2537 resultaten.
Ik wou dat ik wist hoe het voelt vrij te zijn
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
723 verbreken van ziekte en pijn
Ik wou dat de oorlog nog vandaag stoppen zou
Dat er vrede mag heersen voor mij en voor jou
Ik wou dat ik wist hoe het voelt jou te zijn
Geen tralies of muren, geen afstand of trein
En ik wou dat jij wist hoe het voelt in mijn hart
Dat je weet en nooit vergeet dat mijn liefde daar start
Ik wou dat ik een vlinder…
MAART
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
325 MAART 2026 (1)
De palmboom heeft zich aangepast
Hij is gewend aan Simonshaven
De kerkklok luidt, de berk, hij tast
Naar groen, om zich alvast te laven
Zon zegt nog even wachten tot
Ik warmer ben en je kan helpen
Ik haal je katjes heus van slot
Dan is ook jouw bloei niet te stelpen
Het is een voorjaarsparadijs
Met bijen, vlinders en…
we zouden kunnen zeggen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.362 heel diep in je nestelt en ik je vind
jij warme vrouw
ik lief ook allebei je ogen die open zijn en mij
heel teder in zich drinken, jouw vragen ook
en ook je zoete stem en niet alleen wanneer zij verzen
spreekt maar zelfs in ernst van de dagen, in smart
wanneer zij snikkend breekt
ik zou je zeggen dat ik je lief wanneer ‘k je zie
en vlinders…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger, wijl de draaischijf snort,
Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei
Tot kelken, lijk de bloemen in de wei,
En rank en pooprend zwelt omhoog de tuit,
Of daar een vogel opwaarts wiekt en fluit;
In 't zwierig lijnspel dat ik mijmrend trek
Fladdren de vlinders…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Op haar golving zweeft de vlinder
Langs de bloemen, hier en ginder
Met de bontgekleurde torren;
Overal is 't gonzen snorren
En geluidjes in de blaadjes,
In het luchtruim, langs de paadjes.
Koeltje, dat, met geur beladen,
Ver me uw aantocht wilt verraden,
Zeg mij, waar zijt gij ontsproten?…
Constance en Violette
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
477 Violette
thuis nimmer dezelfde meer
zij speelde niet langer
piano, zij die nochtans
zo'n schone sopraan had,
't sloeg op haar schildklier
en ze ving aan te zwellen
men lachte om hare postuur,
men noemde haar 'walvis', 'ballon'
'Och heden,' zei Violette,
'ik ga doodgaan zonder ooit,'
en haar stem werd licht
als een vlierende vlinder…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Schuif gordijnen open en staar verwonderlijk door het
raam waar kinderen en volwassenen zich vermaken met het gooien
vangen van ballen, verbeelden van (zelf)portretten en verhalen, lekker rollen
of dartelen als prille verliefde vlinders in volle vrijheid rond; een vallen en opstaan nabij.…
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Over de vlinders van een vroeg margrietje
Haar hartje zo vol, van de dorstige bij
- En alles dat zingt weer, en alles dat springt weer
Nergens een wolkje nog dat er daalt
En alles dat groeit weer, en alles dat bloeit weer
En zie eens de zon... die er zichtbaar van straalt
Dit is een vers... zomerliedje
't Gaat over maand juni vol kleur…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Zuurstof,
frisse geur,
aroma van struik en bloemen,
een vlinder op haar neus,
het trage klapwieken van vleugels van de reiger,
gekscherende zwaluwen hoog in de lucht.
Ze voelt zich intens geraakt
in de eenheid van haar ziel,
in haar rust,
zonder schreeuwende klanken,
zonder storende hersenspinsels.
Ze is haar eigen muze.…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 Mijn hart brandt uit, o zie, het brandt wit-heet,
een vliegende bloem die van geen sterven weet,
een opaal-vlinderend, levend licht-ding,
dat door de grote, gouden tropenzon ging.
En het licht goud-regent, het stroomt en het stort,
totdat het levende spectrum moe en donker wordt.…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Een zeemeermin met reusachtige
borsten van slagroomgebak op ijshockeyschaatsen
draait als een geile vlinder pijlsnel in het
rond, op zoek naar een vis met zware kloten.
Vuile kerels, genoeg in dit land, zuipen zich
te pletter aan het dampende bruin en zakken
door de bekraste waterdeksels.…
het komt goed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 terwijl jouw ‘het komt goed’ ons omhelzen blijft
onze picknickmand heb jij overvloedig gevuld
met de royale proviand van jouw doen en laten
de niet aflatende wil tot zorgen en ontzorgen
als dochter vrouw moeder oma en vriendin
die in elke behoefte steeds weer ons voorziet
waar wij onze vindtocht door het leven vervolgen
met jou als vlinder…
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 Zure wijn Zuur-stof dorst
Bach bloesems in aantocht
Oosterse wijzen in op-gaande Zon
Windvlagen van woorden
Wéérklanken horen
Spiegelen "Lichtjes" van de Zon
een mondje vol
De drieling in Wijzen
Klokslagen het hart verblijden
Veer-Assingsbroden in beleven
“Wees” genezen
Ouders die "wéér" keren,
Niet langer "wezen" als wezen
Vlinders…
Gisteren werd ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Morgen mag ik weer,
als ik mij goed gedraag,
-dit doet me denken aan…
de drempel over,
de binnenplaats proberen te begaan,
waar de vogels hun liedjes zingen,
de vlinders en bijen hun dingen doen
en gedaan krijgen.…
Zomer
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.510 Wel honderd vlinders snoepen traag van een vergeelde zonnebloem
en fladderen een symfonie van bonte blijde klanken,
de gladde kikkers brommen eensgezind met bolle bellen aan hun flanken
en op de achtergrond zoemt als een groot orkest het bijenlegioen.…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Wie vat mijn knopen, vangt mijn wilde vlinders?
Het woord is een stemmig maal,
niet het gefluister in de wandelgangen,
het gemelijk verhaal die een naam vernielt.
Een ruimte zwelt in mij
maar ik wurg de gruwel met zijn klauwen van venijn.
Ik speel met de inkt,
flirt met de grenzen van een taal.…
- Kleine ongeborene sterrendroom -
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
2.148 Kleine ongeborene sterrendroom
ik droeg je zo liefdevol onder mijn hart
tot in het diepst van mijn wezen geraakt
jouw fragiele vleugels waren gebroken, af
je kloppend engelenhartje al stil verloren
koud, nog voor ik je lichaampje leven gaf
ik mocht je maar heel even gedenken
je koesterende tedere gedachten schenken
je mijn vlinderend zonnestraaltje…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Wie, als een vlinder op uw geur gekomen,
Wenst niet een weinig van uw zaligheid!
Men plukt, en gretig slaan de grage tanden
Zich in uw blanke sappig knappend vlees.
Zó overvalt ons onverhoeds de schande,
Als wij genieten wat Gods wet verwees.
Niet gij, maar ons geweten schuldbeladen
Hangt als een boom van kwade vruchten zwaar.…
de man van mijn leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 Speelse krullen
die heen en weer
wapperen in de wind
Met mijn handen erdoorheen
Glanzende ogen
die passen bij een stralende lach
Ogen vol liefde en vertrouwen
met soms een ondeugende of sexy blik
Mooie, volle, zachte lippen
fluisteren de liefste woordjes
geven de langste zoen,
die je adem wegneemt en je buik vult met vlinders
Een sprekend…
Antwoorden aan Rala
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
546 Dat heet ervaring
met bloemetjes en zaailingen,
engelachtige vlinders
die prachtig hun ding doen,
trillend op de verstuiving
in beweging gebracht door
mijn vingers
die velden vol koren laten zingen.…
Elburg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
344 vastgelegd
op het plein gaan kerkgangers
over het plaveisel in opgeloste groepen
naar een hoog uit steen opgetrokken groeve
met een brede toren waakzaam
tegen de overtrekkende lucht
en een paar vluchtige wolken
het kleine psalmboek in de hand
preludeert op de zondag
met een lichte galm
het gekleurde licht
van lange gebogen ramen
de stappen vlinderen…
Het einde van de reis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
11 Voorbij is de storm, de onrust gestild,
een vlinder die in de ochtendzon schittert en trilt.
Licht als een veertje, zwevend door de lucht,
verlost van de last, in een eeuwige vlucht.
Met herinneringen rijk, een leven vol kleur,
rust de ziel in vrede, in een nieuw avontuur.…
zintuigen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.252 overleden dierbare
ik geniet van de smaak van een koud glas water op een hete zomerdag, de smaak van de lippen van je partner, de smaak van een zoet stuk fruit of de smaak van de zelfgemaakte appeltaart van oma
ik geniet van het gevoel van het stappen in een warm bad na een zware dag, het gevoel van een hand op m'n schouder, het gevoel van vlinders…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'mijn weemoed maakt de koele vlinder wakker
van mij getooide zelf'.Daar is de bakker!
Zeg maar: 'n halfje bruin en 'n heel wit.
'o grijze schim die daar zo heilloos zit
ik zie mijn grijze droefheid aan de kim'
Da's tweemaal grijs. Dat kan niet. 'naakte schim
aan wie ik zal mijn zachte treurnis zeg'
En nog een rol beschuit!…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Vlinders en dwaallichten bewegen als lichtende stipjes en brengen haar gedachten weer thuis.
Schaduwen vallen,
losgelaten door een frisse avondwind,
spookachtig zwevend over donkere akkers.…
Brieven aan N. 9 t/m 16
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.428 Door de beregende ramen van de caravan
zag ik je buiten lopen: drie beelden
donkere toverlantaarnplaatjes van zuster
Ursula in een getekende werkelijkheid
welke vlinders zocht je in het duister
te ontlopen?…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Als een vlinder uit zijn pop
Botten zij uit lob na lob,
Tuimlend langs de stengels;
Waar de zwak-gehalsden tinklen,
Zilverharig en ontkrinklen,
Worden bolle bengels.
Blozend als een jongenswang,
Meisjesmond en rood als 't bang'
Ruisend karmozijne...
Op hun hoge stelen prat,
Met hun diep verholen schat,
Lonken zij als wijnen.…
Een mooie droom,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.142 Voor m’n ogen zie ik vliegen
Twee vlinders, een droom
Ze zijn door de liefde gekleurd
En als een wonder zo schoon
Fladderend gaan ze voort
Over het lentegroene gras
Ik staar ernaar vrolijk
Ik zit op m’n jas
Het zonlicht werpt haar gouden druppels
Neer op een ontluikende rozentak
Een heer gaat voorbij
Hij draagt een net pak
Dan wordt…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Het is een wiegen en een wieken, een ópgloren
En dovend deinzen, vlucht van grote vlinders, wit
Van zeegnend manelicht op veld vol leeljenwit:
Lichtvlinders, boogjes glans uit manelicht geboren.…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Soms fladderde ze als een vlinder,
ze voelde zich dan vrij en ongehinderd.
Je zag aan haar, het leven lachte toe,
keerzijde waren dagen vol duister.
Ze dacht een uitweg te hebben gevonden,
het duister achter zich te kunnen laten.
Maar hoe bedrogen kwam het uit,
hoe zeer voelde ze zich verraden.…