3835 resultaten.
ontspoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
668 en ze sporen verder
de mensen, de wensen
zonder horizonten,
er is geen eindstation in zicht
slechts een koker vol sporen
waar gewacht dient te worden
de mensen en verder hun wensen
talloze hokjes vol dromen
en of ze ooit uit zullen komen
wordt niet over gesproken
een mens, een mens, een mens
een trein, en af en toe
een vreemde lach,…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Plotseling
die vreemd klinkende stem boven uw boek:
'Niets kun je voor me doen. Ga nu maar weg.'
De koekoekklok roep onomatopeeën
en u werd onverstaanbaar. O, toch noem ik
uw naam in het gebed dat ik niet opzeg.
--------------------------------------
uit: 'De schipbreukeling', 1996.…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 soms denk ik dat woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het…
Achtergebleven
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
748 Ze kreeg de gave
stil te blijven staan
om als boom diep
te wortelen in vreemde aarde.
De hoorn Olifant schetterde
luid rond over Ronceval,
maar niemand hoorde haar.
Het kind bleef achter
op een leeg veld
maar zal nieuwe woorden zaaien
waarin de zon schijnt.
Ze zal gelukkig zijn
en met muziek oogsten.…
Waarom is het zo dom geregeld?
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
800 Dit vind ik - op z'n zachts gezegd - wat vreemd.
Ik sta van nóg meer rariteit versteld:
de armen, die de centen 't meest behoeven,
bezitten juist het allerminste geld.
- De rijken, die 't niet nodig hebben, véél!
Die wanverdeling kan me zeer bedroeven.
De wereld is een treurig schouwtoneel.…
Vakantiegevoel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.195 En treedt, omringd door auto’s, deur aan deur,
Samen met koffie van wat vreemde kleur,
Klammig brood, vakantiegevoel binnen……
De vreemdeling
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
647 Maar plots ontwaarde al dat fraais verstomd de vreemde.
Men zag de kromme benen, de misvormde armen,
’t gezicht dat naar een dreigend dodenmasker zweemde.
Demonisch lelijk, toonde hij geen spat erbarmen.…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 oude stad waar jij ooit bent geboren
is op je tochten zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde…
terzijde (voor gerrit*)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
997 dus kies ik de graskant
en trap kleine bloemen stuk
af en toe passeert
een auto die ik
in mijn jongensjaren
grif thuis had kunnen brengen
op merk, jaartal en benzineverbruik
vreemd dat-ie leeg is
of beter?…
Je latend met je dromen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
754 bomen
hoger zouden reiken
dan mijn aards begrijpen
zag verlangen in je blik
je maakte mij onzeker
dat moeten gaf me schrik
voelde pijn als ik
niet kon voldoen aan wat
jij dacht die ik moest zijn
ben mijn eigen gang gegaan
je latend met je dromen
heb voor jou nooit echt bestaan
je kijkt me aan je rug is wat gebogen
ik ben een vreemde…
cybercafetaria
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.483 café internet is open
hij volgt de juiste url
neemt op tijd een andere letter
en vlijt zich virtueel neer op een
door vreemden geschreven krukje
bestellen hoeft hier niet
de keuze ietwat beperkt
staat al klaar, de kleur
bekende de barman reeds
alsook de vorm waarin
zuigt de klant zich helemaal vol
met de beelden van een ander
door het…
zorgenkind
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.728 hij schrijft maar wat en noemt het poëzie
het helpt hem om de angsten te verjagen
die dikwijls aan z’n zekerheden knagen
dan hoort hij weer die vreemde melodie
en ziet hij alle levenslust vervagen
het dichten als een milde therapie
een houvast tijdens onbezonnen dagen
die hem behoedt voor wilde rebellie
z’n oude moeder ruimt z’n rommel op…
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde je tot vrouw
brak banden tot je overgave
nog zijn mijn handen trouw
willen jou om warmte vragen
het licht is vreemd…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood
we staan nog steeds te trillen op de benen
ons leven was –voor even maar- weer prachtig
nog één zo’n avond en dan zijn we dood
de krachten kwamen echt uit onze tenen
niet vreemd…
dichtvrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
764 de volle zalen lokten haar
uit haar dichtersschelp
ze bracht het woord tot leven
om daarna te baden in applaus
een nieuwe dichter opgestaan
leert ze anders ook genieten
ze sprak van warmte en ook
wel van een vreemde pijn
die haar zomaar kon bespringen
in de luie stralen van een
late zomerzon en soms in bad
het warme water kwam beroeren…
het nieuwe gebeuren
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
850 het gewicht van dagen
in waagschaal van toekomst
gravend telkens weer
naar bladzij van jouw jeugd
wanhopig blind in angst
verstaand jouw vreemde taal
uitkledend in eigen schaduw
stond je daar in breekbaarheid
in koude klaarheid
en nevels van stilte
nam ik jou in mijn armen
samen losten we op in deze wereld
de wateren van nacht…
bedrieger?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.531 Ben ik nou echt vreemd aan 't gaan?
Ben ik je echt aan 't nakken?
Ben ik je nou echt aan 't laten geloven
dat ik van je hou?
Ben ik nou echt zo'n bedrieger?…
De vlakten van Helikon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 in de laatste maan van een zonnewals
droomt een wondere nacht
duizend nieuwe dansen
aan de voeten van Erato, Kalliope en Terpsichore
magisters van Apollon
bidden kunstig spreuken
leggen lijfeigen maanjuwelen bloot
strelen slaafs zielespiegels
ritmisch in vreemde talen
talend om niet
dan schoonheid
vormen Hippocrenes’ horige heksen…
Jij en ik, hoe fijn...
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
4.707 ik ga helemaal
op in m'n relatie
óók jij scheldt vaak
tijdens onze communicatie
wat wij samen hebben
is buitengewoon extreem
óók jij gaat graag
regelmatig vreemd
als ik aan jou denk
veroorzaakt het vaak binnenpret
óók jij hangt met je hoofd
vaak boven het toilet
ik bereid me al helemaal voor
op een leven dat ik met jou deel
óók…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 “Weer boog Hij zich voorover en
schreef op de grond”(Joh. 8,8)
Toen de man in het zand schreef,
schreef hij het verleden weg
en in zijn gebaar verzamelde hij
het spreken en lijden, het zachte zwijgen:
dimensie van tederheid
je zag het aan de glooiing van zijn rug
een vreemd verdriet lag in de schaduw
van zijn schouders hoewel het licht…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.812 Op vreemde eilanden rondreizen
zonder te vinden achter de laatste heuvel
een boomgaard rond een klein erf, en over
het rijstveld, de moederlijke lage herfstmaan.
------------------------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Waalsdorpervlakte
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
648 de schaduw heeft de vlakte niet verlaten
hij schrijdt er alle dagen ijzig rond
verbonden met de uitgeputte grond
hij kent er alle kuilen, alle gaten
bewaakt door vreemde zielen van soldaten
herstelt de eens gevreesde mastodont
van letsel opgelopen aan het front
hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten
argwanend schuwt hij alle…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 In schem’rig groen stukje van de oceaan
Zweeft als een schim het zeedier, transparant:
Zich vergetend, ziet door glazen wand
De mensengeest ‘t ontzaglijk wonder aan,
Hoe ‘t zieltje, dat in elk trillend orgaan,
Teer van doorschijnendheid, onzichtbaar brandt,
‘t vreemd, glazen vogeltje, zijn fijn als kant
Geweven vleugeltjes doet slaan.…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 gedrochten
elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij
doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld
nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen
omdat de ziel maar niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude bekende lied
en warempel nog wel op die ene wijs
van hoe geef ik nog gevoelens prijs
zodat de bekende vreemde…
KERSTMIS
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
3.408 In een ver en vreemd land,
kijkt hij naar een ster.
Denkt aan zijn dierbaren,
van hen is hij zo ver.
Vrede zou het moeten zijn,
maar wat hij hier ziet,
doet hem alleen maar pijn.
Kinderen,
die geen kind meer kunnen zijn.
Mensen op de vlucht,
hun bezittingen, op de rug.
Alleen geweld om hen heen,
een mensen leven telt hier niet.…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Dichten, schrijven, tof, ik kan me erin verliezen
Vreemd, blijkbaar mag ik niet bepalen of kiezen.
Dagelijks schrijf ik hier fraaie zaken neer.
Vrienden en maatjes fluisteren: ze deed het weer.
Felicitaties en lovende kreten, meid, jij hébt talent
Op de job was ik perfectioniste, dat werd erkend!…
De Oester
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 Jij oester, zo gesloten
Soms laat jij je parel zien
Prachtig, hard met parelmoer
Trots daarop misschien
’t Zijn gevolgen van iets pijnlijks
Vreemd en lelijk mocht niet zijn
Adequaat ging jij te werk
Maakte het tot kroondomein
Omhult met schoonheid
Geen misvorming meer
Het lijkt welhaast een wonder
Hoe pijn dan transformeert
Jij oester…
eens zal de Betuwe in bloei weer staan
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.013 van vroeger
zoiets vergeet je niet
terwijl ik hier geniet
van het weidse vergezicht
de omgeploegde velden
het taluud met wilde bloemen
de koeien in de wei
moet ik daar weer aan denken
echt ik voel me blij
mijn blik is op het water gericht
het water van de Lek en de Linge
rijdend over de dijk
ben ik plotseling in Spijk
ik zie daar vreemde…
Gong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
763 In alles
te willen sterven, dicht
bij me als vluchtige
gedachte, als zucht
ontvloot, te willen
schrijven, wat klonk wat
al geschreven was, gevat
in een laatste woord wat
in me overschoot, de toon
bleef zwerven in een vreemde
tongval van de wind en de
verwachting in wat je zong
en daar alles tussen in.…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan,
Rondom in duizend geheimzinnigheden,
Géniën voelde ik zoetjes tot mij treden
En schuw op donzen voetjes henengaan...
Ik weet niet - zeiden zij wat zal vergaan?
Spélden zij wat daar kome na dit heden?
Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?…