Alle inzendingen over herinneringen

6818 resultaten.

Sorteren op:

Wonderlijk

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.534
Wonderlijk is 't in 't holle van de nacht, Plotsling te denken aan zoveel beminden; Als in de duistre wereld van de winden, 't Zwalpe element ligt met gebonden kracht. Dan komt zich al wat ver is weer laten vinden: De handen, de gelaten der beminden, Als in een gloed van lage kaarsen, zacht. Smartlijke vreugd te sturen naar die schijnen.…

mijn kleine leven

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.376
mijn kleine leven verkruimelt in de krimpende vuist die heet: tijd hoe ik mijn lijfje tegen zijn vereelte handpalm smijt opnieuw opnieuw wil ik met mijn voorhoofd door zijn vlees en pezen heen ik blijf hier niet ik ben dit niet dit verrimpelde kind dat handenvol tanden verliest en mandenvol haren o kon ik toveren ik klapte in mijn handen…
Eva Cox30 juni 2025Lees meer >

1944

gedicht
3.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 14.771
De week voordat mijn moeder gehaald werd op haar duikadres was ik bij haar met mijn zoontje elf maanden oud ze nam hem op schoot hield hem met een hand omklemd en legde met de andere een plaat op de grammafoon wil je even? vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schommelen zie je wel zei mijn moeder hij is muzikaal…

van oud en nieuw

gedicht
2.3 met 115 stemmen aantal keer bekeken 19.844
vuurwerk spat uiteen in bont gekleurde kringen als de herinneringen van vandaag worden ze langzaam vaag - en morgen, morgen zal de merel weer opnieuw gaan zingen.…

En wat dan?

gedicht
2.5 met 116 stemmen aantal keer bekeken 31.942
Wellicht in uw herinnering zal ik stollen verstijven, niet lang meer blijven maar verbleken tot verleden en wat toen? Te doen? 'Het was waar' zult gij zeggen 'hij speelde met woorden als geen ander maar wat heeft dat te betekenen.' Zo bleek zal ik zijn. In u... en wat dan...?…

Binnenbrand

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.945
Beelden, beelden, zo helder en geheim dat ik op slag verstijfde - elke boom, het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens, ik viel meteen twee dijen in toen ik het vond. Pas later kreeg het een verhaal. Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op? Wie engelt me het bed in? De meisjes onder mijn matras, die zijn zo snel, die bliksemen op mijn…

ik hou van mensen die blijven...

gedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.620
ik hou van mensen die blijven, zei hij, we stonden samen onder het afdak te turen naar het kantwerk van de winterbomen en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd, langs vergane boomgaarden, nabij tere beken, voor een gesloopt huis hield hij halt en keek heimelijk door het venster…

Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.812
Een zonnige middag, we kunnen naar buiten gaan, daar verliest niemand iets aan. Ik laat je eens straat zien waar ik als kind doorheen liep, er stonden toen geen bomen of ze waren heel klein. Toen ik een kind was maakte ik een hengel van een stok en een touw en een gebogen spijker. Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan de…

Zee-kerheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Langs strand en ruisende branding zacht ritmisch met de golven mee omsloten door behelmde duinen komen mijn gedachten in schelpenecho uit kosmische oorsprong terug vanaf regelmatige deining over water roepen duizenden stemmen aan van wat achter de horizon ons wacht in een toekomst om naar te leven klinkt vertrouwen voor lichte dag.…

Herfstochtend

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10.330
Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen door alle wateren zul jij komen alle oerwouden op alle wegen in elke droom die ik me niet meer herinner je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst Ochtendstralen verwarmen de kamer als gouden eekhoorntjes…
Ingrid Jonker23 september 2026Lees meer >

Wandeling

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.058
Het kan zijn dat ik deze wandeling vannacht ook al heb gemaakt het kan zijn dat deze omgeving al vaker in mijn geheugen is geweest kortstondig of langdurig maar het spoor dat mijn voeten maken lijkt niet op het spoor dat mijn voeten volgen de vogels in de lucht zijn donken van gistende bessen. ----------------------------------…
Martin Reints13 november 2026Lees meer >

Zeemansliedje

gedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 8.442
Toen ik klein was droeg ik een matrozenpakje mijn moeder nam me mee naar de vijver in het bos daar aan een touwtje liet ik mijn zeilboot varen de bomen ruisten de wind kwam van zee nu is het vele havens later en mijn moeder dood nooit vond ik meer zo'n veilige ree ----------------------------------- uit: 'Een oud geluid', 2011.…

Hohner

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.773
In een la van de keukenkast lagen de sigaretten van mijn vader een boekje over eerste hulp bij ongelukken (een man is uit voorzorg op een plank gaan staan en trekt met een wandelstok de elektrische draad van het lichaam van de geëlektrocuteerde ander) een alarmpistool – veel dat mij is ontschoten en een mondharmonica van het merk Hohner –…
Wiel Kusters14 november 2025Lees meer >

Facetten en face

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Ik tast jouw foto af, wie je was is mijn fantasie, ik heb geen contact met jou in dat bloemenveld bij Merano Je keek mij vragend aan op dat ogenblik, op deze foto van mijn en jouw gedachten sindsdien tijdloos ingevroren op de rand van een zwarte eeuwigheid Ook mezelf aftastend in de spiegel, zie ik wie ik lijk te zijn en niet wie ik…
Zywa13 juli 2019Lees meer >

eindeloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
nu jij hoger dan hoger bent in de oneindigheid van de horizon kijk jij vanaf de overkanten tijd naar het schitterende vergezicht van wat jij ons in liefde erven laat dat alles is verbonden aan herinnering waarlangs wij blijvend wandelen mogen in de stilte van de tijd koesterend wat jij ons van harte bent geworden de man vader en opa die…

Draken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Het is gewoon weer dat fragment van in pyjama zitten schoongeschrobt door mama tandjes net gepoetst Paulus de boskabouter luisteren voor Eucalypta huiveren en hupsakee dan gauw naar bed zie je de draken op de muren vuurspuwend en schuimbekkend happend naar je kinderhoofd dat wegkruipt onder zware dekens waar is je teddyhond gebleven…

Ik wil niet herinnert worden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
Hoe wil je herinnert worden als je dood en begraven bent? ik wil niet herinnert worden na mijn crematie en ook geen urn tijdens mijn leven waren mensen mij al vergeten, al lang vergeten dus ik wil niet herinnert worden na mijn dood, na mijn verlijden na mijn overlijden, na mijn lijden want vergeten zijn doet pijn, zeer doet grote…
Jean Fermate30 september 2019Lees meer >

Geen nostalgisch gezaag

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
Waarmee ik speelde deed er ook niet toe, de blokken, poppen, middel slechts, nooit het doel, ik herinner mij gevoel bij mensen, volwassenen, hoe zij waren voor elkaar. Vooral veel blikken zijn mij bijgebleven, de pijnlijkheden die ik zag in ogen om mij heen.…
Ludy Bührs19 oktober 2019Lees meer >

Memoires

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 688
Hoi pap,hoe is het met jou, lang niet gezien. Als ik aan je denk,kijk ik omhoog,in het blauw, om ff te memoreren en wat ik weet even terugzien. Had je graag wat beter leren kennen, klinkt raar,maar je werd geleefd. Je wilde graag een ieder believen een soort "verwennen", een nobel streven,totdat jijzelf het uiteindelijk begeeft. Je humor…

Onze zintuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Herinneringen veranderen in leugens en bedrog. Dagen die wachten omdat ze ongeboren zijn. Verwachtingen veranderen in illusie en misleiding. Overmoedig grijze hersenen denken te weten wat denken is. Denken dat gisteren en morgen werkelijk bestaan. Zintuigen weten wel beter. Kennen alleen nu, vandaag! Willen bewuste wegen gaan.…

warmend licht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
aan mijn liefde voor jou weet weinig van gehechtheid zijn aan wie jij mij bent geworden en gebleven jou stem hoor ik nog elke dag bij het slaap gaan en wakker worden als vogelzang in de vroege ochtend die ik niet vergeten noch missen wil als een oase van rust en warmte die jij mij bent en blijven zult gehuld in een keur van herinneringen…

Als de dag van gisteren

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Als de dag van gisteren Maar vandaag Misschien wat minder liefdevol Misschien wat minder snel Wat traag En toch: je naam in roze geschreven Ieder plekje van toen Nog altijd van ons. Als de dag Van gisteren Maar stiekem toch vandaag.…

Leven In Kladvorm

netgedicht
4.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 507
ik heb ontdekt dat, het leven in het klad uiteindelijk best goed werkt. ik bedoel: je kan later altijd nog zaken corrigeren een woordje hier, een zinnetje daar: die scène schrappen waarin je in het donker katjes kneep. het woordje - door- vervangen door het woordje vóór - omdat het beter rijmt, ook goed is voor het verhaal, dat je jezelf…

Jopie uit Herbaijum

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 646
Op een ochtend in mijn Friese land. Reed ik met een platte achterband. Als jochie van 10 jaar scharrelde ik oude metalen bij elkaar. De schuur van Jopie was nog ver, maar mijn gedachten waren al in de achterschuur , daar op de half open zolder stond oude kolder-koperen ketels-houten paarden keken mij aan..... Waarom heeft Jopie dat gedaan? Dromend…
Wiebe Baanstra16 september 2020Lees meer >

Ingelijst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
ik vond bij het zoeken naar een lijstje mijn leven in de kast en wat ik zag liet beelden herleven ik zocht wat in een lijstje past stapels vreugde in schaterlach en vergeten momenten uit een rolletje ontwikkeld het lijstje is gevonden er ligt een half leven om te kiezen het lijkt nu ingewikkeld toch kies ik met gemak de meest…

Vogelvlucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
zullen we als ik je ooit nog zie het leven waarin ik je nauwelijks zag in vogelvlucht overdoen zodat ik jou echt ken, en jij mij of ken je nu vanwaar jij bent mijn lach mijn traan, mijn hele wezen zullen we dan eens praten elkaar echt ontmoeten samen lachen alles inhalen wat we hebben gemist zul je mij dan begroeten met heel je…

Gemis

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik ben je geliefde door dik en dun Samen brengen we in gedachten De dagen en de nachten door Genieten van beelden van goud en ivoor Smalle schaduwen die thans voorbijglijden Ons herinneren aan oude tijden.…

Steeds Meer Vroeger

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
groeiende gestapelde herinneringen gestolde stukjes gewezen later het eens bezwommen vruchtwater wat je ooit hebt gekend belevenissen soms zo ver weg dat je ze weer opnieuw opbouwt voorzien van een nieuwe jouw beter passende uitleg je kunt ze mooier maken het je minder laten raken alles beter dan dat wat mogelijk nog komt dat wat…

zo zal ik zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
zomaar kan ik niet vergeten er zijn te veel herinneringen mijn hoofd, mijn hart ze doen gewoon zoals het hoort ik kan ze niet bedwingen maar dat hoeft ook niet even denken aan even glimlachen om ik laat het toe en als het over is en mijn gedachten mogen rusten want ze maken moe dan weet ik dat het over gaat als morgen de…
Erna Kagenaar14 augustus 2021Lees meer >

Muur der Namen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Vandaag adopteerde zij de steen die haar overgrootmoeder uit het luchtledige haalt en haar leven in de herinnering geeft. Mijn hart schreeuwde het uit om haar pijn in ons leven samen, mijn adem stokte opnieuw, zoals zo vaak tevoren, onze tranen mengden zich voor Judith Baruch.…
John Loopstra22 september 2021Lees meer >