4358 resultaten.
Wolken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.534 Ik kijk naar de wolken-
ze pakken zo mooi samen-
in de lucht-
steeds nieuwe vormen-
een andere schakering-
gevormd door de wind-
en het licht-
ik denk aan jou-
geloof niet in een god-
of leven na de dood-
maar weet dat je me ziet-
draag je met me mee-
zie je mijn dochters-
wat zijn ze mooi he mam-
zo volmaakt-
je zou van…
Lekker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 Ik huppel dansend door de dagen
vang een heel klein beetje zon
wil de liefde op handen dragen
zoek in jou de passie, mijn bron
Ik open spontaan mijn beide armen
omhels in stilte ons ochtendlicht
wil verdriet voor jou verwarmen
kus de tranen van je gezicht
Ik veeg de pijn uit trieste ogen
raak jouw lippen zachtjes aan
schilder prachtige…
nakend bestaan
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
817 laat rustig
je tedere blikken
langs mijn volle
borsten gaan
neem vol liefde
mijn lichaam
in je op
hier sta ik
neem mij aan
kijk en zie mij
hier vol liefde
voor je staan
laat rustig
je warme handen
langs mijn
bloot ontklede
lichaam gaan
hier ben ik
en neem mij
zoals als ik
hier nakend sta
laat je gaan
voel vrij en warm
en draag…
ontsnapt leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 in de schuur
onderbreken trage seconden
de slaperige stilte
een dorre knak
de zwaluw zoekt de hemel
een stoel klettert
op de stenen vloer
buiten kraait de haan
hij hield van ze
misschien meer
dan het hart dragen kon
hij torste zijn geheim
die logge loden last
het onzegbare ontsnapte
slechts een keer aan zijn lippen
het geheim…
centrum en midden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.607 eender welke omweg
geen poort noch brug maar enkel ongeveer
gewoon daar vloeit, aan het verlangen afgestaan
jou raakt wat van mij komt gestroomd
en gaat en gaat zoals de veelvoud puntjes
als was ‘t begin van onzer beider vragen
dat ‘k wil wanneer zelfs alles afgesneden
jouw centrum zijn en jij mijn midden
en dat ik jou dan altijd ook mag dragen…
Beweegredenen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 en wij, en route, zijn tot hier gekomen
een halte op de snelweg van de tijd
hier zijn wij uitgestapt op 3 oktober
we namen onze intrek in dit huis
komen op adem aan het einde van de zomer
schuilen hierbinnen, zien het uitzicht wijd
Het is een fabel ruimte te beperken
wanneer een mensenleeftijd langer is
wij kwamen in beweging en wij dragen…
Het is oké...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.736 Vandaag kust mijn leven de dood wakker
De tijd van afscheid komt dichterbij
Het vergankelijke sterft in dit uur
In deze roes zweef ik mijn leven voorbij
Beloof me maar niets
ik zou het onmogelijke van je vragen
Beloof me maar niets
het is anders zó moeilijk te dragen
Het is oké laat me nu maar los
en dolend mijn zoektocht ingaan
Het is…
kerst over de grens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.252 men vroeg in mokum op de straat
hoe ’t nou verkeert in belgenland
zijn de dames elegant charmant
dragen heren pakken in hun maat
het antwoord is van grote eenvoud
de mensen doen er veel aan variatie
schrijven punt komma soms spatie
kinderen soms lief maar vaker stout
heus ‘t is er echt niet verkeerd
er zijn veel punten met ’n kruis
wijzers…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare nachtelijke wallen
in haar zie ik het plezier
van dansen in het natte gras
of nog tevreden zijn met
onbeantwoorde vragen
ik zal bij jou, meisje van heden,
immer blijven zoeken naar
het paradijselijk verleden
dat je zeker in je hartje
altijd mee zult blijven dragen…
Collect call
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
786 kraken veel gelegen
en walmen penetrant
oud zweet
culinair genot is onbekend
eten is slechts overleven
niets meer dan minder
op mijn bord
het klimaat voelt wel oké
de hitte is net uit te houden
al snuif ik gretig frisse lucht
een uur per dag
ik bel je om te zeggen
dat ik hier zit voor zeven jaar
en als we ooit weer samen reizen
draag…
Catharsis
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.158 zijn benen stappen door beemden en bossen
en dragen de ballast van voorbije dagen
handen keren elke steen tussen gras en mossen
op zoek naar het antwoord op talloze vragen
hij zal zich wassen in het woeligste water
zuiveren met zout uit de diepste meren
luisteren naar het kristalhelder geklater
als hij stroomafwaarts drijft op eigen veren…
lief in het nu, vandaag
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.779 de palm mijn hand
misschien dat wij ons nooit echt leren kennen
omdat het lot het zo voor ons bedoelt
of dat ik aan het fluisteren van je adem nog moet wennen
zodat mijn liefde voor jou nooit bekoelt
wat morgen brengt daar wil ik niet naar vragen
‘t zou kunnen dat de wind mij verder drijft
of dat jouw golven mij steeds blijven dragen…
Waar is de rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
703 je haalt echt alles door elkaar
en voelt je heel alleen
Is er dan niemand die je helpen wil
zodat het allemaal wat lichter wordt
ja, sta dan toch even stil
en denk dan aan God
Hij wil er voor je zijn
je hoeft het maar te vragen
ook al is je gebed maar klein
Hij zal je zeker dragen
Aan het einde van de dag
denk dan aan alle zegeningen…
Ik schreeuw niet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
876 gedwaald
sterren geschoten
kompassen verlopen
naar doelen van niks
het stomme geluk
van een roes
gesoes van
tevreden niets zien
ik haatte
had in de gaten
dat stilstand verrot
ging langzaam kapot
pas later
bij het ontwaken
kwam schuld en gevoel
geen doel om te raken
ik ben er mee klaar
maar de pijn
komt met vlagen
teveel om te dragen…
Over de zee hangt matelijk te tampen
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.558 En 'k weet dat duizend zijn
die naast me dragen door te dichte smoren
lijk al te volle teilen melk hun pijn.
Ga niet terug: gij zult de weg niet vinden.
Gisteren, morgen, en eenzelfde klacht.
De mist-klok zingt onzichtbaar-manend in de
dag-witte nacht.…
langer werken
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.594 hemel zij geprezen
dus heren, bent u zestig, stop met pezen
de vrouw heeft dan nog tijd en het elan
want zij is krachtig, kan nog jaren mee
en hij is op, het lijf begint te plagen
hij is nu eenmaal sneller oud van dagen
dus gun hem nu zijn bier en zijn TV
kom dames, aan de slag en nee … niet klagen
wie sterk is zal de zwaarste lasten dragen…
Snuif wierook
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
801 de deur
gaat dicht
geeft zicht op
lange gangen die
met gebed en
contemplatie
zijn behangen
draag een pij
die ik gekozen heb
omgord het touw
met knopen die
gestrikt zijn
door een toekomst
zonder jou
ik orgel klanken
voel mijn knieën
op gebedenbanken
laat de knopen
glijden langs het
schaamrood van mijn
ongebruikte dijen…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel af
in deze ogenblikken van dit stervensuur
Je ogen nemen nu afscheid
Laten zich dalen ver van hier
Wij dragen…
Vertraging
hartenkreet
4.6 met 69 stemmen
2.350 Weer iemand voor de trein,
die het leven niet kon dragen;
die niet meer wilde zijn
en niemand hulp kon vragen.
Maar wat is er gebeurd,
voor wanhoop zo kon leiden
was er dan echt geen mens
die dat ooit kon vermijden?
Het was toch iemands kind?
een liefdes-investering
en werd toch ooit bemind?
al leed het soms ontbering.…
jouw blanke vlees
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.486 jouw rondingen dragen
van boven naar onder,
het sap met een zoete smaak
in al jouw begeerlijke lagen
ontwikkelt zich, al rijpend,
een aantrekkelijk wonder
ook al dijen je gewillige heupen
allengs uit tot schilderachtige vormen
en je topje wat minder navenant
aan jou zuig ik naar eigen normen
verlies de omgeving als ik
jou grijp…
Je bent me vreemd-vertrouwd...
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
3.077 Laat het maar blijven, onvervuld en vol van vragen,
elkaar nabij zijn, glimlachen en dragen.…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 Voordat het hart zich overgaf
Door oorlog en haat verslagen
Zong zij een lied van hoopvolle dagen
Een vlindertje danste, bij elke slag
Het kind dat bezorgd in haar armen lag
Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven…
Geen eigen gelaat heb jij...
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 Wat heb je sinds het begin
meegemaakt en geleden,
maar de hoop blijft je dragen
en het vermoeden
dat achter de horizon
weer ergens en ooit
licht zal dagen.
Je bent één uit de velen:
gekend, bemind, gezocht
maar vaak ook vergeten,
onderdrukt, verloren of gekwetst,
miskend, gefolterd, gedood.
Toch sta je weer op...…
Vandaag wordt weer zo’n dag.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.638 Vandaag wordt weer zo’n dag
dat wanneer ik kijk naar je stralende lach
terwijl je in mijn armen ligt
ik intens geniet van je mooie gezicht
Dit wordt een gewichtsloze dag, totaal zonder zorgen
met lichtzwoel in de avond en een heerlijke morgen
Kom lieveling, laat me je dragen, laten we drinken
en op onze levenslange Vriendschap klinken
Het valt…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet
Ach, hoe mooi klinkt
het lied van haar lach,
smelt zij de sneeuw,
die rijpt rond mijn hart
Ik zoek de peluw,
de warme diepte van haar nest
Ik draag…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik ben van u zo verre,
Ik waar bij u zo graag,
En zeide u alle de liefde
Die ‘k in de ziele draag!
Ik fluisterde u in de oren
Zo geren een enkel woord!
-ik zong het reeds duizend keren!
nog hebt gij het nooit gehoord!
Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.…
Een zachte dans
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.514 mijn gedachten trippelen
langs vertrouwde paadjes,
op duizend korrels grind
mijn ogen zingen
voorbij verre horizonten,
over liefde die bemint
mijn dromen vliegen
zonder vleugels,
langs een hemelsblauwe wens
mijn handen dragen
jouw omhelzing,
in teder voelen van een mens
mijn vingers ontwaken
in een zachte dans,
op het ritme…
schaamrood
hartenkreet
3.4 met 47 stemmen
11.090 ik praat zoveel tegen jou
niet schreeuwend van daken
maar in die geheime mailtjes
met schaamrood op de kaken
ik zeg dingen die ik voel
en nimmer naar buiten draag
eigenlijk ben ik verlegen
maar niet naar jou vandaag
ik wil je smakkerig kussen
gewoon pats-boem recht toe recht aan
wat heerlijk zo te mailen
en dicht bij jou te staan
jij…
ze bazuinen schaduwen rond
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 rand de engelen
ze bazuinen schaduwen rond
die zich met zon verstrengelen
ze spelen met de buien
in afnemend hemels zicht
dartelen in bloemkoolwit
tot bliksem hun gezicht verlicht
de lucht is dreigend heet
draagt vleugels in thermiek
maar als de donder klapt
verschieten ze paniek
ze zweven, weven
regensluiers in hun vlucht
dragen…