11282 resultaten.
In tijdloze rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 in ontwaken
slaan gedachten
hun vleugels uit
wieken als
kleurige vlinders
van bloem tot bloem
buitelen in
zomerse wind
naar het licht
drinken het
nectars aroma
in tijdloze rust
laat je dromen
niet slapen maar met
de dag kennismaken…
jouw glimlach
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 ze spreidt haar armen
naar mij uit, omhelst
mijn diepste verlangen
ze geurt als de
kleurrijke bloemen, ruist
als het goudgele koren
ze zweeft met de wind
en de wolken, zacht
als de zomerse zon
ze zwemt in de bron
van mijn tranen, danst
met de pijn in mijn hart…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
482 naamloos lig je
in dit vers gedolven graf
omringd door buren
die ook niet meer
de jongste waren
danst een verscheidenheid
aan bomen gestadig
op de rusteloze wind
knikken geurende coniferen
je lieflijk toe
vogels zingen de toekomst tegemoet…
LANGS WATER EN BOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Drie futen drijven
vanzelf mee met stroom en wind,
slapen ongestoord.
Eikenloof hangt dof,
glanst opeens; dat geeft trek in
een hap boerenkool!
De mestkever kruipt
over een mierenhoop, wordt
betast... Overleeft!…
Avondrood
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
492 Nu avondrood jouw zonden kust
wiegen bomen almaar later
daar de wind in stilte rust
streelt het maanlicht
zacht het water
balancerend hoog daarboven
zijn dromen in de maak
waarin kinderen nog geloven…
huis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 het huis danst
op tektonische platen
de voegen kraken op de maat
wees gerust het praat
niet over liefde
sterfbedscènes
of bungelende benen
in het trapgat
hooguit een loslippig raampje
dat roddelt met de wind
of het pad dat
knarsetandend grint…
Icoontjes die sluiten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in stappen
meten ze passen
spreken wat woorden
maar die
gaan verloren
tegen de wind
zij lachen
met handen
in liefdesbestanden
vingers typen
nog letters maar
eigenlijk zonder belang
de icoontjes die sluiten
beelden hun taal
houden de wereld zo buiten…
Weten of gok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
556 Ver lopen wegen en paden
over wereld van weten of niet
in ruimte verloren in wijdheid
van verschillende meningen
en door velden van gevoel
waait de eenzame wind
van hoop op goede keuze
in beperkte wetenschap
wie zal die ruimte kennen?…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
Vlaamse asperges
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Absoluut het jaar nul
Bindkracht tien
Zilt als de zee als ze piepen
Als het ook beter kan
Eelt op het geheugen
Voor je een stap buiten zet
Voor het moment heet van de naald
Dan een vrouw
Klaar voor een frisse wind
Flegma voor thuiskomen…
dromenval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 in de veren van
een dromenvanger, boven lucht
er hangt gezucht
de adem
van de wind
een kind reikt
lege handen
hoger blinkt een blik
de valstrik van
vandaag
waar blijven we?
het gemaakte gat
sluit uit…
Langzaam maar zeker
gedicht
4.4 met 7 stemmen
9.195 Wind woelt door het natte
groene haar van stadsplantsoenen,
ontrolt een hardblauwe vlag
boven de daken. Wie dit ziet
heeft de nacht overleefd
of hij wil of niet.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Vogelgeluiden waaien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 over de wind
een hemelsblauwe kus
op mijn rug schrijf ik wolken
kleur de seizoenen met schildersoog
de woorden fluisteren
onder mijn huid
zoals ze altijd hebben gedaan
onder de spiegel is het stil
daar drijven dromen langzaam
voorbij
vandaag ben ik een meer
morgen een oceaan…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik geef een hymne aan de wind
en tover een leger van glimlachjes
die stralend hun zaadjes verspreiden.
Ik open mijn voeten
en laat de aarde stromen.…
De laatste zomerdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.280 De ochtendzon verwarmt
Het licht gloeit
Goudomrand geschilderd
De dag begint
Als een bloem naar het licht
Badend in warmte
Drinkend van dauw
Reik je naar de wind
Een moment van rust
Intense kleur
Heldere geur
Het is stil…
Herfst draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 Je had iets aan de heg staan schikken
ik haalde wat spinrag uit je haar,
dat zijn van zulke ogenblikken
die ik mijn herinnering bewaar,
veel later, als wij beiden gewoonweg
daar geen weet meer van zullen hebben,
speelt wellicht de wind nog in die zelfde heg
met daarin die zelfde spinnenwebben.…
Wachten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
780 Ik moet wachten
tot regen en wind
de beeltenis
verweert
en tijd ze tot
zachte vorm
abstraheert
Ik moet wachten
tot de dagen en nachten
herinneringen
verdichten
en hun poëzie
mijn pijn
verlichten
Ik moet wachten
tot ik me
van jou
ontkleed
en uiteindelijk
mezelf
vergeet…
ode aan de meest misbruikte boom van Borne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 van de boom door de jaren heen
geen onvertogen zucht of het
moet de wind zijn die bij vlagen
door zijn kruin blaast…
Tulpenfoto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.914 Een vlammenzee van rood blad,
van lijntjes, kruisjes, fijntjes,
fluweelzacht glanzend,
lachend in de zon,
vlaggend in de wind,
laaiend licht en vuur,
op dit moment, dit uur, ('t was donker),
engelen van het veld,
zomaar voor mij besteld.…
Rechtop in het gras
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 ik wist dat het glas
van de stormlantaarn zou breken
in de aanwakkerende wind
ook van het schip
dat zou vergaan door het
overslaande water
licht kon niet
langer branden bedolven
door metershoge golven
zag het glas
rechtop in het gras
hoorde nog de zee van vannacht…
Voor een natuurkind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
506 ik zag een droomgezicht
het mooiste licht
alsof de einder brandde
het leek zo simpel
maar niets was minder waar
iets van Heiligs was daar
later, ja, later
vertel ik van het water
van de fluister in de wind
dan kwast ik doeken vol
kleurpigmenten
voor een natuurkind…
Voeldata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 Als ook de wind
Niet weet
Uit te leggen
Waarvan gefluisterd wordt
En het land
Van het stof
Niet vernam
Welke vorm het aanneemt
Zelfs de zee
Met druppels
Verwaterd
De regen niet waarneemt
Terwijl altijd het voelen
In emoties
Knetterend
De leegte vult…
Golvenbreuk.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
543 De zee buldert,
haar golven beuken woest op golfbrekers
tot ze openbreekt
in haar miljarden tranen
zoekend naar de rust
tussen de warmte van
zonbeschenen zandkorrels op het strand
terwijl de wind een treurmelodie fluistert
in de holten van verloren schelpen...…
Zijn zelfbezongen kosmos
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
679 Een vriend van wind en dankbaar aan de regen
Die lief had tot ver in de eeuwigheid
Daarin voorbij verbeelding werd geleid
Want tot Arcadia leidden zijn wegen
In ogenschijnlijk zeer gewone schema's
Zong Demis Roussos over grote thema's…
Bedekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 kun je 'n plek
zo overladen met liefde
opdat het kwaad
vanzelf zal verdwijnen
zoals stemmen
opgingen in de wind
worden schoenen
nooit meer aangetrokken
komen koffers
nooit meer thuis
de eigenaren ervan
evenmin…
Zingende lucht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.683 ZINGENDE lucht
zingende wind -
en binnen in,
binnen de struiken
ligt uitgegoten
een donkere vijver
en luistert en hoort,
hoort stil verloren
en denkt en peinst...
Want van lente, van lente,
Het zingt al van lente en zonneschijn.…
Regenboog
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Wind, regen, ik kan er tegen,
hagel en bliksemschichten
zullen me niet laten zwichten,
dondergod laat van zich horen,
ik laat me bij het verschijnen
van de zon alleen bekoren,
verbaasd kijk ik omhoog,
want in al haar glorie staat
aan de hemel prijkend
de regenboog!…
taaie tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 de hete adem van
de zon drukt op
de kale aarde
in deze desolate
vlakte waar het
bijna altijd waait
sta je stil
bij de bomen
kromgetrokken
door de wind
hoe lang duurt het
vraag je
voordat de rups
verandert in een
vlinder…
over het scharrelkind.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 Maar het kind dat mag buiten spelen
Vrijelijk, in weer en wind
Wordt in vakliteratuur vaak omschreven
Als het zoveelste ‘scharrelkind’.…
Steevast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 kom ik inkt te kort
om al degenen aan te schrijven
die er werkelijk toe doen
zij maken dat
dagen mooier blozen
nu de wind hen uitdaagt
nog voordat één letter
op papier staat
krijg ik bijval van haar
onze dagvorstin…