4358 resultaten.
Warm genot
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.711 Jouw aanblik doet al watertanden
je geur verleidt me onbegrensd
jij bent wat ik vurig heb gewenst
met liefde draag ik jou op handen
Jij vult de leegte die mij kwelt
laat ‘t hunk’rend lichaam gloeien
ik voel je krachten overvloeien
tot ik verzadigd ben.. uitgeteld
ik wil je….vol…..en telkens weer
leid ik je liefdevol naar m’n mond
waar…
Het huis
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.504 stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na
de kachel,
met de vonkjes vuur
die mij uren in verrukking brachten,
laat de gloed na
van een liefdevolle jeugd
voor 't laatst
sluit ik de deur
dag huis
ik draag…
Dag JIJ
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.698 - Niet huilen –
zeg JIJ
- Ik draag je mee in mij -…
FRANCOFIEL
snelsonnet
3.4 met 20 stemmen
2.744 Ik zeg: “Tant pis, bien sûr, oh, c’est pas grave“
en lees Le Soir, draag een alpino-pet,
ik rook Gaulloises, eet Brie op mijn baguette
en drink nog enkel Vin Rouge de la Cave.
Mijn jeu-de-boules is echter zeer gênant,
dus ’s avonds val ik steeds weer door de mand.…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 En wee degenen die mij moeten dragen.
Zij zullen niet beladen zijn met dank.
De dode in de kist, beslist niet slank,
zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.
Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf,
die leiden tot de zucht van hen die sjouwen.
Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid
die huizen in dit schepsel koud en stijf.…
Wintergevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
838 Dit ijs is nog te dun om ons beiden te dragen.…
Zoete pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.814 Het is te laat, het is voorbij
maar wat geweest is tussen ons
is niet voorgoed verloren ;
de ervaring dat nabijheid tussen twee
kan uitgroeien tot onuitgesproken liefde
draag ik als kostbare belofte
voor altijd met me mee.…
Mijn allerliefste.
hartenkreet
3.7 met 105 stemmen
9.118 Mijn mening telt bij jou,
luister je naar wat ik zeg of wil vragen
Je zet me niet zomaar in de kou,
maar zou me juist naar binnen dragen.
Jouw respect en jouw vertrouwen,
het feit dat jij gelooft in mij.
Is iets waar ik op kan bouwen,
mijn allerliefste,liefste dat ben jij…
Kruipruimte in Wallonië
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
788 Zuchtend dragen zware balken het plankier
waaronder een halfduister oplicht
muizen ritselen hun dag bijeen, een mier
heeft het dagelijks wonder weer verricht
Verpoederd stuift het vale zand
een kier verwelkomt een laatste bries
innig wikkelt de spin een hand
in draden van voorgoed verlies
Vond het maar ruimte om te kruipen
bedompt en verstomd…
VERGOTEN TRANEN.
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.108 'k Zal soms een masker dragen
waarachter ik mij verschuil,
zodat niemand het zal zien
als ik toch eens stiekem huil.
Het masker zal star zijn
en ook eigenwijs,
en laat ik het vallen
leef ik terug in het grijs.
Het grijs dat weer donker kleurt
wordt dan weer nachtelijk zwart.…
verscheiden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.587 overleden
met grote dankbaarheid
ach, gewoon normaal
zullen wij je gedenken
je was een kort verhaal
je was een liefdevol mens
een egotripper voluit
altijd stond je klaar
het interesseerde je geen fluit
een leegte laat je achter
nou ja, vooral een duister gat
je was een voorbeeld voor ons allen
ik was je snel zat
met eerbied dragen…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.552 Verbondenheid: met sterke
of niet zo sterke banden
vast aan anderen die jouw leven dragen;
Jij draagt het hunne
en je maakt elkander tot die ene
die niet inwisselbaar het leven
eigen vormen geeft.
Hoe oud je ook kan worden,
steeds blijf je vast
aan wat je krijgt en geeft,
aan de sporen waarin je
leerde lopen, leerde spreken.…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 De aarde zal je dragen
terwijl mijn grond nu
is weg geslagen.
Zomaar drie dagen
kaarten verstuurd.
Nu staat op papier
jouw leven, jouw lijden
niet lang geduurd.
Blijf toch maar hier!
Zomaar twee dagen.
Ik mag je nog zien.
Straks ben je er weer.
Of wil ik misschien
uitstellen vandaag en
morgen nog een keer.…
BIDDEN
poëzie
3.5 met 19 stemmen
5.911 Bidden is langs donkere paden
Lampen van gevoel doen branden;
Bidden is de schoonste daden
Dragen op zijn eigen handen.
Bidden is in stilte weten
Weelde en weedom van elkander;
Bidden is zichzelf vergeten
Om te peinzen aan een ander.…
Over de balustrade
gedicht
4.2 met 10 stemmen
5.880 Vaak denk ik terug
aan het balkon
waarop we zo graag
zaten voor de thee
De mussen aten altijd
van de koekjes mee
Het huis is nu waar-
schijnlijk nog wel daar
ik ging er na de oorlog
niet meer heen
zie het soms in
een droom nog maar alleen
Wij dragen dan
geen gele ster
allen nog bij elkaar
Voor mijn raam in New York
is er ook een…
verbonden in het gebroken achterland
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
659 samengeraapte gebaren
en elk verzet uit mijn gezicht valt
Hoe wij het noodzakelijke spreken
in het ongezegde alles wat ons bindt
als een wig uit elkaar drijft
en ons sluiten als een gladde kei
voor altijd een geheel
jij bent ik
zoals ik mezelf niet kan zien
mijn oude broodheer
en ik ben jouw jeugdzonde
maar laten we alles samen dragen…
Woorden op een dun papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
670 ik gooi gedachten weg
die niet meer willen rijpen
zich niet meer laten grijpen
en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Hij laadt het allerlaatste vuur
hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen…
Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.892 Draag ik weer je felle kleuren
Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht
Verwonder je je in mijn gerustende woorden
Hoop je op een mooi gedicht
Het stof om mijn schouders
zijn geen oude lappen
En jij drinkt ook niet voor niets
om jezelf van vocht te voorzien
Ik zal al jouw zorgen moeiteloos
met een pennestreek willen…
Woorden op een dun papier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
672 ik gooi gedachten weg
die niet meer willen rijpen
zich niet meer laten grijpen
en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
Hesje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
652 Omdat ooit mensen sterren op hun kleren moesten stikken
En ik weet niet bij wie ik mij dan straks nog kan beklagen
Als ik ook overdag dit gele hesje moet gaan dragen.
----
TIENRAY - Op initiatief van een bewonersoverleg krijgen asielzoekers in het Limburgse dorpje Tienray voortaan een reflecterend hesje mee…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen mijn ziel bloot
langs mijn wangen, tussen jou en de duinen
die ik draag…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Zon op dunne lenteblaren,
Dans van schaduw voor de voeten,
Wind door opgehuifde haren,
Kushand, lach en vluchtig groeten…
Moet de druk van lange dagen,
Moet de gaaf der ogenblikken,
Dan zo zwaar zijn om te dragen,
Dat die last de knie doet knikken?…
Verhuizing
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
6.807 Mijn oude huis zat vol met verdrietjes
gevuld met smekende vergeet-mij-nietjes
in iedere hoek hoorde je wel een snik
schrik niet: dat was ik
de ramen waren beslagen
van iedere puf van verdriet konden ze me bijna niet meer dragen.…
OPNIEUW
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
908 haperingen en overslaan
toch keert het ritme terug
onverwacht maar passend in de tijd
onaangekondigd en onbegrepen
in een alles of niets
even is het er, direct weer weg
ophalen en dicteren in zinnen
spiegelend in inzichten
naar een op- en afzien
telt alles wel mee op reis
is de bagage doordacht en beschreven
de last is zwaar te dragen…
Ze staart naar buiten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
817 dat is wat ik me afvraag
nee ik ben niet altijd blij
omdat ik alles zo alleen draag”
Wie wijst mij de route
naar zelfstandigheid
waarom moet ik boeten
voor mijn eigen identiteit
Ze staart naar buiten
naar de hevige wind
de regen tikt tegen de ruiten
de sterrennacht begint…
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel fluit in de verte een liefdeszang
heel even muziek
zo kan ik voor vandaag het leven dragen…
VOORSTELLING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 Godsdienst is gebaard door spitse vragen
van wijze mensen, die beeldend denken:
"Hoe zou het Opperwezen ons wenken,
geheimzinnig, toch liefdevol dragen?"
Geloof kan in ieders wezen opdagen
als een beekje, dat verlangens wil drenken,
de zoekende drinker soms zal krenken,
daarna tot herboren hoop uitdagen.…
geen titel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
692 Zal ik het beter kunnen dragen?
Of zullen we, opdat niet één
van ons stil achterblijft, maar samen gaan?
O lief, denk je eens in,
we zetten zelf de wijzers stil:
jij neemt de grote
ik de kleine.…