Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Als wonder van boven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
ik heb ertsen gesmolten stenen gekloofd geloofd in hogere machten paranormale krachten ervaren om jouw aura van ziel en magie te mogen bewaren kathedralen en torens gebouwd om de hemel te raken iets van jouw mysterie te smaken vreemde culturen bezocht in verre landen mijn licht opgestoken je bleef mij steeds maar ontlopen toch heb…
wil melker21 oktober 2014Lees meer >

Plek

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Duizelig leef jij tussen mijn oren in mijn gedachte na het plaatsen van de laatste steen. Jouw naam gegrafeerd je rust gevonden eeuwig op jouw laatste plek. Sierlijk gekarakteriseerd hier ik je uitzwaai vanaf jouw laatste vertrek. Een plek verplaatst niet alleen een persoon nu jouw geest in mijn hart rust.…

De hand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Jouw kas met druiven, het hoekje met de pruimenbomen, die onder stenen zijn verdwenen. Ik voel de tuindersknoken, die nog ergens moeten zijn. Jij zegt met moeie longen: ‘Zo, ben je daar weer jongen? Je moet niet zoveel roken.’ De kamer stroomt weer vol. Als toen we samen zongen. Een eeuwigheid duurt hier maar kort.…

De taal van kleuren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
ik heb immense velden met bloemen gezien die fier hun kleuren dragen zacht wiegen als zij in opening mijn aandacht vragen hun ranke stelen lichtjes draaien maar de zon schijnt feller op de kale rots waar stenen regenbogen kaatsen in kristallen werd de tijd gevangen die daar onder grote druk is blijven hangen zij vertellen van…

NOURRICES (2)

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
Het huilen van de eigen borelingen Konden wij moeders nauwelijks verdragen Er stapelde zich steen op lege magen Toen wij als min richting verdienste gingen Het rijkeluiskroost kon het ook niet helpen Dat het bij de elite was geboren Dus zoogden wij het zonder te ontsporen De tranenvloed was nauwelijks te stelpen Wanneer wij ‘s nachts eenzaam…

De Tuinkabouter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
In steen siert hij de tuin; Slechts een meter tot aan De kruin. Met een rode muts En een grijze baard staat hij Daar bewegingloos kalm en bedaard. Altijd onberispelijk gekleed; een Echte heer zoals het heet. Serieus staat hij daar op het groene veld; Bij weer en wind een echte held.…

Verslingerd (sonnet)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
De liefde die ik tot voor kort beleed, kon zich voor zomaar ieders oog ontvouwen en is, door alle likes, zover ik weet, helaas in virtuele steen gehouwen. Maar vanaf nu ben jij mijn levenslust. Met zinnen die ik hier voor jou ga schrijven is niemand zo hartstochtelijk gekust. Ze zullen, ik beloof het je, beklijven.…

Zolang de voorraad strekt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
ben ik mijn eigen staat van zijn of sta ik terzijde, geïmproviseerd tussen ons, in een staat van semi-bevinden of onderbestaan het is opmerkelijk hoe we hier nu al een tijdje verwijlen het water stroomt al die tijd door de rivier, streelt de stenen en schampt de oever in de uiterwaarden van onze huid gaan we voor honderd procent…
Iniduo27 juli 2016Lees meer >

Contemplatie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
(bij 'De keuze' van Suus Suiker) In een oude, sierlijke kloostergang of kerk staat zij in gedachten verzonken naar een stenen bak met water te loeren. Ze huivert, in de verte klinkt monnikengezang, door kabouters wordt er champagne gedronken en buiten beginnen tortelduiven te koeren.…

Geen heimwee naar mij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
naar het huis Waar ik geboren ben, Waar ik ben opgegroeid En waar ik man ben geworden - Elk hoekje trekt me nog, Elke naad, elk klein Scheurtje is me nog eigen - Nu ben ik er weg, Woon er al jaren niet meer, Maar vandaag kom ik nog één keer terug Terwijl anderen er al heel lang Hun thuis van hebben gemaakt - Ik raak de stenen…

Wat is leven?

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
Kunnen stenen voelen, planten dromen of is dat alles beeldspraak en niet waar? Toch maakt een nieuw blad van een plant me blij en doet begrijpen dat ze leeft. Soms menen mensen dat de dieren hun eigen taal verstaan en dingen dromen, maar kunnen dit nu ook de bomen of is daar eigenlijk maar niets van aan?…
Adeleyd28 januari 2017Lees meer >

ketting

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
verbonden door een las onmogelijk meer los zelfs niet in de war met tussenschakel oneindige reeks ovaal rond overal omarmend veel vrienden het midden eind en begin zandloper D – sluiting schroef en oog blad en steen gespannen kracht sprekende letter niet strak staand schots en scheef losjes liggend stevig staal roestig…

Huichelen met gas

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Een granaat rijt mensen open Het kan een kind zijn, een brave man of vrouw Een vatbom begraaft in steen en stof alle leven in een flatgebouw Ach, zolang het een granaat of vatbom is Kijken we niet zo nauw Maar kom voor de vuile was niet aanzetten met stiekem gas Geen gave lijkjes a.u.b.…
Karel7 april 2017Lees meer >

Oorlogswee

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
vierde mei lijden vijfde bevrijden daar liep het Joodse meisje vijftien jaar gebracht door een jonge Duitse chauffeur kan dit zo maar Bergen/Belsen park mooi aangelegd niet kijkend naar de foto's angstig het gevoel zo slecht geen bezoekers moedig doorgelopen over de geplavuisde stenen emoties/verdriet eindigend voor…
Antonia30 april 2017Lees meer >

Stad en vlakke land

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Tussen beton en steen en stinkend gas In nauwe engtes opgesloten En neonlicht vervangt de zon Slechts hier en daar een sprietje gras Tussen klinkers of asfalt ontsproten Geen notie van de horizon Het gloren van het ochtendrood Geen geur van bossen of weiden Inspanning vergt slechts ademnood Voor iedere ruimte strijden.…

Italianisanten (2)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Het uitvaagsel van toen kon zich dan laven Het danste dronken richting kerk en graven Om de Santa Constanza te onteren De paus trachtte de bende te verbieden Hetgeen na honderd jaar misnoegen lukte Gedaan was het ontgroenen en het fuiven Al bleven kunstenaars aparte lieden Die men aan de vergetelheid ontrukte Ons restte graffiti en stenen…

Roestbeeld

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 708
Vijf tuinkabouters stonden stijf van schrik Een grote steen die plofte keihard neer Op het gazon, net naast de conifeer Ze kregen ’t bijna aan hun rikketik Verroest, zei ééntje die was omgedonderd Het is een voetstuk voor dat bruin sculptuur Zodat de hele buurt het ding bewondert Men groef een gat –in ’t late middaguur Er werd gepraat…

vergeet ons niet

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 869
haat wordt weggevoerd trein na trein er is zoveel stilte te verdragen zoveel geschreeuw en voeten die over hen heenlopen het aanzwellend geluid houdt niet op vrouwen die de dood proberen te ontwijken stikken in het gebed kinderen verliezen hun taal als uitgehongerd ongedierte enkel de lage, stenen muur blijft staan 'nie zapomnij…

getuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
over rotsen ligt de wankele afdaling met zicht op verhalende cipressen: hugenoten begraven zonder steen of voortvluchtig terug klimmend, de spieren verzuurd in de verte het terracotta dak de oude deur, schietgaten in de wanden laaghangend mist, rook, geur van hout de oeroude rank levert nog wijn in harsachtige herinnering: samen met kaas…

De zin van wandelen

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.490
je voelde het zweet op je wenkbrauwen rusten, je keek waar je liep en het leek alsof de aarde terugkeek, de stenen de bladeren van vorig jaar wenkten je eerst en weken dan weer, ze maakten je dronken, je struikelde maar je bleef overeind, je leefde gewaarschuwd en je gedachten zweefden niet langer maar ze bezonken tegen een veld violetblauwe…

Maja vraagt

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.373
Waarom van steen? Anders val je erdoorheen. Een muur moet staan. Zonder te beven. Waarom staat hij? Omdat wij niet met de buurman. Waarom niet? Omdat hij met zijn geweer een kat neerknalt. Waarom? Omdat hij zich verveelt, niemand anders heeft om op te schieten. Of om van te houden.…

Voor Nono

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.756
soms dromen de stenen in het licht van zichzelf soms staan zij gestapeld als muur om een stad soms liggen zij als gevelde vogels op het land in het landschap vol constructie gaan de paden van de nacht hun donkere gang vallen hemel en aarde samen in hun schaduw soms verhardt het water tot zwarte rots tegen…

Wilde ganzen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 617
Als wilde ganzen landden hier vissers en monniken, anderen voeren verder en ontdekten Amerika maar ze kwamen terug langs het noorden, Thule waar het gloeiende stenen regent waar het land brandt en de rotsen zwemmen tussen kokende fonteinen Daar zijn de poorten van de hel en de paden naar de hemel onzichtbaar boven de wolken om reusachtige…
Zywa27 maart 2019Lees meer >

In het nu. (Haiku’s)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 389
Zon beschenen steen, heet zonder af te koelen, zijn in ons, in het nu.…
Pama11 april 2019Lees meer >

Aanwezigheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Afwezig bent U in verweerde stenen. In versleten letters van de wet. In schuld en in verdoemenis. U leeft in componisten, die organisten doen herleven. U trilt in eeuwenoude orgelpijpen. U stroomt in eeuwig zonlicht, dat door gekleurde ramen schijnt. Aanwezig bent U in al wat leeft, en ons heilige geesten geeft.…

hoe dan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
hoe kan ik je kloven uit steen als de beitel slechts de jaarringen kent die hij deelt met de jaren die in hem verloren zijn gegaan ik zie nog steeds geen markant gelaat of een geschaduwd silhouet die in ruste het bloed stelpt van de wonde die in hem gespleten woont zelfs de sokkel laat dezelfde kloven zien die in mijn handen de rivieren…
elze5 oktober 2019Lees meer >

Poolhaas

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Hij zit, zeer wit, tussen de scherpe stenen van de eindmorene, zijn oren gespitst vangen de stilte, het geluidloos zwerven van de poolvos boven hem op de gletsjer het zweven van de sneeuwuil in de schemer. Dit is zijn wereld, hij is tevreden met zijn vacht. Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.…

Tedere schreden.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
De stenen verdwenen, terwijl je ze zocht, eeuwen geleden, wist je al dat het mocht. Geen dwang meer, geen buis, kom draai je om, keer het chaos de rug, keer in Liefde terug, naar Huis.…
aagje fama4 februari 2021Lees meer >

De roep van het hert

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Ik rijs vandaag als de zee bij vloed, ik sta als een steen, als een rots, trots en stevig hef ik m’n hoofd ten hemel en laat mijn ruige bronstkreet galmen over een bergmeer. Ik rijs vandaag met U, Cernunnos, Uw roep laat mij niet los; Heer.…

doorheen de dag

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 488
ik slijp mijn dagen aan botte stenen vlak en nauwelijks door te zagen het is geen tijd om te wagen het is van binnen in stilte wenen de lente is vals gestart ondergesneeuwd met wit en zwart een vleugel is al vallend gebroken lijmen ligt niet voor de hand ik heb mijn pols nabij mijn hart gestoken zal moeten wachten op het licht dat landt…