5661 resultaten.
Herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
569 Verkreukeld is hun hart van goud,
zij werden helaas voor het hier en nu te oud.
Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand,
en wens mee te mogen zweven “naar mijn verloren vlinder” aan de overkant.…
Woordenschat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 die ze niet mag zeggen
ze doet het toch
ze is ordinair
ze kent veel gebaren
die ze niet mag maken
ze maakt ze toch
ze is ordinair
als er hulp nodig is zegt ze
liefie, seg me, ken ik je
erges mee hellepe
liefie, seg me, wat ken ik
foor je doen
ze klinkt ordinair
ze is ordinair
maar ze heeft een hart
ze heeft een hart van goud…
Mister Candlelight
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
872 jouw stem
en een gedicht
samen één
Jan van Veen
jouw stem, wellicht
een gouden kroon
op elk gedicht
mijn stimulans, een lange tijd
gaf jij mij kans, dat is een feit
voor altijd dank, jij beste man
ik zet een kaars, mijn beste Jan
Rust in vrede…
DRUKKE PAASWEEK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Aswoensdag : Ik koos weer 'n heleboel EIeren voor mijn geld,
Witte Donderdag : Ik heb geregeld een EItje met iemand gepeld,
Goede Vrijdag : kip met gouden EIeren geslacht,
Stille Zaterdag : op EIeren gelopen, zoals verwacht …
Wat ’n week ! voor ’t hele EIereneten op Pasen heb ik me afgemeld !…
Cheese!
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
611 "Geen Goudse kaas meer over vijftig jaar”,
Vermoedt de New York Times. Wij weten beter.
De bodem zakt per jaar vier millimeter,
Dus Gouda loopt voorlopig geen gevaar.
Eer niemand in die stad meer kazen weegt,
Is vast New York al van de kaart geveegd.…
Waar rees 't eenvoudigst volk door eigen kracht zo hoog
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.061 oord, waar 't harnas op haar munt niet was aanschouwd,
Of hare trouw beproefd, nog zuiv'rer dan hun goud.…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken
van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken;
en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen
gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 -
Uw pad daalt uit de dooi
Omlaag langs goud gevallen blâren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!…
IK wilde ik kon u iets geven
poëzie
3.4 met 43 stemmen
5.436 Haar ogen gaan wijd en zijd
boven mijn starend hoofd uit,
gouden en zilveren lichten
brengt ze op mensengezichten.
Ze weet haar licht niet, ze is
zich zelve wel droefenis,
ik wilde ik kon haar iets geven
verlichtend het donkere leven.…
Warmte beloofd
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.907 Onder een dak van gouden bladeren
een kleurenpalet hangend boven ons hoofd
spreid jij een laatste keer de picknickdeken
voordat de herfst ons van het laatste beetje warmte berooft
Je schenkt de koffie in
de mok voelt nu al warmer dan de vorige keer
een laatste picknick voorlopig, in de open lucht
vanaf volgende week gebruiken we de keukentafel…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Wie is het die de zwarte voren
In golvend goud verandren doet,
Wie mesten en wie maaien 't koren,
Wie is het die de wereld voedt -?
Dat zijn de paarden en de ploegers,
Dat zijn de zweters en de zwoegers,
Dat zijn de zaaiers van het zaad -
Dat is de daad!…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 Nu de tijd gekomen was
om gouden ringen af te dragen
nam ik plaats
daar waar de koopman
ooit zijn vlinderzaden bond
en ze verkocht - met hart en ziel
als eerlijk goud aan handelaren
die ze later doorverkochten
en met wisselgeld betaalden
voor een zon die hen verdorstte
meer dan honger hen verstond
in die verstikkende woestijn
waarin geen…
Oude wijn
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.027 Tot dit ijle goud verzield,
Dat, aan 't dorstig hart geschonken,
Met een nieuw herboren jeugd
Maakt der zielen zinnen dronken
Van der goden lichte vreugd ....…
Komiek Klassiek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
797 Vijftig jaar van grappen en grollen,
Een gouden August die met zijn partner kon dollen.
Van meneer De Bok tot Dik Voormekaar,
Allen raakten die gouden snaar.
In een sketch of een carnavalslied,
De trouwe fan vergeet zijn vertolker niet.
Achter de blonde duinen schittert een rode duin,
Die men overal kent als André van Duin.…
Geschonden monument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
549 (voor Willem van Royen)
Willem was geen familie van Heleen,
maar wel een Goudse beroemdheid,
hij fietste, ook al was hij vel over been,
met zijn bakfiets vol ijzeren gekkigheid
door weer en wind door de Goudse binnenstad.
Hij groette bijna iedereen, ook mij,
als oudijzerboer gelukkig met iedere schat,
die hij vond of kreeg.…
Leeuwerik
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.480 Blijft gij nooit één blanke uchtend,
Leeuwrik, zingen hier beneên,
Die uw nachtlijk nest ontvluchtend
Door de zilvren neevlen heen
Vleuglings vindt de gouden wegen
Waar uw aadmen juichen wordt,
Tot uw zang in vuren regen
Naar de koele vore stort;
Zingt gij nooit de rode smarten
Van de duistre aardenacht,
Wordt het bloeden…
Erudiete romancier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 Ga nog lang niet heen, dierbare kornuit,
laat me jouw Italiaanse schoenen poetsen,
drink met mij een stokoude whisky, stuit
de brave lieden nogmaals tegen hun borsten
en maak van ieder zinloos geloof gehakt,
van modder goud, zoals Baudelaire leerde,
span de renpaarden voor de gouden koetsen
en laat heel Nederland naar jou dorsten,
zoals…
Retromorfose
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
423 Zo lang en hovaardig
goedluimig trotsdragend
heb ik het zelfs in mijn gouden gloriejaren
never gehad als het ware…
Er is altijd een lichtpuntje
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.233 toch
Blijf geloof houden in verbetering
betere tijden komen zeker nog
Als je nu misschien in een dip zit
weet dan dat je niet alleen bent
Soms komt medeleven onverwacht
zelfs van iemand die je niet kent
Vecht tegen verbittering en pijn
geef goede hoop en moed een kans
Er komt, geloof me, weer een periode
dan krijgt je leven weer meer glans…
De maan verrijst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
3.444 Daar is de maan in al haar glans verrezen:
Zo rijst Mathilde voor het dromend oog! -
--------------------------------------------------------
Uit: Verzamelde gedichten…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 -
O droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs...
En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.…
Thuis in eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.352 ondersteunen
haar kin, een diepe zucht ontsnapt
bijna geluidloos haar halfgeopende
lippen, terwijl haar ogen vragend,
haast verlegen, zoeken naar de droom
die even op visite kwam, haast teder
langs haar gezicht streek, om weer
te verdwijnen in het holst van de
nacht, gordijnen wil zij nog niet
sluiten, gedachten zoeken het licht
verdiepen de glans…
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Glad is de lucht als zilverhelle plaat,
Waarover vlokkig grijs geschilderd werd,
Met glans van licht uit eindeloze vert,
Dat door de ruimte spelemeien gaat.
’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat
Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert;
Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert,
Vonkt door de droppels aan het schaap,…
De zilvermeeuw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
729 Deze vuilnis verteert ie niet,
nee alles verliest zijn glans
met deze rampspoed.
Maar hij legt zich er niet bij neer
en vliegt verder in gedachten
almaar hoger en hoger..
Al wat nog rest
is een opstaande veer
inktzwart gedoopt,
zijn laatste zucht
telt niet meer.…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen
die mij wenkend al van verre
ver voordat de zon verscheen
met hun zachte glans…
Vrede...nog zo ver weg...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
4.536 De kerstdagen zijn in aantocht
Het licht dat vrede zal brengen
Vele kaarsen worden ontstoken
om de wereld met warmte te vermengen
Toch lijkt de vrede elk jaar verder weg
en in een schouwspel van bloed op te lossen
De wereld is door terreur haar glans verloren
Langzaam dooft het licht over de groene bossen
Niemand weet hoe lang deze strijd…
Schitterende starre
poëzie
2.2 met 12 stemmen
2.854 Ik zag een starre schittren,
Maar ’t was niet aan de trans;
’t Was in twee dierbre ogen,
Een starretje vol glans.
’t Betoverde en bezielde
Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd,
’t Spreidde in mijn blijde woning
Gods licht en vrede en vreugd.…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 alleen maar vluchten
voor het aankomend noodweer
Ik wil dansen langs de huizen
maar mijn benen zijn vermoeid
ik kan alleen maar vluchten
voor de regen op komst
De mist is niet zacht om op te lopen
ik pletter er steeds weer doorheen
en als ik op een wonder zou hopen
zou ik vallen door de wolk als een baksteen
Ik wil proeven van de glans…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan lijk ik op de lente
en strooi een heldere
glans over de morgen,
ik voel me door
de balsemwind geborgen.
Soms,
heel soms,
verbeeld ik me de zomer,
ik kan de tijd met
mijn lach vertragen
en word als een vlinder
van bloem tot bloem gedragen.
Soms
voel ik me
zo onzinnig klein in iedereen.…
DIE OOGJES
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.974 Ik heb haar nog lang nagekeken
en opeens was ze verdwenen
'k denk nog vaak aan die oogjes
geen glans was erin verschenen.
Dat kind van misschien vijf jaar oud
waarbij pijn in haar oogjes stond
ik zou willen, al was het voor één keer
dat ik dat lieve kind weer vond.…