3774 resultaten.
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 breek sterren
uit Gods firmament
doof koude vuren
in bakken cement
verhard ze in tijd
in het zwart van de gaten
zoekt de hemel zich kwijt
splijt de maan in
haar laatste kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten…
Gods dienst
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.296 drukte ze uit bij versnellende passen
van zwermende zusters, jagend haar vuur.
Veinzend in onschuld, voorwaar overstuur
zwoer zij op laster van zijn paperassen.
Het woord vloeide papa, vers uit een pot.…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
je volgt de stemmen in je geest
je hart maakt overuren de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit
de laatste brieven waren zinloos
woorden zwartten keer op keer
ik zie uit naar je figuur
je gezicht is niet getekend
alleen je ogen spugen vuur…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
Lente
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
906 jou
Nu lijkt het zo nabij
Zo moeilijk te vergeten
De goede tijden die ik had
Jij waard mijn harte wens
Ik stopte jou oproepen
Verliet alles – bekeek de wereld
En begon een nieuw begin
De seizoenen van het jaar
Geven me het gevoel
Van omhelzen en zoenen
En juist die andere dag
Kruiste een nieuwe liefde mijn weg
En zette mijn hart in vuur…
Ik ben een moordenaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
839 Ik sta, hoewel ik zit, in vuur en vlam.
Een vierkant staart me aan. Ik word gedreven
om met een viltstift kleur eraan te geven.
Ik zie zwart-wit. Het is een cryptogram.
Merkwaardig zijn de woorden hier omschreven:
Gehandicapt jong dier. Bedoeld wordt lam.
Een werkwoordsvorm in 't woud - is dat een stam?…
Grijze merel
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.321 doen harten sneller kloppen
aprilmoppen worden uitgedacht
brengt nu een volle lach straks verwacht
hoor de oude grijze merel hopend zingen
blijkbaar niet gevonden hij die zoekt
geblinddoekt zingt hij door het platte land
belandt in kerkenhoge oude boom
vermoeid valt zijn blinddoek sloom
accepteert de vele adolescenten vol vurig vuur…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 aansteken
blikje energy drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen boven
ik ben hier nog één keer, héél even
om het vuur…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 De last sleept over eb
modder en slip bedekte
blootgelegde schuur en
vuur vonkstenen
Onomstreden onheilspellend
krassend over de pas gestopte
tot flinterdun vloeipapier
versleten aangevreten
schimmelpanelen
Het zand tussen de aangeslagen
stukgebeten pijpsteel tanden
wrijft langs de ontblote zenuw
einden teneinde de herinnering
van heel…
Vrees
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.631 ik ben bang voor het uur
dat de dood mijn lichaam ontbinden zal
en mijn ziel wordt gezet in het vuur.
ik ben bang dat ik staan zal tegen de muur
en dat de kogel niet missen zal.…
Werelds
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 hoe klein is mijn wereld
als ik de wereld beschouw
hoe groot is mijn wereld
als ik slechts denk aan jou
'k heb vele landen doorkruist
middels verscheiden literatuur
maar de mooiste reis zonder einde
vind ik in jouw passie, jouw vuur
werelds, zo ben jij voor mij
een wereld met toppen en dalen
waar dromen werkelijkheid zijn in verhalen…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 ademloze kleurenpracht
We spelen er gevaarlijk mee
Gebald rolt het
de hemel uit
met orenpijnigend geluid
en vonkenregenspuwend fel
in gloed van hel
Gloeit wangen op tot inkarnaat
waar liefde ogen vlammen laat
doch stapelt koortsig kolen op
waar jaloezie verblindend haat
Het laait hoog
in ons laatste uur
Dit alomvattend
Vuur…
Groeien bloeien rotten binden
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.119 Eerst was ik het kind
Dat afkwam op de geur
Later werd ik de pollepel
Die roerde in de brei
Toen werd ik de pan
Pruttelend op het vuur
Lang hield ik het vol
Liefde voor geur en smaak
Verdwijnt wellicht ooit
En mijn toekomst is het asvat
Waar ieder alles in werpt
Maar waar mijn vlam minder vat
Gelukkig scheiden we het afval
In grijze en…
Waanzin
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.563 Mijn denken is in leegte weggezonken.
’k Zie ’t licht niet meer, maar ballen vuur en vonken
En dan duikt alles in een nacht van rouw.
Er is een luide suizing in mijn oor,
Waar alle stemmen effen in vervloeien,
Tot klanken, schoon als bloemen, open bloeien,
En met een schok is ’t dat ‘k u noemen hoor.…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Wereld van zand en wieren,
ontbloot in eb, verpakt in vloed
schoot van gewervelde dieren,
bron die kroost behoedt,mild
ingelegd, gekaakt en machtig
gesteven door natuurlijk vuur
afwachtend, altijd krachtig
z'n stand tot de meanderende
maan in elk veranderend uur.…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende hand
Die onderdrukking
En oorlog heet
Ik lijk verloren
Mijn wil gebroken
Doch achter de littekens
Schuilt een vlammetje klein
Opgeven ken ik niet
Mijn keuze is gemaakt
Gevoed door liefde
Ga ik met vuur…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 architect van mijn eigen ondergang
ronddwalend in de blauwdrukken van mijn pijn
voel ik nog steeds de onweerstaanbare drang
om me voor te doen als de geliefde waar ze bij wil zijn
Mijn huis zal uiteindelijk komen te staan
ik geef mezelf een duwtje in de rug aan de rand
want verloren vlammen verdienen het niet uit te gaan
ze wakkeren het vuur…
Hartsbloem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.071 Als een fontein van vuur,
Kleuren, geel, blauw en rood,
Kwam heel je natuur,
In mijn ontwikkeling bloot.
En, voort gaat je bloei,
Je kleurenzee,
In onstuitbare groei,
Neemt heel mijn leven mee.…
NIETS VERMOEDEND
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Guur is juli in de Lage Landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Overhelt, in al zijn voegen kraakt
‘t Logboek wegdrijft uit verdronken handen
Nee, er is geen enkele hulp voorhanden
Woest is wind bepaald niet welbespraakt
Guur is juli in de Lage landen
Als de Niets Vermoedend water maakt
Brand een vuur en laat ook dit schip stranden
Als je…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Volstaat als
voedsel voor emotioneel vuur,
waarin alleen de verpakking
wordt verbrand. Laat de wind
het springtij bezingen, om uit
het dal omhoog te klimmen,
om zich te reinigen in dood tij,
blijven handen gebonden
door een noodverband,
schipbreuk zonder averij?…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 .
--------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Gloeiende kolen branden door mijn leden
mijn gedachten worden met vuur geblust
mijn lichaam weert elke druppel water
handen tasten gloeiend ijzer
ogen kijken in verblindend licht
en voeten dansen op rode platen
van sulfer en vloeibaar glas.…
LITERAIR CAFÉ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
820 Halloween
Wijn waarvan ook ik mij graag bedien
(Net als indertijd Paul van Ostaijen)
‘k Huiver in de opgeknapte Sjoel
Op een zondagmiddag kil en guur
Buiten staat december al te dringen
Achter mij verschuift snerpend een stoel
Dan kust Autumn Leaves plafond en muur
Groet mijn dode lief mij en de dingen
Die ons warmden, en het eeuwige vuur…
Lucifer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.152 Ik heb mijn raam met touw gebonden,
en mijn stoelen op het vuur gesmeten.
Bij een lucifer
droomde ik van onze allereerste ontmoeting.
Het was koud
en jij
vroeg of ik een flyer wilde.
Mijn handen trilden.
Toen moest ik al beter weten.
Jij ging mij en ik ging jou tot bloedens toe verwonden.
Nu zijn we weer alleen.…
De haard brandt net als mijn verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.760 De warme gloed, de vuurzee zo onstuimig mooi
Het maakt me week, zwoel, een gewillige prooi
Even volop fantaseren me door jou intens laten penetreren
De haard brandt net als mijn verlangen
Parels zweet glijden langs ons lichaam door vervoering bevangen
Silhouetten van 2 kussende schaduwen op de muur
Bezieling hartstocht en het spuwen van vuur…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op verwachtingen
waarin roest zijn plaats niet kent
en nieuw goud wederom
wordt gedolven
zo spreekt de leer
van de hoop
raak ik daar ooit weer
aan gewend
als ijzer wordt gesmeed
in gedoofd vuur…