3835 resultaten.
Halsbandparkieten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
901 Haagse CDA
dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na
wat doen zij meer dan stelen en bedriegen
hun luid gekwetter is toch al te dol
ze luieren, ze eten en ze vechten
ze fokken maar, bedreigen onze spechten
het luchtruim in Den Haag raakt overvol
verwijder a.u.b. dit groen gespuis
al hebben zij dan mooi gekleurde veren
wij willen deze vreemde…
Laat de liefde blijven branden
hartenkreet
2.1 met 25 stemmen
2.745 Laat de liefde blijven branden
laat het vuur niet blussen
door vreemde kille handen
blijf elkaar altijd kussen
voor je de deur uitgaat
voor je 't weet is het te laat
Wees zachtmoedig en eerlijk
dan is het leven heerlijk
geen leugentjes om bestwil
want die maken het verschil
Houd het vuur brandend in je hart
blijf de olie der liefde schenken…
Een verdoolde.
poëzie
3.1 met 24 stemmen
8.451 Nu is zij dood - -
ze was van mij,
ze leefde jaren aan mijn zij
en kende nauwelijks mijn taal;
haar leven was een vreemd verhaal.
Zij kwam een avond met een lach
en bleef ook na de eerste dag;
zij is mij met een lach verschenen,
na vele tranen ging zij henen;
ik gaf haar meer dan kleed en brood…
Nu is zij dood!…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug.…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.3 met 169 stemmen
178.449 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen - en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid -
het was een vreemde trieste…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
Vlindering
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.150 veel meer nodig
want bij jou zijn is meer dan fijn
genoeg kan ik niet zeggen
want delen is ook jouw wensen
in vervulling laten gaan
maar nu zijn vingers ineengeslagen
en dansen lippen op elkaar
de tijd is nu gekomen
om alle schroom weg te slaan
en te genieten van je hart
ik glij weg in roze gedachten
om te kunnen toveren met jou
vreemde…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 Gedurende ontelbare heldere momenten
Bekruipt mij het vreemde gevoel
Dat ik je al jaren ken
Voel de adrenaline die ons weerzien
Duizend keer zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover…
Aan de wegrand
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.036 Gesloten vreemden achter deuren
In de grijze avondrand
jagen mijn schaduwen me
achterna wanneer twijfels
de steegjes slopen
van de grauwe nacht.
Verscholen mensen achter ramen
De stilte zoekt een weg
in mijn hoofd,
het bloed kronkelt
over de dorpels
van mijn ondergang.
Deuren wankelen,
ramen verdwijnen,
gebroken glas.…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 een
jonge bek zo maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar is de warme vouw
van wijsheid en ervaring
die lachend open ging
heden zie ik jeugd
die alles nept
uit mijn verleden
ik ben een vreemde…
Winterse Nagalmen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
922 Vreemde lichtsignalen van onbekende bronnen.
Blijkbaar dwaallichten die het onaangename beschenen.
De winterse nagalm die verlichting geeft aan de onbekende goede weg.
Heilzaam voortwaarts. Genoegzaamheid en opluchting.
Daarom doordringbaarheid, vooralsnog en voor altijd!
Gewenste goedhartigheid en wijze vervolging.
Zodendijk manifestaties.…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 duinen bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend…
Ik ben de zoeker
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.827 Ik ben de Strever naar het Ware Zijn,
Ik ben de dronkene van `s Levens wijn,
Die wonderlijk-krachtig mijn spieren staalde
Wen ik, als onverschrokken duiker, daalde
Tot in de krochten van het Diepste Zijn,
Waar ik dan uit meebracht een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen, straalde :
Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn…
SM Sufferd
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
10.410 doet je anders voor
je brieft me lieve woordjes
waar ik me eigenlijk aan stoor
ik weet wel wat jij wilt
Sado - Macho - Samen
maar je komt er niet voor uit
je wilt het niet beamen
snap je het echt niet dan
de wereld is een luchtkasteel
geen mens die nog oprecht is
van sprookjes blijft niets heel
dus pas maar op met sms
er zitten vreemde…
trouw met sprieten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
8.705 dagen de mens regeert
je raakt elkaar's gevoel in sprieten
een heer vroeg een mevrouw in het echt
om een bakkie leut te doen gezellie saam
's middags in koffiehuis de santenkraam
weet je wat de dame toen heeft gezegd
kan ik niet doen want ik ben al aan de man
men zal er schand van spreken ja en wat dan
kopje koffie kan niet met een vreemde…
Voelde levend vingers sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 levend
vingers sterven
vegeteerde zonder greep
niet nog een week
het was wat jou betreft
wel mooi geweest
je opende een deur zonder
lijdzaam af te wachten
we hopen dat je binnen komt
met het laatste van je krachten
wij drempelen een levenlang
weten van jouw laatste gang
maar donkeren in volgen omdat jij
ineens verdwijnt in vreemde…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 door duisterend licht omsloten
wiegde mij het kleine bootje,
het water murmelde verhaaltjes,
zacht zong het riet
het werd mij vreemd te moede:
een onbestemd verdriet
sloop binnen door mijn huid,
nestelde in mijn botten.
veelvuldig sloeg ik de riemen uit,
roeide tussen heden en verleden
eindeloos heen en weer.…
Het kind en de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.589 Waar waren pa en ma, dacht zij vreemd loom.
Zij zag iets bij de preekstoel aanbelanden –
een kleine kist waarin zij wist haar droom...
zij voelde zich in droefenis verzanden.…
Stiekem vreemdgegaan?
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.450 Als je gevoel je dwars gaat zitten
omdat je stiekem bent vreemd gegaan
Wil je dat het liefst eerlijk opbiechten
maar je moet hier even stil bij staan
De reden dat je het wilt vertellen
is dat het van binnen zo gaat knagen
Je hoopt dus dat door het te delen
jij de pijn beter kunt verdragen
Je zal hem dan heel veel pijn doen
maar jij wilt…
Verharding
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.896 Het fluisteren was jij al gauw verleerd
Maar had die houding snel aangenomen
Als een vreemde meedogenloos hard
Zomaar op een dag mee thuisgekomen
De aanhaling afgewezen ongewenst
Je blik sprak afschuw in vele delen
Het boek was uit zoals je gruwend zei
Ik zou met jou nooit meer liefde delen
Alles overpeinzend vraag ik mij nu af
Mijn tranen…
Pools intermezzo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 illegaal in het Poolse land
- zijn verstand afwezig toen hij
afreisde naar dat vreemde land zonder
paspoort, niet elke identiteitskaart
kan zomaar afgestempeld worden -
zoekt hij de nacht op
een auto vol autochtonen voert hem
onwetend en welvoeglijk welwillend
naar de open meren van een stad
- waar bedelaars enkel nemen
en altijd vergeten…
TERRA NOVA
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.048 ik bouw een tent
waar ik maar wil en kijk door vreemde brillen
ik observeer als een geheim agent
en zo verdwijnen langzaam de verschillen
er groeit een landschap in mijn geest; het went…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 worden winterstil
verdwijnen maanloos in grote ogen
door het treurlied, in mijn ziel bewogen
omdat je dode wereld niet rusten wil
die avond breekt het licht aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld
worden haastig en vreemd…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…
Zoeteke
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.103 Ach mijn schatteke
mijn blommeke
jij speelt zo lief
het zonneke
deelt liedjes uit
aan vreemden
leeft je leven
vervolmaakt
tussen vier lijnen
van de tegels
waar je staartjes
zijn als vlegels
en je ogen
dondersteentjes
waar je moeder
over waakt
Ach mijn zoeteke
mijn polleke
je rent je
lieve bolleke
met een glunder
door de wind…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 Is het zo
dat jij mijn verslaving bent
en ik tracht te minderen
maar het steeds meer wordt
dat het mijn huid naar binnentrekt
bloed doet branden
gevangen in een vreemd verlangen
als een bij rond honingraad
en is het zo
dat er geen feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 lichaam
wees lief voor mij
wees bedding voor dit vreemd getwijnde leven
wuif naar mij met armen
vol schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door…
En de echo zal niemand horen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
871 als ik de poort achter me sluit
genoegen neem met bedelbrood
en water uit de bron,
platgetreden paden bewandel ,
me vreemde kruiden eigen maak,
hou me dan verdomd niet tegen
schurk niet tegen me aan
als een schurftige neerhofhond
die kwijlt uit zijn ouwe bek
doe alsof ik je nooit eerder heb gekend
en leg me geen strobreed in de weg
zwaai…
een ondergaand onderonsje
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
657 zoals een vuur in beweging
dat naar buiten groeit, bezit neemt
van een opgaande zon die dronken
van dwaasheid het tijdelijke beleeft
en de horizon vleit met zomer en lichtjes,
zo welkom als het raam waardoor je
de zee hoort zingen, tot diep in dromen
en het begeerlijke van het water
en nadien, ter plekke
zichzelf niet meer vindt
in een vreemd…
"Herken Jij Mij ?"
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
871 Spreek ik in
een vreemde taal?
Is mijn stem
soms veel te zacht?
Zijn mijn woorden
overbodig?
Of niet dàt wat
men had verwacht?
Praat ik tevéél
van gevoelens?
Gedachten die men
niet herkent?
Wens ik te vaak
op een wonder?
Dat een ander
mij ook ziet...…