4624 resultaten.
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 de rijen oude wilgen
stekelig en koud
oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft zich terug in tal…
Het lam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
606 Lam gevleugeld
echo je hun taal,
je moeder pendelt met je
tussen de kruisen
van de kuurkalender,
deelt cellen in je
kikkervis met staart.
De kruisen overleefd,
onder de schittering
van vredesvleugels
lichten je ogen op,
er is een Lam
dat alles overleeft!…
Stroomgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
taal vervangt het evenwicht.
Rivieren vol bloed
uit hun beding getreden
door het hart gevoed.
Gedachten zijn klei,
geschapen alles uit niets
het model blijft vrij.…
JIDDISH
gedicht
4.4 met 7 stemmen
6.369 Verdrietige intieme taal
het spijt me dat je in dit hoofd
verschrompelde.
Het heeft je niet meer nodig
maar het mist je wel.
--------------------------
uit: Beemdgras 1968…
Gezang
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
460 Ik dacht,
dat het niet goed was
Maar ik voelde mij er
min of meer
toe gedwongen
Ik droomde,
dat het slecht was
Maar ik hoorde engelen
die mij toezongen
In een taal
die ik niet verstond
onbegrijpelijk,
doch zo doorgrond
Onhoorbaar in
rusteloze gedachten
Maar zo voelbaar in
slapeloze nachten
Het gezang verzacht
mijn dromen…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
De stilte van je gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 ooit hebben we
alle talen gesproken
waren lichaam en
geest samen gesmeed
geluidsmodulatie
heeft dat doorbroken
de stem overheerst
alle communicatie
tot liefde wil spreken
en wij onze talenten
aan moeten breken om
te laten zien wat dat is
mimiek en gebaar
de hand met zijn
strelende vingers
zacht door je haar
zo sprankelt woordloos…
wederkerigheid
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
732 hij voelt dat ergens in of om hem heen
een nieuw gedicht zich wil manifesteren
het zoekt een mens met geest met hart en ziel
die klaarzit om 't in taal te condenseren
maar daarin schuilt ook de achilleshiel
gaat de essentie daarbij niet verloren
voldoet de brave dichter aan 't profiel
laat hij zich lokken uit z'n hersentoren
uit zijn gevangenis…
Hemelde aarde weer op
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 wij spraken
dezelfde taal
maar jouw woorden
dansten hadden
dat lenteachtige
vlinderden
flamboyant in een
charmant eerste
ontmoeten door
prille kleuren geroepen
jouw ogen kaatsten
voorjaarsontwaken
vol vitaliteit en
talloze vragen over
onze vroegere levenswijs
jij hemelde aarde
weer op tot paradijs
zoals in het eeuwenoude
scheppingsverhaal…
Het evenwicht in balans
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
746 De tong spreekt de taal van de waarheid,
geen masker van valsheid verzwaart zijn dans.
Met trots triomfeert hij in euforie
en koestert hij het evenwicht in zijn balans
Velen vallen waar hij staat,
met antwoord op vele vragen.
Om het onbekende lief te kunnen hebben,
moet je met demonen durven slapen.…
Smeltkroes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 ik heb de
geluiden uitgeplozen
die de wind waait
in tal van kleine hozen
de werveling
van hoge tonen
komt nooit uit het
ruizelen van grote bomen
zij dekken
alles toe met een
groene plasticiteit
beletten ons openheid
lief en empathisch
trekken ambachtelijke
sporen hun melodieën door
de smeltkroes van het leven
daar waar de…
Belgie,..ik zie je graag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
649 Ik kijk altijd graag
met een scheef oog
naar buurland Belgie
niet scheel maar scheef, lief scheef
naar een land met authentieke beschaving
het enige echte Europese land van onze Unie
niet voor niks met Brussel als Hoofdstad
een land met 3 talen
een land wat lang "wel vaart"
ook zonder nationale regering
een land wat ik graag zie…
HOE GROOT IS AFSTAND
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Is het de taal van het ene of het
andere land
of is het toch die hand
van een vader die nooit naar
z’n kind heeft gereikt?
dit laatste is geloof me
de grootste afstand, niet in mijlen
woorden of wat dan ook
maar de immense grootte
ligt in het feit dat ze elkaar nooit
hebben bereikt…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 wegen versjteerd
de paadjes te hard
te veel, te vaak, te hoge
muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar is mijn dorp
waar is mijn taal…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd.
Lees mijn zwijgen hier want het spreekt verrukt:
niets wil ik waar jij zo mooi in mij gebeurt.…
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot muur
dolend in de mond taal…
Fijndraden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Waar geen woorden voor zijn
is hier in de schemering
aanwezig, het geheim
nog niet te weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij
te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven
In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte
op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
Lezenslast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 Het was als Wijn en Trijn
een must mijn lezenslust
kompas boeken opgetast
in hoek en boekenkast houvast
maar mettertijd en jaren
gingen ze bezwaren
zouden boeken baren
mij van lust tot last
tot taal getemd
getob van intellectuelen
in letterkoord en zin verwoord
ik kon het niet meer velen
nu sta ik intellectueel gestremd…
VOLKabularium
snelsonnet
4.3 met 11 stemmen
954 Een grote woordenschat is altijd beter
en zelfs Bargoense taal komt vaak van pas.
Neem niksnaks, gannef, deinvoet, lorejas,
geteisem, falderappes, netevreter.
Want je kunt nooit voldoende woorden leren
voor relschoppers die oud en nieuw versjteren.…
hoe we steeds
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
610 hoe wij steeds vergeten wie we zijn
de oertaal van het hart tot stilte manen
tot het breken van het licht
hoe we leven blazen in manke mythes
tijd in de schaduw loert
we meedogenloze taal leren spreken
hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest
in winternachten geweld levens aan stukken rijt
een vloed van tranen tederheid bevrijdt…
enkel alleen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
945 het is enkel
de bezieling
waarmee ik
de taal tracht
te tooien
alleen het zien
van de stomme
die mij beweegt
tot ongepolijste
zang
enkel de zon
die elke dag
nieuw is en ook
weer oud die
mijn pen schrijven laat
alleen de lome lentebui
het kruipen van de tijd
de sintels van het vuur
die mij voortstuwen
naar lyriek
het is…
verstaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 in welke taal
geef ik je woorden
zodat je me kunt horen
in welke blik
in welke stilte gaan we
elkaar verstaan
hoe laat ik je
laag na laag
wolk na wolk
het stotteren
van de zon horen
hoeveel zinnen
hebben we nodig
om elkaar te omarmen
de zee aan te roepen
of moeten we alleen
maar luisteren
de woorden zwijgend
laten…
regen in november
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
256 vanaf de kokosmat kijk ik
door patronen in groen voordeurglas
naar de bruine wereld buiten
nog geen benul van het fluiten
veroorzaakt door de wind
door de kieren en niet-sluitende kozijnen
deze keelschrapende taal verwaait
in de striemende vlagen
van beklagenswaardige betekenisloosheid
totdat de kapstok in de pluggen hangt
de angst…
Eenzame wegen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 Stilte is de taal
die ik overhield.…
Vasthouden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
142 weleens
denk ik dat een gezin
een taal is
die ik te laat geleerd heb,
ik ken de goede dagen
maar de stilte nog beter
van een luier tot een eerste woord
wordt een mens langzaam
iemand
toen ik zei dat het niet ging,
hoorde ik pas later hoe waar
dat klonk
voorbeelden om na te doen
was er niet,
herinneringen aan hoe het
mis kan gaan…
Aardehuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Onder al jou woorden is een taal,
die jij voor een deel bent kwijt geraakt.
Onder alle woorden heb ik van de taal een sluis gemaakt.
Ga je dieper naar beneden dan kom je in je hart. In je hart
daar stroomt het water, waait de wind soms hard
en dan weer zacht. Schijnt de zon die jou verlicht,
valt de regen als een zegen.…
De baas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
758 het raadsels in zich bergt
Van opkomst, bloei en ook verval
Ik ben de baas van dit gedicht
De weemoed in mijn ziel
Wil ik in de regels branden
Over wat eens was en niet meer is
en nooit meer komt
of
toch weer anders
Ik ben de baas van dit gedicht
Van dit geheel
van klanken
waarover dikke boeken zeggen
dat het woorden zijn
van een taal…
Niet geloof, niet hoop, niet liefde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
939 Waar twee monden
dezelfde taal spreken
schrijft de ene hand
een ander verhaal
ik noem de liefde niet
langs die ene snelweg
waar ooit die zacht
rose zalm werd
achtergelaten in
de hoop dat zij
gevonden werd door
tedere mannenhanden
sprak de hoop niet
ik geloof in gedichten
berust in het niet
mystieke lees langs
treurnis…