3968 resultaten.
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
11 september
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.107 Nu 1 jaar later
Zit ik in de tuin
september in de zon
en denk aan wat er toen gebeurde
waarvan niemand dacht dat zoiets kon
Zij die achterbleven
moeten leven met begrippen als “aanvaarden”
En “de tijd heelt alle wonden”
Wat betekent nog het woord geluk
Voor hen zijn het bizarre waarden
11 september ging hun leven stuk
ik hoor ze dapper…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw bordés en als
je langs loopt wens je mij succes
mag ik de bloem zijn in jouw tuin…
Kleurige kruin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
682 Langzaam loop ik door de tuin
kijk steeds weer naar die kruin.
Het zit tegen de horizon geplakt
ik word weer door de herfst gepakt.…
Gesloopt
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.509 De rode schuur, het kippenhok, de tuin met de oude bomen.
De schaduwplek waar ik s’zomers zat te lezen.
Weg ook alle geuren, kornoelje, jasmijn en maggikruid.
Het grintpad, en het tegelstraatje naar het fietsenhok
met de stoffigvuile, scheef gebarsten ruit.
De moestuin, het grazige plekje voor de bok....…
de draak valt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.205 een slang met arendsklauwen
komt uit de tuin gekropen
vette klissen in zijn nek
ik hang te hijgen in de touwen
een gevorkte tong kietelt mijn hielen
vleermuisvleugels vouwen open
als een waaier van vliezen
ik sta maar wat te stuntelen
wil met fladderende armen weglopen
net binnen jouw bereik
vind je het wijwatervat
druppels sissen…
Laat me
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.170 eens overwogen
Als jij zo door gaat met mij te behagen
Is dat automatisch om moeilijkheden vragen
Altijd ongevraagd het bad vol laten lopen
Kleding ondergoed naar jouw keuze kopen
Altijd die gestreken overhemden spierwit
Begrijp je niet dat er ook een eigen ik in mij zit
Dus laat mij nu de baard eens laten groeien
En in de blubberige tuin…
Lavandula angustifolia
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
874 Gister heb ik aan de wandel aanschouwd
dat haagjes spijklavendel cultivar
zijn losgemaakt van elite en kapitaal
zoals eerder de cavia en het cimbaal
in tuinen van Sloten tot Aerdenhout
Langs snel en dijkweg laan of straat
het is al Hidcote Blue wat er staat
blauw paarse lipbloemen met een dunne aar
nergens het roze van Miss Katherine
houden…
At third sight
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
688 Het eerste gezicht
was het jouwe
in de zon
van een Haagse tuin.
Een tafel met glazen
die we steels heffen
naar elkaar
en het licht.
Het tweede gezicht,
je profiel
zoals je aankomt
op een avond -
De wind van het Voorhout
in je mooie haar -
en langzaam aan komt lopen
met je lach van kijk mij (Yes I do).…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Verlaten liggen daar stenen in alle kleuren en maten,
op het strand, waar wij zonder woorden, met een regenboog
hoopten op nieuwe dagen,
op avontuur van onbepaalde duur,
op appels die niemand plukt,
in de oude tuin met het ingezakte huis.…
nieuw avontuur
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.292 een ander gezoem
uit een andere taal
wat een geluk
dit mogen beleven
in mijn straat in mijn huis
voor dat avontuur
hoef ik niet meer te reizen
mijlen gaan
ieder geest
in mijn dorp
in de wereld
zijn ogen
zijn huid
vooral
hij begreep
mij
meer dan buren
achter hun gordijnen
hun achterdocht
venijn
hun tuin…
Blauwe vlinder.
netgedicht
3.1 met 40 stemmen
4.716 Ga toch vooral je lieflijke gang,
maar alsjeblieft, kom toch hier,
hier bij mij, in mijn tuin,
blauwe vlinder.…
Groet
gedicht
2.4 met 92 stemmen
27.466 Ik herinner me de plankenvloer
die kraakte, de eksters in de tuin
de ijsbloemen op het slaapkamerraam
dat je zei, in een vorig leven
was ik een aquarel, nee een witregel
dat het bizongras in de fles
zweefde als een zeepaardje
dat ik na het tellen tot honderd
ging zoeken, de laatste tree
miste in het donkere trappenhuis
dat de telefoonkaart…
Zorgeloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.212 Ik zie in een tuin wat een ander niet kan zien
en droom verder over klaverblaadjes
en vergeet-me-nietjes,
over je-houdt-wel-of-niet-van-me
en zorgeloze madeliefjes.
Mijn juichende hart verlangt
naar de zoete geur van seringen.
Mijn liefde voor jou ontluikt
in al deze kleine, maar wonderlijke dingen.…
Hij/Zij
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.277 ijzig blauw
Hij meer van geniepig rood
Zij hield van mooie kleren aan
Hij meer van uit en bloot
Zij hield van katten
Hij van de hond
En als hij schreeuwde
Hield zij haar mond
Hij deed aan sport en hield van racen
Hij wilde naar Hawaï
Zij naar de Hudson Baai
Had er veel over gelezen
Hij wilde kinderen
Zij liever niet
Een huis met tuin…
Onbegonnen liefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
717 wij hadden alles al
elkaar en het leven
eromheen een grote strik
om het allemaal te behouden
het huis, het strakke pannendak
en de tuinen tussen hagen
vol gangbare paden waarop
we samen voortgang maakten
kindergeluiden die soms
als jonge honden blaften en
die rode zon altijd weer onder
op het hoekje van de beukenhaag
dat zagen we graag en…
Dover
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
5.043 Op het kantoor kon ik het werk uitdelen,
nu loopt mijn vrouw mij te bevelen,
dan moet er in de tuin worden gewerkt
en ook heeft zij weer een kapotte dakpan opgemerkt.
En na het eten,
wil zij van afwassen niets weten,
maar ik ga liever wandelen in het bos,
en als ik moe word, zitten op het mos.…
Alsnog.
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
1.145 Als eenmaal het smetteloze wit in mijn tuin
vervangen zal zijn door jouw adembenemend groen
Als eenmaal jouw lichtvoetig dansen mijn gazon
zacht ruisend zal doen zweven
Als eenmaal jouw klanken door mijn huis lachen,
fluisterpratend vensters zullen openen
Als eenmaal jouw zaligmaken weer terug zal zijn
in mijn verlangende hersenhelften…
Lente !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
913 Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin
Een lied van lente, zon en zin
Een prachtig beestje, zwart en bruin
Hij brengt er leven in
Na herfst en winter, afval, dood
Breekt leven weer onstuimig los
Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood
Het kleine spul, een machtig bos
Ik leg mijn ogen in de zonnestralen
Laat los joh, laat het gaan
Geniet…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Weldadig en in rust verzonken, deze
tuin, vooroorlogs ooit mijn vaders
geliefde pleisterplaats. Geen sporen meer
van hem die ik hier zoek.
Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook,
wordt hier gekend, genoemd bij naam
en toenaam, een belofte van genezing.…
Vanuit nergens, met liefde
netgedicht
4.8 met 39 stemmen
1.312 naar een lichtheid
van dagen die wij
niet kennen
in het hier en nu
van later
moet je toch bekennen
dat ook daar
het licht vervaagd
wandelend door tuinen,
dor en verlaten
vallen er gaten
in een zwervend bestaan
vanuit nergens, schrijf jij
met liefde...naar huis
uit grenzeloos verlangen
in vrijheid gevangen
aan die overkant van…
Seizoenen
gedicht
3.1 met 15 stemmen
9.533 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
want wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks…
herrie in de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 het najaar is een feest van gouden kleuren
wilde wolkenluchten en striemende regens
stormen spelend met het vergankelijk blad
en wandelen langs ritselende geurige paden
kijkend naar de tuinen van vele nette lieden
die de ganse herfst al blazend doorbrengen
sjouwend met een enorm stinkend apparaat
geen bladgelazer meer door onze bladblazer…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer stralen,
zonneklaar
wijzend naar het hart
van het universum
en naar het kind in mij
Zij omhelst het leven
eeuwig trouw aan zichzelf
Zij strooit woordjes als
madeliefjes
Zij leeft in de tuin…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
ons hondje lief
hartenkreet
0.8 met 5 stemmen
864 Ze kan heel goed graven
in de tuin, dat vindt
peter niet zo fijn want
daar gaat zijn fortuin.
Killer is een hondje,
ze is heel lief.
Ze speelt heel veel
en maakt veel stof.
En dat vindt peter
niet zo tof.
Killer is een hondje,
ze is heel lief.…
Thuis “alleen” op de bank
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
972 Dicht geslagen gordijnen
Deur stevig op slot
Ramen vergrendeld en dichtgeplakt
De tuin verwoekerd bedekt het zicht
Thuis op de bank met een gedicht
En een kop koffie
Lege bank en stoel
Naast jou, niemand om je heen
Alleen het donker is trouw en blijft
Samen met de stilte
twee goede vrienden die het goed met elkaar kunnen vinden
je zucht…
kruiwagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 Hier sta ik dan te staan
al in uw tuin haar schuurtje,
soms word ik helaas uitgeleend
aan wie ook in ons buurtje.
Men gooit mij vol met bladeren,
dat valt dan nog al mee,
maar soms is het ook mest,
men denkt ik ben een plee.
Het noemen van mijn status
is toch wel overbodig,
want wil men ergens komen
dan heeft men mij toch nodig.…