10326 resultaten.
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Diep in de stilte van mijn
gedachten leeft jouw echo, een spoor dat
geen tijd of afstand kan uitwissen. Hoe kalm ik mijn hart
ook probeer te bewaren; jouw naam blijft er fluisterend na-ademen.…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wind draagt je naam
tussen bladeren en stilte
ik luister nog steeds
Waarom hoor ik je voetsporen niet meer,
alsof ze te vroeg oplosten in de stilte,
terwijl ik nog altijd luister naar wat achterblijft
in de ruimte tussen herinnering en gemis.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 Het is geen stilte die leeg
is, maar een stilte die iets bewaart,
een overgang tussen donker en dag, waarin niets
hoeft te gebeuren en alles nog even mag blijven zoals het is.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar,
niet als afwezigheid, maar als een dunne laag
die zich hecht aan huid en adem,
een ruimte die vanzelf tot rust komt.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 In haar nabijheid wordt stilte
een lichte stroom die meebeweegt zonder
iets te willen dragen, een ruimte waarin niets hoeft te
worden vastgehouden en de wereld zich toont zoals ze is, zonder haast.…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 En wanneer de wind zacht
door de bladeren ademt, ontstaat een
helder, kwetsbaar besef dat de beuk niet staat om te
weerstaan, maar om een ankerpunt van pure stilte in het bos te zijn.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Nevel op het pad
door de takken breekt het licht
een vogel zwijgt
In het prille morgenlicht
drijft een nevel over het pad, een bijna
onhoorbare stilte tussen de bomen, waar het water
glanst en de opkomende zon geleidelijk door de takken breekt.…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Soms verlangt de ziel naar een plaats waar niets haar raakt,
waar gevoel mag rusten als een boot aan een verlaten oever,
maar zelfs in de stilte blijft iets van het leven achter,
als licht dat nog blijft hangen nadat de zon verdwenen is.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Ik voel de adem van de seizoenen
en luister naar wat de stilte mij vertelt.
Van de eerste ochtend tot de stille nacht
ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.
Onder je brede kruin verstilt de wereld,
en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.…
En toen was er niets meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
59 Die weten dat ook in de stilte
het samenzijn nog telt.
En als er ooit, tussen de tranen,
een glimlach om een herinnering verschijnt,
mag ook die er even wezen -
niet omdat het missen dan verdwijnt.
Lieve Edo, je had nog zoveel tijd verdiend.
Nog zoveel leven, groot en klein.
Wat hadden we je graag
nog heel lang hier zien zijn.…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Herfstig blad valt neer
raakt de rand van stil water
kringen zonder klank
Herfstblad zakt traag
neer, alsof de lucht het nauwelijks
nog draagt; het raakt mijn binnen zonder haast,
en in die lichte val wordt zelfs stilte iets wat hoorbaar blijft.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Twee jachthonden rennen vrij,
hun dans
over het natte zand
maakt de stilte zichtbaar:
leven dat speelt
aan de rand
van de eeuwigheid…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Het pad strekt zich recht voor je uit,
geboord door oude bomen
die als wachters de stilte bewaken.
Ergens opent zich een grote weide,
waar fruitbomen, krom en koppig,
hun strijd om te overleven voeren.
En toch is het landschap
één ademtocht van tijdloosheid,
een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan
zonder ooit te verdwijnen.…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap tegen de klap
van het vallen in stilte…
Het stiltegeluid van de schaduw
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
16 Het botert niet, tussen mij
en de taalbarrières van het geluid
ik moet nogmaals voelen en vergeten
veel droeviger dan voorheen
nu ik zo jong als het gevoel ben
nader ik mijn treurende woordgebaren
er is veel meer lelijke kunst
dan schoonheid op de wereld
ondanks de adembenemende stiltedromen
in het zielenhuis vol met zorgen
het loopt…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Blad raakt het water
wat in mij nog geen naam had
wordt stil in het licht
In het stille loslaten van
je bladeren zie ik hoe de herfst zich
langzaam in je brede kroon nestelt, hoe rood
en goud zich mengen tot een licht dat niets van mij verlangt.
Aan de rand van het water
draag je de kleuren van een seizoen
dat zich niet haast, terwijl…
Morgenregen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 Wie lang genoeg naar
de druppel kijkt, ontdekt hoe groot het
kleine kan zijn, hoe alles elkaar weerspiegelt zonder
iets te bezitten en hoe stilte de diepste vorm van beweging wordt.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
8 Dit licht kent geen haast
en kiest geen hart uit, het rust even
diep in wie elk trillen opvangt, als in wie gewoon zijn
schouders laat zakken, en de stilte van de schemering binnentreedt.…
Scheuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het ijs is een droom die
in de stilte scheurt
en het maagdenvlies
laat smelten
met de ogen
die mij zoeken
als was ik een schim
die altijd sliep
omdat de droom
als een baarmoeder
mij nimmer wakker wilde maken.…
zin.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
621 'k weet 't niet om
af te zijn van alles
wat met woorden
te maken heeft,
scoren is makkelijk
een rond balletje in 't net
maar als je het even
niet meer weet
om te zoeken naar het
hogere, naar een hoger
doel is de stilte handig
om in te zijn, en daar te
blijven, nooit te lang wie
kan er nu tegen eeuwig
stilte? de doden…
Korenveld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 boven het golvende korenveld
scheren kraaien krassend door de stilte
wolken pakken zich samen als een buffer
zij zullen de gezanten van het onheil weren
als de stilte voor de storm is geluwd
hameren hagelstenen op de halmen
geknakt leggen ze zich op de aarde neer
kind noch kraai
in velden of wegen…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.153 de tijd lijkt tot staan gekomen
ze houdt haar adem in
ver weg ligt het verleden
als een brok oud zeer
vastgezogen in haar gemoed
ze koestert de stilte
het nieuwe seizoen
laat stormen razen
en rivieren kolken
brokstukken schieten los
niet meer tegen te houden
de eindeloze stilte voorbij…
zomerdroom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.253 ze draagt een zomer in zich
door de lente heen
ontspringt haar nieuwe bron
de kracht om de strijd aan te durven
met mensenmassa’s en gezelligheid
ze sleept haar stilte achter zich aan
als een troetelbeest
een verweven stilte tussen
de aarzelende vingers
van een handdruk
de nakende zomer
stapt langzaam op haar af
het zal de eerste worden…
Onweerspiegeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
778 Een waterval spoelt mij de mond: een stilte
in een stilte tussen licht en tromgeroffel
en het blad onder mijn aandacht
neemt bezit van mij.…
wind of wind-stilte?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.044 Jouw stilte echoot luid
in de tunnel naar mijn ziel
door jou gegraven,
die dag, dat
je door je aanraking
mijn vijver rimpelde
en me stuurloos achterliet.
Wat vrees ik het meest,
wind of wind-stilte?…
Voor en tegens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
567 het is de stilte niet
die het bestaan ondermijnt
wel mijn onzekerheid
keuzes maken
is een doolhof waar ik nooit
zelfstandig uit kan raken
in wikken en wegen
krijgt elke kant
zijn voor en tegens
dan keer ik in
vraag stilte om goede raad
krijg een antwoord dat ik niet versta
zo kom ik uit
waar ik gebleven ben
mijn zekerheid is…
zijden draden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de zinnen komen
lichtvoetig voorbij
de stilte hangt
aan weerhaakjes
de stilte waarin we
ooit ontstonden
ontsnapte als de geest
uit de fles
als waterverf vervloeiden
de opgeraapte verhalen
van toen nu en ooit
vlekkeloos met elkaar
de broze hechting
aan doorzichtige vleugels
verstrikt in zijden draden
van toeval en noodlot…
Teder
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.628 Jouw warme lippen
verdrijven alle kilte
kussen zacht stilte…
verliefd moment
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.073 de zwanen
zoals die middag zij het maaswater
uit haar stilte trokken
voor een vlucht met kippenvel
zo was haar begroeting…