Alle inzendingen over zo koud

5945 resultaten.

Sorteren op:

scherpe kant, botte rand

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.689
op het eindeloze pad koos hij teveel voor richtingloze deuren tijdloos balancerend op de botte rand van het scherpe mes in te harde realiteit in zijn dromenwinkel ruilt hij oude idealen voor verse dromen van een mooie stilte tegen redelijke prijs niet bang meer zijn voor lonkend leven duistere gedachten over koude dood die wegsmelten…
Gerardo15 augustus 2006Lees meer >

bevroren maanlicht

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 646
achter het vroeg gesloten raam bedrijf ik onverschillig de liefde met roestbruine windvlagen die dode vogels laten vallen tussen bewust verzwegen verzen het huis kreunt niet langer meer om de lege kamer, waar doden ’s avonds wederkeren om slapeloze nachten te vergezellen naar een koud beslagen vlakte de verte duizelt op mijn huid en ik…

Nooit meer

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.561
Nooit meer mijn koude voeten bij je warmen, of die ‘voor het slapen zoen’. Nooit meer met de kinderen spelen, met de voetbal of de blokken. Nooit meer elkaar vervelen en ach ik zou jokken, als ik vertelde dat er nooit een vervelend woord viel.…
an terlouw30 september 2006Lees meer >

Brandstapelgekte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Hoe tegenstrijdig is het doden: met vuur maakt hij je koud.…
Aubrey28 september 2008Lees meer >

mijn stervende hoop

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.301
intens zwart was de nacht terwijl de maan achter de wolken riep ga niet ga niet op weg in je droom die verloren is sinds gisteren aan de horizon gezonken was in het zilt het bed was koud en de winter liet me weten dat vluchten geen zin meer had en zodra ik het verloor van de slaap kwam ik terecht op de gletsjer van vervlogen dromen en…

moederhart

hartenkreet
2.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.715
tot jij mij plots verstoot heel hard en koud: weg is ons leven saam geen glimp nog van jou, helemaal niets. rest mij alleen nog pijn en verdriet. hopen is al wat ik nu kan ooit komt het toch wel goed? jij bent mijn kind mijn vlees en bloed. dag en nacht ben je in mijn gedachten. boos ben ik en ik wil je verachten.…
gerda18 januari 2009Lees meer >

dromen

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.288
En nu nacht op nacht Blijf ik ernaar kijken, Mijn dromen die het koude steen verzacht, Maar nooit meer bereiken. En ook jouw dromen, die voortleefden in jouw hoofd zijn nooit uitgekomen, Want mijn verzameling Heeft ze... al te gauw beroofd.…
N&C7 februari 2009Lees meer >

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
ik gaf haar de naam zilveren bloem gewond lag haar koude huid op de te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

Begrafenis

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.003
Verlaat het rijk van de rot waar monden die koud zijn als was rond de tafel kauwen op wat van je rest - handen klapwieken trage motten rond je schedel, liefde duizelt als sigarenrook omhoog tussen de onscherpe messen van woorden - en ga de tuin in. Daar lopen ze ook. Ze zijn jong hun dunne armen wit en onhandig. Ze zien je niet.…
Esther Jansma26 februari 2020Lees meer >

Parende paren

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.232
Dwingend dringend zijn haar bekken verkrampte benen die verwurgen trekken Zweet tussen geplette borsten waarop ik steun half geopende natte lippen smoren mijn gekreun Gelijk in het ritme van de Bolero Parende ongeremd tijdloos geil ineen Zweet laat zilte druppels druipen Langs billen borsten de beslagen ruiten Emotieloos koud klinkt haar…

ik zou je willen houden

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 849
de wereld eens zo luid ik trek me terug schik het huis naar het noorden genoeg tot alles en tot waanzin naast geraamtes; het lege staren, de weg terug het verwensen van herkenning en de diepte binnenin mensenvreemd en daarna verdwenen draag ik het gevloek op heupen of waarin ik ga geloven weerloos woon ik samen op koude…

Geheime liefdes

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 704
stukken verdriet dacht ik in steen een beeld te geven mijn werk brokkelt af de dagen zijn gekrompen handen in gepeins verzonken ik hakte op herinneringen in maakte een sterk begin het is bij pogingen gebleven liet mijn harten bloeien maar de stenen bleven koud er konden weer geen tranen vloeien sleep mijn puin naar de ravijnen die…

Halverwege, de dood

gedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.953
Nu sta ik hier en ligt zij daar, koud, zij - en ik bezweet van zomer, haast en gêne. Zij lijkt een beetje op een zonnebloem: gebruind gezicht, blonde haren, nog lang niet uitgebloeid, toch geknakt. Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust. Niet stuk, niet beschadigd, niet ziek: kan nog heel goed bloeien in een vaas.…

Prinsjesdag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.123
ontpopt zich soms met veel verbeeldingskracht als een gezworen vijand van het goede de draagster is bij voorbaat al verdacht ik hoor de woorden die ik reeds bevroedde orakeltaal van koninklijken bloede het onheil dat een ander heeft bedacht de klaagzang van het ganse kabinet bezorgt mij rimpels, hoofdpijn, grijze haren er wachten ijzig koude…
Daan de Ligt15 september 2009Lees meer >

Ketterij?

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 545
retoriek van roze biggen, verwent te wroeten tussen wortels van de romantiek, de borst gewent naar de verlichters, met het gezicht in gewoelde letters van de zinnen, ketters van regels en van lichtsporen in het woord, in gestreden voren wordt nooit onderhandeld, gewoekerd, welgeschapen, wat meer is dan enkelvoud, de dood is koud…
pama29 oktober 2009Lees meer >

j'accuse l'église

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
waarom heb je nou niet gezegd dat je van plan was dood te gaan ik had je zo graag nog even geknuffeld nu lig je daar in dat koude graf en ik mag er enkel voor staan met zoveel mensen om ons heen die niets weten van mijn straf niets weten van mijn pijn van de warmte die eens was en eigenlijk niet mocht zijn toen we tot de vrees voor paus en…

wintergast

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 612
kom bij me wees nog één keer wintergast je neus zo koud die blossen na het schaatsen op je wangen ik ruik de winter zie de honger in je ogen als ik langzaam wanten van je handen schuif kom vlakbij me zitten laat me nu opnieuw het vuur opstoken vertel me van je leven de uiteindelijke keuzes die je maakte en de vrouwen die je hebt…
annabel21 december 2009Lees meer >

Largo bij sneeuw

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 631
Wit en langzaam nog veel witter daalt er iets van boven neer, zingt van stilte, wentelt, wemelt, adem stokt en ziet plots weer hoe de mensen langzaam lopen, heel behoedzaam en alert, groeten niet of haast onmerkbaar bij de koude winterpret die de dagen vult met weemoed, - kindertijd is ver van hier - maar 't verlangen blijft in leven.…
Adeleyd10 februari 2010Lees meer >

Vreetzak

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
de schranzende kaakmalende eetbarbaar rijt het uitgestalde koud buffet aan stukken zet zijn tanden in alles wat smaakt of niet matigheid is voor hem een ijdel woord eet niet de hoeveelheid beleefde honger overvol bord beladen met smakelijke spijzen bewaakt hij met argwaan en achterdocht vork en mes in gewelddadige aanslag happend, malend…

biografie van het tegenlicht

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 615
dit is mijn stem, zei je ik zwijg en graaf me in jou omdat niets ontbreekt aan onze stilte ook al sijpelt water uit de achterflap; uit noodzaak omdat tijd zich verontschuldigt bij het stervend licht en ik me lokken liet door de verste grenzen zoals koude bladeren langs een winters strand die in de horizon verdrinken dit is mijn…

Langs de zee.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Na een koude winter komt er steeds weer een warme zomer. Dus lopen wij hier langs de zee samen gelukkig en tevreden.…

GEVECHT VAN EEN ARTIEST

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Ik schrijf stilistisch dat je d'r koud van wordt. Alleen laat ik tranen met tui- ten, omdat niemand me wil le- zen. Ze zeggen allemaal: 'we fucking hate it'. Dat is niet erg, dat is goed voor de moraal, zo- lang ik maar kan duiken en hoog kan opspuwen het mooiste koraal!…

De gevallen zoete

netgedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 610
als stilte toeneemt in mijn lege huis hoor ik vaak sterker de verre zilte wind; alsof de zee je wegspoelt met wat koude kant geruis zodra ik de hoek om ga zo lijkt wordt mijn kleed begraven in schuld en boete zo lijkt ik mag mezelf aan tranen laven als een gevallen zoete dood verschijnt uit leven; het aardse niet vreemd maar…

Bespiegeling

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Jouw kennis verlaat het koude lichaam dat ook snel vergaat. En vader die ooit op moeder deinde kon nooit bevroeden, het ongerijmde feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…
J.H. Booij6 oktober 2010Lees meer >

Zaterdagmorgen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
De daken zijn wit, Het heeft gevroren Alles is stil en koud. De zon tekent met haar warmte, Zwarte strepen op het dak. Het wordt een zonnige dag. Mijn buurvrouwen aan de overkant Hebben het rolgordijn nog dicht. Er roert zich nog niets. Het huis moet eerst opwarmen, Voordat de "besjes"zich vertonen. Ik ben dus wel vroeg op.…
Antje10 november 2010Lees meer >

Als een kerstmysterie

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
horen * zij is een roepende over winterse velden met statige galm zonder dat men haar nog ziet als hemelse bruid * gedragen door een stenen verleden en echoënde psalmen, naar verluidt * maar laten we ons nog verwonderen door eenvoud en mystiek ik zou het niet weten: zie zoveel koude…

Decemberoffensief

gedicht
2.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.637
Alleen de allerergste wanhoop is zo koud als deze slotgracht; dit verdraagt geen mens die niet bevroren is. Soldaten hebben pijn die zij niet voelen, bloed dat niet vloeit, grimmig gevecht met slechts een schijn van woede. Krakend verscheurt een paard het ijs, galop gestold. Alles zit klem en nooit komt het meer goed.…
Anna Enquist20 december 2010Lees meer >

waar we waren

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 613
vreemd blijft het om het bed te zien kussens liggen stil, haast gerangschikt als museumstukken in een eigenaardig, oud licht het wordt koud, killer dan buiten ook dit schrijven kost meer tijd zoals de weg langs muren en loze lakens het doet pijn wanneer jij beweegt in een veranderde blik en ik vecht voor eigen recht de hemel leeft met…

Rondeel

gedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 15.779
's Verleden levens koud en heet Voelt men zich in de loop der tijden Vanzelf gelijk het uur ontglijden. O jeugd, was 't dit waarom men kreet? Men wordt een ding en men vergeet.…
J.C. Bloem13 februari 2011Lees meer >

Ik heb de winter begraven

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 561
ik heb de winter begraven spade voor spade heb ik haar toegedekt en op de oude, koude laag zal de iris in warmte bloeien blauw als een lentelucht waarin de vogel weer haar vleugels strekt en wiegt vliegt naar een stek de vertrouwde plek waar ontluikende knopjes zich vormen tot een bladerdek door de verste verte beieren vertrouwde…
Hilly Nicolay27 februari 2011Lees meer >