3808 resultaten.
vervreemding en eenwording
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.978 basis al gelegd
en heb ik een stille kracht gevonden
mijn eenwording nadert
tussen gevoel en verstand
ik ben kwetsbaar maar toch weet ik
ik ben veilig en goed genoeg
na deze levensles,
na uit de werkelijkheid te zijn gestapt,
keer ik terug naar de bron
het enige dat je hebt is je ziel
die kan het rauwe leven niet aantasten
alleen doen groeien…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 zij vlecht heur haar,
lang van eeuwig groeien
en zwart van jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende…
doorsnede
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
721 van bloem en blad
blaast de winter
een lange zucht
naar een stuk
van gisteren
‘k zie de afdruk
van je voeten
als de doorsnee
van iedere halte
waar je naam
als jaarring stond
in een achteraf
vertraagde groei
van lucht en maan
veeg ik wat aarde
naar het grijze
vergezicht
naar de voorbijganger
en het splijten…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor de
kentering naar herfstluchten
je bent nog kind
maar in novemberstormen
groeien krachten naar
volwassenheid en raken
we in winterse uithalen de
kleuren van de oogst…
Tuin om jou
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Ik maak een tuin
die om je heen zal groeien
met vaste hand bed ik je in
druk ik de grond rondom je voeten
Vlei je maar neer
omwoel de aarde met je wortels
tussen monarda en kardoen
vertraag de hartslag van de aarde
mijn ranke juffertje-in-'t-groen
Schik dan het blad van de accantus
als een groen deken om je heen
en laat je geuren me bedwelmen…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 Waarheen gaat het water in die grote ruimte,
wat gloeien mijn ogen doorheen deze kleuren,
hoe groeien gedachten hier op de beweging
van alle elementen op dit witte doek?…
Uitbundigheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 Opkomende gesluierde goudgele zon
in kris-kras witgestreepte blauwe lucht
voor het eerst dit jaar de uilen weer gehoord
roep en tegenroep, nestelen in onze tuin
uitbundigheid van groei en bloei rondom
witpaarse krokus waas in lichtgroen gras
de velden met geel stro en prille levenstint
aan mijn zij mijn lief verzadigd in haar slaap
de natuur…
Japanse tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
776 zijn baas in Clingendael
men kijkt naar u met ogen van metaal
wie hier de kroon draagt laat zich simpel raden
de straf voor hen die regels overtraden
was onontkoombaar wreed en maximaal
ook bomen buigen voor de strenge wetten
een zwaar regime vanaf het morgenrood
het lot van elke loot is zwaar als lood
een vlijmscherp zwaard zal vrije groei…
Buig jouw zilveren lepel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 voel ik jouw huid
een tijd verspilt met zwijgen
in mijn gretig hart
heerst een duisterstorm
heb ik je eindelijk gevangen
in de droomstreek van verlangen
voel ik jouw tong
zal ik die dichter zijn
achter deze zonnewind
of blijft de zomer onbemind
waar liefde in de einder bloeit
het droomlot laat ons ongemoeid
waar levensvragen groeien…
kraa-kraa-kraa
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
612 iedere dag
wanneer mijn twee Bertha's
hun ochtendwandeling rondkakelen, vol overgave
verspreiden ze
versgelegde roddeltjes tussen boom en bloemen
rozenstruiken en het geluidloos groeien van een web
ik zie
het onkruid dan welig tieren
terwijl het weeë gras krimpt met het hart eenzaam
omlaag als een steen
brutaal vliegen kraaien zwart…
Het beekje klatert mededogen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
618 Het beekje klatert mededogen
En overal staan mensen op die helder
willen groeien, teder ook, herboren.…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets rozenvingerigs
aan de dageraad
iets vaags en onbekend
als een sluimerend idee
dat begon te groeien…
Vang mij...als ik val
netgedicht
4.6 met 86 stemmen
3.571 Een bloem ontluikt
om te groeien... naar de zon
mijn hart ving dat geluk
verder dan ik kijken kon
in een licht dat lacht
naar later
laat ik die bloem
uit liefde bloeien
en pluk alleen de dag
dankbaar dat ik mag bestaan
drijvend op dromen
van wolken en water
vogels vliegen mij voorbij
opgetogen, deel te zijn
van het lied dat leven…
Herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 taxi
een buurman
op weg naar zijn werk
keek door het raampje
en knikte
jij, vroegen zijn ogen
ja, knikte ze terug,ik
ik ga trouwen vandaag
en daar ging ze
haar toekomst tegemoet
ze voelde zich gelukkig
19 Juni 1957
Nu zit ze in haar stoel
en denkt;
er is zoveel gebeurd
de haren zijn van blond
naar grijs verkleurd
haar vingers groeien…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 voor hem was ik nooit een last
zelfs niet
tijdens mijn turbulente puberale groei.
wij gingen voor elkaar door 't vuur
vier handen op één buik
ik zie zijn groene vingers weer
als ik de lente ruik
in bloesem bloem of blad.
verrijzen noem ik dat.…
In een volgend land
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
495 een lange weg te gaan
ver van een heem
pijlers van het bestaan
scheiding van de vogeltuin
het paradijselijke licht
tere wentelbootjes
enkel nog in een vergezicht
een glimlach
een wuivende hand
het water spiegelt
in een volgend land
waar koekoeksbloemen
in bermen prijken
het vee graast
op behoedende dijken
de aardappelen groeien…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
R.I.P, ik mis je.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.641 lang heb jij gevochten voor je leven,
ons op zien willen groeien,
uiteindelijk heb je de rust gevonden die je verdient,
ik weet hoeveel jij hebt geleden.
ik gun je nu ook die rust,
dus alsjeblieft denk ook aan mij
ik voel dat je hier bij me bent,
dat maakt mij altijd blij.…
DROMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
816 Droom ik over een betere wereld
misschien wel een ideale
wist ik het maar
droom ik over liefde van vroeger of van nu
zijn mijn dromen optimistisch of juist niet
droom ik over mijn verleden
over mijn vrouw, kinderen, kleinkinderen
wist ik het maar
toch droom ik al van kind af aan
zit er wel groei in mijn dromen
is er geen patroon in te…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Toch blijft uw hart een wilde plek,
Waar veel is uit te roeien:
Daar laat gij al het goed vergaan,
Daar laat gij braam en distels staan,
En al de netels groeien!…
Natural healing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.062 mijn geluk
Verkwanselde mijn liefde
De rest dat sloeg je stuk
Je brak me keer op keer
Maakte me kleiner ieder jaar
Liet mij gebroken achter
Voltooide missie, alles klaar
Maar iets dat smeult gaat weer branden
Geluk is altijd in de buurt
Echte liefde niet snel voor handen
Alles is te repareren zolang het duurt
Ik ben weer rustig aan het groeien…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Een streepje zon en blije woorden
die hoop doen groeien en vol licht
de krokus opent en verplicht
tot verder kijken dan de winter.
Het paars en geel en witte vlekken
haast nog verborgen in het groen
ze willen toch - al is het even
de deur naar moed weer opendoen.…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 laat me zwemmen in jouw ogen
maar niet oeverloos op zee
hou me dichter almaar dichter
neemt jouw liefde mij dan mee
of zal ik heel lang moeten dwalen
zonder oponthoud misschien
jou dan langzaam aan vergeten
daar ik je nimmer meer zal zien
of zullen we groeien wij tesamen
in de diepste zin van het woord
het van de daken schreeuwen
totdat…
Zonder woorden, zonder kleuren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
700 Zonder woorden, zonder kleuren,
enkel maar met geur van vers gemaaid gras
weet ik lente heel nabij, ondanks de kou en
het trage groeien van de bladeren aan
de bomen die toch verlangend naar de zon
en naar de warmte reiken. Een glimlach kan
ik nauwelijks bedwingen, al weet ik ook hoe
dwaas dit ooit kan lijken.…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 zij bloeien
ieder in vorm en kleur
kruipen over de aarde of groeien
langstelig met geur naar de zon
brengen hun schoonheid
met passie en flair
nooit is het toeval
bijen en wind zijn niet ver
ook jij hebt
je opschik en zwier
is het jouw zelfexpressie
of trek jij alle ogen van hier
je lacht heel koket
is het in warmte delen
of verleid…
Bladeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Na de winter
Ontdooid door de
eerste zonnestralen
Zij kwamen in het voorjaar
nieuwsgierig om zich heen kijkend
Zagen de bloesem al bloeien
voelen zich zelf nog klein
Doen hun best om te groeien
Ze hangen teer
Hun knopjes aan de tak en stammen
De zon geeft ze licht en warmte
De wind komt ze zacht kammen
De bloesem duurt kort
In…
ONDER DE SNEEUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.224 Laat de Ouderdom de lokken
Met rijm en sneeuw belaan,
De Liefde blijft er groeien
In vrome Jeugd ontstaan:
In stramme borst besloten,
Nauw merkbaar voor het oog,
Toeft zij op schoner Lente
En Bloeitijd — hier omhoog!…
Als de stilte mij zegt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
594 niet in zinnen,
raak dan in het aardse verleid
en zal je niet puur
kunnen beminnen,
woorden botsen
klinken als klanken
het is slaken
uit diverse flanken
ook van uit
ergens diep van binnen
en als de stilte mij zegt
het voelt zoals is bedoeld
vloeit warmte
als een teder gerecht
door mijn poriën heen,
kleuren lippen roder
groeien…