3533 resultaten.
De torens
poëzie
4.0 met 2 stemmen
698 Immer vond ik, 't pad ontweken,
een richtbaak voor mijn stappen, mank en krank,
en stronkelde ik in wanhoop soms verloren,
dra viel door 't duister, uit een hoge toren,
diep in mijn ziel een verre klokkenklank.…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 vriendschap
neem jij me mee
je praat honderduit
en zegt ik ben
een beetje nerveus
moet nog even wennen
dat jij er bent
spontaan pak je mijn hand
verlegen kijk ik naar je
voel me ook wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een fijne dag in mijn leven
ontroeren elkaar
daar op het pad…
Stadschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 De wandelaar die zijn stappen vergeet
balancerend als pantomimespeler over
eigen schaduw treedt vindt dagelijks
het pad ontregeld door een ordeloze
stroom tekens.
Onder hoge voltages waaien hanenpoten
over panden,muren van garages,
geladen maar zonder vermogen,
onbegrepen, boos, verward, gesloten.…
Leid mij op Uw weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Leid mij op Uw weg, de weg der waarheid
Zoals het in de Bijbel staat omschreven
Dat ik naar Uw geboden tracht te leven
En mag blijven geloven in Uw wijs beleid
Leid mij op Uw weg, de juiste weg ten leven
Opdat ik niet een heilloos pad zal bewandelen
Maar dat ik steeds naar Uw wil mag handelen
Geef Heer dat ik naar het goede blijf streven.…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 schaduwrijke loof
van eeuwenoude eiken
zindert zomerse hitte over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen pad…
Ben ik een verslaafde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 jou zal het falen
door jou heb ik tranen
om jou zal ik wanen
in jou kan ik praten
naar jou wil ik staren
mijn hart voor jou heeft slagen
jouw hand vraagt naar mijn haren
een kus en we zijn samen
die lust is er al jaren
dus ik zucht en vlucht
in al mijn dwalen
neem rust en het lukt net
het te verdragen
kom haar tegen
op mijn paden…
ingewikkeld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
669 ingewikkeld
ingewikkeld is het spel van
samen langs de lijntjes kleuren
en lopen op het pad lak hebben
aan doorgaan en niet zeuren
ingewikkeld is het vinden van
de balans in drift en daad
de kern te zoeken van je doel
de drijfveer spannen in je wir war
ingewikkeld is je brein je denken
je dromen hoe je draden lopen met
elkaar verbonden…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.
De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 en trends
lijden gelukkig niet
onder dat futiele onderscheid
in de wildgroei
dit jaar spant economische
commercie veruit de kroon
mammons met coaches
hielpen met bitcoins veel
mensen aan en uit hun droom
er was spanning genoeg
in een wereld vol dwazen
die het menselijke lieten
vervreemden zonder zich te
verbazen over de duistere
paden…
Afscheid van Missenburg
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.192 Hoog en zwetend riep de zonnewijzer
Honderd vijftig jaar de taxus en fazanten
Tot de orde, en zacht en dwingend hing de gastvrouw
Aan het touw en liet de kleine klokken gaan
Over de paden van patrijzen en tuiniers.
Ook onkruid boog zich naar die goddeloze mis.…
Hammie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
627 Elke keer, als was ’t zo bedacht
zat onze hamster op de wacht
tot wij een keer zijn hok verschoonden
en ons met zijn lieftalligheid beloonden
Het beestje zelf zag dan de kans
om te ontkomen aan de dans
Hij kroop over het stenen pad
Hij verlangde meer dan kooi en rad
Helaas, helaas voor ’t kleine dier
kwam hij nooit verder dan bij ons, hier…
MOEDIG EN MOEIZAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Volhardend geloof is een steenachtig pad,
dat zich slingert tussen woeste doornstruiken.
De stem van een steeds jong blijvend kuiken'
roept de wandelaar naar de Hemelse stad.
Een lastige bult of verraderlijk gat
zal menigmaal plotseling opduiken,
terwijl ogen al de einderglans ruiken.…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Het meert aan uit de geschiedenis,
wolken schaduw ebben voorzichtig
weg in flarden mist als vloten
zich traag voortbewegen door de
polders langs het opgejaagde pad
zover men het ziet, ware een bestemming
in de overspoelde ziel, het onbekende
ons komt halen op het ijkpunt op het
kruispunt van mobiliteit als eerste stap.…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad
vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.
Dan lig ik te dagdromen over tijd ooit in Leeuwarden stad,
geheel slapeloos zonder slapen lig ik dan tevreden te gapen.…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ik ken mijn verantwoordelijkheden
en mijn plichten als burger
hoe ik me dien te gedragen
als man, wat ik moet doen
en laten, en wat mijn pad is
als vrouw, hoe ik gewoon een mens ben
in kleren die me strelen…
Lente bermen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik dacht de
juiste weg voor
jou te weten
breed opgezet
met lente bermen
bemeten die
snelheid door
kleur en schoonheid
doen vergeten
in een rustig
zoeven op lands
wegen gingen
wij op pad
de bestemming
bleef nog een
zwart gat we zien
wel hoever de wereld
in ons plaatje past
op de bonnefooi
zijn wij gestrand
aan de rand van…
de weg van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
met jouw gezelschap in mijn gedachten…
Gerafeld half garen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 jij had geen kist
om je mooiste
poppen in te
bewaren jij hield
niet zo van
wolletjes en bolletjes
in gerafeld half garen
jij was als
extravert gericht
op mensen in hun
noden en wensen
juist in contact deelde
jij aandacht liepen
jullie samen het pad
toch was er ook
stilte die soms
indringend aandacht
vroeg die je niet weg…
BLAUWE PERIODE
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
584 nou, op pad!
ik loop in een donkere novemberregen
een al te vertrouwde straat of zeven
het is wel een verdomd koude dag
om groots en meeslepend te leven
oké, ander keertje dan.
------------------------------------
----------------------…
Gewoon verliefdheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Samen wandelen over lommerrijk pad
langs beek en kreek door het smaragdgroen struweel
genietend van de bloemen in zonlicht gevat
vleien wij ons in het gras, zacht als fluweel,
minnend als de tortels in hoge bomen
maken onze wereld tot ware dromen.…
Extremen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 het buiten
was kapotter
dan je dacht
had meer
beschadigingen
dan je zo op het
eerste gezicht zag
we weken van
van het nog niet
goed gebaande pad
dat door slechts
een handvol mensen
redelijk en gebruiksklaar
was platgetrapt
de sfeer was
niet zo warm als
weleer toen wij de
bomen raakten en
grappen met hen
maakten over de
gewone…
Wandeling in het bos
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren
de krachtige balsems van den, beuk en eikenhout
langs de paden een zee van varens als in een woud
geniet ik van de grijsgroene tot roestbruine kleuren
in één nacht van regen en wind kan veel gebeuren
als de dagen zonder licht worden, kort en koud
wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren…
NAAR VOREN ZIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Verlangend voortgaan op het lange pad;
aan het eind ervan prijkt een stralenkrans,
noodt én vermaant, omringd door milde glans,
die soms vervaagt _ tot star, neerslachtig mat.…
Guardian Angel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 klonken galmend door
Een zoete stroom, een warme douche
Met in zijn lijf een tinteling
Zijn lokken, waar de geur in hing
Van hun parfum, betovering
Die hem beroofde van zijn zin
Een nevelwaas ontnam hem kracht
Om overgave in te tomen
Bedwelmd geraakt door hun demonen
En bezeten door hun macht
Ook bij Charybdis was Pallas
Zijn lichtend pad…
Lente kriebels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
661 Ik moet de bloembakken legen,
ik moet de paden snel vegen.
De poortscharnieren een beetje gaan smeren,
de heg nog effe scheren.
Het gras is ook een beetje hoog,
de rioolputjes staan bijna droog.
Ik ren vlug terug naar de veilige achterdeur,
ten afscheid ruik ik gelukkig wel al wat bloemengeur.…
Het duizend talenhuis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 wat in
het klein
begonnen was
heeft nu een
gigantische impact
op alle gangbare
maatschappelijke
structuren
de mens is
ontheemd al dan
niet gedwongen
hij is door tal
van gigantische
volksverhuizingen
losgelaten uit zijn
steunende omgeving
verdwaald van roots
en familie ieder op
de zelfgekozen paden
op reis naar het
wonder van…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 vallen van de blaren
niet aan als ik spreek over mijn herfst
mijn denken is er op gericht
inzicht te verkrijgen
hoe de schepping zich voedt
en het Al aldoor nieuwe verbindingen werft
alles wat zwart lijkt kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg vervolgen
uw pad…
Een geur van vroeger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
385 Een geur van vroeger
Doet me denken aan toen
Een herinnering aan alles
Wat ik van plan was te doen
Ik denk aan al die plannen
En weet het nog heel goed
Met een glimlach kijk ik terug
Naar die jeugdige overmoed
Van alles zou ik gaan doen
En dat was toen heel wat
Maar het eind van ’t liedje was:
Ik liep op het gebaande pad
Ik deed wat…
Goudkoorts
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Met een schep en zeef gaat hij op pad.
Op zoek naar iets wat hij nog nooit had.
Hij loopt onder de hoge bomen speurend naar een oud rivier bed wat hij gezien had in zijn dromen.
Droog gevallen met huge boulders, waar hij dan met zijn schepje onder moet komen. Gravend in de gravel op zoek naar gele klompen.…
Balans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 van niet weten
steeds mijn overtuiging volgend
aan mijn principe altijd trouw
niet star maar zelfverzekerd voorwaarts
door mijn eigen wereld en daar omheen
genietend alle dagen van het leven
in de bescherming van mijn geloof
dankend voor alle schoons op aarde
voor de bloemengeur en vogelzang
in ritme van alledaagse omgang
zoek ik de paden…