3362 resultaten.
Wat U door de vingers ziet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.067 volkomen ongeremd
als een uitgeslapen God
van het tot dan toe ongezegde
vleugelwiekend hun geweten
overvliegt langs zijrivieren
Want met vuur zal hij er spelen
brokken stenen laten vallen
vleugels hoger laten rijzen
en uw twijfel laten gaan
Net zolang tot U ontwaakt
met donzen veren op uw rug
en dronken stenen in uw maag
die er uw vluchten…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 (vluchten kan niet meer, is een bekend
lied, ik vind er wel wat in, en waarom
eigenlijk, begrijp u nog wat ik bedoel?
nee, anders ikke nie, verdamp nochmal!)-…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
ik wrijf je warm, op de vlucht
tussen de planeten, waarvan we
de namen kenden en toch weer
zijn vergeten, ik dicht een
arm om je middel heen. Zijn
wij nog dat argeloze kind, dat
zich aan haar wil kon overgeven ?…
Kracht
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.502 Als ik het kon delen
Alle pijn en het verdriet
Als het echt zou kunnen
Dan wilde jij het niet
Als ik je echt helpen kon
Je krachten mocht versterken
Ik zou het doen, wel nu meteen
De pijn ging weg, jij zou het merken
Jij mag huilen, op mijn schouder
Als je denkt te moeten vluchten
Jij kan schuilen, ik zal er zijn
Om simpelweg je hart…
zomerzotheid ( rijmelarij )
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
796 wintertrui en das
je glinstert over water
de bloemen kleuren mooi
knoppen zwellen in belofte
het gras ruikt al naar hooi
soms ben je ondeugend
alle zomer zotheid zat
dan breng je ons buien regen
heel de wereld wordt dan nat
fel jagen de grijze wolken
in flarden langs de lage lucht
daarachter hou jij je verscholen
de zomer is even op de vlucht…
SLAAP EN DOOD
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.353 'k Heb in de schemering uw vlucht bespied,
Tot ik u zag verdwijnen bij de vloed
Aan 's werelds eind, de zoom van mijn gebied;
Welk land voert gij uw kindren te gemoet?" -
Maar de ander luistert stil en antwoordt niet.…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Zwarte wolken zie ik vluchten
ijlings, langs muisgrijze luchten als in een spel,
jubelend en glorieus dat wel maar ook somber,
koud en soms met vernietigende kracht.
De bladeren van de bomen kleuren
in bonte pracht en kruidige geuren maken
je verlangend naar de intimiteit van de nacht en
de warmte van het binnen zijn.…
Kom droog je tranen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
816 Droog je traan en lach, de wereld
Geeft je weer een nieuwe dag
Als je tranen dan gedroogd zijn
Vul mijn hart dan met jouw lach
Droog je traan in een vlucht
Alsof je het slagveld betreedt
Schreeuw daar dan al je angst weg
Net zoals je gister deed
Want in het centrum van jouw leven
Tot in het hart van mijn bestaan
Zal ik altijd alles geven…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.
Op koorn- en tarweland ligt daar,
teloor gevallen, tussen
de stoppels, meenge graanvolle aar
tot voer voor duif en mussen.
Arm volk, dat van geen zaaien weet,
ga, oogst nu langs de voren.…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
Sacramenten des gehuwden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
720 Sacramenten des gehuwden
de man en vrouw, het gebed
van onheil en zegen een verbond
voor het leven, liefde en onrust
de begeerte naar de daad drijft mijn
wil over strak gespannen prikkeldraad
ik dood en bederf het samenzijn, het hart
struikelt over ontspoorde ideeën, wil
vluchten naar het niets met in mijn
handen de inhoud van mijn kruis…
Schaduw
hartenkreet
1.0 met 6 stemmen
923 Een omgekeerde schaduw maakt zich los
En vlucht weg voor de waarheid van werkelijkheid.
Dan trekt de schaduw van de gevallen engel zich terug.
Ik kijk toe en een traan van verdriet rolt weg.
Een schittering breekt los uit de gevallen traan
En verblindt het heen gaan van de gevallen engel.…
Nederlanders leven met water.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Wij kennen samen geen duchten,
Wij gaan nooit ergens vluchten.…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is een schrander dier dat
mijn bloed besluipt, het is de
opmaat naar de kus uit een
vruchtbaar lichaam wat willig
openslaat, het kruipt door het
oog van alle tederheid, het
stuit me op de vlucht, het roemt
zijn naam in de dageraad, het schuilt
in de wellust van plezier, het laat mij
het syndroom even tijdloos te zijn.…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 de nacht valt in
het leven trekt zich langzaam terug
en vlucht
in opgetrokken muren
geen klank, geen toon
verliest zich in de straten
het woord valt stil
wat zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Kleine bezinning
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 De oorlog
duurt verder en de mensen die vluchten weten nog
niet hoe het morgen moet. En wij dan maar feesten.
Toch is er licht, een kleine waakvlam die we koesteren.…
Roze muren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.053 hij glimlachte . strikte mijn stropdas
wetend dat ik naar hem zal vluchten
als het diner voorbij is…tot dan
zoek ik mijn rust in de roze muren
en zit het gebeuren uit, dan vertrek
ik te voet naar mijn vent
hongeriger dan ik ben gekomen…
Met de vogels mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 19 april 1952 - +4 maart 2014
Langzaam,
Stapje voor stapje,
Adem voor adem,
Ben je bij ons
Weggegleden
Jij die ons zo lief
Bent, grote kleine broer,
Onmisbare schakel in
De kring van onze familie -
Jij verbond iedereen
Met iedereen, was
De spil die niet
Viel weg te denken -
We laten je gaan nu,
In liefde, met de vlucht…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 De aarde, blauw aangezicht,ik wreef
je warm op je vlucht in kosmisch licht
tussen de planeten, waarvan we vandaag
de namen zijn vergeten.…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 Er hang al droefheid en een vaag vermoeden dat
heel gauw nu mensen vluchten naar hun huizen en
daar de warmte zoeken, ver van straten en van
pleinen waar maandenlang de kinderen vol overgave
speelden tot het duister viel en slapen werd geboden.…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 Maar wáár ik kom slaan hele klassen op de vlucht:
een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten.
Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten
en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht.
----------------------------------------------
uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 vliezen werd bevrijdt
ik schuur en stamp tegen
mijn rupsenhuid van ijzer, door
schors van de seizoenen dichtgesnoerd
waarin de wereld zich telkens
openvouwt waaruit mijn naam
en ikzelf vervreemd gebleven zijn
laat de zon weer geboren
worden in het januarilicht
schreeuw me los, verlos
me als een vlinder in
haar ongebroken vlucht…
Slaaf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Wordt het moeilijk in de lucht
'k ben de eerste die dan vlucht
'k gooi nooit de eerste bal
stel je voor dat ik eens val!…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste vogel op de vlucht…
Tot zelf inkeer komen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Er ontspruit een kakofonie in het bestaan die
zijn weerga niet kent en zo rent, vlucht men
weg van zichzelf, van velen waar ze niets
mee kunnen delen.…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 Daar dringen zij dooreen: de harde boorden kraken,
zodra een druk rumoer zich opzet in de lucht,
totdat de wachters weer de poorten open maken,
en al dat ongeduld ver in de ruimte vlucht.…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad en land vergeten in de droogte
en als ik omzie voel ik me als een zoutpilaar die met
gebroken ogen de finesse van vele waarheden moet
bestrijken met stroop en honing,
wanneer zal ik moeten vluchten…
het goede van de mens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
561 ze met lijmtangen
bijeenhouden, ze omarmen als mijn kind
treinen laten stoppen, ze inladen als wrak vee
maar ' k ben beducht, ik predik liefde
uit mijn hart, strooi roze beloften als
bitterkoekjes in het rond, red een vlieg
van de hongerdood en sta op voor wie het wil
een mens herkennen in een menigte, jezelf
aanschouwen terwijl je vlucht…
Tekens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.510 De arts grijpt een mes en ik je hand
Het oog opent zich tot op het bot, jij blikt stil terug
De dood vlucht voor bloed, de arts snijdt in wat de wond
opvreet. Onze kennis is gebaseerd op dingen
die hetzelfde zijn, niet op wat anders is
De dag erop heeft mijn moeder op dezelfde plek
opeens een wond.…