5374 resultaten.
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Hun rariteit zorgt dat ik mij verschuil,
een schaduw zoek en daarin vrijuit huil
om wat niet komt, de afstand en het pad
dat moeizaam gaat, met om de stap een kuil
en diep gewoel, de grip die ik niet had.…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
De wereld van glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 er dwaalt geen schaduw
door de wereld van glas
waarin privacy niet past
en licht vrij speelt
in drie dimensies
tot het breekt
alle kleuren geeft
waaruit het wit
ooit is geweven
na tempering volgt
demping van geluid
uit is het moment van stilte
waarna zwoele tonen
intimiteiten zingen die hen
door het licht zijn ontnomen
in…
De kleinste details
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 ik zag ze
in je ogen ontwaken
de herinneringen
die jouw leven maakten
scenes en fragmenten
in wisselend gevoel
die het gebeuren in
tijd en omgeving kleuren
iedere keer weer
het vertellen en weten
om ook de kleinste
details niet te vergeten
zwart is de schaduw
scherp het contrast
waarmee jij hun impact op
jouw leven hebt neergeschreven…
Verklaring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 op zoek naar jou gezicht,
volkomend overweldigend
ogen te kort om je ten volle te zien
je charme achter de sluiers, bedwelmend door jou
zoet geurende adem, als de ochtendwind die
over mijn stille tuin neerdaalt
mijn ziel jubelt van extase, zintuigen slaan op hol
in de schaduw van de hartstocht smacht de liefde,
het laat me mezelf verliezen…
Oceaan van sterren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 Ik kijk naar een eeuwige duisternis,
naar de schaduw van de maan
Vandaag heeft geen betekenis;
Morgenochtend treedt al aan.…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.
Dan maar de stap naar de koude nacht,
bedorven hoop, een koud vel, een pot
orchideen op een vers gedolven boek.…
Haar stralend gelaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 Geïllustreerd in mist met sterren door lantaarnpalen
verplaatst jouw verlichte glimlach in de schemering
met jouw schaduw in het aanstaande donker theater
voelt je vredig stralend gelaat als verrijkt handreiking.…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
Het grote bos van al mijn zomerdromen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 Ik zie de bomen niet meer
en waar het licht was
vallen schaduwen om mij
heen in het gras.
Alleen op het gras kan ik
mij slechts blindstaren. Ik zie
haar niet, haar beeltenis is
mijn geestelijk ervaren.
Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen zo vol van licht.…
Jongensspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
889 De zon
beschijnt hun spel
drie jongens
aan het vissen
Ze zitten
lekker in hun vel
drie jongens
aan de waterkant
Geen vis
groot of klein
willen ze
op deze middag missen
Hun dromerige blikken
gericht op
dobber en lijn
hengelen in stilte
De zon
weeft
schaduw van wolken
in deze waterplas
Het is
een jongensspel
waarin vader…
Zomert langs de kusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 wind
dat zomert
langs de kusten
verstrooiing
geeuwt zijn honger in
gedachteloos vervelen
schoonheid bleekt
in veel gezichten delen
drinken is gegund
omdat het dorstige
tekort wordt aangevuld
met bier en wijn voelt
verbranden nog geen pijn
pas veel later
als de vlakte weer
verlatenheid blakert
heeft wind vrij spel ruimt
schaduwen…
Moeite van het zoeken waard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een tuin vol licht en kleuren
bloemen vogels en veel meer
heldere beken rozengeuren
overal vlinders bont en teer
zachte bries tussen hoge bomen
melodieën uit vele vogelkelen
schaduw om tot rust te komen
engelen die op harpen spelen
maar bovenal een zacht geluid
als wind dat met bladeren speelt
en klinkt als lieflijk stemgeluid
dat diep…
Uitlaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Hij laat de hond
Aan het lijntje
Uit bij het lantarenpaal
licht dat hij wat
doet en doen
ze samen een plasje
ruikt ie voorzichtig
aan zijn schaduw.
Hopelijk doet ie meer
dan dat alleen
schiet het niet op
Uiteindelijk doet hij wat
van acceptabel formaat
en werpt nog een blik.
Ik hoorde het vallen.…
Rook op het water
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
628 Een waterplas door mist omgeven
met ranke bomen zonder schaduw.
gevangen, in een web geweven...
het lied gezongen door een zwaluw.
ja, ochtendstond verlangt een wonder
want toch moet eens die gele bol verschijnen.
ze priemt en straalt en duwt vanonder
laat zo het dikke rookgordijn verdwijnen.…
De stille patio
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 je scheen
door een wolk
verdween rollend
en tollend toen
ik je zag om
aan het grijs
van de randen
het licht van je
terugkomst te hangen
vaak was er
de schijn voor
het echte
vuurwerk moest
je wat studie
hebben gepleegd
over het hoe en
waarom om alles
te weten over de zon
ook ik heb
gezocht tussen
schaduw en licht
naar je eigen…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 In stilte van het alleen zijn
proberen te verwoorden
wat geschiedenis vertelt
zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
tekeningen van de avond
jezelf in kleur bevrijden
genieten van liefde in eenzaamheid
schepen bevaren papieren oceanen
gedachten voeden het ondubbelzinnige hart
de stille schaduw van leegte in het gemis
in…
Frivool gerokt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 de wind
waait herfst
door je haren
lichte
zomerlokken
spelen met elkaar
op het donkere
bed waar schaduw
zich heeft neergelegd
gebruinde benen
stappen frivool gerokt
terrasjes voorbij
ogen kijken blij
op deze dag
vol zomerlach
toch draalt zon
niet meer zoals in
lange dagen van weleer
waar donker pas
de nacht erkent als…
Meester Vreeze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Een stripverhaal
in duizend delen,
schaduwen die mij
bespelen, tot ik
het niet meer kan
velen en onzinnig
beef en gil. Hij
kruipt onder al
mijn leden en
grijnst meer dan
tevreden. Het
doek daalt weer
naar beneden. Tot
de een of andere
reden hem opnieuw
op zal laten
treden. Maar vandaag
heeft hij zichzelf
genoeg bewezen.…
In vrede gespreid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 je danst goud
in het licht
van de zon
rank en bevallig
zelfs je schaduw
kijkt even niet om
ongeschoeid
beschrijf je
aarde jouw liefde
zwaait naar het
heldere blauw in
atmosferische kou
een energetisch
fantoom met
een hemelse droom
in paradijselijke
schoonheid als
eeuwig symptoom
nog is het je lach
die de toeschouwer
pakt…
Verblinding
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
406 ik heb je
nooit zien vliegen
toch heb jij altijd
vleugels gehad
je danste en liep
zonder de grond
zichtbaar te raken
liet elegantie je dragen
ook de bewonderende
blik van de mensen
gaf jou de spirit om
zwaartekracht te temmen
daar waar
zonlicht jou
schaduw gaf koos
jij de zwevende pas
op de rand van
contrast wist jij
verblinding…
paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 in de doolhof
waar angst geen uitweg kent
de moesson zich laat gelden
op delen van het lichaam die
je bijeen houden, verstikking
in beleving en geen stem die
je tot een zuchtje wind kan temmen
minuten raken uren waar
kwartieren vluchtig in
seconden verdwijnen, schreeuwen
tot de klok van alle onwerkelijkheden
wordt verdreven in de schaduw…
hoe we steeds
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
610 hoe wij steeds vergeten wie we zijn
de oertaal van het hart tot stilte manen
tot het breken van het licht
hoe we leven blazen in manke mythes
tijd in de schaduw loert
we meedogenloze taal leren spreken
hoe in onze ogen het menselijk tekort bevriest
in winternachten geweld levens aan stukken rijt
een vloed van tranen tederheid bevrijdt…
Haar eerste kwartier
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
327 nemen
de wijde wereld
ingegaan en met
eigen snelheid en
zijn de maan in haar
momentum gepasseerd
niet in haar
aantrekkingskracht
gevangen en
blijven hangen
omdat die ene echo
net voldoende
snelheid had
zo blijft zij bestaan
net als ieder op een
vaste afstand van
de maan waarbij de
schaduwkant voor haar
gereserveerd is omdat
in schaduw…
Eenzame wegen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 Ze bestaan waar ik niet kom,
om mijn schaduw
die niet vliegen
kan.
Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig verzorgd.
Er is niets heroïsch aan het lijden,
behalve dat het blijft.
Stilte is de taal
die ik overhield.…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 de leegte wordt gevuld met gedachten
die gedwongen rusten in de schaduw
ik zou ze met mijn lippen willen verzachten
zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw
.
als ik mij spiegel aan de ander
zie ik krassen op mijn huid
.
ja, mijn beeld en ik hebben elkander
we verdelen de afstand in het niets,
.…
Antipode
gedicht
3.0 met 24 stemmen
15.691 Ik leef in schaduwen, ben nameloos.
Laat me verdorren in het wintertij,
Ver van de zomers met hun hels gehoos.
Ik kan de lichte stormen niet verdragen.
Kijk niet naar me. Behoed me voor die pijn.
O camera. O beeld van welbehagen.…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
Toverpracht
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.029 Door het bos loop ik te dwalen
Hoge bomen bij elkaar
Hun toppen laten een straal van
Zonlicht door die flitsend tussen takken
Het gebladerte verwarmt
Met de stappen die ik zet
Voel ik de schaduw dan de zon
Mijn ogen toegeknepen
Laat ik mij als een kind zo vrij
Weer draaien in de wind en droom
Een toverpracht van kleuren
Doen al mijn twijfels…
het kwaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
932 ik wil het kwaad niet
kennen
het bestaat niet
alleen in holle vaten
die meegalmen op golven
van haat
niet alleen in onbekenden
die vliegtuigen in torens,
messen en kogels in mensen
boren
niet alleen in gevaarlijke gekken
op straat het bestaat ook
achter mijn eigen ogen
in de schaduwen van mijn gedachten
ik wil het de rug toekeren…