Alle inzendingen over monde/

4571 resultaten.

Sorteren op:

Muggen krassen in lucht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 957
Aan die ik ze tegen kom zielig kijken naar de grond helemaal geen grote mond. Aan sukkels die zichzelf zo fantastisch vinden maar als het er op aankomt weinig vinden echte vrienden. Aan sukkels met een grote bek het net is een hek breek je nek,niet. Aan de sukkels jaloers en boos zielig en broos jij die de verkeerde uitkoos.…

Zintuigen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 952
Ik proef de zee van tranen ze spreken van de liefde die ik vond aan de kust van jouw mond woordeloos aan je lippen hangen tot je zwijgt in een schreeuw van verlangen.…
J.H. Booij4 oktober 2010Lees meer >

En de boer bleef ploegen

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
En de boer zal blijven ploegen de getijden rond en bij elke ochtendglorie heeft hij een vredige glimlach om zijn mond.…
Katty25 november 2010Lees meer >

Spoken in dementie

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 765
hoe spoken een netvlies bestormen beelden schetsen, onzichtbaar zo zichtbaar dichtbij grijze onverklaarbare tijden laten de mens lijden hoofdzaak is er niet meer bij voeten wankelen door de dagen handen die verlorenheid dragen de duim, de vingers gekromd een mond die wil spreken in een herhaling tot stilte verstomd gedachten van…
Hilly Nicolay27 december 2010Lees meer >

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden, trok zijn mond genoegzaam wat schuin, wie kent deze koesterende figuur? Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden.…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Je troont me mee naar je kindertijd Je hebt geen band meer met het heden Het leven geeft je geen respijt Ik voel het beven van je hand Je woorden blijven on-af-gebroken zweven Je bent op weg naar de overkant Ik maak me van je los en laat de liftdeur tussen ons schuiven Buiten draai ik me nog één keer om Je handen wuiven Je mond…

Een brief aan de liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Ik wil je niet beledigen, ook van jou mis ik iets, dat is mijn mond op de jouwe, de eeuwige kus, waar woorden vervlogen.…

Mutter Courage

gedicht
2.2 met 150 stemmen aantal keer bekeken 19.788
Aan elke heer die bellen blies in haar hoofd van waspoeder en zeep bood zij haar mond van eeuwen aan, haar hele ziel in ondergoed, opdat zij niet voorbij zou gaan. Maar debuterend in de malle troost van kinderneuzen vol met snot, heeft zij voor eeuwigheid geen tijd.…

Thermieken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Iemand blaast haar adem warm tegen de rug Ik zweef omhoog in het blauw van lapis lazuli, versteen alsof jouw hand beschermend mijn kale kruin bedekt In de ochtendlucht vormen zich zang patronen en tonen het spinrag in de blauwe lucht Winter voorbij en lente is in ons gekomen Jij draait jouw mond jouw tong streelt, strekt zich puntig…

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
de lichtbewogen ontvanklijkheid van hare trekken zijn weggewist en overtogen door maanlicht, dat in zachte plekken gestort ligt over kruin en peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven: de mond…

Parricidium

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 919
het slikken verleerd adamsappel verzonken bet ik zijn lippen laaf de tere barsten zijn tong ligt verbeten in de gehavende mond de neus versmalt zich beklemtoont het einde soms wil hij iets zeggen maar zijn ogen spreken het zwijgen van de dood woordloos verzonken hij hapt naar adem wil niet dat het leven hem elk moment tergt in…

Engelen ...vanuit het niets...

hartenkreet
2.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.514
Soms komt er een engel zomaar op mijn pad zo onverwachts maar alsof zij daar te wachten zat geeft zij mij informatie door stemmen uit haar mond die ik van God hoor.…
Nicoline26 maart 2012Lees meer >

Arc de Triomphe*

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.022
Je zegt dat ik verliefder ben op jou dan jij op mij, maar pakte wel mijn hand, terwijl we keken naar veel trammelant om niets en ik dacht in termen van trouw… Liefde is er of ze is er niet, hoor ik uit jouw mond, die mij vluchtig kuste, waarbij jouw rechter hand op mijn middel rustte in een door en door romantisch decor.…

De Hulst

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Hij zegt niet veel, docht heeft een kwade mond, En die tot oppositie zich verkloeken Krijgen een grauw, en worden klein en bang.…

Mist

gedicht
2.5 met 119 stemmen aantal keer bekeken 24.583
Haar haren waren lang en ravenzwart Haar mond was mooi, haar ogen nog veel mooier Zij droeg een donkerrode overgooier En kleine felle vlammen in haar hart En hij was blond, misschien wat klein van stuk Maar sterk en vrolijk, en hij rook ook lekker Hij had een bruine pet, een zwarte jekker En ogen die verlangden naar geluk Zo wandelden…

Een Oranjesupporter

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
eventjes had ik erin geloofd Ik heb een poos de moed erin gehouden (Er zijn wel twintig biertjes doorgegaan) Maar nu is alles verder bij het oude De fan kan gaan, hij heeft zijn plicht gedaan Ik haal de vaantjes morgen uit de bomen Nu hang ik futloos nog een dagje rond Dan zal ik gaan zoals ik ben gekomen Maar met een wrange nasmaak in mijn mond…

mijn vriend,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
steeds wanneer de dagen lengen het licht begint te spreken en afstanden zich verzwelgen in een onzinnig geluid trilt jouw mond en ratelt het oude hart als nooit tevoor en stigma’s als vulkanen herrijzen hoe kan ik toch jouw tuin gaan wieden als steeds een beving mij verjaagt en lieden die de muren willen dragen op gescheurde fundamenten…
elze22 februari 2013Lees meer >

oud papier

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 833
De dag loopt naar haar einde Woorden reflecteren op de wand Het kleed beroert de letters van de uitgelezen krant Die oud en moe is van het nieuws en veel te gul verslonden Ik pak het dagblad van de vloer en zwijg met al mijn monden De rode gloed van de avondzon slaat een bres in mijn gedachten Een borrel staat al koud en vol geduld op…

Suikerspinnen

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.165
zwaaien spiegelhuizen laten lachen om een Juttekop met haar orgelmannen met een rietje centenbakken laten graaien kinderogen aangestoven witte spoken laten kraaien Zeg me waar we zullen dansen vliedend middelpunten draaien in dit reuzenrad vol liefde zuurstokroze met gitaar waar we samen als de wolken alles over laten waaien onze monden…
Jan Haak30 maart 2013Lees meer >

waterig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
(de regen krult rond oude stenen en gebogen gras buigt eerbied naar de grond) mijn droge mond snakt moeizaam naar een kleine dronk, ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten buiten, in de kilte van vandaag laat ik ze graag hun gang weer gaan opeengestapeld staan ze toch te wachten tot hun korte duur -slechts wetend- uit mijn…

Half jaarlijks tandartsenbezoek

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Te groot open ik m’n mond “Ontspannen” zegt hij, dan sluit ik de ogen. Meeslepend weerklinkt: “saaamen waren wij” en zuigt me mee naar ‘t verleden, “saaamen waren wij” tranen van diep nu dichtbij… ‘k voel zacht prikken en schrapen, “saaamen waren wij” “Au!” op een zenuw Pas later komt de verdoving.…

de man en zijn accordeon

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.213
buik waar heimwee woont Het leven tekent ons denk ik terwijl mijn blik in hem gevangen blijft híj is het landschap van zijn innerlijke wereld waarin ook ík míjn diepte zie gevaarlijk en onvoorspelbaar dát is waarom ik met hem reizen wil naar het overpad van ons mysterie waar vertrouwde tonen zich bevrijden niet zozeer uit monde…

droeve schimmen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
weten wat wij in ons dragen steekt de onwetendheid van angst als een puberale pukkel de kop op pijnlijk in onrijpe uitdrukken tot bloedens aan toe snijden onze woorden de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment jij wordt de foetus en ik de ongesteldheid het spijt mij de liefde zo te misbruiken het houden van in de mond…
Claire19 september 2013Lees meer >

Gebed zonder eind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
het tuinpad zal nog bladeren verzamelen regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen ook al heeft september zijn schaduw geworpen ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen er zullen nog doden te betreuren zijn verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren een ogenblik lijkt…
Iniduo25 oktober 2013Lees meer >

Gif

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
Mensen verdwijnen in haar mond, bang om hun schaduw te verliezen. - de oude vrouw zucht - Nu is een flits door het heden, een geldversnipperde levensmoeheid die zwart niet meer onderscheid van wit. - haar wandelstok tikt langzaam - De straat maakt geluiden die niemand verstaat.…

Huiswerk 1963

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
ik ben als een slinger van het uurwerk, onder het stof staande naast de stolp het tikt nog in mijn hoofd al is het een eeuwigheid gelee ik zie haar nog met open mond de middag inluiden mijn hand voelt het tafeltapijt waaraan ik wegdroom in mijn schoolse werk mij ontgaat de zware maag ook niet en denk ook nog eens aan alles dat geen algebra…

Wanhoop en extase

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
In de greep van de de morgenstond bijt het bos op het bitter van de mossen met de nasmaak van de nacht nog in volle mond vloeit de dauw uit gesloten ogen In het voetspoor van z’n uniformiteit, schuurt het eerste licht langs de hoogste takken, strekken schaduwen zich tot levende sculpturen, gekerfd in de magere schors van de vluchtige…
Pama27 april 2014Lees meer >

Dode wortels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
is pijnlijk broos en het gaat aan niemand voorbij vaak al scherven voor het bakken in tere vormen of kleurloze brei men draagt het mee over de horizon heen zonder innerlijk pais vaak met uiterlijke onvree slechts het sterven bevrijdt het bewustzijn van de wond, bij leven of dood, met een zucht van verlichting verlaat een demon de mond…

Afghaanse lente

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
achter schuttingen hoor je de verhalen hun eindeloze rondjes draaien: dat moet - mag niet - hoort zo in ordelijke aangeharkte tuinen bezweert men het kwade de mond van een onwaarschijnlijke eenling geluidloos gesnoeid daar gaat Kubra zo langzaam komt ze vooruit borsten buik en billen krachtig gepantserd in een kuras men sist schampert…
J.Bakx17 maart 2015Lees meer >