4012 resultaten.
Schakeltjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom ik je kamer binnen en zeg dan tegen jou
kijk eens wat ik voor je heb meegebracht
en draaien schakeltjes weer net zoals het vroeger was
als dat zou kunnen zucht een opgeluchte adem
maar diep in mij weet ik dat je stilaan
wat van je schakeltjes laat vallen…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Bij het vallen van de
bladeren ontwaar ik het
najaar's kleurenspel.
De aarde geurt heel anders
tussen de paddenstoelen
die ik tel.
Bij mijn zuchten van
verlangen ontsnapt mij
een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 De bladeren verkleuren
En vallen naar benee
Ze nemen wat ontgroeid is
Als pakjes met zich mee
Dat gaat heel diep de grond in
Alwaar het transformeert
Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Witter kan water niet vallen, in alle puurheid
opengaan. Zomerlicht stuift spetterend uiteen,
waait weg in vliesdunne sluiers, glinsterend
over rondingen en welvingen van steen.
Almaar door het jachtige water, duikelend
opgenomen in de teruggevonden stroom.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 ook ik heb
mijn muze lief maar wel
op een heel ander gebied
geen strijkstokkenorkest
dat alom violiert en zo
een riant inkomen versiert
of schilders die
met messen en penselen de
gelauwerde meester willen spelen
ook schrijvers kunnen
met een semi artistieke sof de
goudkraan openen zonder enig plot
waar vele spaanders vallen
hakken…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Benen, ballen en fluiten.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
936 En zie hoevelen voor die kanjers vallen,
ze schenken zowel man als vrouw plezier.
Die benen en die fluitjes en die ballen,
het voetbalspel, het blijft een groot vertier...…
Warmte van de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Ik zit op mijn balkon
te genieten van de zon
hoelang zal die vandaag nog schijnen
vanaf het moment dat het begon
De warmte op je huid
is een heerlijk gevoel
niet te warm, dat is niet goed
'n bruin kleurtje is het doel
De zonneschijn geeft ook rust
even weg van dat druk zijn
je gedachten laten gaan
en niet denken aan je pijn
Altijd vallen mijn ogen…
Sterft egoïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Wanneer vrouwen ophouden,
met mannen volgen,
vallen schellen van alle ogen.
Zo wordt Adam opnieuw geboren.
Zo sterft ons aller zonde,
die Eva nooit begon.
Zo openen zich nieuwe hemels.
Zo ontstaat een nieuwe aarde.
Zo sterft egoïsme.…
Genietend van de herfsttinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Bij het vallen van de bladeren
ontwaar ik het najaarskleurenspel
in het rond. De aarde geurt heel anders.
Muffe lucht stijgt op van de grond.
Bij mij zuchten van verlangen
ontsnapt mij een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een beetje sterven;
en doet mij denken aan het leven hierna.…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Bij het vallen van de
bladeren ontwaar ik het
najaar's kleurenspel.
De aarde geurt heel anders
tussen de paddenstoelen
die ik tel.
Bij mijn zuchten van
verlangen ontsnapt mij
een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.…
Slopen en hopen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
492 achter mijn lippen, in de mond
wordt het kerkhof geruimd,
binnenkort hoor ik hem zeggen
vanachter het mondkapje:
het gaat hier over de onderbouw
de keuze kan ook vallen
op stapje voor stapje, zegt de man
maar we hebben voldoende geduimd
en van nog langer tobben
krijg je echt berouw,
en Hij heeft er weet van
enfin…
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Je kunt er een speld horen vallen
ieder kraakje van een vloerplank
kan een voetstap zijn van een
verloren ziel of een dolende geest
die niet meer weet wie of wat
hij ooit is geweest
In het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw neemt
de overhand aan de ene kant,
daar kruipen mensen tot elkaar,
grenzen vallen…
De vruchten zijn geoogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 De vruchten zijn geoogst, nu vallen
ook de bladeren in treurigheid.
Doorschijnend wordt de kruin
en wind doorspeelt zijn takken
alsof die heel de kleurenpracht
voorgoed wil uit gaan vlakken.
Hoe lang staan nu op afstand weer
de dragers die elkaar omarmden.
De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.…
NUïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Genieters van goddelijke momenten,
tijdens vallen en weer opstaan,
in tijdloos levend NU.…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
Muren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
483 Maar als de muren vallen,
dan komt mijn hart in zicht,
Ik draag het in mijn handen,
houd de deur niet langer dicht.
Kijk maar gerust , hoor.
Ja, ik stotter, vind moeizaam ieder woord.
Als ik ben uitgesproken,
Zegt men: “Dat heb ik meer gehoord.”…
leef tijd - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 het leven lacht en huilt
stormend heen en weer
slingert hoop en verdriet
als de klepel van de klok
van ongeloof tot kordaat
nooit te vergeten geluk
drupt angstige tranen
als plots het onzekere
de wandklok van leven
in schaduw vallen laat
de handschoen genomen
in zoektocht naar houvast
wordt de strijd gestreden
om dat te kunnen houden…
Zomer in de stad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Voel jij ook die oude emotie
bij gebouwen die van leeftijd zijn
in de historische binnenstad
nu de liefde voor de regen schuilt
in een portiek, haast zonder regenjas
rillend om de eerste prille zoen
achter brillenglazen haar ogen
mooier dan de wind vertellen kan
druppels blijven naar beneden vallen
bemerk jij ook die trotse bezinning…
Ambigu domein
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 verschijning aangediend
die zich presenteert als feminien
doch boven de bescheiden voorgevel en het balkon
heb ik nochtans geen jurk
mogen bespeuren
coördinaten bevinden zich ergens in Kirgyzistan,
't zou even goed in Georgië kunnen zijn
(waar een werkelijk eindeloze schone van veertig plus
haar oog op mijn profiel
heeft laten vallen…
Rutte, problemenschuiver
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
613 Schammenkamp
“War-on-Drugs” is een leugen
Een zoethoudertje voor hen
die braaf werken en leven
die pareltjes kansen geven
Een “War” is bruut, niet humaan
Geen massage in lauw sop
Wie gepakt wordt, gaat er aan
De lijken stapelen zich op
Dealers direct aan de galg
Gebruikers een laatste kans
En als ze die verknallen
Zullen ook hún koppen vallen…
Bitterheid...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Ze vallen tussen doornen.
Worden doorstoken en verstikt.
Wie zal het bloeden stelpen?
Dan is er alleen de stilte van de dood.
Een stilte zonder een woord.
Is dat wat mensen wensen?
Niet het lachen en spelen van een kind?
Waarom verlegt men levensgrenzen?
Waarom wordt geluk vermoord?…
Afscheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 De eerste gele blaadjes vallen al,
ze maken me droevig, ja weemoedig.
Het omgekeerde van de lente met
bloesems die de bomen sieren.
Zo gaat het ook met mooie dingen
in dit leven, we moeten loslaten
wanneer de tijd daarvoor gekomen is.
Niets blijft voorgoed en mensen worden
ouder, trager, vergeten ook wat hen
ooit boeide en doet leven.…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 De wind schrijft zonder woorden dat
er straks nieuw leven komt maar
dat ook nu nog eerst heel veel moet vallen.
En ieder mens is eenzaam op zijn eigen wijze
al is er vriendschap en verbondenheid.
Je kent jezelf niet eens, je diepste wezen
blijft ook voor jezelf verborgen in de tijd.…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 Ik heb me aangemeld voor Rottumerplaat
Het aanmelden zelf is al een feest
Of ik mee mag, dat ga ik nog horen
Maar de uitnodiging is al een bekoring
Als ik niet slapen kan, denk ik aan die plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag…
Damocles redt...of niet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
473 Het zwaard van Damocles zal pas echt vallen
als over voors en tegens is bedisseld
en alle argumenten uitgewisseld
tenzij het oordeel u niet zal bevallen
Dan krijgt u van de rechter nog respijt
het uitgesproken vonnis aan te vechten
het pleit toch in uw voordeel te beslechten
al kost het u salaris en veel tijd
Doch gaandeweg...nog staande…
PLECHTIG KLINKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Leiders van het wereldbestuur
smullen in de paleiszaal
van zeer uitgekiende spijzen
waarbij roerige woorden
over dreiging geweld
verlangde vrede vallen
glazen edelste wijn
omvat door handen vol spanning
dansen met luchtige bogen
de fraaie kelken
slaken klokkende kreten
als gesmoorde fazantenroep
geurig golvend
bezingt…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Elke dictator die oprijst,
zal ooit vallen.
Neem dit nachtelijk gewauwel
niet te serieus,
fluistert hij verder.
Ik moest iets schrijven
voor mijn volk.
Misschien herinneren ze me,
op een slapeloze nacht.
O, mijn volk,
nu is het tijd
voor vergeving.
Voor liefde.
***…
SPOOKFESTIJN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
611 In Antwerpens schone dierentuin vallen
bij talloze verblijven met blij geplof,
waarbij de bewoners roepen vol lof,
zich graag gevende geurige ballen.
Binnen graasruimtes, luchtige stallen
en woningen van rovertjes klinkt dof
het rollen van lekkernij door zand en stof,
zal allerhande dieren bevallen.…