3835 resultaten.
Schoonheid van het leven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
546 Hoe een gevoel van wederzijds verliefdheid het lichaam
heeft veroverd waarbij dagen en nachten van nu af aan worden gevuld
met dromen en wensen van betovering, magie daar ik ook zal proeven van breekbaar
in haar woorden die mij telkens weer leiden naar nieuwe inzichten en wijsheden voor mijn bestaan.…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Hoe onbezorgd en speels ze door het leven
gaat waarin haar delicate vleugels zweven onder de open
hemel die fracties bewondering verwondering aansteken, magie nabij
Wanneer schemering komt en dag ten einde loopt, landt ze in rust; droom voltooid.…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Creativiteit ontwaakt, beelden dansen
in een stroom van magie. Een glimlach groeit, een spiegel van harmonie
die zich ontvouwt. Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde.
Wind fluistert, krachtig en vernieuwend, vol leven
en licht. Knoppen breken open, bloesems vullen elke tak, de
lucht trilt van geur en kleur.…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
306 Je geeft zonder vragen, vertrouwend op de magie van het seizoen.
Wanneer de zon steeds hoger stijgt en de
dagen langer duren, ben jij het die het prille leven omarmt,
ongehaast en in volle bloei. Met elke bloesem die opent, bevestig je de kracht
van het begin, en herinner je de omliggende wereld aan de schoonheid van hernieuwd leven.…
ode aan mijn Kerstboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Met ballen en slingers, kleurrijk en fijn,
brengt hij de magie van kerstmis in mijn domein.
Elk jaar weer een feest om hem op te tuigen,
een moment van vreugde, ik kan het niet ontluiken.
Maar dit jaar besloot ik, tot mijn eigen schrik,
om niets nieuws te kopen, geen extra snik.…
De Wieden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 hun lied verheven boven platteland
we hielden ons zo kranig, als graniet
als de natuurliefhebbers echt verwant
aan vogels, reeën, in een rampgebied
ik sprak meest stadse woorden als passant
de koude regen striemde van verdriet
en vond ons volle bootje amusant
het water ziekte als een parasiet
ik werd er aangepakt als immigrant
op vreemde…
HET SOKKENMONSTER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.125 En geven op mijn eigenwijze voeten
omstanders of passanten commentaar
dan zeg ik: "Vreemd, thuis heb ik nog zo'n paar,
ik weet alleen niet waar, aju, de groeten."
Sinds kort neem ik het allemaal voor lief,
al blijft het sokkenmonster steeds actief.…
Jaloers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Soms leun ik in haar zetel achterover
De mouwen opgerold
Een lome blik, de longen vol
Van zuchtend lover en vertrouwen
Tot ik in die fluwelen klauw stik
Hoe ik haar begeer blijft haar vraag
Terwijl ze om een ander snikt
En ik elders niets meer waag
Dan een beleefde knik
Uit het slipje dat rondslingert
Snuif ik een vreemde geur op
De sterkere…
Mijn mama...
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.225 Ik wil je zeggen dat ik van je hou
Mam,
Je bent een kanjer voor mij
Zorgfactor in mijn leven
Mam,
Je hebt me het leven gegeven
Liefde laten voelen
Soms op een vreemde manier
Mam,
Dat was jouw manier van liefde
Jijzelf wist geen andere weg
Mam,
Mag ik even met je praten?…
kijkers met interesseschijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.280 we delen deur, dezelfde kleur
in vreemde ogen, ik ken ze niet
maar zal je zeker mogen
zo koester ik je privacy
ik kan je ook gaan weten om
je dan als klankbord te vergeten
ik geef je geen gezicht en
poets de deurmat met mijn voeten
doe vooral aan anderen de groeten
zo gaan we uit elkaar en dwalen
tussen mensen, ogen op de grond
die…
VIII
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.487 Weer is dit leven vreemd als in een trein
te ontwaken en in ander land te zijn.
En zij antwoordt, terwijl zij langzaam-aan
het drup'lend water op de koffie giet
en de damp geur wordt: een nieuw bruiloftslied.
--------------------------------------------------
uit een serie van acht sonnetten:
'Voor dag en dauw' (1936)…
in auto's die zich sturen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.418 de zon biedt mij
de wereld aan
vorm in alle kleuren
ze leert lopen
laat me gaan
gebruik daarvoor
ook 's nachts de maan
ze aardt me
op mijn rug
buien klaren over
gegoten en gestort
in linten die zijn
te berijden zoals ze
stralend in me port
de snelweg rijdt
al vlot voorbij in
auto's die zich sturen
mensen turen vreemd
naar…
een hondenleven
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
921 gelaten volg ik aan een korte lijn
ik ben een oude hond onder de mensen
een surrogaat voor nooit vervulde wensen
van een bazin die ruikt naar terpentijn
ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze
aan de blikken als we 's avonds samen zijn
de opgekropte woede, het chagrijn
normale stilte wordt een heel intense
ik slik haar buien al zo lang…
Alle brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
984 alle brieven die je schreef
uit verre vreemde landen.
Ze gingen èèn voor èèn
op nieuw weer door m'n handen.
M'n ogen lezen alle regels,
en alle kussen proef ik weer.
Want al die vele kussen,
geef je me nog keer op keer.
Al is het vele jaren al geleden,
en is het reizen nu voorbij.…
oude man
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.244 n land zovele jaren
en eiste van het volk een zware tol
in wreedheid was hij niet te evenaren
hij zaaide angst en moordde voor de lol
de zwarte kerkers zaten overvol
met door zijn beul bewerkte martelaren
maar toen ik laatst die beelden van hem zag
vermoeide ogen, rimpels en gebogen
vernederd door een bitter hoongelach
verscheen een vreemd…
waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
2.713 het land van vreemde klanken is nabij
ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen
verborgen achter wolken woeste muggen
ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij
wat brengt mij in die kille negorij
hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken
in Moddergat een beerenburg te drinken
de fierljep van huis naar woestenij
hier trouwt mijn liefste…
vreugdesprongetje
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.260 m’n oude hond sjokt aan het lijntje mee
wij kennen alle stenen in de straten
en ondergaan de lijdensweg gelaten
de wilde haren zijn nu heel gedwee
de knoppen aan de takken tonen leven
er zit een vreemde trilling in de lucht
de kille wind nam afscheid met een zucht
en vroege vogels kwetteren gedreven
m’n metgezel bevrijdt zich van z’n halsband…
tender points
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.147 als de slaap weer niet wil komen
omdat de pijn je grenzen zoekt
of bezit neemt van je dromen
en zo een overwinning boekt
als het schuldgevoel weer welig tiert
in de tuinen van je geest
waar een golf kwaad je rust verstiert
en je de waanzin vreest
als op de “dove” vlekken op je huid
vreemde ogen blijven branden
waardoor je steeds je hart…
het godenvuur in ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
754 op de rand van mist
vernevelen de koppen
maar de geluiden komen
naderbij in vreemde
talen gonst de strijd in
paardenlijven mij voorbij
de smaak van
bloed en vettig tuig
kreten rauw en ruig
het schreeuwen en het
doodsgereutel brengen mij
de sleutel van de tijd
ik zie ze gaan
met rossen op de vijand af
het godenvuur in ogen…
de engel van de grote raad
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.650 (magni consilii angelus)
onderduiker
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een juten zak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt…
Luchtbespiegeling
gedicht
3.1 met 31 stemmen
14.966 Zittend op de kaaimuur van deze vreemde zondagmiddag
zie ik hen een voor een verdwijnen.
Ze kantelen over het randje van mijn blikveld
in het draaikolkend keelgat van een zandloper misschien.…
Daar is het gat van de deur
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.905 seconden
in mijn bijzijn zijn geteld
Jouw laatste smekende vragen
zijn aan mij gesteld
Er komt geen woord
meer uit je grote mond
Je blik gevuld met tranen
starend naar de grond
Je woede komt weer omhoog
jouw grote ego-probleem
Woest grijp je een bloempot
slingert hem door de kamer heen
Wat heeft jou ooit bezielt
dat je zó maar vreemd…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Dit zal het einde zijn: een witte doek
Wordt over mijn lichaam uitgevouwen,
Ik lig languit, de handen saamgevouwen,
Ik ben zeer ver, ergens op vreemd bezoek.…
Huisdier
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.340 Nee, mijn moeder wil absoluut geen hond in huis,
zo'n beest dat in het openbaar likt aan zijn kruis,
op straat opzichtig ruikt aan hopen stront en pis
vanuit een vreemde hang naar alles wat kont is.…
Ik hou van de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
765 Ik hou van de zee in elk jaargetijde
omdat ik dezelfde natuur bezit
soms rustig, soms stormachtig
de oppervlakte rimpelloos
in de diepte kolkend wild
met zoveel ongekende schatten
die nu en dan komen bovendrijven
voor vreemden moeilijk te begrijpen
maar voor wie mij echt leert kennen
die weet dat er ontelbare havens zijn
groot en klein waarin…
Zeemanslied
gedicht
3.6 met 52 stemmen
33.897 .
--------------------------------------------------------
uit: 'De liefde wandelt vreemde wegen', 1997.…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 En zijn die u bewonen nors en klein,
geroest, gekerkerd in de stugge schijn:
wat vreemd en anders is dan wij, deugt niet ...
Ik, die u heb geproefd op straat en plein,
moet duizelen en soms zelfs dronken zijn
van al uw zon en wind en wijd verschiet.…
Zij
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.367 Vreemd gaande aandacht zoekend
iedere man die het horen wil
vraag ik
mijn god waarom
Zo'n jonge mooie vrouw
is het
die U
verspilt…
Er was het hoofd
gedicht
2.7 met 18 stemmen
8.123 Van vreemde stof alles. Ontstof. Straalt en gloeit.
Geuren bijten zich vast in vliezen en in klieren,
ziektekieman die blijven, om af en toe onverhoeds.
Er was het hoofd, ook nog was er lichaam.
-----------------------------------------
uit: 'Jou willen is je missen', 2008.…
lief in het nu, vandaag
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.779 en in mijn armen lig je warm breekbaar
je lijf een voor mij onbekend en heel vreemd land
beweegt zich zacht als golven die onmeetbaar
heel teder stromend glijden door de palm mijn hand
misschien dat wij ons nooit echt leren kennen
omdat het lot het zo voor ons bedoelt
of dat ik aan het fluisteren van je adem nog moet wennen
zodat mijn…