5506 resultaten.
Jouw geheim
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
451 ik heb geprobeerd
je te tekenen
in houtskool met
vinger en duim
voor contrast en
schaduwpartijen
maar ik kwam niet
echt heel dicht bij je
zelfs in een
licht vergelijk bleef
jij voor mij een
vreemde ook al
opende jouw ziel
voor de kijk maar
als ik naderde
verdween zij gelijk
ontsprong jij
de dans gaf mij
geen kans iets
van…
beter kijken
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
866 (met dank aan K.Schippers)
om klare poëzie te schrijven
moet je dicht bij jezelf blijven
goed om je heen kijken en de
verwondering het werk laten doen
zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers
het beter kijken een eigen
leven is gaan leiden
rest ons nog de leemte van
tussen zeggen en schrijven
die haar stempel drukt
op het ultieme…
Siddharta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
672 Het schijnt dat Boeddha Gautama Siddharta
Op deze dag het licht
des levens zag
In 't Sanskriet noemde men hem
de Verlichte
Ten tijde van de Gouden Eeuw
van Grieken
Als Plato Socrates Euripides
Die talloze theaterstukken
dichtte
Dharma was zijn leer, 't Pad van het Midden,
Achtvoudig, dat een einde maakt
aan 't lijden,
Dat door…
HULP IN NOOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Wat staan we toch dicht bij de huisdieren en wat verlichten ze ongewild ons leed...
Leert mijn ervaring.
Lieve Bambi, blijf alsjeblief nog een poos in mijn leven.…
Haiku Voor Alfonsina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
410 de dichter jij wachtte
Het einde niet af
Jij koos voor de zee
Daar liep je statig en trots
Over de bodem
Zeepaardjes schelpen
Lichtgevende zeewezens
Begeleidden jou
Vol van verlangen
Hebben zij uitgekeken
Naar jouw poëzie
Die jij zal schrijven
Voor hen op de zeebodem
Dood was niet je eind
Het was een begin
In de diepzee dicht…
Boze Engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Dat komt wel
Het zijn de klokgenen
Kom maar even bij mij
Fijn bij mij liggen
Dicht bij elkaar
Jij bent zo lief
Het legde knopen in mij
die nog niet helemaal los zijn
Ik was een reddende engel
die nog niet gewend was
aan haar lichaam, een kind
dat wel de hemel, maar
nog niet de aarde kent
Het herhaalde zich
In mij groeide boosheid…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 voorzichtig streel ik je hand
je gezicht
je haar
en vraag me af:
waren we ooit eerder
zo dicht bij elkaar?…
Elke nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 Dan komt zij bij mij in mijn bed,
Kruipt dicht tegen mij aan,
Dan geef ik haar steeds belet
Om met mij te lieven gaan.
Al zijn het slechts mijn dromen,
En is zij ’s morgens weg,
Mag ze elke nacht weer komen,
Want ik geniet met volle teugen,
Krijg ervan nooit genoeg,
Blijf me op haar komst verheugen.…
Het meisje van mijn dromen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.560 Omdat je weet van mijn gevoelens
mag ik niet te dicht bij je komen,
hou je me op een veilige afstand
en mag ik alleen maar van je dromen.
Omdat je weet van mijn gevoelens
kan ik niet thuis bij je komen,
slapen we nu definitief apart
en mag ik alleen maar van je dromen.…
zij stamt van lady kant
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 ze woont al levenslang
in koog ja aan de zaan
haar maatje die heet daan
geboren als pang-van gang
zijn vader's kant
dichtte lekkende kraantjes
langs vergeten laantjes
in ’t verre montferland
zij daarentegen
is heel verlegen
met ‘r moeder’s kant
grootmoe was de lieve lady kant
beter bekend als faliekant
te zijn doorgezakt
na…
de dood is het geboren worden kwijt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 de zon schijnt regenbogen
en de bui druppelt wat na
het hoosde maar de wind
zocht zijn verpozing in
wat vlagen en dan gaan
de zon schijnt randjes
aan de grijze wolken
streept banen met zijn licht
ze geeft de dagen overzicht en
doet op tijd de horizonnen dicht
de zon schijnt haar verhaal
tekent voor het leven
als zij haar warmte heeft…
Writers' block
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.148 Maar dichten kan ik werkelijk niet,
en het proberen hoeft niet echt.
Dus neem, mijn lief, als je me ziet,
mijn liefde gewoon aan, voor oprecht.…
mijn lijk zal tussen hout betalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
843 het bos is hol
de bomenrij komt
maar niet naderbij
het pad is al verleden
ik wil de stammen voelen
de sappen horen gaan
maar ze ontwijken
kijken me niet aan
ik zoek wortels
om de boom te raken
maar in de bodem
vind ik enkel gaten
het blauw dat
hemel biedt is er
nu niet, bladerkronen
dichten zich volkomen
angst laat me verdwalen…
een zonnig moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.040 hoger en hoger aan de hemel
klimmend vanuit zacht pastel
steeds warmer en steeds feller
zachtjes prikkend op mijn vel
rood oranje achter mijn leden
knipperend het zonnelicht
filter ik het verleden
en doe eventjes mijn ogen dicht
genietend van dit zonnig moment
koester ik de geschiedenis van mijn bestaan
wetend dat aan alles een einde komt…
balans
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.257 het lijkt zo eenvoudig
om met je ogen dicht
een paar minuutjes
stil te staan
met een stalen gezicht
is de balans van binnen
net zo goed als van buiten
dan sta je als een huis
niemand krijgt je om
je bent niet te stuiten
nu je zelf kunt ervaren
je schiet wat tekort
sta je er toch van te kijken
je weet nog niet
wat er eigenlijk aan schort…
Liefde
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.768 ik sla de bladzijde om
en doe alsof
het leven verder gaat
ik doe het boek dicht
en vraag me af
waar jij nu staat
uiteengescheurd
in twee delen
amper de proloog voorbij
mis ik de pagina's
de liefde, de warmte
tussen jou en mij
beiden ten prooi
in een open veld
onder een blauwe hemel
waar slechts liefde geldt…
Mijn spijt
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
3.912 Niets dat nu mijn stemming om kan buigen
Dus troost ik mij met regels die ik dicht
en morgen zal ik voor haar aangezicht
weer stotterend mijn spijt staan te betuigen
Hoe heb ik haar vertrouwen kunnen schaden
Waar vond ik de door mij verwenste moed
Was het, dat ik door aandachtzucht gevoed
mijzelf met rampspoed wist te overladen
Ik weet:…
De laatste keer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.474 De deur slaat achter je dicht
dat was het dan
de laatste keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
en tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze…
De laatste keer
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.697 de deur slaat achter je dicht
dat was het dan
de laatste keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
met tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
Doodmoe
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.758 Er komt geen geluid
want je keel zit dicht
wie redt je hier uit
en waar is nog licht?
je weet het niet meer
gister is voorbij
toen wist je; de Heer
is aan mijn zij.
de Heer is vandaag
nog steeds aan jouw kant
hij geeft je kracht
mens geef Hem je hand.…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
hoe moet het verder, dichter?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.033 feilloos zijn nog niet mijn worp en zet,
mijn dicht maalt met happen en schokken.
hoog in me zijn engel en beest betrokken -
het dichtersbloed is nog niet dik,
mij droom heeft zijn doel niet onthuld.
ik ben slag noch stoot, onvolmaakt vervuld -
sinds die dag, in hoop te verrijzen,
met een nieuw licht, vel of snoet.…
In mij...
hartenkreet
4.7 met 50 stemmen
2.335 dan weet ik zeker,
héél zeker,
dat je heel dicht bij me bent,
in me bent,
en van me bent....
jij alleen...…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte
* Locatie foto : Eerste Drentse Open-Dicht…
over bloesem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
972 zoals op vroege japanse prenten
tederheid tot zijn recht komt
en mij telkens in vervoering brengt
zo zou ik willen dichten
in ogenschijnlijk fragiel woordgebruik
dat stand houdt door de eeuwen heen
maar degelijke hollandse dichters
maken dikwijls vierkante gedichten
in louter hoekige zinnen
waarmee ik niet wil zeggen
dat de verzen niet…
verlatingsangst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.075 ik voel me misselijk
m'n keel zit dicht
m'n verstand gaat tegen m'n gevoel in
het botst
ik sluit me op
ik wil je niet meer om me heen
het liefst dichtbij me
maar zo bang
dat ik je kwijtraak
en daarom
maar helemaal niet.…
FV - aanzoek
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
3.394 ontelbare dichten schreef hij
het onderwerp verscholen
in een letterwoord van
eenstammige grepen en
afgebakende abc-termen
om dan, toen het moest
de zinnen verloren waren
weggelopen van de man
die zo nodig en eindelijk
het één en meest belangrijke
om dan stil te worden
deze woorden zullen niet
gerecycleerd, eenmalig zijn ze
zouden…