3607 resultaten.
eight days a week
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 weerstand
en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik
wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig
doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen
vooralsnog met de hakken over de sloot
wist ik tot vandaag het vege lijf te redden
morgenvroeg bij het ontwaken vangt opnieuw
de strijd aan die ik onmogelijk kan winnen
maar ik troost mezelf…
vader
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
2.698 je wilde mijn vader niet zijn
was niet eens een vriend
scheepte me op met schuldgevoelens
je deed me veel pijn
ik had jouw liefde niet verdiend
jarenlang liet jij mij dit geloven
uiteindelijk kon ik het niet meer aan
jij zal mij nooit meer kwetsen
ging ik mezelf beloven
ik zal zonder vader verder gaan
nu jij dit zelf ook bent gaan zien…
Uit de as van feniks
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
925 romeinse sagen
dacht losjes
de olympus te bestijgen
zeus in het voorbijgaan
even klein te krijgen
heb het niet gehaald
gefaald ben ik toen
woordloos afgedaald
wilde uit de as
van feniks nog herrijzen
tafelde in later
eeuwen met wat keizers
in een decadente sfeer
maar koning clovus
bracht de ommekeer
pas in de gouden eeuw
kon ik mezelf…
Ik wil het overnieuw
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.516 Ik zeg mezelf voorgoed gedag.
Ik weet wat ik wil.
En wat ik wil ben jij.
Ik wil jou aan mijn zij.
Ik wil samen reizen.
Naar verre landen, door de tijd.
Ik wil samen gelukkig zijn.
Ik wil je nooit meer kwijt.
Hoe je lacht.
Hoe je ligt.
Het stond zo vast.
Maar de situatie heeft het ontwricht.
Nu plaats ik het allemaal terug.…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Even alleen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.613 Het gevoel van even tot mezelf zijn,
Niemand nodig, die me liefdevol kust
Even geen arm om me heen,
Hoe goed ook bedoeld,
Even geen praten,
Alles is nu bekoeld.
Ik bedoel het niet verkeerd,
Waardeer de mensen om me heen,
Maar nu even niet,
Ik bedoel het echt niet gemeen.…
Onder mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.134 Mijn zoektocht is in volle gang
naar jouw bron van liefde en licht
ik hou mijn gevoelens amper in bedwang
maar jouw poortje zit nog stevig dicht
Ik troost mezelf door te blijven hopen
op een teken vanuit jouw stille onzekerheid
alleen door jouw wil gaat jouw hart weer open
maar zelfs jouw hart is dat teken even kwijt
Ik ben echt niet bang…
Zonder zorgen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 Ik wou dat ik wist waarom ik wil leven,
Maar steeds mezelf weer kwets...
Ik wou dat ik wist waarom ik dingen doe,
Waarom ze er zijn en me blijven volgen...
Ik wou dat ik wist waarom het zo doorgaat,
En het niet in een keer stopt...…
Ongeloofelijk wanhopig
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
984 ach, het doet je toch niets meer
Het kan je niets meer schelen
ik loop je toch maar te vervelen
Laten we het hoofdstuk dan maar afsluiten
anders ga ik mezelf nog te buiten
Het verhaal is nog niet af
en ik blijf zitten met deze straf…
Hemelse muziek
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.412 'k Mag mezelf helaas niet prijzen
als muziek-deskundig man
'k Ben een vriend van schone wijzen
maar ik weet er niet veel van.…
Ik werd hem
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.015 Bestuderend door een vergrootglas,
commanderend waar ik bij sta,
Totdat alle liefde van mij dood was,
Geobesedeerd door de destructie,
Nam hij me alles af,
Door de jaren.. geen reductie,
langzaam werd t erg donker.. waar ik mij begaf,
Enkel door 't kijken en bestuderen,
Door alles in mij te haten,
En door al zijn controleren,
Ben ik mezelf…
in ruil voor een aalmoes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
808 ik wil vluchten
in luchten met
donkere wolken
me niet laten zien
geen zin om de wereld
nog meer te bevolken
ik ben het zat
met mensen te leven
mezelf te geven in
ruil voor een aalmoes
lach om erkenning
die ik nooit zag
ik koester het kind
in mijn diepste geheim
zij mag er niet zijn
in ons creatief spelen
het kan niemand iets…
ik wil
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.436 ik wil blote voeten stranden
en ik wil mijn hondje mee
ik wil vuur en water temmen
vliegen als een leeuwerik
de orkanen overstemmen
in een eeuwig ogenblik
ik wil beboterd en besuikerd
ik wil gewiegd door zachte wind
ik wil omarmd en vastgehouden
ik wil bewonderd en bemind
ik wil madeliefjes zingen
en ze dragen naar de zee
wil mezelf…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver onder mij - o grimmig gerucht-
stapelden getijden zich op, verzwegen
het vormloos brok, aaneengeregen-
beklijfde als lucht-kasteel
overspoelde de mijmering
over stille geheimen
omdat ik mezelf…
Ik?
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.479 soms kijk ik omhoog
naar die ene ster,
wachtend op zijn val,
op een beter moment;
er zijn zo van die dagen,
maar ik heb er zoveel,
niemand die me herkent,
niemand die weet wie ik ben;
ik ga wel eens op zoek,
opzoek naar dat ene moment
dat iemand me herkent
en dan loop ik weer weg,
ik ben een loper,
ik ben op zoek,
op zoek naar mezelf…
O ja Zijn handen (hemelvaart)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 nauwelijks
een feest noemen
verweesde verwarring
weemoed en verdriet
leegte door eenzaamheid
niet te verbloemen
waar is mijn doel
een huiverende kilte
nu ik niets meer voel
Hem niet meer zie
Ik bid om warme stilte
in mijn ontheemde hart
dat ik daarin Zijn Geest
als een zachte bries
mag horen fluisteren
steeds mag ontdekken
naar mezelf…
Ik huil mijn tranen in stilte
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.035 Ik huil mijn tranen slechts in stilte
Langzaam druppelen ze omlaag
Niemand die me nu ziet huilen
Alles was zo slecht vandaag
Ik huil mijn tranen slechts in stilte
Heb helemaal niemand om me heen
Ben van god en iedereen verlaten
Beklaag mezelf, van steen en been
‘k huil mijn tranen slechts in stilte
De eenzaamheid is torenhoog
Mijn trots…
bedankt voor de liefde
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.700 je stapte mijn leven binnen
zonder een pardon
ik realiseerde dat jij mijn toevluchtoord kon zijn
waar ik even kon zijn zonder pijn
liefde werd me automatisch gegeven
ik hoefde er niet voor te bedelen
ik kon mezelf zijn
ik hoefde niet meer alleen te zijn
als ik bij jou was was alles goed
geen problemen, geen stress
alles verliep vloeiend…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Verleer mezelf niet te overschatten,
verwen dan maar liefst een eenzaam
kind, en is het moeilijk in te schatten
waar je de oprechtste tranen vindt,
eerst misgunde ik mij die waarheid, er
bestaat geen wereld van gelijkheid,
nooit een waarde zonder enige broosheid
naast het schroot, verpeel de tijd niet,
alles blijft in wezen onvoltooid.…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
midden in de nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
881 Beetje slap in mezelf praten en voor je het weet ben je met gedicht en al thuis gekomen.…
revolte
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
835 Hiervoor respecteer ik mezelf eindelijk al te zeer.
'k Heb er zeer lange tijd over gedaan, ik ben er achter
Knikken, buigen, alles pikken, neen, daar bén ik te goed voor.
Hoogmoed of trots, aan mijn niet besteed
Maar... ik weet wel wat ik goed deed!…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Ik schrijf niet
om een herkennen
ik leg mijn ziel af in mijn zinnen
mijn lijf en leden
onderhorig
aan de metaforen
al wat rest
zijn lidwoorden
het gewone van mezelf
de onlust
het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
Het halve hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 en was de prijs van liefde
zo allesomvattend in omslag van leven
toen ik inzag
wat jij werkelijk voor mij betekende
besefte ik
dat ware liefde nooit verkeerd kon zijn
verloor ik mezelf in jou
want jij plukte het verdriet
en gooide alles over mijn schouder
in woord van vriendschap en
uit gebaar van liefde
hoe ik leefde met het halve hart…
In het eeuwig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 In het dons van licht en al ‘t zachte
zie ik over heel mijn aards verleden
Was ik toch maar eerder bij machte
over mezelf dit rijke rijk te betreden
In het land van liefdevol vergeven
dwaal ik zoveel eeuwen in het licht
Eindelijk kan ik in louter stilte leven
en eindelijk heeft liefde een gezicht
In ’t vele stil zo helemaal verloren
en…
Eerste keer op de fiets
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 de bocht door was
geen probleem, alleen, ik wist niet hoe ik
moest remmen en botste hals over kop nog
voordat ik zelf had kunnen stoppen en lag
met een pijnlijke bult en huilde van de schrik
en weet niet meer hoe ik toen weer terug ge-
gaan ben, maar wel dat ik me schaamde en
het wilde vertellen, en in een soort tweestrijd
was met mezelf…
Beklem mij niet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 klets me niet van al die kleuren
zie mij liever zoals ik ben
loop mij niet aan mijn kop te zeuren
of hoe ik jou met mezelf verwen
laat mij opgaan in het leven
wegen ontdekken vrij en blij
nieuwe avonturen laten beleven
dat is het beste vooral voor mij
je moet mij niet willen bedwingen
mij in 'n keurslijf willen proppen
ik zal vechten om…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 De geheimen hou ik voor mezelf,
zij die mijn eenzaamheid ten diepste met mij delen,
hen koester ik eeuwig in mijn eenzame ziel.…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 ik zoek de lente
en een deel in mezelf
om aan jou te laten zien
schrijf je toe dat er een schaduw is
waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud
en dat het zo moet gebeuren
woordverwarrend tegen het diepe
en de windvlaag, vol met oude kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende…