3457 resultaten.
Eertijds
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
921 Geel tegen de muur. Witvis
uit de sloot bakten we op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber. Rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen. We braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg.…
Wat je wil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
884 Het water druipt langs de muren
er groeien zwammen in de hoeken
het glas valt uit de ramen
klimop zoekt zijn weg naar binnen
ratten knagen door de vloer
een weg naar boven.
mijn doos rumbonen,repen chocolade,
koekjes,dadels,aardappelchips,
alles nemen ze mee
zelfs geld,horloges en telefoons.…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.201 Tenzij ze heel hard schreeuwt en de muren het niet weerstaan.
Ze zal zich een weg banen door een zwarte golf van mensen,
die op een doordeweekse dag niets beters hebben te doen
dan tekeergaan op alles en hun gelijke ellende toewensen.
Zij had het kunnen voorkomen.…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Soms, als ik loop door een straat,
waar kalk valt uit een muur,
verschijnt mij een kindergelaat
en een non aan een kierende deur.
En ik klem mij weer vast aan de vrouw,
die mij altijd naar school toe bracht;
het galmde door het gebouw,
als de deur dichtviel met een slag.…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de…
Apocalyps?
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
749 De zee schuimt en stapelt zich als een muur
van water, rolt met verpletterende kracht
als tsunami aan land, overspoelt met overmacht
steden en dorpen nog in hetzelfde uur.
Tussen modder en puin zoekt men naar hen
die, levend of dood, soms diep zijn begraven.
Centrales ontploffen, worden plots radioactief.…
Zondagsdienst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
527 Gisternacht bralde hier nog een groep studenten,
werd er nog tegen de muren aangeplast en werden
dingen geroepen die God wel moet meenemen in
zijn eindoordeel, dat kan niet anders, geloof ik.…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 waterval van tranen
het gaat duidelijk om de vorm
als de verbeelding dromen ,zachtjes
aan verlaten
streepjes veraden het seizoen
en alles loopt op sloffen
de uren en poen
dit leven valt te poffen
schuld en onrecht staan samen
aan een tafel vol waarheid
wij zeggen samen zachtjes amen
wierook stijgt boven de tijd
de bas drum beukt tegen muren…
Mijn wil tegen de jouwe
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.323 Zo klein als je bent
Toch ga je het winnen
Ik ben reeds nerveus
En het moet nog beginnen
Dit bordje met pap
Scheidt mij van de vrede
Wanhopig ga ik voort
Met mijn dwang en smeekbede
Met rammelaars en spelletjes
Met liedjes en een fluit
Enkele happen gaan naar binnen
Tot ik op de muur stuit
Van jouw stenen niet willen
Van je tanden-op-elkaar…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol van leven
ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie
wonen mensen in benauwde steden
zuchtend onder verkeer en industrie
waar ze qua gezondheid veel van leden
klagend over overlast van buren
besloten tussen beklemming van vier muren…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
geen liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
986 Je zit daar
zegt niks
je heb geleerd
je bek te houden
je durft niet te zeggen
wat je dwarszit
je houd je mond
en lacht
maar je bent gebroken
net een kapot gegooide spiegel
Als die muren om je heen
zouden willen praten
hebben ze zoveel te vertellen
zouden ze zoveel uitleggen
want elke keer als jij vecht
genezen jouw littekens een…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Gesloten is mijn wereld zo lang dat duurt,
echter diep van binnen breekt een muur...
Zichtbaarheid is niet de maat; liefde is een naam!
Door ontwrichting heen schijnt een licht, warm en zacht.
Tijd wordt overwonnen en sterven is verleden tijd;
eeuwigheid is begonnen, in seizoenen, het neemt de tijd.
Cirkels cirkelen in straten van hout.…
Duizenden namen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.109 Zit stil, en zit recht
Er verschijnt in het raam een schim van de maan door de mist
Ik reik ernaar en meteen is het beeld me ontglipt
Zij heet: zilveren vis en terecht
Mijn armen zijn leeg, en het raam in de muur is weg…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 haast naakt, lijf aan lijf
vergrendelt magerte
hun nachten
betonschaduwen
verschrompelen de dag, zoeken
een plek om te ontlasten
zij fluisteren de honger
muren toe, vijf aan vijf
hun pols klopt nauwelijks ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 De geëxecuteerden doen tegen de muur op de binnenplaats aan yoga.
Tanks liggen als zoemende torren op hun rug, vastgeplakt aan stoffige
landwegen. Stof dat daalt als een sluier over opstijgende baby's,
neerstortende kinderwagens, rondslingerend huisraad.
Het ruist in zijn oren. Vroeger was het alleen zijn eigen bloed dat hij
daar hoorde.…
Op het aambeeld van een gespleten geest
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.149 Om de pijn te verbijten heb ik het eigen bloed geproefd
Het lot heeft mij de strot geknepen
en angst de meerpaal tot een kolk geroerd
Hier wacht de stad een wiegendood
Hier ijlt de nacht
haar morgenrood
* * *
Om het aangezicht te redden heb ik de nagel van de kist geslagen
De traan heeft het hart verstikt
en rouw een muur…
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 ik heb de tijd in een fles gestopt
mijn beloftes ook
ik heb de klok eruit geschopt
in mijn kussen zit een spook
het behang krult van de muur
terwijl de lijm de sterkste was
mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het…
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 De zon scheen binnen en ik zag het Licht
verplaatsen: van de éne muur, op de andere.
Het Licht verschoof.
Ik was veilig. Maar van binnen kwamen ineens
veel woorden tot me...
en ik 'voelde' dat ik pen en papier
pakken moest.
Mijn vervloekte naam, het leven dat ik haat
en dat zware dichterschap: dat moest,
dan maar!…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Een paar hoeken om en je staat in de stilte
op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk
in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt.
Het vriest.…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen
slingeren langs het lommer
geuren op hoogtijdagen
een schets toont
de witgekalkte muren…
Rood (Jozua 2: 1-24)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
633 Hij stuurde twee verspieders in de stad
om de verdediging te gaan begluren.
’t Betrof vooral de sterkte van de muren.
Ze werden bijna in hun kraag gevat.
Maar Rachab, voor één Shekeltje te neuken,
verborg ze in het kastje van haar keuken.
Zodoende redde deze hoer hun leven.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer
adem kent geen tucht
in zijn hoofd breekt een ijzer
de klamme muren…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Een muur, kou en verbittering buitensluitend
Liefde 'n deur.
Leidend van kamer naar kamer,
naar het meest intieme van ons samenzijn.
Haar ramen,
bron van Licht.
De trots van ons huis, het paradijs,
de tuin achter het huis.
Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tuurt
door forse eiken, wil muren verzachten.
Koele schaduw en versnipperde gloed
liefkozen donkerbruine bakstenen,
schenken strenge ramen spraakzaam gemoed.
Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
het oordeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 de gedichten van hen die ik bewonder
liggen vaak niet in mijn straatje
ze hebben niet in de gaten
hoe zeer ik hen bewonder
zonder ze op een voetstuk te zetten
het zijn ook maar mensen
met verdriet , geluk…
soms zoekend naar inspiratie
en ze gaan ook dood
dat maakt hen toch weer gelijk aan mij
vandaag las ik over een van hen
hun muren…
In passe partout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 amandelogen
die door jadegroen zijn aangedaan
en welgevormde kleine neus
bevleugeld rode lippen
rond ivoren witte tanden
teer en zinnelijk verlicht
zij fluistert door
een warme bries mijn wimpers langs
en streelt mij met een regensluier
uit de droom van korte duur
jarenlang betovert als meesterwerk
in passe partout
aan de maagdelijke witte muur…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Bij avondduister schijnen felle stralen,
vloeien samen tot een mild, helder licht
op muren met streng, waakzaam aangezicht,
sterke wachters om kwetsbare zalen.…
Twee halve gezichten
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.508 Het jankende
feestmasker aan de muur?
De blakende sinaasappel
op het dressoir? Het kammetje
van het merk Unbreakable?
Haar handschoenen die zij
inderhaast is vergeten?
Twee halve gezichten.
En de achterdocht
in mijn pretoogjes?
Sterk als de impuls
verantwoordelijkheid
te weigeren!…
het bed met twijfels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 ik lag verstomd
na al die jaren en vergat de stem in mijn gesprek
jouw voeten schoven naar de mijne in een klein
gebaar van nood
zelfs kleine repen licht tilden jouw trots
van het kussen waarvan in de afdruk jouw gedeukt
verleden stond te lezen, was ik blind dan was
mijn vlot gestrand op de riemen van je hebzucht
op de herfststenen muur…