opent mijn hart zich
jij volmaakte…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht
waar stille wijsheid van oude bomen
traag bewegend in de najaarswind
troostwoorden fluisteren
heb daar de witte steen
zacht als een Memoriam
aan zijn voeten…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Ik begroet kinderen met regels
dans met ze op blote voeten
terwijl mijn penselen het doek vullen
vertel ik hun dagelijkse verhalen.…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.
Ik voel langzaam mijn vruchten
zwellen bij zon en zomernachten
tot het vallen van mijn laatste noten in november.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.
Ik voel langzaam mijn vruchten
zwellen bij zon en zomernacht
tot het vallen van mijn laatste noten in november.…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 haat wordt weggevoerd
trein na trein
er is zoveel stilte
te verdragen
zoveel geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij…
Het stadswezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
521 de uitbesteden uit de rand
stokken puffend aan de kant
de herstedelingen slingeren
zich te voet of met de fiets
ze vlotten als een vis in het water
en scheren langs het stadswezen
voetgangers kruisen mekaar
en weven een lappendeken
over de lichtende koppen
van killende vierwielers
toegang tot de stad
krijgt enkel wie beweegt
op haar…
De Baarnsche Laangracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Het graven van de Laangracht,
heeft vele voeten in de aarde.
Wat moet dat wel niet kosten?
Wat is de toegevoegde waarde?
Enhousiaste Laanse winkeliers,
werden bij het plan betrokken.
Het graafwerk is al voltooid.
De strandjes zijn al bijna klaar.
Straks zal een duurzaam pontje,
de straat van Laan in varen.…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 grijzig zwart
smeult nog het vuur
licht rood op
in vlaagjes tochten
waar eens de
vlammen schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering…
NEGEREN VAN ZEE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Deels effectief
maar een zee blijft
alsmaar komen
gaat nooit opzij
overspoelt je voeten
en dromen
en trekt zich even terug
om dat te voorkomen
verlaat het strand
om niet steeds voor niets
te hoeven boeten
laat je wonden niet steeds
door het zout verder uitbijten
draai je om
toon die zee jouw rug…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 ik lag
in het gras
aan de voet
van de boom
te luisteren toen
jij in tedere
omarming zacht
tegen haar fluisterde
je vingers haar
groeven in de
bast volgden
smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou…
De horizon dichtbij
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
404 je leunde
op de stok
voeten in de klei
keek blij met
overwinnaarsblik
en lachte de
horizon dichtbij
de grootste hobbels
zijn genomen na
een lock down
die erger was en
langer duurde
dan in de dromen
van je levendige geest
het is je gelukt
dat wat zo voor
de hand leek te liggen
ook binnen ambtelijke
kaders vast te prikken
in vrijheid…
Nachtvorst
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 opgewonden warm bloed
alsof je lach
de loper uitrolde
waarop wij als
jong stel holden en
later liefjes dolden
jij waaierde
energie naar
alle kanten uit
met een surplus Dat
iedereen deed dansen
tot het gras
zachtjes kraakte
omdat nachtvorst
de sprieten van een
een laagje ijs voorzagen
en wij toch
warm vermoeid
onze koude voeten…
Hier zijn we dan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Hier zijn we dan
in het nabije verleden
dankbaar voor wat geweest is
onbeschreven naïef gebleven
hofnarren en dieven bij de vleet
nijverige huisvrouwen met smetvrees
anderhalve meter dichter
of verder weg bij de waarheid
zonder ommekeer met koude vingers
van een zwerver en de warme voeten
kleine God op weg naar de afsluitdijk…