48273 resultaten.
Laudato Si
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 U prijs ik om de liefde
die alle zijn omringt;
om dagen en om nachten
en ’t lied dat in me zingt.
U prijs ik om de sterren,
de zon ook en de maan,
de frisse groene bladeren
die nu weer sterven gaan.
U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen…
'Aso-asielzoekers'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 'Aso-asielzoekers' moeten boeten
Ze worden onder extra streng regime geplaatst...
Zet ze maar vast aan handen en aan voeten
Dat lijkt mij wel het adequaatst!
Nog beter is ze gelijk terug te sturen
Ik snap niet waarom dat zolang moet duren!…
Actie 555 en de Groningers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Dames en heren, Nederlanders & Medelanders,
Mag ik
Mag ik iets zeggen
Mag ik zeggen
Dat ik wat moeite heb
Dat ik ietsie pietsie moeite heb
Met de Nederlandse Landelijke Actie
555 ‘Help slachtoffers aardbeving’
Natuurlijk doneer ik op giro 555
Want ik leef mee
Ik geef wel
Ik geef gul
Ik weet wel: Het is onvergelijkbaar
Groningen en Turkije…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
Verrassing in Rome
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
568 De paus loopt tegen menig vooroordeel
Hij schrijdt met ongelooflijk kleine stapjes
Verorbert kleine beetjes, dito hapjes
De homo’s krijgt hij (nog niet) door z’n keel
De tijd gaat snel…en ja, ze komt eraan:
Een zwarte lesbo in het Vaticaan!…
4 mei (postscriptum)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
758 ik heb de oorlog niet meegemaakt
(mag mij gelukkig prijzen)
maar heb mijn vader er over
horen vertellen na verzwegen jaren
met een snik in zijn stem
hoe hij verplicht tewerkgesteld
in Duitsland naar zijn jongere broer
Theo heeft lopen zoeken
en na de bevrijding met lood
in de schoenen huiswaarts moest...
die leemte heeft zijn sporen…
BOOM
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.235 Van stomme schepselen en weet ik geen als bomen,
Die onze biddende gedaante nader komen:
Wij strekken evenzo onz’ handen hemelwaart;
Maar onze wortelen zijn machtig vast in d’ aard.…
VLIEGTUIG MET VEEL NEDERLANDERS NEERGESCHOTEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Op zoveel Nederlandse nabestaanden
dat het begin van het medeleven
vanzelfsprekend door onze Koning,
onze Premier: onze regering,
onze volksvertegenwoordigers
slechts het prille begin zal zijn
van een zeer lange rouwperiode
waartoe ik als geschokte oproep
niet alleen van de overheidsgebouwen
maar van alle woningen in Nederland
onze nationale…
Kom je?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 We lagen daar die lente
In het gegiechel van ons kind zijn
Met onze ruggen in het wilde gras
En keken naar de helderblauwe hemel
Er trokken dunne witte wolken over ons heen
Gedreven door een briesje dat ook onze wangen vond
En er was alleen dat
Voor de rest waren onze hoofden leeg
En onze harten vol
Die wolken zijn er nog, gedreven door…
twee tranen...
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.145 Dus kussen we de tranen weg,
gaan verder waar we bleven,
op weg naar onze toekomst....samen!…
28 mei 1932
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
958 het waren geen
halfuitgevoerde plannen
het was een dag
zoals een dag moest zijn
we hoeven onze
paspoorten niet te laten zien
om over te steken
van oost naar west
of omgekeerd
gespleten werden de zeeën
wat overbleef is de dijk
waar water nu aan
weerskanten van afdruipt
de afsluitdijk gedicht in verovering
van een gesloten droom…
dezelfde wegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.493 Misschien weet jij eerder dan ik
dat onze wegen ons kruisen,
maar de betekenis is voor ons gelijk.
Een ontmoeting waar niets
de waarde heeft zoals het lijkt.
Antwoorden vervormen zich
tot een samengesmolten vanzelfsprekendheid,
vragen bestaan niet meer.
De wegen zullen samen gaan,
niemand weet wanneer.…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
------------------------------
uit: Tirade nr. 1, 1996.…
Roomboterzacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.008 Ik drukte mijn lippen op haar wang,
haar huid was roomboterzacht,
we versmolten even met elkaar,
onze liefde bezit grote kracht.
Nog even bleef ik aan haar kleven,
loslaten wilde ik nog niet,
dit was zo’n kus,
waar je nog lang van nageniet!…
In je verdwalen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
765 mag ik je ogen zien
één minuut of
anderhalf misschien
in je verdwalen
de paden gaan langs
keuzes waar wij draalden
ken je montere blik
het gezicht dat straalde
als wij bestemming haalden
wanneer mag ik je ogen
zien noem de prijs
onze liefde zal nooit falen…
De herfst in jouw lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
897 Ik wou niet aanmeren
in de lengterichting van
jouw dromen waar rijkdom
zich mengt met de etiquette van
zelfgenoegzaamheid
jij vluchtte toen
onze raakvlakken het
gezang absorbeerden
van het gelukkig mogen zijn
ik weet dat het ijs zich
niet verhardt bij jouw
winterse buien en dat
de zomer in jouw
valse lach steeds weer
de herfst laat…
HOP
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
494 Lust je hem bruin of liever toch iets witter
Lijdt straks ons pintje zelfs onder dit klimaat
Smaakt onze hop - waar het in feite allemaal om gaat -
door ‘t warme weer en minder alfazuren weinig bitter.
Dan blijven we verweesd achter met een grote kater
En lijkt ons bier steeds meer op kraantjeswater.…
Aangelegen
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
862 het is als het verbloemde
sjansen
van dichters
een tonen om het tonen
in tonen
die blijven soms hangen
op zekere hoogte
in zich gekeerd
met schroom die geen handreiking doet
zo gaan onze paden
zijdelings samen
en wijken uiteen
waar het woud dichter wordt
er wordt
zoveel geboomd en
ook nog geschreven
het ontvangen
vaak niet…
een zomerse dag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Weetje waar wij altijd over dromen?
Om lekker in de natuur te zijn,
Tussen de mooie kleurrijke bomen.
Op een mooie zomerse dag,
Met onze voeten op de zanderige grond,
Met op ons gezicht een brede lach.
Tussen de lekkere geuren van bloemen,
Met de lieve kleine lammetjes in de wei,
De bijtjes zoemen,
En iedereen is vrolijk en blij.…
Meermin
netgedicht
4.5 met 51 stemmen
1.851 In de schelpen van haar oren
ruist ruwe zee een levenslied
waterorgels van tenoren
waarin een zoute traan vervliedt
dagen tellend als een meermin
die van zichzelf niets meer verwacht
bezingt ze onze levenszin
vanuit oeroude zielenpracht
ze verkleint het allerliefste
de branding van het bang geluk
onder het zaagsel van de piste
waar ik…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Mensen lopen door onze winkelstraat.
Van daar, naar hier en verder.
Hier blijf ik waar ik ben,
totdat ook ik zin krijg,
om op weg te gaan.
Mijn geest reist me al vooruit.
Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven.
Over zee.…
Kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 We zouden verdwalen in onze tranen
op paden die leiden naar donker, kil en zwart.
Nee, geef mij dan maar de ware kleuren
die ons doen laten stralen
vanuit het diepste van ons hart..…
Stilte
netgedicht
2.0 met 19 stemmen
485 was het maar eerder
even stil geweest
toen een roos fleurig
en jij lieflijk leek
maar roerloos lijk je nu
waar vroeger leven was
blikken raakten
tongen streelden
wat ijdel liefde heet
plots minder bleek
was het maar eerder
even stil geweest
voor alles hard
en wreed werd
en woorden bitter
onze mond ontzoet…
snijvlak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
84 vergeet niet door te pakken
met het krommen van een boog
om aan te leggen voor gelijke
afstand, liefst rechthoekig
aan de zuivere zijde van het
gelijk of de gedachte daaraan
op het punt waar onze lijnen
onversneden kruisen, doch
evenwijdig aan een
gemeenschappelijke richting
zodat het voorkomt alsof
het werkelijkheid lijkt door…
Reden om te leven
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.430 De twijfel, ze drijft me in een grot
Maar de pijn vloeit als ik zou gaan
Mijn familie en vrienden gaan eraan kapot
Daarom blijf ik nog even hier
Al zegt mijn verstand dat ik wil sterven
Dat ontneemt het leven al het plezier
maar,
niemand mag mijn twijfel erven…
Ongevraagd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
842 maar die berg oud papier,
't is belangrijk dat ik 't spaar,
is goed voor de vogelvereniging
maar,
al dat papier, hier door de bus
dat is toch een heel bedrag
en kapt u voor de familie Jansen
Alstublieft even één boom per dag?…
Een vuilnisbakkie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
601 was een vuilnisbakkie
Een onooglijke hond
Ze had hem gevonden
Hij lag ergens op de grond
Hij was van niemand
Ze nam hem mee naar huis
Gaf hem te eten en wat drinken
Hij voelde zich al heel snel thuis
Ze gaf een aai en nog een aai
Hij kwispelde als een gek
En met een diepe zucht
Vond hij naast haar stoel zijn plek
Zij had geen familie…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Fluisterend in het hol van stilte,
waar waarheid glipt achter verse beton-muren,
daar leefde jij in schijnvrede,
zacht verhuld, gehuld in geheimen van familie-fluister.
De woorden die nooit mochten klinken,
verweven in angst en loyaliteit,
zij schoven jouw pijn in het duister—
verloren, maar levend in verborgen verdriet.…