8933 resultaten.
neigen naar het leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 nu jij en ik ons buiten wagen
weg van gedachten aan wat sterfelijk is
nodigt het nieuwe licht ons
naar het leven
nog aarzelend zoals de crocus
kracht ontleent
aan afgestorven grond
en later pas aan zonnewarmte
zo wondert ons het weer vernieuwen
begin van waar het donker wijkt
tegen het uitgerekend somber
een nieuw gewekt geluid…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
Herfstbladeren.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
785 Bladeren in allerlei kleuren
liggen op de grond.
Met heerlijke herfstgeuren
in het rond!
Ik vlei me neer
op het zachte bladerbed
en kijk naar de hemel
en zie een wolkengewemel.
De zon schijnt door
de kale takken van de bomen.
Ze voelen, dat de
winter gaat komen.
Ik laat het bos alleen
en ga ontroerd weer heen...…
Vibrato
gedicht
2.2 met 35 stemmen
13.981 Altblokfluit spelend in de avondstond
Verleid ik de bovenbuurvrouw teder
Tot grove intimiteit: tegader
Daveren haar vuisten op de grond.
O, Bach.…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Ondoorgrondelijk vlak,
grond of dak?
Ik wil je niet plagen
maar je hebt een tegenpool.
Is er een dans
waar kleuren ontspringen?
Ik weet het niet,
dit vele roeren zat.
Nu slechts op zoek
naar wat heerlijk zwart.…
Therapie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Een zelfbenoemde Nijmeegse bezinningstherapeut sloeg bij de sessies de cliënten in elkaar en gooide ze op de grond.
---------------------------------------------
Zit je al heel lang niet goed in je vel,
Dan wordt het tijd je ernstig te bezinnen,
Loop dan eens bij een therapeut naar binnen,
Bezinningssessies helpen doorgaans wel.…
Groeide haar voorbij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 zij had losgelaten
keek vertederd hoe de jonge loot
in nieuwe grond ontsproot
boog haar takken
in verwachten tot zijn kroon
het licht bereikte om samen te gaan kijken
hij groeide haar voorbij
in zijn ontdekken van de hemel
ontplooide frank en vrij
zij ziet hem gaan
ondanks samen wortelen
voelt zij zich verlaten in bestaan…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Kleur Contrast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Genageld aan de grond
verbaas ik me keer op keer.
Tegen de achtergrond van
het hemelsblauw zie ik een
dubbelspoor
van condenserend wit.
Intussen
hoog in de lucht zijn de
reizigers maar met één
kleur bezig: bruin.
Want
gaan ze hun witte
winter lichamen opbruinen
of
komen ze gebruind terug?…
RIJK BLIJVEN....oftewel verdiepen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Als je je blijvend wil verrijken
moet je groeiend blijven rijpen
zeg maar steeds opnieuw vereiken
en soms je oude boom verplanten
in jong, fris, vers ontkiemende grond
Dat hou je geest en lichaam gezond
en kan je tot grote hoogte stijgen
Want oude diep verwortelde bomen
groeien tot aan, zelfs in de hemel!…
midzomertijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 nu vogels zwijgen,
en de zon zich uitstrekt, over
zand en zee
die eindeloos de wolken volgt,
langs blauwe waterkanten
ligt het binnenland gedrenkt in bloed
een dodelijk reces
de mensheid krijt, in wanhoopsmoed
en vol gebarend, langs de snaren
van respijt
voor altijd kwijt
voor altijd lichtloos
en voor altijd aan de grond
genageld…
Lofzang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Ademstof
en huiverwater bedekken
hun woeste grond. Strijdig
met steen en straat, lichtvoetig
als kaalheid van tong en tederheid
van wijs te maken vreugde,
voortijdig en flinterdun
Gapend over kloven, onttrokken
aan oog en zwaarte, zich gewaar
van wenselijk dieptezicht. Of
onwaarneembaar, tenslotte…
Geankerd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Ik heb nooit de grond onder mijn voeten gevoeld
Ik heb nooit hevig naar iets verlangd
Ik bleef maar dwalen, de wind was mijn gids en reisgenoot
Geen land was mijn land
Geen stad schonk mij vertrouwen
Ik heb nooit op mijn medemens kunnen bouwen, totdat ik jou zag
Nu kan ik mijzelf huisvesten op een plek
Nu kan ik mijn doel nastreven…
Niet zo heel lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 de wereld
Vervreemdde -
Dat ik ook van mijzelf
Vervreemdde, mezelf
Uitsluitend nog zag als
Vreemdeling die zijn leven
Als een oud laken
Met vlekken en scheuren
Op een hoop zag vallen,
Als een man waarmee
Moeilijk te leven was,
Heeft wat meer tijd
In beslag genomen -
Nu is het zover,
En resten mij slechts nog
Adem, grond…
Overspel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
810 ik
zet een streep
door mijn gevoelens
denk aan woorden die beginnen
met al jouw punten achter mijn zinnen
want niets = wat het lijkt
nee, nee, niets = wat het lijkt
jij
liet de vijand stiekem binnen
waste z’n voeten
likte zijn hielen
kuste de grond waar hij op liep
ha, ha, niets = wat het lijkt
ja, ja, niets = wat het lijkt…
Terroristische aanslag.
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
936 een lichtflits
de harde knal
vervolgens grijze rook
gegil en geschreeuw
mensen vallen
achter hun bagagetrolleys
op de vloer
hier wegkomen is een
hele toer
doden en gewonden
blijven achter op
de grond
welke besmeurd is
met glasscherven en bloed
van veel mensen
welke hier op deze
Brusselse luchthaven
hun ongewenste…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Aan Donald in Trumpland
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
1.000 Het zegt een boel dat jij kon zegevieren
Ja, met de smerigste campagne ooit
Je hebt met zwaar vervuilde grond gegooid
Nu heb je ’t druk, je moet een land bestieren
Het vrouwvolk is voorlopig reuzeblij
Vooreerst heb jij geen pussy-handjes vrij!…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt
op de donkere grond…
Levensboom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Zijn levenselixir deelt hij
met zijn uitgestrekte armen,
tot zijn plantzaad de grond raakt.
Het is de herhaling van zijn bestaan.…
Reis naar de stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
477 Als je mij toelaat in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
en je kust mij plotseling
vol op de mond, als ik niet aarzel
vallen ook de laatste woorden
op de zachte zwijgende grond
waar de stilte al…
oorschelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 wat wij niet zagen
waren de stille
gronden waarop jij
het noodlot trachtte
te wissen
wat wisten we
van chaos strijd
onrust en
verborgen
ontreddering
je schreef je
met rode inkt
uit de wereld
het leven was
te groot voor jou
we houden
schelpen tegen
onze oren
we horen jou
veel te laat…
wat het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 de transparante
engel op de ladder
die haar vleugels
samenvouwt
het broze woord
dat sterft in
stromen van
vergetelheid
het kiezelpad
in de tuin
de regen die
onbedaarlijk huilt
de zee die
glinsterend
groen
eindeloos deint
de doorzichtige
witte maan
het licht dat naar
de grond glijdt
de kleine duivenveer
in het zand…
feniks
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 toen de hemel naar
beneden viel en
al het weerloze tot
gruis vermaalde
verstikte jouw holte
in het midden in
stof en stukken
van een vliegtuigstoel
gedeukt gebutst
doorkliefd zeeg je
zijwaarts onthutst
naar de grond
als een feniks uit
de as herrezen
transformeerde je
na de vernietiging
van sculptuur in een
doorleefd…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...…
De Volksjongen met de grote mond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
345 De Volksjongen met de grote mond
Ze zeiden mijn carrière komt nooit van de grond
Als Dichter en Amateur Presentator al jaren nummer 1
Ik bouwde alles wat stuk is Gemaakt weer op
Dat was voor mij geen probleem
De Volksjongen met de grote mond
Het heb alleen effe moeten duren
Maar ondanks dat de enige Beneluxe Dichter met Internationale allure…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
122 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
IK BEN HONDSMOE EN DE SPULLEN ZAT!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Ik ben hondsmoe en de spullen zat
ik werk als een paard
met mijn eigen paard
met mijn eigen lijf en leden: vooral m'n handen
en bovenal vindingrijkheid
in het tillen, sjouwen en ordenen
van mijn volkstuinspullen en de tuin zelf
want het zijn m'n eigen spullen, mijn eigen volkstuin 'Casa Giulia'
uit een ver en kort verleden; gekocht 2008…