Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

Warm genot

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.711
Jouw aanblik doet al watertanden je geur verleidt me onbegrensd jij bent wat ik vurig heb gewenst met liefde draag ik jou op handen Jij vult de leegte die mij kwelt laat ‘t hunk’rend lichaam gloeien ik voel je krachten overvloeien tot ik verzadigd ben.. uitgeteld ik wil je….vol…..en telkens weer leid ik je liefdevol naar m’n mond waar…

Het huis

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.504
stiller leek en ik verscholen onder het bureau mijn droomverhalen speelde, kent de rust niet meer de zolder, waar de diepe kast mijn schuilplaats was, laat ik mijn angsten na de kachel, met de vonkjes vuur die mij uren in verrukking brachten, laat de gloed na van een liefdevolle jeugd voor 't laatst sluit ik de deur dag huis ik draag…

FRANCOFIEL

snelsonnet
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.744
Ik zeg: “Tant pis, bien sûr, oh, c’est pas grave“ en lees Le Soir, draag een alpino-pet, ik rook Gaulloises, eet Brie op mijn baguette en drink nog enkel Vin Rouge de la Cave. Mijn jeu-de-boules is echter zeer gênant, dus ’s avonds val ik steeds weer door de mand.…

Zwaar gedicht

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.048
En wee degenen die mij moeten dragen. Zij zullen niet beladen zijn met dank. De dode in de kist, beslist niet slank, zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen. Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf, die leiden tot de zucht van hen die sjouwen. Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid die huizen in dit schepsel koud en stijf.…
Daan de Ligt28 december 2003Lees meer >

Zoete pijn

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Het is te laat, het is voorbij maar wat geweest is tussen ons is niet voorgoed verloren ; de ervaring dat nabijheid tussen twee kan uitgroeien tot onuitgesproken liefde draag ik als kostbare belofte voor altijd met me mee.…

Mijn allerliefste.

hartenkreet
3.7 met 105 stemmen aantal keer bekeken 9.118
Mijn mening telt bij jou, luister je naar wat ik zeg of wil vragen Je zet me niet zomaar in de kou, maar zou me juist naar binnen dragen. Jouw respect en jouw vertrouwen, het feit dat jij gelooft in mij. Is iets waar ik op kan bouwen, mijn allerliefste,liefste dat ben jij…
petra5 februari 2004Lees meer >

Kruipruimte in Wallonië

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 788
Zuchtend dragen zware balken het plankier waaronder een halfduister oplicht muizen ritselen hun dag bijeen, een mier heeft het dagelijks wonder weer verricht Verpoederd stuift het vale zand een kier verwelkomt een laatste bries innig wikkelt de spin een hand in draden van voorgoed verlies Vond het maar ruimte om te kruipen bedompt en verstomd…

VERGOTEN TRANEN.

hartenkreet
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.108
'k Zal soms een masker dragen waarachter ik mij verschuil, zodat niemand het zal zien als ik toch eens stiekem huil. Het masker zal star zijn en ook eigenwijs, en laat ik het vallen leef ik terug in het grijs. Het grijs dat weer donker kleurt wordt dan weer nachtelijk zwart.…
moeke29 maart 2004Lees meer >

verscheiden

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.587
overleden met grote dankbaarheid ach, gewoon normaal zullen wij je gedenken je was een kort verhaal je was een liefdevol mens een egotripper voluit altijd stond je klaar het interesseerde je geen fluit een leegte laat je achter nou ja, vooral een duister gat je was een voorbeeld voor ons allen ik was je snel zat met eerbied dragen…

Verbondenheid

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Verbondenheid: met sterke of niet zo sterke banden vast aan anderen die jouw leven dragen; Jij draagt het hunne en je maakt elkander tot die ene die niet inwisselbaar het leven eigen vormen geeft. Hoe oud je ook kan worden, steeds blijf je vast aan wat je krijgt en geeft, aan de sporen waarin je leerde lopen, leerde spreken.…
Adeleyd16 oktober 2008Lees meer >

Optellen!

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.025
De aarde zal je dragen terwijl mijn grond nu is weg geslagen. Zomaar drie dagen kaarten verstuurd. Nu staat op papier jouw leven, jouw lijden niet lang geduurd. Blijf toch maar hier! Zomaar twee dagen. Ik mag je nog zien. Straks ben je er weer. Of wil ik misschien uitstellen vandaag en morgen nog een keer.…
Cor van Vliet28 november 2008Lees meer >

BIDDEN

poëzie
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.911
Bidden is langs donkere paden Lampen van gevoel doen branden; Bidden is de schoonste daden Dragen op zijn eigen handen. Bidden is in stilte weten Weelde en weedom van elkander; Bidden is zichzelf vergeten Om te peinzen aan een ander.…

Over de balustrade

gedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.880
Vaak denk ik terug aan het balkon waarop we zo graag zaten voor de thee De mussen aten altijd van de koekjes mee Het huis is nu waar- schijnlijk nog wel daar ik ging er na de oorlog niet meer heen zie het soms in een droom nog maar alleen Wij dragen dan geen gele ster allen nog bij elkaar Voor mijn raam in New York is er ook een…

verbonden in het gebroken achterland

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 659
samengeraapte gebaren en elk verzet uit mijn gezicht valt Hoe wij het noodzakelijke spreken in het ongezegde alles wat ons bindt als een wig uit elkaar drijft en ons sluiten als een gladde kei voor altijd een geheel jij bent ik zoals ik mezelf niet kan zien mijn oude broodheer en ik ben jouw jeugdzonde maar laten we alles samen dragen…

Woorden op een dun papier

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 670
ik gooi gedachten weg die niet meer willen rijpen zich niet meer laten grijpen en wil daarvoor mijn rust ze hebben lang genoeg mijn hart en hand beheerd ze deden dat verkeerd waardoor ik niet bewegen kon ze maken vleugellam dragen angst voor morgen aan ik kan er niet mee verder gaan verlies de dagen en mezelf ik zoek stilte in geluid…

Raak

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Hij laadt het allerlaatste vuur hersenen willen stenen vreten schiet nog éénmaal op de muur ziet gezichten zonder geweten hij zoekt zijn allerlaatste doel wortels moeten uitgeroeid gesleten groeven krijgen smoel ondergronds wordt nog gesnoeid versleten laarzen raken geronnen bloed een kind speelt duveltje met verlos gebroken mannen dragen…
metha15 februari 2009Lees meer >

Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Draag ik weer je felle kleuren Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht Verwonder je je in mijn gerustende woorden Hoop je op een mooi gedicht Het stof om mijn schouders zijn geen oude lappen En jij drinkt ook niet voor niets om jezelf van vocht te voorzien Ik zal al jouw zorgen moeiteloos met een pennestreek willen…

Woorden op een dun papier

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
ik gooi gedachten weg die niet meer willen rijpen zich niet meer laten grijpen en wil daarvoor mijn rust ze hebben lang genoeg mijn hart en hand beheerd ze deden dat verkeerd waardoor ik niet bewegen kon ze maken vleugellam dragen angst voor morgen aan ik kan er niet mee verder gaan verlies de dagen en mezelf ik zoek stilte in geluid…

De zomer in mijn schoot

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.061
De straten liggen vol met bladeren in bruin en geel, oranjerood en dagen worden langzaam korter nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot Ik omarm het steeds met beide armen maar 't ontglipt me meer en meer nog even en 't is helemaal verdwenen deze zomer komt nooit weer Maar van de herfst zal ik ook houden al doe ik dat op mijn manier…
Moeke29 september 2009Lees meer >

Hesje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Omdat ooit mensen sterren op hun kleren moesten stikken En ik weet niet bij wie ik mij dan straks nog kan beklagen Als ik ook overdag dit gele hesje moet gaan dragen. ---- TIENRAY - Op initiatief van een bewonersoverleg krijgen asielzoekers in het Limburgse dorpje Tienray voortaan een reflecterend hesje mee…
trawant23 oktober 2009Lees meer >

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen mijn ziel bloot langs mijn wangen, tussen jou en de duinen die ik draag…

LENTE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Zon op dunne lenteblaren, Dans van schaduw voor de voeten, Wind door opgehuifde haren, Kushand, lach en vluchtig groeten… Moet de druk van lange dagen, Moet de gaaf der ogenblikken, Dan zo zwaar zijn om te dragen, Dat die last de knie doet knikken?…

Verhuizing

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.807
Mijn oude huis zat vol met verdrietjes gevuld met smekende vergeet-mij-nietjes in iedere hoek hoorde je wel een snik schrik niet: dat was ik de ramen waren beslagen van iedere puf van verdriet konden ze me bijna niet meer dragen.…

OPNIEUW

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 908
haperingen en overslaan toch keert het ritme terug onverwacht maar passend in de tijd onaangekondigd en onbegrepen in een alles of niets even is het er, direct weer weg ophalen en dicteren in zinnen spiegelend in inzichten naar een op- en afzien telt alles wel mee op reis is de bagage doordacht en beschreven de last is zwaar te dragen…

Ze staart naar buiten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 817
dat is wat ik me afvraag nee ik ben niet altijd blij omdat ik alles zo alleen draag” Wie wijst mij de route naar zelfstandigheid waarom moet ik boeten voor mijn eigen identiteit Ze staart naar buiten naar de hevige wind de regen tikt tegen de ruiten de sterrennacht begint…

Stemming

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 517
goudgelaat der boterbloemen (dat kijkt zo wijs) ik lief het zo de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen in het licht van mijn zeeblauwe ogen waarover rust zich heeft neergelegd de jonge dag is nog maar net begonnen langs hemelsblauwe wolken een vogel fluit in de verte een liefdeszang heel even muziek zo kan ik voor vandaag het leven dragen…

VOORSTELLING

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Godsdienst is gebaard door spitse vragen van wijze mensen, die beeldend denken: "Hoe zou het Opperwezen ons wenken, geheimzinnig, toch liefdevol dragen?" Geloof kan in ieders wezen opdagen als een beekje, dat verlangens wil drenken, de zoekende drinker soms zal krenken, daarna tot herboren hoop uitdagen.…

geen titel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Zal ik het beter kunnen dragen? Of zullen we, opdat niet één van ons stil achterblijft, maar samen gaan? O lief, denk je eens in, we zetten zelf de wijzers stil: jij neemt de grote ik de kleine.…
Ria Zifkamp15 september 2010Lees meer >