5125 resultaten.
wildebeest van onrust
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
602 opnieuw besluipt het
wildebeest van onrust
de poorten van mijn ziel
en maakt zich in mijn botten breed
jaagt grenzeloos verlangen
voor de secondewijzer uit
tikt de dagen voorbij
laat je drijven - tikt ze
ga maar mee
op golven van passie en zee
geef je over aan aarde en vuur
op' t kompas van je hartstocht
zolang als je adem je draagt…
Bij nader inzien.
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
695 Je moet mijn adem wel haast voelen
en met gesloten ogen
ruik ik je heerlijke vel.
Nee, vrees maar niet,
ik maak geen misbruik van de situatie,
je bent en blijft ten alle tijde vrij
Tenzij je je omdraait,
en me als aanmoediging kust
Want dan ben ik van jou,
en jij van mij...
dát dan natuurlijk weer wél.…
Parfum
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 Ik adem de geur
heel diep in en
sluit voor even
mijn ogen.
Mijn hele lichaam
begint te stromen.
De prachtige
bloemen kleuren zee
vlak voor me
zie ik nu pas scherp
in zijn volle
schoonheid.
Mijn wandelpassen
worden heel
zachtjes en
behoedzaam.…
"Goedemorgen, zonder zorgen"
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
5.411 Je warme adem
over ons bed,
ik moet bekennen
het voelt goed.
Het voelt fijn
en erg geborgen,
ontwaken hier
elke morgen.
Goedemorgen
mooie nieuwe man,
wat stráál je
vol goede moed.
Je warme blik,
je lieve stem,
ik hoor je zeggen:
"dit is voorgoed"!…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 slierten mist
de dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen
het vuur en warme zand
trekken naar binnen
ik adem…
STILTETAAL
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
699 ze rollen af en aan, langs de tijdlijn van dromen
langs een ogenblik van slaap
een murmeling glipt door zachte lippen
als een woord dat nooit gesproken is, harteloos
toch lief
als een stille brief vol letterloze klanken
zucht de nacht rond ademen
de beelden die ze geeft dragen hun geheim
veelzeggend
in leegtes vol besef ontwaakt een…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
De halsketting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 We hadden ons eerste afspraakje
en toen droeg je deze, je was zo mooi,
je benam mij m'n adem ermee, wist je
dat? Ik, lompe boer heb het niet gezegd,
nu kijkt die ketting mij zo stil aan, het
is haast niet te verdragen, mijn schat.…
de zucht der krotten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 en weer voel ik die wind
waaiend uit vergeten landen
geen streling is het, of aangenaam
het is de zucht der krotten
en hun bewoners, de vechters
gezichtsverlies van een wereld
die een eeuwige winter baart
waar zomer slechts een aantal treft
en geld en het gewin der banken
of dat van de industrie en leiders
weer voel ik die adem van vragen…
GODALLEMACHTIG
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
722 Zij ademen steeds
de grenzenloze liefde
van en voor ieder.
De inspiratie
haal ik uit mijn ervaring
en die van ieder.
Zelfs in de waanzin
ligt nog de wens verborgen
naar ieders geluk.…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
DE AVOND
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.177 Je adem zoemde in mijn oor
en zong er wijzen, zacht,
de zee weedroef neurde erdoor,-
...heel donker kwam de nacht.…
Een witte ochtend
gedicht
5.0 met 950 stemmen
22.788 Een hartstochtsloze en totale aanwezigheid
maakt zich nu kenbaar en het is
of in een diepe adempauze van de tijd,
dichtbij, een pasgeboren kind
zich stil, volmaakt en ademend bevindt.
------------------------------------
uit: 'De Oude Kustlijn', 2002.…
Globaal of alleen verbaal?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Oude wereld haalt
de bruggen op, ademen
onze mussen vrijer?
Zinloos geweld perst
verwachting en schrale hoop
tot bittere sappen.
Vrouwen, kinderen
weven dromen, waarover
de wereld struikelt.
Religie wentelt zich
in ethiek, haalt haar vangst op,
oogst is ondermaats.…
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ontsproot voor mij
verblindende schoonheid
nam mij het licht
elkaars zoete adem…
De pluizenbloem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
577 jij bracht mij
de pluizenbloem
een lange adem vol met wensen
ik wees jou
de holle weg
een stilteplaats voor mensen
wij lagen
op de heuvelrug in vergezicht
0nze kussen kaatsten licht
paradijsden zoals
de schepper heeft gezegd
legden onze schaamte weg
ook zonder appel en de slang
duurde het niet lang
er trok een wolk voor de zon…
De dagen van mijn leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 dagen van mijn leven
heeft U te boek gesteld,
U bent met mij verweven
mijn dagen zijn geteld,
U zag van lang tevoren
mijn vormeloos bestaan,
nog voor ik werd geboren
gaf U de richting aan,
ik ben in U geborgen,
uw trouw, uw Vaderhand;
ze zijn er elke morgen
als dauw op dorstig land,
uw zon zal mij omgeven
in zorg, verdriet en pijn,
uw adem…
Ik heb het raam dichtgedaan
gedicht
2.5 met 26 stemmen
7.795 Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
-------------------------------------
uit: 'de kant van de zomer ', 2007.…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
Nog even
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
547 staat
tot rusten te neigen
ze staart mij immers aan
zou ze mij mogen
met mij willen slapen gaan
ze zal zeker ruiken
naar late herfstrozen
en haar borsten
willen een lentebloesem tonen
het zijn mijn lippen
die naar tederheid dorsten,
kon ze maar in mij wonen
zo draagt mijn grijs
nog een jeugd op handen
al is het ademen…
Rood onderstreept
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 ik lees het boek
adem je woorden
proef de nuances in jouw geluid
tast naar gedachten
die fluisterend tussen de regels
op mijn ontdekken wachten
zie je lach
in donkere ogen
en jou na cryptische zinnetjes blozen
ondeugend frivool
dansen de letters
rood onderstreept hun eerste viool
in prachtige scenes
weet je het drama met spirit…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
Het rijpt….?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
676 Als bloesemvuur
van een late jeugd
zich meldt,
versnelt de adem
van de vreugd als
aangevroren rijp.
Ontdooit in het
uur van ouderdom,
vrome wijsheid
rijpt zich in mijn
borst en wordt
waarschijnlijk
de laatste straf.…
Als vloeiend water
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 hoe meer ik de chaos zie
als opsomming van diversiteit
waarin antwoorden
uit het geheel
liggen besloten
is de weg die mij
door onzekerheid leidt
de juiste de gang
naar ontspruitende loten
als ik de massa
een weg door de trechter gun
en mijn ademen daar op richt
dan zal een nieuw antwoord,
ook al is de straal nog zo…
februariblues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 één, twee stappen sneeuw
de vorstlucht nijpend scherp verschraald
ik proef hem niet, de koude lippen slechts
geopend voor mijn adem
winterwrang betaalt een vlijmende illusie
gehandschoende dromen
weggestopt in wollen shawls
hun paisley als motief welluidend
warm
ik voel me arm
en rijk- gelijk mijn oude zomers
bloei maar weelde, in elke…
VERWAAIDE WOORDEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 Buiten op de dijk
als tegen de wind geleund
adem naar binnen slaat.
Ik sprakeloos en
stom geslagen
verbeten richting lief
De woor
den zijn ver
waaid,
niet
ver
der
kom.
BULDEREN BLIJFT
Je binnen blijft wachten in stilte.…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend…
Binnenwereld...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 De lucht snuift in subtiele trilling jouw adem,
en als duizenden speldenprikken slaat verlammende stilte toe.…