3836 resultaten.
In mijn hart
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.018 Met jou in mijn hart
Slenter ik langs de Rozengracht
Door de wind mijn haar verward
Elke minuut aan jou gedacht
Met jou in mijn bloed
Spel ik langzaam het Parool
Steek een veer in mijn hoed
Terwijl ik door het parkie dool
Met jou aan mijn hand
Sta ik op de pont
Samen op ’t IJ geland
Zoen ik je zachtjes op je mond
Met jou op mijn schouder…
verder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 verder
ik kom niet verder
de tegels van ‘t trottoir
vragen mij stap voor stap
waarom ze vierkant zijn
dan fiets ik maar
zolang m’n ketting rammelt
trapt mijn hart
het bloed
rond mijn wielen
afstand brengt mij verder
de ruimtelijke rijkdom
ik rol er dwars doorheen
bewegen is vooruit
ik stuur de toekomst
bochten liggen
wind…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Haar borsten
zien er stevig uit, maar misschien slechts
opgewekt door ingebrachte implantaten
van twijfelachtig materiaal, dat oplost
in vlees en bloed, niet in een oogwenk
maar in de loop van jaren, onverwacht
zoals granieten bergen door weersinvloeden
en het wortelen van steenbrekende planten…
Mensenschuw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
476 Spuug bloed.
Sociale vaardigheden zou een vak moeten zijn
op alle scholen in de wereld, want er gaan nog
teveel mensen kapot door sociale angsten en
onkundigheden, incluis mijzelf. Soms overstijg
ik mijzelf en doe ik moedig mee met een project
van dit of dat, maar al rap glij ik uit en zak
ik weg in de stinkende wegzuigmoerassen.…
Nachtgodin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 (voor Abys)
Ik noemde jou ooit de beschermengel van Rogi
Wieg, een welgemeend superlatief, maar in wezen
was je veel meer dan dat, namelijk een vrouw
van vlees en bloed, die Rogi wist te lezen.
Vannacht zocht je me op via de mechanische
apparaturen en gaf je me een superdouw, die
mijn ziel deed stuiteren van mega-extase.…
Waar moet dat heen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Wanneer de zomer
weer is aangekomen kruipt
het bloed door en over
vele banen. Zoekt een passie
hiervoor ruimte met een
optimistische lach.…
Sterren aan de hemel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 Als bruut geweld de harten weer doet bloeden,
terreurgeweld dat niets of niemand spaart,
als god of mens ook nu niet kon verhoeden
dat dwazen weer tot beulen zijn ontaard,
dat twijfel dan de blik niet zal verblinden,
dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt,
dat 't hart zich met de rede blijft verbinden
en solidariteit de wonden heelt…
steekspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 Uit elke vrouw wordt een man gebaard
met week vlees en bloed in de mond
gespeend met melk en zorgen bezwaard
schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond
En wanneer het ebben komt na de vloed
liggen ze op een hoop benen en bekkens
gewis komt de koude wind tussen ’t wasgoed
het venijn met vuur de adem in de kwintessens
Waarna veel napraat…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 Weer is het vrede, roept men wild om wijn,
heet, opgelucht na al het leed en bloeden.
Zij zegt: er zal nu nooit meer oorlog zijn…
en ik, afzijds van het rumoer en moede:
oorlogen, liefste, zullen blijven woeden
eeuwen nadat van Boston of Berlijn,
van stalen helmen en van hoge hoeden
de laatste resten niet meer vindbaar zijn.…
Pijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Vloeiend bloed, omhoog
gezogen vis.
Pisces natare oportet! Dat
is Latijn voor mij!
En dan het kind,
papa papa!
vispijn vispijn!
En dan de vis,
snel kloppend vissenhart, visogen
op handige levenslijn.
En dan papa,
snoeihard geraakt
door een snerpende kinderstem.
En dan weer de vis,
terugkerende haak uit vissenschubben.…
Vertrapt hart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
839 Mijn hart had niets door, totdat het daar
openlijk onder te bloeden lag en er akelige
fantomen uit jaloerse, haatdragende en wrede
achterbuurtkrochten opdoemden, die mijn ziel
wilden vermorzelen, alsof die al niet genoeg
geleden had.…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen kraakten
en honger en kou
knepen je krank
onder de Stahlhelm
stokte het lied
van vreemde verten
van oorlog en dood
het verloren bloed…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem 't bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en straks je verleden…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Het is het niet het brood
dat de honger stilt, of
bloeiende bomen die in de
palm van een hand wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie…
Mocht u anders beweren...?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
347 mix van gedachten verscheurd door
een wisselende ethiek zoals
het werd gedeeld wordt en om
private reden wordt gedoogd,
zoals het is niet zou moeten zijn als
de stromen bloed zijn opgedroogd,
onvervalste gevoelens, waarvan de inkt
van het moment niet drogen mag
in een apocalyptische tragiek waarin
ons natuurlijke gedrag verdrinkt…
De witte tafel roept tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 kom, neem en drink uit overvloed,
wat zwak is mag hier krachtig groeien
door 't eens voorgoed vergoten bloed.
Het Woord dat wij hier mogen horen,
de tekenen van brood en wijn...
Goddank, wij zijn opnieuw geboren,
om levend voor de Heer te zijn.…
De dood en de duik!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 ik naakt een duik doe in het Marnix-zwembad te Amsterdam
fier, fris en frank warm voorgedoucht
ontdaan van stof en stoffelijkheid
denk ik aan mijn dood , mijn sterven
denk ik, zou het zo gaan, zal ik zo vergaan
zo aangenaam, zo warm, zo oerstil, zo behaaglijk
zo lief, zo mooi, zo blauw, zo schoon, zo fijn,
zonder pijn, verdriet, angst bloed…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Wolken gekneusd licht
bloed stroomt uit gedichten
als het doek weer sluit.
Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.
Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.…
mijn hart groot of klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Ik loop naar het rechte eind
Op stabiele ondergrond
Waar mijn ondergrond niet verdwijnt
Ik spreek uit een diepte van mijn hart
Noem mijn hart klein of groot
Uitgesproken door een kleine mond
gekomen uit een hart in nood
het bloed dat uit mijn hart vloeit
de liefde dat meer en meer in mijn hart groeit
prikkels van en naar mijn zintuigen…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Overal glas, bloed en geschreeuw.
Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen dienst meer doen.
Regen op 't kerkje, regen op het asfalt.
Behoefte aan informatie,
zwarte details maken de pijn onverdraaglijk.
Het koude huis waar haar huls rust blijft stil.…
Grandeur van verrijzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 drukkend heet
geladen met
stof en rumoer
leek de atmosfeer
te gaan exploderen
tot er een gejuich
en de geur van
bloed venijn en
vergelding onze
kant op kwam
we zagen de man
met zijn kroon
beladen met kruis
onder hoon en
spot bijna kapot
het waren zijn ogen
die uit zijn gebogen
gestalte op heldere
wijze de verte in keken…
Zeven vogels zwart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ik kan mijn bloed wel drinken,
dat ik hen hoorde,
in hun nest leefde,
maar dat is niets dan voortzetten.
Ik daal af langs de stam
naar de grond
en open mijn ogen opnieuw,
adem de vochtige aarde in...…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar heel onschuldig met je maatje
Die zat nadien in shock en onder bloed…
DE REKENING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
541 meer dan je deel
en nu ik iets terug eis
zeg je dat ik steel
jullie kwamen
en namen
zelfs ons met je mee
zo ver weg van huis
naar ver overzee
en nu we uit
ons zelf uit vrije wil komen
is er niemand
die staat te wachten
om ons te verwelkomen
jullie kwamen en namen
wat goed leek werd gehaald
en er moest door ons zelfs nog
met bloed…
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 stroom mee in de seizoenen
van het bloed, ruisend
bladgoed van synthese
die na de storm is gaan
liggen, een opmaat tot het nemen
van de laatste hindernis om
het schoonste wat ik bezit in te
lijven met de ongekuiste teksten
mijn blijvende honger stilt, aan
dat laatste heb ik mij vaak vertild.…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 deze ochtend is voor ontwaken te licht
ik blijf volhouden dat je
op de rand van het bed zit
vandaag sta ik op en valt er regen
met af en toe zon
er hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Deze cultuur bloeit het lichaam open
Met een hart dat is gesloten
De body glanst met goud bespoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
Metselwerk?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
597 De herfstzon kleurt de beloofde
hemel rood, hij spint de wereld
in een web vol clichés in spiegels
van een onverzadigd labyrint, speurt
naar waarheden uit het verleden,
van onmacht en onvermogen,
afkomst in brons gegoten bloed
tot aan de dood in een vast
gebakend lied van overleving,
ingevuld naar believen door
dualisme, waaraan…