Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

wij

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.690
onze smarten wijd ik aan schurft van eikenbomen; wonden, ongeheeld aan pijnboomschors; ‘s nachts, weet ik, kreunen wouden onze vreugde zweeft met vrije vogels; zeeadelaars over het water een zwaluwenvlucht, onberekenbaar of mussenjongen op een vensterbank onze liefde is als wilde roos het stof der aarde, onweerregen als de gewassen,…
sunset30 maart 2008Lees meer >

Vliegangst

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 653
ineens in vrijheid geworpen schatten de matte ogen van een uitgefloten vogel het blauw als onpeilbare mist aan de kracht van vleugels ontwend weigert het dier te stijgen het kent alleen de engere ruimte van geborgenheid waar moet hij nu gaan welke wind zal hem leiden naar een nieuwe veilige stek voorlopig zit hij droevig ineen op een…

dwars door de grens

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 918
naar de zoutmond van de zee ik tracht haar woorden te begrijpen hoe ze kruipen en kolken over mijn lichaam stormen tot bedaren willen brengen maanstromend, innerlijk, lichtvreemd zoals de handpalmen van het zijn waarin ik ben, adem, schrijf: een vogel…

tristesse

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 721
aanfluiting van een goed humeur zijn lip lepelt de kleinste oneffenheid van de vloer die daar ligt, op de loer voor elke gelegenheid hem een bobbel onderweg te zijn in zijn nabijheid alom ter tijd bloeden alle bloemen strómen de blaadjes om enkel te verwelken in zijn eenzaam paradijs van sip en neergeslagen hij is de triestheid van een vogel…

Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen

gedicht
3.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 12.189
Er zijn zo van die dingen een vogel in de hand het zingen van een zeilend kind het trillen van een lamp in kale huizen waar we sterven zullen een hond die aan een ketting rukt. We dromen zand in onze ogen. ------------------------------- uit: 'Krassen in de was', 2001.…

aan wal gedragen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 779
ik laat mijn vogels vrij gisteren en vandaag onbeweeglijk zwart in diepte, zee en velden schaduwen verliezen naakt de oevers aan mijn zij waar ik mijn stem laat spreken ik kan nooit meer zijn laat me daarom varen naar uw spiegelken van lichte dromen waar gij me zuiver laat rusten in de cadans van lieflijke woorden ---------…

Zo ver van dromen

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 910
hoe stil is het gras zelfs banken en bomen wanneer ik je zacht in de treurwind leg hoe smal zijn je vingers rond de wilgende vijver en de witte vogel van rozenhout je verhalen zijn zo traag en haast vergeten van dag tot dag van zon tot zon geen ster wekt mijn dromen zelfs de wolken liggen dood toch kan ik niet verder gaan…

Blauwe donderdagavond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Het is 'n blauwe donderdagavond aan de straat staat mijn vuilniszak niet alleen Op m'n gemak kijk ik dezelfde straat in als de kraaien Zij zitten alleen enkele rangen hoger op de nok van ons dak Bespieden als ik de wandelaar met zijn hond die nieuwsgierig snuffelt aan de zak driemaal raaien wat de vogels zullen doen…
Harry Daudt30 augustus 2006Lees meer >

Finestrat

gedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 9.437
Vogels vlogen op uit ons verstand De huid die om ons heen zat, loste. We vloeiden uit en over elkaar Werden zee, zwommen zonder handen. En op het voor ons uitverkoren strand Stonden engelen op wacht Met toeters wimpers en bellen. --------------------------------------------------- uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Vera Beerten14 september 2006Lees meer >

Zongekust

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 905
We renden hand in hand over vochtig gras en trokken ochtendnevels speels uiteen tot ze als ijle vogels van ons vluchtten stil stonden we te kijken hoe de zon hen warm ontving voor ze als parels dauw op onze monden daalden waar ze stierven in een zoen en wij elkaar plechtig beloofden die elke morgen te herhalen…
sacrajewa21 september 2006Lees meer >

Onvermogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
Hij wist niet meer dan dat god hem ongenadig was Er klonken in Maiernigg andere vogels er waren andere open ramen en deuren hij werd zelf groter dan zijn vest, zijn pantalon zelfs rende hij zijn wandeling voorbij En alles wat er klonk was een hand die langs een natte tijgervacht opstreek. God, zei hij, God!…

het is de vraag

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 753
wat zou je zeggen, vroeg de tuinman als dit jouw laatste zomer was hij had het wild gewas al lang gesnoeid, geruimd wat zicht ontnam nu wilde ze nog oogsten om door de ingeslapen herfst te gaan om winterwarmte te doorleven met lief en haardvuur, rijp op alle wegen daarna als vogels weer de lente weten het ontwaken van onschuldig leven…
annabel10 september 2009Lees meer >

Lente.

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
de vogels hoor fluiten tussen de bloesem in de boom. Voel ik de levensvreugde in mij naar binnen stromen krijg ik weer nieuwe kracht zodat ik kan gaan genieten van iedere nieuwe lentedag.…

De stenen die ontwaken

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 694
plots zie ik de stenen die ontwaken en wijzen naar mijn weg de vogels die me roepen tezamen op een zelfde weg .. lichter loop ik langs zeven sloten gelukkig zie ik ze nu op tijd ik waag een sprong en loop snel door naar het land van vergetelheid…
Janneke5 oktober 2010Lees meer >

Het kind diep in mij.

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 717
Waar ze de vogels hoorde fluiten die ze zo graag wilde omarmen maar ze mocht niet naar buiten. Er waren ook tranen van het lachen mooie momenten die ze koestert en voor altijd in haar hart zal bewaren.…

op eigen kracht

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
laten we gaan struinen in het veen tussen veengras en modder tot de enkels wegzakken in een zompig land onder de schrale zon in de stilte van de namiddag komen zintuigen op scherp alle poriën open vogels houden zich stil wij ademen ruimte en elementen vinden steun aan de wallekant op eigen kracht * herziene versie…
annabel30 oktober 2010Lees meer >

slaap

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 918
ik droom jou rode bladeren in de wind surreëel tegen het wit van de lucht als vogels die kwetteren in de herfst alsof het zomer is verdrijven ze het blijvende gevoel de diepe tonen gekerfd in een hart gespleten door tegenstrijdigheid tegen de tijd dat onze tranen zijn verdampt ben jij nog hier en ziet mij zoals ik ben als…
i6 november 2010Lees meer >

Maria zingt in gouden avondstond

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.717
De rozen staan op hoge stelen, een vogel luistert in het riet. Dan sluimert 't kind in hare schoot, haar ogen zijn van weelde groot en in haar mond verzoemt het wiegelied. De maanschil perelmoert in 't water, maar in de schaduw sluipt de dood. Gelukkiglijk, dat ziet ze niet, dat is voor later.…

Omdat leven leven is

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
ik vraag van jou niet meer woorden van lieveheersbeestjes als klein gekriebel op mijn armen toen jij me aardig vond blauwe vogels klapwieken nu heen en weer met mijn transparantheid en stilte misschien was daar het wachten op dat ik de juiste stappen zet in de pas van ademhalen omdat leven leven is in duizend anderen dingen wat ik…
Quicksilver24 januari 2011Lees meer >

wat er rest van zoete dromen

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 858
de vogel vloog naar onbekende landen bracht hem haar liefste dromen mee naar waar zij hopeloos verzandden in liefdesvuur dat hij verbrandde aan 't eind van het bal-masque' en later van de schok bekomen zit zij gespalkt weer aan de oevers van haar zee zij ziet de aller-wildste stromen en wat er rest van zoete dromen dat fluistert zachtjes…

Vrees

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 843
Soms als het nacht is de straten verlaten Alle lichten gedoofd niemand om te praten Dan vrees ik wel eens dat er geen morgen is De lucht zwart blijft gehuld in droefenis Mensen blijven slapen en vogels sterven uit Blauwe wolken verdwenen in een stad zonder geluid Planten staken hun zuurstof geen passie meer geen lust Een Spookstad…
car18 februari 2011Lees meer >

de herinnering blijft

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.164
In een groene oase door sereenheid en rust omgeven waar het zonlicht de graven kust besef je de eindigheid van het leven waar alleen het gezang van de vogels de stilte doorbreekt als het verdriet zacht tot ons spreekt dan voel je het gemis van een dierbaar mens die er niet meer is In deze stille oase ontstaat een moment van bezinning om…
ria5 mei 2011Lees meer >

Het broeit (OCCUPY)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
het broeit de ogen glanzen weer mensen pikken het niet meer zij willen vogels horen fluiten zonder stress naar buiten het economisch groeien kan hen niet meer boeien geen jacht op geld en macht breken met afhankelijkheid van kapitaal en speculaties een eigen koers zonder hun malversaties de maatschappij zal in zijn voegen kraken…
wil melker15 oktober 2011Lees meer >

Knotwilgen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
Hier ademt alles rust en vrede een vogel klinkt in de verte het voelt als een late herfstgroet.…

Laat je hart (voor verjaardag)

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.543
Laat je hart zijn dank vertolken om een jaar dat weer begint; om de zon en om de wolken, om de vogels en het kind; om de regen en de sterren, om de bloemen, en het licht; om de vele lieve mensen, om de vriendschap en de plicht; laat je hart van vreugde zingen ook al is er soms ook pijn.…

Een tuin vol wilde rozen

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
Vogels tsjilpen in het groen en wij zijn in de zevende hemel.…

Wintertijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
Herfst in wintertijd De klok een uur terug Zomer zijn we kwijt De kou hangt in de lucht Vorst op autoruiten Vogels op de vlucht Blaadjes van de bomen Oktobergloed in het bos Laat november komen December komt eraan Maand van vele feesten Denk er nog niet aan Herfst in wintertijd Laten we dat vieren Met een uur respijt !…
Tinkelbel28 oktober 2012Lees meer >

Schijnbaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Tot op de lengte der dagen schijn jij nog altijd op eeuwig durende golven dansen vogels in de wind worden verlaten voetstappen langzaam opgeslokt zijn schelpen stille getuigen van 'n leven voor zij op het zand werden geworpen rent een viervoeter achter een bal tot in de branding haren wapperen mijn jas dicht knopend proef ik jou…
LadyLove21 december 2012Lees meer >

Woud van zoete dromen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 934
in het woud van zoete dromen groeien buigzame bomen groene kruinen wuiven schaduwen waar de zon de bodem te vurig raakt jaarringen genieten er de taaiheid van een gewortelde kracht vogels knappen er een uiltje rond de schemer, in de nacht er klinkt een heilzaam lied in de sporen van de wind daar, waar de weelderigheid het leven zijn…

Eindeloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Eindeloos ver staar ik over vlakte van een rustig schoon bijzonder landschap Stil reikende takken sloten verzonken in groen Vogels zweven er boven alsof ze het bezitten Een verdrinkende zon zakt nog dieper weg beschijnt nog even de eindeloze weidsheid Eindeloos ver staar ik over vlakte en ervaar de diepte van een rust zo eindeloos…