2730 resultaten.
Hemelsblauw
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
466 Laat mij mezelf inspireren door een kleur van hemel-
gewelf hetwelk wordt gedragen door vleugels van liefde en licht
waar tevens geen enkel wolk in dichtheid en uitgestrektheid valt te bespeuren
Een ongeziene aantrekkingskracht, mijn adoratie begint te klimmen naar ongekende hoogte.…
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Dat ik jou zie fladderen en vlinderen op jouw vleugels van breek-
bare hoop en schoonheid waar men eveneens letters van passie kan aflezen
Geuren beginnen steeds meer te verspreiden over het lichaam zodat gevoelens voort-
durend open staan voor jou en zich zullen versterken met wens naar plezier, toewijding en tederheid.…
KON IK WANDELEN BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.073 bijtjes met gouden vleugels zag ik rondom mij zweven
alsof alles wat ik hier zag, niet aards was en niet gewoon
droegen zij een teken van een eeuwig en bovenaards leven
uitgetekend in een ondoorzichtelijk en goddelijk patroon.
en toen ik allerijl naar de aarde terug moest keren
wist ik niet hoe het licht in die sterren was uitgegaan.…
De stem van de merel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
435 Vol bewondering voor je uitzonderlijke diepgang
nuance en rijkdom aan taal die jij laat aanbrengen in het verhaal
Het is telkens weer een intense beleving vanaf een zelfgekozen zangpost waar
zelfs jouw bont verenkleed en vleugels in rust zijn omhuld door mantel van wakend avondlicht.…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 bedenken kan
want alles wat leeft, is een schaduw, een schijn
tot de fantasie fijn het weefsel maakt
de mars van de waan, de dans van gevoel
bindt de massa een koor of eenzaam doel
als in verliefde schijn gloeit er verbondenheid
die zielen versmelt in een liefkozend zijn
zeg niet: ‘je dwaalt, jouw waarheid is niets’,
want elk idee heeft vleugels…
DE TONEN VAN GIULIA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 is
heeft zij vooral opmerkelijk en veelvuldig laten zien
haar zeer enorme meervoudige onbeperktheid in leven, er toe doen: mogen zijn
Zoals de onbeperktheid van haar lieve, liefste lach
haar glimlach, haar kijken, luisteren, weten en zien
haar enorme emotionele invoelbaarheid ten top
Vertaald in tonen en klanken
geeft zij de piano vleugels…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Geen storm houdt hun purperen vleugels tegen.
Ze zweven tussen aarde en blinde sterren,
totdat de laatste brief verwaait,
de spiegel breekt,
en alleen hun melancholische schreeuw nog weerklinkt —
het sluitstuk van een liefde die de tijd overleeft.…
IK VOELDE WWW.WIJDEKERK.NL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
674 Als de vleugel na Zijn woord haar vleugels uitslaat
voel en ervaar ik gezonden prachtige engelen met
mij in diepe meditatie, in eigen stil intiem gebed
Digitaal is de kerk enorm modern en verrijkt
de geloofsteksten schreeuwen van de schermen af
het geluid veroorzaakt wel onrust in m'n oren
Bij de afsluiting van de dienst mijn grootste schrik…
Als op Aad'laarsvleugels
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
1.557 Zoals een adelaar zijn jongen
op zijn brede vleugels draagt,
zo draag ik, mijn kind, ook jou
steeds wanneer je mijn hulp vraagt.
Ik weet af van alle dingen
die gebeuren om je heen,
Ik zie je tranen,ik hoor je zingen
en geen moment laat ik jou alleen.…
De wind
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.536 Ik kan spelen dat ik de wind onder je vleugels ben, dat ik je draag en je opvang als je dreigt te vallen.
Ik kan spelen dat ik jou ben.
Ik kan spelen dat ik in je zit, dat ik je voel, dat je mij voelt en dat we samen leven onder de zon van het spel.
Ik wil het niet.
Ik zou kunnen dromen.…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 naar het water dragen
woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss
De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen
graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen door die passie tot `n heftig hijgen
De forsythia bloeit zijn kale takken in felgeel
voorzichtig landt `n vleugel…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns hun eikeltjes vergeten
verdwalen tot het donker wordt
geluid in stilte smoort
angsten in je bloed gaan suizen
als je uilen door de nacht hoort ruizen
ga mee vliegen
hoger naar de ijle lucht
waar horizonnen
naar de verten zijn gevlucht
voel vrijheid
langs je vleugels…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Hij had de juiste vleugels om
over de rand van de aardbol te kijken, zijn val
leek een fragment van Escher, van kraai naar engel
en vooral veel vuur stichten in het tijdloze gekrioel
van een tanende onvoorstelbaarheid.…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Stille werkelijk betovernde vlinder
meesterlijk gehuld in wit satijn,
jouw ijskoude vleugels bewegen niet.
Met grillige willekeur
laat de zon vrijheid achter zich
vult het morgen met nooit meer vlinder zijn?…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 en sterken
alvorens de tocht te vervolgen
als dan voor reder en koopman
de omzetdrift en het ongeduld
de tijd verstrijken doet
erodeert ons de scheepshuid
de schaduw van dat verval
overwoekert de passie voor
ooit verbindende ambitie
met sluipende muiterij
lekslaand zijn dan de rotsen
als ontgroeid dan de mensen
van daaraf hun vleugels…
Bezoek aan vlindertuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Langs aapjes, flamingo's,
stokpaardjes, orchideeën lopen we
Een trouwnis met
stoelen voor zo’n gast of acht
als je nog eens trouwen wilt,
jij lacht
Dan door een deur naar vlinders,
gestreepte, bruine
met dichte vleugels
waarop grote ogen,
als ze een seconde open,
zijn ze héél mooi blauw
In een aquarium zwemmen cicliden
alsof ze zweven…
inspiratie, verbinding en groei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 wij met open hart luisteren willen
ontstaat een verhaal dat ons anders maakt
met gedeelde blik naar een frisse start
dat voor elke opgave een antwoord heeft
in vertrouwen groeit diepe verbinding
naar oprechte zorg voor ieder mens
laten wij daarom samen voorop gaan
in een elkaar omarmend samen staan
onze Inspiratie kan patronen breken
vleugels…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Zuurstof,
frisse geur,
aroma van struik en bloemen,
een vlinder op haar neus,
het trage klapwieken van vleugels van de reiger,
gekscherende zwaluwen hoog in de lucht.
Ze voelt zich intens geraakt
in de eenheid van haar ziel,
in haar rust,
zonder schreeuwende klanken,
zonder storende hersenspinsels.
Ze is haar eigen muze.…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Ik heb vleugels gevoeld, ooit wijd, ooit vrij,
tot ze mij werden ontnomen, ik bleef achter met pijn.
Ik zag de aarde van boven, niet meer dan een bal,
maar ik moest weer dalen—ik wist: het is mijn val.
Ik draag eeuwen in schaduwen, kruiden in mijn hand,
levens als echo’s, herinnerd in zand.…
Bloed-Zon-Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
139 Als de grijze verstands-mannen komen met hun dorre ogen,
dan heeft de ziel haar vleugels al dichtgebogen,
dan ligt zij vaal-stil, een vermolmd klein stukje zon,
verstopt in de mimicry waar de wereld mee begon.
Dan praat ik deeglijk-wijs, ja, grijs-gewichtig-rond,
terwijl de diepe ziel de stille vrede vond.
Want kijk!…
De rijkdom van de jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 Ik hoef hun koers niet uit te zetten,
hun toekomst niet te zijn;
ik mag vertrouwen op hun vleugels
en een plek zijn, warm en klein.
Decennia mijn eigen werk,
zoveel verhalen, zoveel gezichten.
Een plek om samen stil te staan,
om soms iets zwaars wat op te lichten.…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Maar welke tijd daar nog mee gemoeid was, en hoe lang haar vleugels
het nog zouden houden, daar was geen zinnig woord over te zeggen.
"Kom, laten we geen tijd verliezen en genieten van elkaar,
van een nieuw leven en van misschien nog wel heel veel tijd!"
Ze riepen het haast in koor.…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 De vleugels van de ziel, de vuurgloed aangetrokken,
Waarin de Liefde zweeft, en omgrijpt wat zij vindt,
En 't stoflijk van het stof in 't stoflijk stof verslindt!
Neen, dichtkunst is gevoel, gevoel de band ontsprongen,
Behoefte van 't gevoel, door geen geweld bedwongen.
Geen dichter, die het vers of navorst, of gebiedt!…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 Ik was heel stil en ik dacht niet veel,
ge hebt gekeken en heel
mijn hoofd is wijd opengewaaid,
zoals 's zomers opengelaaid
boven op een wijd, wijd land,
in een wijd werelds open land -
zo was ik eens in die kamer
in die rode gouddoorlijnde kamer
waar het gasgoudlicht doorvloog op vleugels
vleugslaande wegslaande roeivleugels
in…
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 takken tot de hemel
mijn wortels blijven in de grond
waar ze de wormen voedsel geven
Mijn bladeren verdragen elk verhaal
doet rupsen glanzend weer ontpoppen
en stuur ze dan de wereld in
om elders weer iets nieuws te zoeken
Mijn twijgen zijn steeds nestbelâân
opdat de vogels rustpunt vinden
totdat hun kuikens na veel voeden
hun eigen vleugels…
kristallen tijdperk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.343 Deva’s dansen hand in hand,
en gaan op in zaligheid
Het gouden ochtendlicht daalt nu,
op hun zijden vleugels neer.
Terwijl hun haren vrolijk dansen
op de muziek van weleer.
Bosgeesten verzamelen zich,
en je hoort de harten van de bomen slaan.
Ze verspreiden zo hun liefde,
en geven het ritme van de sferen aan.…
snow
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.252 over zijn oren,
klapt uit zijn maatpak, staat klaar
in slobberige boxershorts om te springen
- wacht nu, willie
de kerstman is ermee bezig -
maar nee, willie vergruist het hert en de slee
tot een fijn poeder
rolt een vijftig euro biljet op
en snuift zijn neusgaten er vol mee
hij begint te krioelen, ontplooit een rode kam
vleugels…
Moeders slaopliedeke
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.283 De veugeltjes zingen en vliegen nie meer,
Ze sluumren ien 't gruun van de boom',
De kupkes gedekt onder vleugel en veer,
En droomen 'en liefliken droom;
De vleermuuskes fladdren en fluusteren zacht:
't Is tied veur 'et jungske; slaop wel, goeje nacht!…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Als ik constant naar buiten kijk,
besef ik, hoe koud de aarde werkelijk is
hoop ik, vredige momenten in kracht te vinden
het raam goudglanzend dicht bevroren
de zachte witte vleugels in de blauwe lucht,
bezweken onder eeuwige regendruppels
niets dat voorgoed verdwenen is.…