3548 resultaten.
Labyrint
hartenkreet
3.1 met 36 stemmen
1.777 Het is knus en gezellig
hier dichters tezamen
of hangt het naar aandacht
dat zou me beschamen!
Interessant blijft echter,
als nooit tevoren,
de zoektocht naar zin
die het hart zal bekoren.
Pas wanneer het maagdelijke
is opgemaakt in taal
waarin weer ruimte ontstaat
en de liefde ontluikt
heeft het woord weer gebaat.…
Rode avondzon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 In 't land van cynisme
zie ik de rode avondzon
langzaam zakken in
wat God ooit kon
't donkere silhouet van een paard
muggen dansen tussen fruitbomen
het achtergelaten dievenmasker
en ik bedenk me zelf
de dichterlijke natuur van dromen
in een andere doorleefde wereld
als een oude beambte
achter een stoffig bureau
teken ik een glimlach…
Woordenschat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
613 zinnen
in een begrip als nasmaak
van een taal, achteraf gelezen
waarin een bittere bijsmaak
niet te ontkennen valt, maakt
de ziel van de wereld wijder,
verblijdt hét drinken uit de
vruchtbare beker van haar
tijdloze moraal, vaak te
groot voor onze woordenschat,
zoekgeraakt achter muren
van de duisternis, naar de
letter van de dichters…
Distichon 24 What 's in a name?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
566 De Griekse dichter Sotadès (3e eeuw voor Christus) zou beroemd zijn geworden door zijn palindroom-verzen. En berucht om zijn obsceniteiten. Gelukkig zijn de sotadische verzen niet bewaard gebleven, anders had ik er hier een paar voorbeelden van gegeven.…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
De zon en de vlinder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
676 van de zon verwarmen haar tere vleugels
Het licht laat de kleuren van haar vleugels schitteren
De zon lacht naar de vlinder, de vlinder lacht naar de zon
De zon brandt van verlangen
De vlinder fladdert van geluk
De warmte tussen hen is voelbaar
De liefde tussen hen is zichtbaar
Een mooie vlinder fladdert in de blauwe lucht
Steeds dichter…
feestgroei
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
938 vandaag is het een bijzondere dag
ik heb namelijk besloten
om mezelf te vieren
het wordt vast een succes
ook al ben ik een naamloze dichter
een mens van weinig gewicht
toch ziet u, zelfs zonder top
enige wildgroei van het licht
dat, gedoodvierd en geverfd,
mij ontslaat van enige plicht
kom, feest mee
en laat het vieren beginnen
hang…
Uitgekookt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
892 Och,
was ik een minstreel die met zoetgevooisde zang
het hemelse genot vol pure passie kon bezingen
zodat het hart van zijn beminde op zou springen
l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang
och,
was ik een dichter die zijn zinnen weven kon
haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss
of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Hoe groot de overgang in dit café,
waarin Brusselmans schreeuwt dat hij wil beffen,
het plat, platter, platst elkaar overtreffen
in één grotesk dichterlijk ratsmodee.
Van hemel naar hel was ik glad vergeten:
hier zit ik temidden van slampoëten.…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 Dichter nader jij zwart als Onyx
op de tast naar ontgoocheling
Ik ben zo ziel tot jouw huid
geneigd te hullen na de getuigenis
verleid tot de daad
Er komt dat moment van tegenstrijd
van ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De…
Valse aura van de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein,
de waarheidskern wordt helder
in een geweldcontrast,
Elk detail wordt in kritiek
of tegengestelde waarde
moet worden getoetst, wisselend
gesprek of religie die de dichters…
Zuivervriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
859 Ooit was de liefde bedoeld voor de lust
maar tegenwoordig consumeert
de mensheid anders
massaal en met grootse gebaren
beginnen ze oorlog met al zijn gevaren
geen dichter zal na afloop
nog naar zijn navel staren
ooit was de lust bedoeld voor de liefde
maar tegewoordig
beredeneren we anders
met de natuur naar de knoppen
voor groei niet…
Voor Adriaan
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Ik heb geen tijd en zin nu om te dichten
maar 'k moet iets schrijven, nu ik dit toch weet
en zeker ook omdat ik dichter heet
wil ik dit liefdewerk voor jou verrichten.
Dus, beste Adriaan, wil gauw genezen;
ik denk aan jou in mijn gebed
en 'k hoop dat niemand mij belet
je dit te zeggen en jou dit te lezen.…
Philosophers Stone
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
619 Kan een gedicht een wrede daad verhinderen
Een einde maken aan het strijdtoneel
Een medicijn zijn, ziekte en leed verminderen
Of wordt een woord, een vers, nooit substantieel
Gaat een gedicht ooit verder dan verwonderen
Zijn geest en lichaam samen één geheel
Hoort het bij dichters om zich af te zonderen
Of zijn zij een onmisbaar onderdeel…
Humanistische zandtaart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ons een wijs hart om na te denken
Voordat het kwaad in volheid wordt gewettigd
Ontspoord bedorven bloed dat door bloemen
Kruipt tot wanhoop gedreven laat wankelen
Allen die met licht leven onderscheiden
Krokodillentranen van de dood de geest
Van het beest en de in boeien geslagen
Dwalende devoten in kooien gekluisterd
Het is de dichter…
Even tijdloos?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Het is het niet het brood
dat de honger steelt, of
kreunende bomen die in
stormwinden worden getest
maar de toonhoogten van het denken
van bodemloze nachten tot in de
zwartste dromen, verlicht door pijn
waar elke dichter z’n dorst uit lest
maar ook als schrander dier dat
zijn bloed laat koken, een opmaat
waaruit de heerlijkheid…
Mijn kristal bol ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 tegengestelde draaiing van de zon
dringen verwachtingen in de kristallen bol
waarin ieder een eigen klimaat zal vinden,
z’n plek bepaald misschien in een andere rol
gemodelleerd op de draaischijf van haar
beeld en spraakzaamheid, waaraan hij
zelfbeschikkingszaad laat hechten op
het aanbeeld van een gewortelde hoop
en weerbaarheid dichter…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Geen kracht overdag
Geen slaap in de nacht
Nu alleen nog ontzag
Voor die laatstgeleden lach
Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit…
Onthaal.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 De dichter
spreekt een geheimtaal
in z'n verhaal
huist meer stilzwijgen
Hij treft
muren zonder oren
en bij de doven
geen enkel onthaal
Geen hond
taalt naar zijn poezie
z'n bundels
onverkocht
Geen handen..…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…
Under a yewtree
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 In Painswick heb ik mijn gemis begraven
Nabij een Yewtree op de dodenakker
Het maakte opluchting en vreugde wakker
Een rouwkoetspaard, bevrijd, begon te draven
Toen kreeg het vleugels en verkoos te wonen
-Zijn vlerken werden wolkenwit geverfd -
Waar een trawant zijn inspiratie werft
Om die bezield aan dichters te vertonen
De poëzie in Painswick…
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 poëzie die nacht en stilte door
Zicht baant de weg door ruimte en
Door grotten: bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van rozen en passieflora
Hangt in ' t wonderbare licht daar
Waar we de liefde voelen stromen
In dichterlijke…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
NIEUW UIT OUD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 gedichten komen voort
uit oude bronnen ook al
geeft men dit nooit toe
het blijven altijd
optelsommen van wie
of wat of waar of hoe
nooit worden ze prijs
gegeven want je wil als
nieuwe dichter overleven
wat geldt in deze tijd - blink uit
ontsta als het kan uit originaliteit
uit inspiratie: een door god gegeven ‘zegen’
maar…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft
die woorden gevangen
Westerwolde is wijs
met zijn Groninger dichters…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 ik wilde altijd al
meegenomen worden
je blikken delen
genieten van jouw lach
zelfs je schaduw zou
ik dragen zodat ik nog
wat dichter bij je was
zou graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken…
Angst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Een spontane dichter ben ik,
die iedereen met gedichten,
vrijmoedig bevrijden wil.
Angsten,
die we in de ogen durven kijken.
Mensen,
die weer onbevangen vogels zijn.…