4462 resultaten.
Met lange armen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
796 corona argwaan
op te lichten
voor even
een doorkijkje
naar het leven
van voor deze tijd
bevrijd van
angst elkaar te
raken en dan de
ander ziek te maken
totdat je lach
me warmde en mij
met lange armen weer
knuffelde als toen
in gouden
momenten kwamen
we zo dichter bij
elkaar dan ooit te voren
voelden vertrouwen
in een toekomst…
Gerrit Achterberg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Het leven van Gerrit Achterberg
werd door Wim Hazeu beschreven
en voor de toekomst vastgelegd.
Op Gerrit's graf rust een zware kei,
met daarbij een stenen bankje,
dat een steenhouwer hiew,
en als trouwe lezer schonk.
Achterberg is niet doodgegaan.
Zijn innige gedachten leven nog.…
Vriendschap naar liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 hoe het in de toekomst zou zijn.
Is het nog steeds ‘wij’,
of doen we elkaar alleen maar pijn?
Gaan we ooit dansen in het maanlicht
als hij helder schijnt tijdens Kerstavond?
Samen onder de maretak, met gedimd licht,
zou je me zoenen, als ik voor je stond?
Ik durf de waarheid niet te zeggen,
hoeveel ik om je ben gaan geven.…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Toekomst is hier immer nu.
Tijdloosheid werd hier tijd.
Het hele grote in het kleine,
als wonderen ervaren.
Als stille heiligheid.
Onszelf ontdekken in ieder ander.
Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk ervaren.
Onbegrijpelijke liefde geven.…
Hulpvaardigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Over heel de verre einder
hangt een waas van verwachting
een droom die toekomst heet
waar wij van afstand kijken
in hoop en zwaar verlangen
van nadering tot elkaar
geen afgunst of kijven
leven in menswaardig bestaan
en onze energie besteden
in ontwikkeling en hulp
aan hen die zwakker zijn
waar de einder nader komt
wie geen helpende…
Levenslicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
681 Opdat jij in de toekomst, NU,
wonderlijke liefde vindt.…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…
Zielsverwant
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
587 Ik wil afspreken met je
liefst zo ver mogelijk
in de toekomst.
Ik wil je liefhebben
in mijn hoofd.
Ja. ik geef toe.
Ik heb angst
om gevoelens te voelen
vooral dan de doornen
van dewelke geen enkele liefde
gespaard blijft.
En toch, ik hou zoveel van je,
je bent zo kostbaar in mijn hart
en dat al heel lang.
Dat zal zo blijven.…
Keek op de week
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 Woest en ledig
was mesokosmos
van hemel naar hel
mystiek geweven
in een droombestaan
In de hartslag
van de elementen
heeft alles
een verhaal
om zelfs marilyn
weer tot leven
te brengen
Kerf de toekomst
van gisteren
in schat no.44
begraven in matunda
voor de eerste vlinder
op origanum majorana
Geen titel
kwam ik…
Heb Geduld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 heb geduld
het gaat wel goed komen
het is niet jullie schuld
dus blijf vooral dromen
echter ze blijven komen
omdat daar niets valt
om over te dromen
geen toekomst geen werk
alleen te vaak honger
eventueel te beschrijven
in alles onthullende gedichten
toch blijf hopen op een wonder
doe het dus maar niet
ga de vogels niet achterna…
Individu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 overbodig kon maken
in de diepe duisternacht
maar niets was minder
waar, de ganzen vlogen
over de weidse wereld
die oneerlijk was
geworden door de mensheid
zo zeiden ze, en je luisterde
omdat er geen licht kwam,
Jij raakte me aan
in dat verlangen
samen te zijn, zonder aanhangsels
van dogma’s uit het verleden
of angst voor de toekomst…
´Het begin van dag met de scherven van gisteren´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Begin de dag altijd met de dromen van morgen die schitteren in je ogen en je geest
want deze maken je sterk en vol goede moed en leiden je naar de toekomst.…
Vragen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
481 Ken je uit het ver verleden
wat de mensen elders deden,
weet je wat de toekomst brengt?
Alle kan je toch nooit weten,
ook al ben je slimmeRik,
maar we willen samen bouwen
en elkander echt vertrouwen,
ja dat willen jij en ik.…
Vertrouweling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
506 maar op het dromerige slingerpad
naar jouw vergeten niemandsland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een nauwkeurige werkelijkheid
die ik met mijn beladen verleden
als onbestaanbaar had verwacht
nu we vertrouwd zijn geworden
geloof ik weer in aardse dingen
daarom blijf ik dichter bij je
in de toekomst…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Archeologen van onze tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken…
Overal want nergens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
194 Of ik hoop
wakker te worden uit de kou
weet ik niet, misschien
doe ik wat jij doet en duw
ik het naar de toekomst
Dan bestaat het niet…
Zonnewende
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
351 In droomland verhaalt de fee,
Wat is geschied en komt,
Neemt hem in haar sprookje mee
Naar de toekomst die is geweest,
Daar met de faun en nimf,
Wordt onthaald op ’t zomerfeest.…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren
vrolijk wiegen in de zefier
bemoedigen het werk
van de nabije toekomst…
Sonnet 17
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
181 Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst,
Als het bol zou staan van heel uw aanzien?
Zelfs goden weten dat dit als tombe
Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet.
Als ik uw ogen schoon verdichten kon,
Uw charmes cijfermatig opsommen,
Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon;
Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Afdichters maken korte metten.
Met knagende herinneringen.
Uit een onvoltooid verleden.
Vol schuldgevoel en spijt.
Opgelucht opnieuw beginnen.
Met een schone lei.
Bevrijd en onbelast.
Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Spreken we te weinig of op een ongewone manier
over alle soorten bomen in het regenwoud of alhier,
zeg gerust over alle bossen als een soort kathedraal
unieke groene huizen toegankelijk voor ons allemaal.
Hoe gedragen we ons tussen de bomen en banken
hebben we allemaal dat ene gevoel van thuiskomen.
Voelen we vredigheid, het wortelen, de seizoenen…
Schaduwgedachten
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.128 Er stond een meisje voor een huis
Zoveel toekomst in haar gedachten
En zoveel gedachten in haar toekomst
Wat was die avond prachtig
Ze gaf hem zoveel liefde die avond
De wederzijdse liefdesklok die heel hard tikte
En de tijd die eindelijk stil stond
Er liep een jongen door de zee
Met zoveel gedachten in zijn gevoel
En zoveel gevoel in zijn…
Mijn kind
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.522 Als zondagskind kondigde jij je aan
Met pijn en wee,maar al zo bemind
Gaaf en fijn,nog vast aan het levenslint
Zo fris en vrolijk in je kleutertijd
Als een bloem die haar blaadjes spreidt
Een dartele vlinder als prille vrouw
Op zoek naar een partner in de morgendauw
Dan sta je daar,een mooie stralende bruid
Verlangend kijk je naar de toekomst…
L'Encyclopédie vivant (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 achtergebleven in de leegte
van een schaduwrijke vloek
met een zerk,
telkens als een spiegel,
in wezen:
een alleenstaand kind
dat ongewild verblijft in de hoek
onzeker en onbemind
de laatse punt met inkt
waaiert uit over het meer
dat rest, en onbeschreven blijft
daarin rust het gevoel, het zeer,
wachtend totdat het wellicht
in een toekomst…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Was juist zij geen enorm bijzondere levensblom
empathisch en niet dom vorm haar toekomst om.
Laat de dood haar alstublieft nu nog eventjes niet grijpen
weet, dit stervend nijpen is nog even niet te begrijpen.…
droomballon
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.773 Na maanden een ballon opblazen,
vol met mooie dromen
klapt hij stuk
weg toekomst
vol van kindergeluid
je mag niemand leren lopen
geen armpjes om je heen
weg kinderliefde
weg geluk
keihard word je teruggeblazen
maar toch,
door je bittere tranen heen
weet je
diep van binnen
het komt weer goed
dit kindje was niet voor ons bedoeld
heel…
Haat .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.160 Wist plotseling dat hij haar bedroog
Ontzet sloeg zij haar handen
voor haar mond, een kreun
slakend, volgde meteen de dreun
terwijl zij zich vermande
Hij hoefde niet te zien 't verdriet
dat naar buiten wilde
hun toekomst, die hij één klap vilde
nerveus slikkend zag zij niet
de grijns op zijn arrogante gelaat
met 'n waas voor haar ogen…
Een Liefde
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.052 de mijne
je bent als een droom
zo onvoorspelbaar
alsof je straks
zomaar weer verdwijnt
Ik geniet elke seconde
van je aanwezigheid
ik lach en staar
in je mooie ogen
Maar het liefst
neem ik je in mijn armen
en houd je stevig vast
maar geen woord
er wordt niet eens gefluisterd
Je lijkt zo onbereikbaar
een afstand zo groot
een toekomst…
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 je handen vragen
meer dan ik kan dragen
je mompelt zacht
een dank je wel
maar je ogen kijken weg
zien het land verdrogen
de woestijn had niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument…
Werelden zonder jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.613 zichzelf
begon haar waarheid te liegen
In de tweede wereld
daar straalde de zwarte zon
bleef haar leeftijd eeuwig elf
omdat ze niet ontsnappen kon
In de derde wereld
raakte het verleden nooit af
steeds herhaald in dieper zelf
ontkenden rozen jouw stille graf
In de huidige wereld
wordt het kind een jonge vrouw
en in haar leven vol met toekomst…