Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Een witte ochtend

gedicht
5.0 met 950 stemmen aantal keer bekeken 22.788
Een hartstochtsloze en totale aanwezigheid maakt zich nu kenbaar en het is of in een diepe adempauze van de tijd, dichtbij, een pasgeboren kind zich stil, volmaakt en ademend bevindt. ------------------------------------ uit: 'De Oude Kustlijn', 2002.…
M. Vasalis4 december 2020Lees meer >

Globaal of alleen verbaal?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Oude wereld haalt de bruggen op, ademen onze mussen vrijer? Zinloos geweld perst verwachting en schrale hoop tot bittere sappen. Vrouwen, kinderen weven dromen, waarover de wereld struikelt. Religie wentelt zich in ethiek, haalt haar vangst op, oogst is ondermaats.…
pama13 mei 2011Lees meer >

Le Baiser

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
chaperonne gaan langs de beek door zon beschenen en verwarmd blootsvoets over groen de dauw nog niet verdampt over glooiende heuvels net als jij je blos schenkt mij moed hier op open veld onze eerste zoen zachte bries was getuige je bloesem ontsproot voor mij verblindende schoonheid nam mij het licht elkaars zoete adem…
enrico19 december 2011Lees meer >

De pluizenbloem

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
jij bracht mij de pluizenbloem een lange adem vol met wensen ik wees jou de holle weg een stilteplaats voor mensen wij lagen op de heuvelrug in vergezicht 0nze kussen kaatsten licht paradijsden zoals de schepper heeft gezegd legden onze schaamte weg ook zonder appel en de slang duurde het niet lang er trok een wolk voor de zon…
wil melker24 december 2011Lees meer >

De dagen van mijn leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
dagen van mijn leven heeft U te boek gesteld, U bent met mij verweven mijn dagen zijn geteld, U zag van lang tevoren mijn vormeloos bestaan, nog voor ik werd geboren gaf U de richting aan, ik ben in U geborgen, uw trouw, uw Vaderhand; ze zijn er elke morgen als dauw op dorstig land, uw zon zal mij omgeven in zorg, verdriet en pijn, uw adem…
jan mul26 januari 2012Lees meer >

Ik heb het raam dichtgedaan

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.795
Adem, zonder te bewegen. Het glas in mijn hand bevat schommelend water. Maar de zomer is een luid blaffende hond. De zomer is een optocht van geluiden en de vliegen raken niet op. Het raam heeft geen enkele functie. ------------------------------------- uit: 'de kant van de zomer ', 2007.…

waarheen wij ook gaan

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 785
het is beslist ik treed in het huwelijk de dag geeft ons zijn zegen terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee en krijst tegen het wegglijdend water wij houden onze adem in en willen de spiegel van de maan als getuige waarin wij vloeibaar kunnen dromen al dansend, rond en rond met zwarte of gele vruchten op het hoofd en vuurtorens…

Nooit meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.532
nu jij er niet meer bent en alles plots lijkt stil te staan je adem en de tijd het kind van glas dat je in feite altijd al was gebroken, weggegaan af en toe nog aai je vluchtig mijn gedachten en fluister je mijn naam zie ik de scherven weer terug aan elkaar anders dan vroeger wieg ik je nog strijk ik met zachte vingers door je haar vervaagt…

Nog even

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
staat tot rusten te neigen ze staart mij immers aan zou ze mij mogen met mij willen slapen gaan ze zal zeker ruiken naar late herfstrozen en haar borsten willen een lentebloesem tonen het zijn mijn lippen die naar tederheid dorsten, kon ze maar in mij wonen zo draagt mijn grijs nog een jeugd op handen al is het ademen…

Rood onderstreept

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
ik lees het boek adem je woorden proef de nuances in jouw geluid tast naar gedachten die fluisterend tussen de regels op mijn ontdekken wachten zie je lach in donkere ogen en jou na cryptische zinnetjes blozen ondeugend frivool dansen de letters rood onderstreept hun eerste viool in prachtige scenes weet je het drama met spirit…
wil melker13 oktober 2012Lees meer >

avec le temps 2

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
bij de laatste rustplaats van Albert Camus ik had de eer aan zijn graf te staan zijn sobere steen te betasten de sfeer te ademen van het vergaan in het zuiden van Frankrijk mag de tijd misschien trager lijken doch vluchtigheid is ook hier van alle dag wij wanen ons onaantastbaar en klampen vast aan het leven en kijken bewust niet naar…

Het rijpt….?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
Als bloesemvuur van een late jeugd zich meldt, versnelt de adem van de vreugd als aangevroren rijp. Ontdooit in het uur van ouderdom, vrome wijsheid rijpt zich in mijn borst en wordt waarschijnlijk de laatste straf.…
Pama21 november 2012Lees meer >

Als vloeiend water

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
hoe meer ik de chaos zie als opsomming van diversiteit waarin antwoorden uit het geheel liggen besloten is de weg die mij door onzekerheid leidt de juiste de gang naar ontspruitende loten als ik de massa een weg door de trechter gun en mijn ademen daar op richt dan zal een nieuw antwoord, ook al is de straal nog zo…

februariblues

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
één, twee stappen sneeuw de vorstlucht nijpend scherp verschraald ik proef hem niet, de koude lippen slechts geopend voor mijn adem winterwrang betaalt een vlijmende illusie gehandschoende dromen weggestopt in wollen shawls hun paisley als motief welluidend warm ik voel me arm en rijk- gelijk mijn oude zomers bloei maar weelde, in elke…
switi lobi19 februari 2013Lees meer >

VERWAAIDE WOORDEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Buiten op de dijk als tegen de wind geleund adem naar binnen slaat. Ik sprakeloos en stom geslagen verbeten richting lief De woor den zijn ver waaid, niet ver der kom. BULDEREN BLIJFT Je binnen blijft wachten in stilte.…
Imiza10 april 2013Lees meer >

Is geen schriftteken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
'k Keek jou aan, terwijl zij ijverig dansten Verdriet schuurde door jouw mooie stem Een lange grens voorbij hun grote vleugels zorgt ervoor dat vogels net vertrokken, vol verbijstering daardoor noodgedwongen alle lekkers uit de lucht in geen adem, zo plotseling scoren Hand van de Meester benadrukt het gelijk van een meerderheid Huilend…

Binnenwereld...

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
De lucht snuift in subtiele trilling jouw adem, en als duizenden speldenprikken slaat verlammende stilte toe.…
katty4 oktober 2013Lees meer >

Als het stormt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
werk raken bakens in mij los zo menselijk sterk, teer als mos als eb aan mij zuigt en ik de boeien pak ben ik niet meer overtuigd, is mijn zelfvertrouwen zwak vanaf de drassige oever zie ik in de verte de horizon, eens het beloofde land, verward zie ik een schim steeds minder aan mij verwant als ik over liefde spreek stokt de adem…

de eerste sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
woorden vallen langzaam in de ochtend het is november een maand om niemand te vergeten ik zie haar in de open buik van het verleden we fietsen de dag tegemoet langs weiden die dauw dragen leven en ademen het licht zonder aarzelen het sneeuwt vlinders En vlokjes Langs twintig lente Seizoenen ook dit jaar ga ik stil voorbij…

trage inkt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
waar het ijs zich manifesteert in klompen van ruw ballast, als baldakijnen van het schoonste laken in wit tot soberheid van kleur, het damast stevent af op een niet-ontwaken het ijlt in het geeuwen van rust het adert in stromen van zwijgzame leergierige momenten, het doopt de dood in trage inkt en zegelt de bestemming tot waar mijn adem…
elze27 december 2013Lees meer >

Aurelia

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
wat niet wil deze tango zonder lijven te raken vroeg de maan aan de aarde stil een jaar met louter schrikkeldagen kent ook uren van verborgen leven die zich nooit zonder te vervagen aan de openbaarheid prijsgeven nachtvissers blijven water verzwijgen zodat bovendrijven geen moeite kost en geen rimpel in gladde huid kraakt het is de adem…
Iniduo10 januari 2014Lees meer >

ONTBOSSING

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
het zijn de vogels op hun vlucht zij ondergaan hoe klein ze zijn boven kale vlakten hels venijn adem stokt veelvuldig in een zucht bomen op schavot is geen gerucht natuurverkrachting is hun pijn de bijl hakt scherp in levend brein er kleurt geen hoop als enig teken het is vergrijst in doodse deken smorend dreinen spoken in het vuur de…

bliksemliefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik struikel over de letters in mijn hoofd als ik je naam lees in je blauwe ogen je jaagt een leger hazen door mijn bloed en rilkoorts rolt over mijn huid ademen is je onweer inzuigen en je stempelt mijn huid vol vervaldata en streepjescodes in te ruilen voor zachte zoenen ondertussen wandel ik door de warmte van je naam en knabbel op de letters…
ZEGERS18 april 2014Lees meer >

long time... no see

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
vanuit het glazen huis dat vrijheid heet fluistert een decreet rond veilige besluiten achter ruiten blinkt slechts zwart beplakt, waar duister rauw doortrokken wordt door smart een hart klopt hoopvol binnen dat wat zuiver ademend, de roep van leven weet zelfs nu na zoveel jaren onderdrukt het beeld vol gas met glans de vuile spiegel…

Transplantatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Ze kijkt beduusd rond bukt en strekt haar hand ze wil plukken maar het lukt haar niet een onzichtbare macht verlamt haar hand de adem vertraagt en stokt in stuifmeel ze hoort een gedempte stem kleurrijk ruisen de onuitgesproken mare verbloemt niets het open veld juicht lenig vleit ze haar frêle lijf tussen paradijselijke tinten…

Getuige

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
vermoorde Baby´s wilden mijn ogen verblinden En toch bleef ik kijken, Het is mijn werk, De waarheid hoe erg ook Moet ik onder ogen zien - 's Avonds, op mijn kamer, Schrijf ik op wat ik gezien heb, En merk ik dat het schrijven Mij lucht geeft, woorden die Opwellen uit mijn verdoofde Hersengebied, die mij lucht Geven om te ademen…

novembermaand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
zo snel op glad ijs schrijft het schrift zichzelf een weg door de muren van onwetendheid Bestaansrecht als een totempaal boven het water dat volledige ingaven geeft tot ons gegeven leven waarin alles past als een puzzel van onwetendheid Centrale zenders van onze komaf stam der stam creëert een simpele sieraad in een duikvlucht van adem…

De uren van geluk

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
nog zomer ik op vergeten rozenblaadjes tel de wolken als makke schaapjes aan mijn voet voel je adem als een zwoele wind zie en profile de schaduw van een zorgeloos kind speel eindeloos met vingers in het ontdekken van je hand de harde en ook zachte kant je lach en ogen hebben mij betoverd meegenomen in het oogsten van gevoel…
wil melker11 november 2014Lees meer >

In vleugjes tocht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
het raam is donker maar de deur staat aan in vleugjes tocht laat het huis zijn adem gaan vertelt in geur de kleur van bewoners in een subtiel onderscheid geeft zij hun geheimen prijs het ongewassen raam oogt weinig openheid en orde de deurmat is versleten door generaties voeten vegen toch bel ik aan laat het verleden staan het zo…
wil melker17 november 2014Lees meer >